"Тайгер" Уильямс: Хоккей өмірі мен рекордтардың жұлдызы
Tiger Williams
Тайгер Вильямс – канадский хоккеист, рекордсмен НХЛ по штрафным минутам. Участник Матча всех звезд (1981) и финала Кубка Стэнли (1982). Биография и карьера.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Джеймс "Тайгер" Уильямс (1954 жылдың 3 ақпанында туған) – канадалық бұрынғы кәсіби хоккейші. Ол 1974–75 НХЛ маусымынан бастап 1987–88 НХЛ маусымына дейін Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) өнер көрсетті. Ол 1981 жылғы НХЛ All Star ойынында және 1982 жылғы Стэнли кубогы финалында ерекше көзге түсті. Ол НХЛ тарихында ең көп айып уақыты алған хоккейші.
David James "Tiger" Williams (born February 3, 1954) is a Canadian former professional ice hockey player who played in the National Hockey League (NHL) from the 1974–75 NHL season to the 1987–88 NHL season. He notably played in the 1981 NHL All Star Game and the 1982 Stanley Cup Finals. He is the NHL's career leader in penalty minutes.
НХЛ мансабы
Уильямс 1974 жылы НХЛ әуесқойлар драфтында Торонто Мейпл Лифс командасымен екінші раундта (31-орында) таңдалды. Ол сондай-ақ 1974 жылы WHA аматорлық драфтында үшінші раундта (жалпы 33-орында) Дүниежүзілік хоккей лигасының (WHA) Цинциннати Стингерс клубымен таңдалды, бірақ ол НХЛ-ді таңдады. Уильямс негізінен күш қолданушы рөлімен танымал болды, бірақ гол соғу қабілеті де болды. Ол мансабында НХЛ-дің бес командасында ойнады. Ол «Мейпл Лифс» командасының құрамына қабылданды және 1975 жылғы 7 қаңтарда «Нью-Йорк Айлендерс» клубына қарсы өткен НХЛ-дебютінен бастап 1980 жылғы 18 ақпанда Рик Вайв пен Билл Дерлагоға айырбасталғанға дейін ойнады. «Торонто» кезеңінде ол «Мейпл Лифс» және НХЛ-дің көптеген айыппұл минуты рекордтарын жаңартты және 1976 жылы 338, ал 1978-79 жылдары 298 айыппұл минутымен екі рет лигада көшбасшы болды. «Торонто» үшін өткізген ең жақсы маусымында 55 ойында 22 гол соқты, содан кейін сол маусымның ортасында «Ванкувер Канукс» клубына ауыстырылды. «Ванкуверде» ол сол маусымда 23 ойында тағы 8 гол соқты, осылайша мансабындағы ең жақсы көрсеткіш – 30 голға жетті. Келесі маусымда, 1980-81 жылдары «Ванкуверде» Уильямс 35 гол мен 62 ұпай жинап, 77 ойында 343 айыппұл минутына ие болды. 343 айыппұл минуты оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіштердің үшіншісі болды. Сол жылы ол «Канукс» командасының ең көп гол соққан ойыншысы болды – 35 гол. Сол маусымда Уильямс «All Star» ойынына қатысып, «All Star» үзілісіне дейін 27 гол соқты және Уэйн Гретцки мен Майк Боссимен бірге ойнады. Ол команданың 1982 жылғы Стэнли кубогының финалына таңғажайып түрде жеткеніне үлкен үлес қосты. Уильямс 1983-84 жылдар маусымының соңына дейін «Ванкуверде» ойнады. «Ванкуверден» кейін Уильямс 1984-85 жылғы НХЛ маусымының бір бөлігінде «Детройт Ред Уингс» клубы үшін ойнады, содан кейін сол жылы «Лос-Анджелес Кингс» клубына ауыстырылды. «Лос-Анджелесте» ойнаған кезінде ол бір маусымда 358 айыппұл минутына ие болып, мансабындағы ең жоғары көрсеткішке жетті. 1987-88 жылғы НХЛ маусымында «Хартфорд Уэйлерс» клубына ауысқанға дейін «Лос-Анджелесте» ойнады. Бұл оның соңғы НХЛ маусымы болды, себебі «Хартфорд» оны босатып жіберді және ол 1988 жылғы 12 ақпанда босатылды. Ол 1988 жылы ресми түрде хоккейден кетті. Уильямс 5 жасында Саскачеванның Вейбурн қаласындағы кіші хоккей жаттықтырушысы оған «Тигр» деген лақап ат қойған. Ол сондай-ақ канадалық «Rent a Goalie» комедиялық телесериалының бірінші эпизодында өзін-өзі сомдады. Брайан Тротье жас кезінде Уильямстың хоккейден бас тартпауына көмектескенін айтады, бұл оның «Нью-Йорк Айлендерс» клубымен атаққа жетуіне әкелді.
Williams was drafted in the second round (31st overall) by the Toronto Maple Leafs of the NHL in the 1974 NHL amateur draft. He was also drafted by the Cincinnati Stingers of the World Hockey Association (WHA) in the third round (33rd overall) in the 1974 WHA Amateur Draft, but he chose the NHL. Williams was best known for his role as an enforcer, but he was also able to score goals. He played on five different NHL teams during his career. He was drafted by the Maple Leafs and played there from his NHL debut on 7 January against the New York Islanders in 1975 until he was traded to the Vancouver Canucks on 18 February, 1980 for Rick Vaive and Bill Derlago. While in Toronto, he broke many Maple Leaf and NHL penalty minute records and led the league in penalty minutes twice with 338 in 1976–77 and 298 in 1978–79. During his best season in Toronto, he scored 22 goals in 55 games before being traded to the Vancouver Canucks part way through that season. He scored 8 more goals in 23 games that season with Vancouver for, at that time, a career best 30 goals. The next season, 1980–81, in Vancouver, Williams scored a career high of 35 goals and 62 points while amassing a league leading 343 penalty minutes in 77 games. The 343 penalty minutes would be the third highest of his career. Those 35 goals were the most by any Canuck that year. That season, Williams earned a place in the mid season All Star game, having scored 27 goals by the All Star break, and played on a line with Wayne Gretzky and Mike Bossy. He would play an integral role in the team's surprise run to the 1982 Stanley Cup Finals. Williams played in Vancouver until the end of the 1983–84 season. After Vancouver, Williams played for the Detroit Red Wings for part of the 1984–85 NHL season before being traded to the Los Angeles Kings that same year. During his tenure in Los Angeles, he would set his career high of 358 penalty minutes for one season. He would play in Los Angeles until he was traded to the Hartford Whalers during the 1987–88 NHL season. That would also be his last NHL season as Hartford placed him on waivers and he was released on February 12, 1988. He officially retired in 1988. Williams was nicknamed "Tiger" as a 5 year old by his minor hockey coach in Weyburn, Saskatchewan. He also appeared as himself in the first episode of the Canadian sitcom Rent a Goalie. Bryan Trottier credits Williams with talking him out of giving up hockey as a youngster, which eventually led to a Hall of Fame career with the New York Islanders.
НХЛ-ден кейін
Джеймс Лоутонмен бірге жазған Уильямс 1984 жылы «Тайгер: хоккей тарихы» атты автобиографиясын жариялады. 1987 жылы Уильямс 101 беттік «Дон Лайк Диннер: Тайгер асханада» атты аспаздық кітап шығарды. Ол Кейси Уилсонмен бірлесіп жазылған. Кітапта көптеген хоккейден шабыттанған рецепттер, соның ішінде «Хабс Туртьер», «Стэнли Кубогы тәттілері» және Люк Робитайдың «Лазанья омлеті» бар. Уильямс 1993 жылы RHI-дың «Ванкувер Вуду» командасы сапында бір ойынға қатысып, екі ұпай жинап, қысқа мерзімге су жаңа хоккейші ретінде көзге түсті. 1996 жылы канадалық панк-рок тобы «Хансон бауырлары» Уильямстың Хоккей даңқы залына енуіне қолдау көрсету үшін науқан ұйымдастырды. Олар «Кенеттен Өлім» альбомымен бірге пошта карточкасын қосады, осы арқылы сатып алушылар өз пікірлерін НХЛ-ға жеткізе алатын болды. «Тони Галлахермен тікелей эфирде» радио бағдарламасында Уильямс сол кездегі «Канукс» командасының бас менеджері Пэт Куинн оның #22 жейдесін командадан шығаруға тырысқанын мәлімдеді. Алайда, сол кездегі қатаң ережелерге сәйкес, оны бұрын киген ойыншы Боб Маннодан рұқсат алу қажет болды. Манно бас тартқандықтан, команда оған ақша ұсынды, Уильямстың сөзінше. Бірақ Манно әлі де келіспеді. #22 жейде 2000 жылдан 2018 жылға дейін «Канукс» командасының балама капитаны және Арт Росс кубогының иегері Дэниел Сединге берілді (кейін оның құрметіне зейнеткерлікке шығарылды). 2002 жылы Лос-Анджелесте өткен НХЛ «Жұлдыздар ойынында» НХЛ «Жұлдыздардың мерекелік кештесі» ұйымдастырылды. Үй командасының барлық ойыншылары Уильямстың құрметіне #22 жейде киді. 2018 жылдың 9 ақпанында Уильямс Латвияға жасаған әскери сапары кезінде сексуалдық шабуыл жасады деген айып тағылды. Ол өтініш жасағаннан кейін, корольдік прокуроры Меган Каннингхем бұл айыптауды кері қайтарды. Уильямс 2023 жылдың 10 сәуірінде Саскачеван провинциясының Бивер Флэт қаласында болған оқиғаға байланысты өлім қорқытуы жасағаны және шабуыл жасағаны үшін қамауға алынып, айыптау алды. Полиция мәлімдемесіне сәйкес, екінші ер адам жарақат алмаған және медициналық көмекке мұқтаж болған жоқ.
Co written by James Lawton, Williams published his autobiography, Tiger: A Hockey Story in 1984. In 1987, Williams released a 101 page cookbook called Done Like Dinner: Tiger In the Kitchen. It was co written with Kasey Wilson. It included many hockey inspired recipes, including Habs Tourtière, Stanley Cup Bars, and Luc Robitaille's Lasagna Omelette. Williams re emerged briefly as an inline hockey player, appearing in one game, scoring two points, for the RHI's Vancouver Voodoo in 1993. In 1996, Canadian punk rock band The Hanson Brothers spearheaded a campaign to agitate for Williams' induction into the Hockey Hall of Fame. They included a mail in postcard with their album Sudden Death so that purchasers could make their feelings known to the NHL. As a guest on the Tony Gallagher phone in radio program Williams claimed that then Canucks manager Pat Quinn attempted to have his Canucks #22 sweater retired by the team. However, due to arcane rules required at the time they had to receive permission from the previous player who wore it, Bob Manno. Manno refused so the team offered him money, according to Williams. Manno still refused. The #22 sweater was eventually worn (and later retired in honour of) from 2000 to 2018 by Canucks alternate captain and Art Ross trophy winner, Daniel Sedin. At the 2002 NHL All Star Game in Los Angeles, the NHL held the NHL All Star Celebrity Challenge. The home team all wore #22 in honour of Williams. On February 9, 2018, Williams was charged with sexual assault while on a military trip to Latvia. These charges were withdrawn by Crown attorney Meaghan Cunningham after he issued an apology. Williams was arrested and charged with one count of uttering a threat to cause death and one count of assault stemming from an April 10, 2023 incident in Beaver Flat, Saskatchewan. Police said the other male involved did not sustain injuries or require medical attention.