Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тропикалық циклонға ауа райы мәліметтерін жинау үшін ұшатын ұшақ экипаждары.
Aircrews that fly into tropical cyclones to gather weather data
"Дауыл аулаушылары" – тропикалық циклонға ауа райы мәліметтерін жинау үшін ұшатын ұшақ экипаждары. АҚШ-та мұндай миссияларды АҚШ Әуе күштері резервінің 53-ші ауа райын барлау эскадрильясы және Ұлттық мұхит және атмосфера басқаруының (NOAA) "Дауыл аулаушылары" жүзеге асырады. Бұрын әскери-теңіз күштері мен басқа да Әуе күштері мен NOAA бөлімшелері де мұндай миссияларды орындаған. Гонконг Үкіметтік Ұшу қызметі сияқты басқа ұйымдар да осы миссияларды орындайды. 1943 жылы, Техас штатының Галвестон қаласының жанында 1 санаттағы дауылға ұшқыш-жаттықтырушының тікелей бәс тігуі нәтижесінде алғашқы экипаждық ұшу орын алды. Бұрын, спутниктер тропикалық дауылдарды анықтау үшін қолданылмаған кезде, әскери ұшақтар тропикалық циклонның пайда болуын анықтау үшін жүйелі ауа райы барлау маршруттарымен ұшқан. Қазіргі заманғы спутниктер метеорологтардың циклонды пайда болуына дейін анықтау мүмкіндіктерін арттырғанмен, дауылдың ішкі барометриялық қысымын өлшеуге және желдің жылдамдығы туралы нақты деректерді беруге – дауылдың дамуын және қозғалысын дәл болжау үшін қажетті ақпаратты қамтамасыз етуге қабілетті тек ұшақтар ғана.
Hurricane hunters, typhoon hunters, or cyclone hunters are aircrews that fly into tropical cyclones to gather weather data. In the United States, the organizations that fly these missions are the United States Air Force Reserve's 53rd Weather Reconnaissance Squadron and the National Oceanic and Atmospheric Administration's Hurricane Hunters. Such missions have also been flown by Navy units and other Air Force and NOAA units. Other organizations also fly these missions, such as Government Flying Service Hong Kong. The first crewed flight into a hurricane happened in 1943 when a pilot trainer flew into a Category 1 hurricane near Galveston, Texas on a bet. In the past, before satellites were used to find tropical storms, military aircraft flew routine weather reconnaissance tracks to detect formation of tropical cyclones. While modern satellites have improved the ability of meteorologists to detect cyclones before they form, only aircraft are able to measure the interior barometric pressure of a hurricane and provide accurate wind speed data, information needed to accurately predict hurricane development and movement.
USAFR 53-ші WRS
Әуе күштері резервінің 53-ші ауа райын барлау эскадрильясы – әлемдегі жалғыз операциялық әскери ауа райын барлау бөлімі – Миссисипи штатының Билокси қаласындағы Кислер әуе күштері базасында орналасқан; ауа райын барлаудың көптеген ұшулары осы жерден басталады. "Дауыл аулаушылар" термині алғаш рет 1946 жылы олардың миссияларына қатысты қолданылды. USAFR дауыл аулаушылары Атлант мұхитының ортасынан Гавай аралдарына дейін ауа райы жөніндегі миссияларды орындайды, сондай-ақ кейде Тынық мұхитындағы тайфундардың ішіне ұшып, қысқы дауылдар туралы деректер жинап алады. 53-ші WRS дауыл аулаушылары он Lockheed WC 130J ұшағын пайдаланады, олар тікелей дауылдардың ішіне ұшып, әдетте миссия барысында дауылдың көзіне 500 фут (152 м) және 10000 фут (3048 м) биіктікте бірнеше рет еніп шығады.
The Air Force Reserve 53rd Weather Reconnaissance Squadron, the world's only operational military weather reconnaissance unit, is based at Keesler Air Force Base in Biloxi, Mississippi; most weather recon flights originate there. The term "hurricane hunters" was first applied to its missions in 1946. The USAFR hurricane hunters fly weather missions in an area midway through the Atlantic Ocean to the Hawaiian Islands, and have on occasion flown into typhoons in the Pacific Ocean and gathered data in winter storms. The 53rd WRS hurricane hunters operate ten Lockheed WC 130J aircraft, which fly directly into hurricanes, typically penetrating the hurricane's eye several times per mission at altitudes between 500 feet (152 m) and 10000 feet (3048 m).
NOAA-ның дауыл аулаушылары
NOAA Ұраган аңшыларының азаматтық және NOAA корпусы экипаж мүшелері, бастапқыда Флорида штатының Тампа қаласындағы МакДилл әуе базасындағы Ұшақтарды пайдалану орталығында орналасқан. Олар негізінен Атлант және Тынық мұхиттарындағы дауылдарда жоғары құралдармен жабдықталған ұшақтармен, соның ішінде ауадағы Доплер радарлық өлшеулермен қадағалау, зерттеу және барлау жұмыстарын жүргізеді. 2017 жылдың маусым айында Аңшылар 1993 жылдан бері МакДиллде болғаннан кейін Флорида штатының Лейкленд қаласындағы Лейкленд Линдер халықаралық әуежайындағы жаңа ғимаратқа көшіп барды. Олар екі Lockheed WP 3D Orion ұшағын, тропикалық циклон және қысқы дауылдар ішінде атмосфералық және радарлық өлшеулерді жүргізу үшін модификацияланған, ауыр құралдармен жабдықталған ұшу зертханаларын, сондай-ақ циклон қозғалысына әсер ететін жоғарғы және төменгі деңгейдегі желдерді тіркеу үшін 41000 футтан (12497 м) биікке көтерілетін G IV Gulfstream ұшағын пайдаланады. АҚШ-ты қамтитын дауылдар мен ғажайып дауылдардың жолын және қарқындылығын болжайтын компьютерлік модельдер негізінен G IV дропзонды деректерін күні-түні жинақтайды.
The civilian and NOAA Corps crew members of the NOAA Hurricane Hunters, originally based at the Aircraft Operations Center at MacDill AFB, in Tampa, Florida, mainly perform surveillance, research, and reconnaissance with highly instrumented aircraft including airborne Doppler weather radar measurements in both Atlantic and Pacific storms. In June 2017 the Hunters moved into a new facility at Lakeland Linder International Airport in Lakeland, Florida, after being at MacDill since 1993. They fly two Lockheed WP 3D Orion aircraft, heavily instrumented flying laboratories modified to take atmospheric and radar measurements within tropical cyclones and winter storms, and a G IV Gulfstream high altitude jet above 41000 feet (12497 m) to document upper and lower level winds that affect cyclone movement. The computer models that forecast hurricane tracks and intensity mainly use G IV dropsonde data collected day and night in storms affecting the United States.
Гонконг мемлекеттік әуе қызметі
2009 жылдан бері Гонконгтың мемлекеттік ұшу қызметі (GFS) Гонконг обсерваториясымен бірлесіп, ұшу деректерін тұрақты түрде жинап келеді. 2011 жылы GFS пен Обсерватория арасындағы ынтымақтастық Оңтүстік Қытай теңізіндегі тропикалық дауылдардың ауа-райы деректерін жинау мақсатындағы барлау ұшуларына дейін кеңейді. 2016 жылдың қыркүйегінде олар тропикалық дауылдар туралы қосымша метеорологиялық мәліметтерді жинау және тайфундарды бақылауды күшейту үшін зондтық жүйені енгізді.
Since 2009 the Government Flying Service of Hong Kong (GFS) have conducted regular flight data collection in cooperation with the Hong Kong Observatory. In 2011, the cooperation between GFS and the Observatory extended to reconnaissance flights to capture weather data for tropical cyclones over the South China Sea. In September 2016 they introduced the dropsonde system, which collects extra meteorological data on tropical cyclones to enhance the monitoring of typhoons.
Тарих
Жұмылдырылған құралдармен жабдықталған Lockheed U-2 ұшағы 1963 жылғы Атлантика мұхитының дауыл маусымында "Джинни" дауылында пайдаланылған, бұл дауылды зерттеу үшін қолданылған ұшақтардың бірі. Басқа түрлеріне A 20 Havoc (1944); B 24 (1944–1945); B 17 (1945–1947); B 25 (1946–1947); B 29 (1946–1947); WB 29 (1951–1956); WB 50 (1956–1963); WB 47 (1963–1969); WC 121N (1954–1973); WC 130A, B, E, H (1965–2012) жатады. Дауылдарды бақылау үшін ұшақтарды пайдалану идеясын 1930 жылдардың басында Галвестон коммерциялық қауымдастығының капитаны У. Л. Фарнсворт ұсынды. АҚШ-тың ауа райы бюросының қолдауымен "дауылдық патрульдеу туралы заң" 1936 жылдың 15 маусымында АҚШ Сенаты мен АҚШ Өкілдер палатасы тарапынан мақұлданды.
Among the types of aircraft that have been used to investigate hurricanes, are an instrumented Lockheed U 2 flown in Hurricane Ginny during the 1963 Atlantic hurricane season. Other types include the A 20 Havoc, 1944; B 24, 1944–1945; B 17, 1945–1947; B 25, 1946–1947; B 29, 1946–1947. WB 29, 1951–1956; WB 50, 1956–1963; WB 47, 1963–1969; WC 121N 1954–1973; WC 130A, B, E, H, 1965–2012. The idea of aircraft reconnaissance of hurricane storm trackers was put forth by Captain W. L. Farnsworth of the Galveston Commercial Association in the early 1930s. Supported by the United States Weather Bureau, the "storm patrol bill" passed both the United States Senate and United States House of Representatives on June 15, 1936.
1935 жылғы Еңбек күні дауыл
Бірінші рет дауылды табу мақсатындағы барлау ұшуы 1935 жылғы Ұлы Еңбек күні дауылы кезінде болды, ол кейін АҚШ-қа соққан ең күшті дауылға айналды.
The first time a reconnaissance flight took place with the sole purpose of locating a hurricane was during the 1935 Great Labor Day Hurricane, which would later become the strongest storm to ever impact the U. S.
1 қыркүйекте дауыл Багама аралдары арқылы өтіп, онда оның дауыл күшіне жеткені бағаланды. Осының салдарынан кемелер Флорида бұғазынан қашықтау жүріп, Ауа-райы бюросына қажетті ақпараттан айырылды. Бұл Ауа-райы бюросының батысқа қарай жалғасып, Кубаға жетеді деген сеніміне және Кубаның ауа-райы қызметінің мұндай деректерді таба алмауына байланысты жаңжалға әкелді. 2 қыркүйекте Флорида аралдарының үстінен ұшып өткен ұшқыш шығысқа және күтілгеннен солтүстікке қарай үлкен бұлт жиынтығын байқады. Кубаның ауа-райы қызметі дауылды табу үшін ұшақ жіберуді сұрады, капитан Леонард Повей ерікті болып келді. (Оның ұшағының ашық кабинасы болғандықтан) дауылдың ішіне енбестен, оның айналасын айналып, ол дауылдың бастапқыда ойланғаннан солтүстікке қарай орналасқандығын және солтүстік-шығысқа қарай бет алғанын растады. Бұл туралы Ауа-райы бюросына хабарласып, Флорида-Кейс аралдары үшін дереу ескерту жарияланды. Дауыл сол күні құрлыққа шықты. Капитан Повей Конгресс пен Ауа-райы бюросын тұрақты барлау ұшақтарын енгізуге шақырды, бірақ нәтиже болмады. Жағалау күзетінің кемелерін пайдалану жоспары жасалды, бірақ ол іске асырылмады.
On September 1, the storm moved through The Bahamas where it was estimated to be at hurricane strength. As a result, ships began to avoid the Florida Straits, depriving the Weather Bureau of valuable information. This led to confusion as the Weather Bureau believed it would continue on its westward parth and make landfall in Cuba while the Cuba weather service didn't see any evidence for this. On September 2, a pilot flying over the Florida Keys noticed a large cloud mass to the east and more north than it should have been. The Cuban weather service requested a plane to be sent up to find the storm, with Captain Leonard Povey volunteering. After circling, but not penetrating (his plane had an open cockpit), the storm, he confirmed the storm was located more north than originally thought and actually heading northeast. This was relayed to the Weather Bureau, which immediately put warnings out for the Florida Keys. The storm would make landfall later that day. Capt. Povey urged Congress and the Weather Bureau to implement full time reconnaissance planes, but to no avail. A plan was laid out to use Coast Guard cutters, but was never implemented.
1943 жылы күтпеген дауыл
1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хьюстон қаласына (Техас штаты) соққан күтпеген дауыл, дауылға қарсы алғашқы мақсатты метеорологиялық ұшуды таңбалады. Бұл бәс тігуден басталды. Сол жазда британдық ұшқыштар Брайан полигонында аспаптық басқару бойынша оқытылды. Олар американдықтардың дауылдың алдында AT-6 Texan оқу ұшақтарын эвакуациялап жатқанын көргенде, ұшақтың конструкциясына күмән келтіре бастады. Бас инструктор, полковник Джо Дакворт, оқу ұшақтарының бірін алып, тікелей дауылдың көзіне ұшты. Ол навигатор лейтенант Ральф О'Хейрмен қауіпсіз оралғаннан кейін, базаның метеорологиялық офицері лейтенант Уильям Джонс Бурдик навигатордың орнына отырып, Дакворт дауылға екінші рет ұшты. Бұл ұшу дауылды барлауға арналған ұшулардың мүмкін екенін көрсетті, және кейбір ұшулар одан әрі мерзімімен жалғасты. 1946 жылы «Дауыл аулаушылар» деген атау алғаш рет пайда болды, және содан бері Әуе күштері мен қазіргі Әуе күштерінің резерві оны пайдаланып келеді. Бұл ұшулар дауылды барлауға арналған ұшулардың жүзеге асырылатынын көрсетті.
The 1943 Surprise Hurricane, which struck Houston, Texas, during World War II, marked the first intentional meteorological flight into a hurricane. It started with a bet. That summer, British pilots were being trained in instrument flying at Bryan Field. When they saw that the Americans were evacuating their AT 6 Texan trainers in the face of the storm, they began questioning the construction of the aircraft. Lead instructor Colonel Joe Duckworth took one of the trainers out and flew it straight into the eye of the storm. After he returned safely with navigator Lt. Ralph O'Hair, the base's weather officer, Lt. William Jones Burdick, took over the navigator's seat and Duckworth flew into the storm a second time. This flight showed that hurricane reconnaissance flights were possible, and further flights continued occasionally. In 1946, the moniker "Hurricane Hunters" was first used, and the Air Force and now Air Force Reserve have used it ever since. The flights demonstrated that hurricane reconnaissance flights were feasible.
VW-4
АҚШ Теңіз күштерінің VW 4 / WEARECORON FOUR ауа райын барлау эскадрильясы, "Дауыл саятшылары" – ауа райын барлауға арналған жетінші американ эскадрильясы болды. Олар түрлі ұшақтарды пайдаланды, бірақ WC 121N "Уилли Виктор" ұшағы көбінесе "дауылдың көзіне" ұшып кірумен байланысты. Эскадрилья 1954 жылдың соңынан 1972 жылға дейін WC-121 ұшақтарымен жұмыс істеді. VW 4 "Женет" дауылына ену кезінде бір ұшақ пен экипажын жоғалтты, ал тағы біреуі дауыл кезінде қирады, бірақ қираған "Уилли Виктор" (MH 1) экипажымен бірге үйге оралды, бірақ ол қайтадан ұшпады. 1973–1975 жылдары VW 4 турбиналық ұңғымалы Lockheed WP 3A Orion ұшағын пайдаланды.
The United States Navy's VW 4 / WEARECORON FOUR Weather Reconnaissance Squadron Four, "Hurricane Hunters" was the seventh U. S. Navy squadron dedicated to weather reconnaissance. They flew several types of aircraft, but the WC 121N "Willy Victor" was the aircraft most often associated with flying into the "eye of the storm." The squadron operated WC 121s between late 1954 and 1972. VW 4 lost one aircraft and crew in a penetration of Hurricane Janet, and another to severe damage in a storm, but the severely damaged Willy Victor (MH 1) brought her crew home, although she never flew again. During 1973–1975, VW 4 operated the turbine propeller Lockheed WP 3A Orion.
Катрина даулы
2005 жылғы 29 тамызда «Катрина» дауылы Кеслер әуе базасын қиратты, ол 53-ші зерттеу эскадрильясының орналасқан жері еді. Эскадрильяның жабдықтары мен қызметкерлері Атланта қаласының жанындағы Добинс әуе резервтік базасынан көшіп шығып жатты. Ауыр жабдықтарды жоғалтуға қарамастан, эскадрилья Ұлттық дауылдар орталығынан берілген ең бірде-бір тапсырманы орындамай қалған жоқ. 53-ші эскадрилья кейіннен Кеслерге қайтып келді.
The landfall of Hurricane Katrina on 29 August 2005 devastated Keesler Air Force Base, home of the 53rd WRS. The equipment and personnel of the squadron were flying out of Dobbins Air Reserve Base near Atlanta. Despite heavy equipment losses, the squadron never missed a mission from the National Hurricane Center. The 53rd has since returned to Keesler.
Әуе кемесінің шығыны
1 қазан 1945 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің PB4Y 2 Privateer (Бюро нөмірі: 59415) ұшағы VPB 119 эскадрильясымен Оңтүстік Қытай теңізінде 1-санаттағы тайфун кезінде құлады. Жеті экипаж мүшесінің алтауы қаза тапты. 26 қазан 1952 жылы 54-ші ауа райын зерттеу эскадрильясының Boeing WB 29 Superfortress (сериялық нөмірі: 44 69970) ұшағы Тынық мұхитында Вильма супер тайфуны кезінде 10 адаммен бірге жоғалып кетті. 16 желтоқсан 1953 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің PB4Y 2 Privateer (Бюро нөмірі: 59716) ұшағы, Әуедегі ерте ескерту эскадрильясы (VW 3) құрамында, Дорис супер тайфунын барлау кезінде жоғалды. Экипаждың тоғыз мүшесінің барлығы қаза тапты. 26 қыркүйек 1955 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Lockheed P2V Neptune ұшағы, Әуедегі ерте ескерту эскадрильясының төртінші бөлімі (VW 4) Кариб теңізінде тоғыз теңізші және екі канадалық журналистпен бірге жоғалып кетті. 15 қаңтар 1958 жылы 54-ші ауа райын зерттеу эскадрильясының АҚШ Әскери-әуе күштерінің Boeing WB 50 Superfortress (сериялық нөмірі: 49 295) ұшағы Гуам аралының оңтүстік-шығысында Офелия супер тайфунына ұшып бара жатқанда құлады, бортында тоғыз адам болды. 1974 жылы, 1974 жылы жаңадан модернизацияланған Lockheed WC 130 Hercules (сериялық нөмірі: 65 0965) Гуамдағы Андерсен әуе базасындағы 54-ші ауа райын зерттеу эскадрильясына, "Тайфун саудагерлеріне" берілді. Ұшақ Бесс тайфунын зерттеу үшін жіберілді. Экипаж Филиппиннің Кларк әуе базасынан "Swan 38" шақыру таңбасымен ұшып кетті. 1974 жылдың 12 қазанында ұшақпен радио байланысы үзілді, бұл ұшақ тайфунның ортасына екінші рет орналасу үшін ұшып бара жатқан кезде болды. Борттағы төтенше жағдайды көрсететін радио хабарламалар түспеді, ал іздеу тобы ұшақ пен экипажын таба алмады. Экипаждың алты мүшесі де қаза тапқан деп тізілді. Swan 38 – дауыл кезінде жоғалған жалғыз WC 130 ұшағы.
October 1, 1945 A United States Navy Consolidated PB4Y 2 Privateer (Bureau Number: 59415) of VPB 119 went down in a Category 1 typhoon over the South China Sea. Six of the seven crew members were killed. October 26, 1952 A United States Air Force Boeing WB 29 Superfortress (Serial Number: 44 69970) from the 54th Weather Reconnaissance Squadron was lost in Super Typhoon Wilma over the Pacific with 10 men aboard. December 16, 1953 A United States Navy Consolidated PB4Y 2 Privateer (Bureau Number: 59716) of Airborne Early Warning Squadron (VW 3) was lost during reconnaissance of Super Typhoon Doris. All nine members of the crew were killed. September 26, 1955 A United States Navy Lockheed P2V Neptune of Airborne Early Warning Squadron Four (VW 4) disappeared in Hurricane Janet over the Caribbean Sea with nine Navy men and two Canadian journalists aboard. January 15, 1958 A United States Air Force Boeing WB 50 Superfortress (Serial Number: 49 295) from the 54th Weather Reconnaissance Squadron went down southeast of Guam while flying into Super Typhoon Ophelia with nine men aboard. October 12, 1974 In 1974, a newly converted Lockheed WC 130 Hercules (Serial Number: 65 0965) was transferred to the 54th Weather Reconnaissance Squadron, the "Typhoon Chasers", at Andersen Air Force Base on Guam. The aircraft was sent to investigate Typhoon Bess. The crew departed Clark Air Base in the Philippines with the callsign "Swan 38". Radio contact with the aircraft was lost on 12 October 1974, apparently as the aircraft was heading into the typhoon's eye to make a second position fix. There were no radio transmissions indicating an emergency on board, and search teams could not locate the aircraft or its crew. All six crew members were listed as killed in action. Swan 38 was the only WC 130 lost in a storm.
Басқа оқиғалар
15 қыркүйек 1989 жылы – «Хьюго» дауылының көз қабырғасына кіргенде NOAA WP 3D Orion (тіркеу N42RF) бірнеше күшті төмен қарайтын ауа ағындарына тап болды, бұл оң жақ ішкі қозғалтқыштың қызып кетуіне себеп болды. Ұшақ мұхит үстінен дауылдың көзіне жеткенде, экипаж оны өшіруге мәжбүр болды. Олар жанармайды төгіп, АҚШ Әуе күштерінің WC 130 ұшағынан кейін дауылдан шықты. Ұшаққа ауыр зақым келді және ол 1989 жылғы Атлантикалық дауыл маусымының қалған бөлігінде ұшуға жарамсыз болды. 9 ақпан 2007 жылы – Экстратропикалық циклон ішінде, «Хьюго» дауылы оқиғасына қатысқан сол WP 3D Orion мұхит үстінде төрт қозғалтқыштың үшеуінде компрессордың тоқтауына ұшырады, бұл экипажды оларды өшіруге мәжбүр етті. Олар қозғалтқыштарды қайта іске қосып, Сент-Джон қаласына оралды. Теңіз тұзы қозғалтқыштардың қуатын азайтты, нәтижесінде компрессор тоқтады, ал ұшақтан өткен жаңбыр бұлты қозғалтқыштарды тазалап, оларды қайта іске қосуға мүмкіндік берді.
September 15, 1989 – While entering the eyewall of Hurricane Hugo, a NOAA WP 3D Orion (registration N42RF) encountered multiple severe downdrafts, causing the inboard right engine to overheat. The crew was forced to shut it down as the aircraft reached above the ocean in the eye. They dumped fuel and followed a United States Air Force WC 130 out of the hurricane. The aircraft sustained major damage and was grounded for the rest of the 1989 Atlantic hurricane season. February 9, 2007 – While inside of an extratropical cyclone, the same WP 3D Orion involved in the Hurricane Hugo incident suffered a compressor stall on three of its four engines at above the ocean, forcing the crew to shut them down. They were able to restart the engines and return to St. John's. Sea salt reduced the engine performance, which resulted in a compressor stall and a rain cloud the aircraft passed through caused the engines to be cleaned out, resulting in their restarting.
Танымал мәдениетте
2012 жылдың шілдесінде The Weather Channel телеарнасында USAFR 53-ші WRS құрамындағы мамандар туралы "Hurricane Hunters" реалити-шоуы көрсетілді. 2015 жылы "Хьюго" даулы кезіндегі NOAA рейсінің оқиғасы Mayday телешоуында көрсетілді.
A reality television series featuring the USAFR 53rd WRS, entitled Hurricane Hunters, debuted on The Weather Channel in July 2012. The story of the NOAA flight during Hurricane Hugo was shown as part of the Mayday television show on the during 2015.