Вашингтон қаласындағы Әулие Мария шіркеуі

Кіріспе

Вашингтондағы католик шіркеуі, АҚШ. Вашингтон қаласының Шау ауданындағы приход.

(9,000: Ұлы Жоғарғы шіркеу; 1,000: Крипт шіркеуі)

| Ұзындығы = 459 фут (140 м)
| Ені = 240 фут (73 м) және Вашингтон қаласындағы ең биік тұрғын ғимарат болып табылады. Бұл базилика католик американдықтарының бастауын және оны жомарттықпен салған діни ордендерді көрсету үшін салынған. Оның грек стиліндегі интерьері мозаикамен әсемделген көптеген күмбездермен безендірілген, Италияның Венеция қаласындағы Святой Марк базиликасына ұқсас, бірақ одан әлдеқайда үлкен. Мозаикаларда католиктердің дәстүрлі бейнелерінің американдық нұсқалары бейнеленген. Базиликаның иконографиялық комитетіне төрағалық еткен суретші Ян Генрик Де Розен оның көп бөлігін, соның ішінде солтүстік апсиданың үстіндегі үлкен мозаиканы жасауға жауапты болды. Базиликаның сыртқы жағының ұзындығы 459 фут (140 м), ені 240 фут (73 м), ал күмбездегі крестке дейінгі биіктігі 237 фут (72 м). Базиликаның сыртқы ауданы – . Базиликаның негізгі күмбезінің (Троица күмбезінің) диаметрі АҚШ Капитолийінің күмбезінен 2 метрге ғана кіші. Базиликаның ішкі аумағы Жоғарғы деңгей және Ұлы Жоғарғы шіркеу үшін, ал Төменгі деңгей және Крипт шіркеуі үшін, жалпы сомасы – . Мұнда ірідесцентті Pewabic Pottery плиткасымен шеңберленген аркалар, төбеге орнатылған үлкен керамикалық медальондар және Крипт шіркеуіндегі он төрт Стация Кресті бар.

Қасиетті Ананың қамқорлығы

1792 жылы Балтимор епископы және АҚШ-тың алғашқы католик епискобы Джон Кэрролл жаңа құрылған АҚШ-ты Қасиетті Марияның қорғанысына, Таза ұғымымен байланыстырып, бағыштады. 1846 жылы Балтимордың 6-шы провинциялық кеңесі бұл епископтық шешімді, күнәсіз ұғылған Құдай ананы елдің бас қамқоршысы етіп тағайындауды қайта қуаттады. Рим папасы Пий IX бұл шешімді 1847 жылдың 7 ақпанында ресми бекітіп, 1847 жылдың 2 шілдесінде жариялады.

Құрылыс (20 ғасыр)

Вашингтондағы Америка католик университетінің төртінші ректоры, епископ Томас Джозеф Шахан, ел астанасында Таза тұйыққа арналған ұлттық қасиетхана салуды ұсынды. 1913 жылғы 15 тамызда епископ Шахан өтінішін Папа Пий X-ке жеткізді. Шахан Папаның ынталы қолдауын және 400 АҚШ долларын (2022 жылы инфляцияға орай түзетілген 11 681 АҚШ доллары) жеке үлесін алды. Шахан Америка Құрама Штаттарына оралып, Америка Католик университетінің қамқоршылар кеңесін кампустың оңтүстік-батыс бұрышындағы жерді қасиетханасы үшін беруге көндірді. 1914 жылғы қаңтарда Шахан жобасына ынта жоғарылату үшін «Salve Regina» бюллетенінің алғашқы нөмірін жариялады. Ол қасиетхананың «сүйіспеншілік пен алғыс сезімінің ескерткіші, адам қолынан келгенше кемелді және құрылысшылардың ниетіне сай қасиетті тастан жасалған ұлы гимн» болатынын жазды. Бұл бюллетень елдегі дінбасылық округтерге таратылып, Вашингтонға қаржылай көмек ағыла бастады. 1915 жылы Шахан Филадельфиялық Бернард МакКенна әкесін ұлттық қасиетхананың алғашқы директоры етіп тағайындады. Шахан қасиетхананың құрылысын 1932 жылғы 9 наурызда қайтыс болғанға дейін қадағалады. Оның денесі базиликада жерленген – ол жалғыз қоршалған мәйіт. 1919 жылы Шахан мен МакКенна ұлттық қасиетхананы салу үшін Бостондық Maginnis & Walsh фирмасының архитектуралық суреттерін таңдады. Бастапқыда олар дәстүрлі нео-готикалық стильді қарастырды, бірақ Шахан византиялық-романдық стильді таңдады. 1920 жылғы 16 мамырда Америка Құрама Штаттарының апостолдық нунцийі, архиепископ Джованни Бонзано, қасиетті миссаны өткізіп, болашақ ұлттық қасиетхананың орнын киеледі. 1920 жылғы 23 қыркүйекте Балтимор архиепискобы, кардинал Джеймс Гиббонс, негізгі тасқа бата берді. Бұл шараға елшілер, үкімет шенеуніктері және әскери шенеуніктер бар 10 000-нан астам адам қатысты. 1924 жылғы 20 сәуірде қасиетханада алғашқы жалпы мисса аяқталмаған Крипта шіркеуінде өткізілді. 1932 жылы епископ Шаханның қайтысы және Ұлы депрессия Крипта шіркеуінің деңгейінен жоғары құрылысты тоқтатты. Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы жоспарларды одан әрі тоқтатты, және құрылыс 1954 жылға дейін қайта басталмады. Соғыстан кейін, 1953 жылы, Форт-Уэйн архиепискобы Джон Нолл және Вашингтон архиепискобы Патрик О'Бойл басшылығымен американдық дінбасылар ұлттық қасиетхананың Үлкен Жоғарғы шіркеуін аяқтау үшін қажетті қаражатты жинауға уәде берді. 1954 жылғы 15 қарашада қасиетхананың құрылысы қайта басталды, ал 1959 жылғы 20 қарашада мыңдаған католиктер дінбасылармен бірге Ұлы Жоғарғы шіркеуді бағыштау рәсіміне жиналды. 1968 жылдан бері Папа Павел VI-ның Папалық тиарасы Крипта шіркеуінде қойылған. 1990 жылғы 12 қазанда Папа Иоанн Павел II ұлттық қасиетхананы кіші базилика мәртебесіне көтерді. Папалық бұйрыққа кардинал Агостино Касароли қол қойып, нотариус куәландырды. Бұл АҚШ-тағы 36-шы базилика.

Bishop Thomas Joseph Shahan, the fourth rector of the Catholic University of America in Washington, D. C., proposed the construction of a national shrine to commemorate the Immaculate Conception in the country's capital. Bishop Shahan took his appeal to Pope Pius X on August 15, 1913. Shahan received the pope's enthusiastic support and personal contribution of US$400 (US$11,681 in 2022, adjusted for inflation). Shahan returned to the United States and persuaded the board of trustees of The Catholic University of America to donate land at the southwest corner of the campus for his shrine. In January 1914, Shahan published the first issue of Salve Regina, a newsletter meant to stir enthusiasm for his project. He wrote that the shrine would be a "monument of love and gratitude, a great hymn in stone as perfect as the art of man can make it and as holy as the intentions of its builders could wish it to be." His newsletter was circulated to dioceses throughout the country and financial donations began to pour into Washington. In 1915, Shahan appointed Father Bernard McKenna of Philadelphia as first director of the national shrine. Shahan oversaw the construction of the shrine until his death on March 9, 1932. His are the only remains interred at the basilica. By 1919, Shahan and McKenna chose architectural drawings by the Boston firm of Maginnis & Walsh for construction of the national shrine. Initially, they considered a traditional Neo Gothic architectural style, but Shahan opted instead for a Byzantine Revival–Romanesque Revival design. On May 16, 1920, Archbishop Giovanni Bonzano, Apostolic Nuncio to the United States of America, celebrated Mass and blessed the site of the future National Shrine. On September 23, 1920, Cardinal James Gibbons, archbishop of Baltimore, blessed the foundation stone. More than 10,000 people attended the Mass, including ambassadors, government officials, and military officers. On April 20, 1924, the first public mass ever offered at the shrine was held in the unfinished Crypt Church. In 1932, the death of Bishop Shahan and the Great Depression halted the construction above the completed Crypt Church level. The beginning of American involvement in World War II stalled plans even further, and construction was not resumed until 1954. After the war, in 1953, American bishops under the leadership of John Noll, archbishop ad personam of Fort Wayne, and Patrick O'Boyle, archbishop of Washington, pledged to raise the funds necessary to complete the Great Upper Church of the national shrine. On November 15, 1954, work was resumed on building the shrine, and on November 20, 1959, thousands of Catholics gathered with the bishops for the dedication of the Great Upper Church. Since 1968, the Papal Tiara of Pope Paul VI has been on display inside the Crypt Church. On October 12, 1990, Pope John Paul II raised the national shrine to the status of a minor basilica. The papal bull was signed and notarized by Cardinal Agostino Casaroli. It is the 36th designated basilica within the United States.

Аяқталуы (21 ғасыр)

2006 жылдың тамызында Ұлы Жоғарғы шіркеудегі Құтқарылу күмбезіне арналған мозаика жұмысы аяқталды. 2007 жылдың жазында аяқталып, Инкарнация күмбезі 2007 жылдың 17 қарашасында баталанды. Ла Ванг (Вьетнам) әйеліне құрмет көрсету үшін Крипталық шіркеу деңгейіндегі шағын шапель 2006 жылы аяқталды. 2008 жылы АҚШ-қа сапары барысында Папа Бенедикт XVI Таза ұғымның Ұлттық қасиетті орнының базиликасына Алтын гүл сыйлады. 2011 жылдың маусым айында базилика ішінде Маронит шіркеуінің және оның жамағаттарының адалдығын еске алу үшін Ливан әйеліне арналған жаңа шапель салынды. Әйелі Сент-Марун мен Крестке айдалудың мозаикасы 6 ғасырлық Раббула марониттік қолжазбасынан көшіріліп, кардинал Дональд Вюрл сыйға берді. Шапель 2011 жылдың 23 қыркүйегінде Маронит епископы Грегори Дж. Мансурмен ресми түрде кияланды. 2013 жылдың 26 қаңтарында базилика телеарнада алғыс айту миссасын өткізіп, 2012 жылдың 20 қазанында қасиетті деп жарияланған американдықтар Катери Текаквита мен Марианна Коуптың екі бірінші дәрежелі реликвияларын сақтады. Папа Франциск 2015 жылдың 23 қыркүйегінде қасиетті орнына барып, Америка Католик университетінің алаңында О.Ф.М. Сент-Джуниперо Серраның қасиеттілік рәсімін өткізді. Бұл мисса үшін қолданылған алтарь, амбо және кресло базиликадағы мәрмәрмен үйлесімді. Миссадан кейін Папаның алтары Жоғарғы алтардың алдына қойылды және қазір Ұлы Жоғарғы шіркеудегі алтарь ретінде қолданылады. 2016 жылдың 20 ақпанында базиликада АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Антонин Скалияның жаназасы өтті, оны оның ұлы, әке Пол Скалия өткізді. Соңғы сәулеттік элемент 24 тонна венециялық шыныдан жасалған және әлемдегі ең ірі мозаикалардың бірі болып табылатын Орталық Ырыс күмбезінің орнатылуымен аяқталды. 2017 жылдың 8 желтоқсанында, Пәк Концепция мерекесінде, күмбез кардинал Дональд Вюрлмен кияланды және салтанатты түрде баталанды.

Базиликаның діни қызметкерлері

Уолтер Р. РоссиРектор
Вито А. БуонанноСаяхаттар директоры
Исмаил Н. АялаҚұдай қызметінің директоры
Реймонд А. ЛебрунРухани жетекші