Вашингтон қаласындағы Рональд Рейган ғимараты және халықаралық сауда орталығы

Кіріспе

Вашингтондағы федералды ғимарат – АҚШ-тың бұрынғы президенті Рональд Рейганның есімімен аталған Рональд Рейган ғимараты және халықаралық сауда орталығы. Ол Вашингтон қаласының орталық бөлігінде орналасқан және үкіметтік және жеке сектордың қажеттіліктері үшін салынған Вашингтондағы алғашқы федералды ғимарат. Пенсильвания даңғылындағы ғимаратта орналасқан барлық ұйым халықаралық сауда және жаһандық қатынастарға бағытталған. Бұл ғимаратта АҚШ Кеден және шекараны қорғау қызметі (CBP), АҚШ Халықаралық даму агенттігі (USAID) және Вудро Вильсон атындағы халықаралық ғалымдар орталығының бас кеңселері орналасқан. Жеке сектормен жасалған алғашқы келісім Quarterdeck Investment Partners, Inc. инвестициялық банкілік компаниясымен бекітілді. Ғимаратта конференциялар, сауда көрмелері, мәдени іс-шаралар және ашық ауадағы концерттер ұйымдастырылады. 2001 жылғы 11 қыркүйекке дейін федералдық ғимараттардың қауіпсіздік талаптары орталықтың жобалаушылары күткендей, көпшіліктің кіруіне шектеу қойды.

20 ғасыр

Бұл ғимарат Вашингтондағы Федералдық үшбұрыш станциясының жанында орналасқан, бұл аймақта бұрынғыда салундар мен сарайлар көп болған. Федералдық үкімет 1920 жылдары бұл жерді сатып алды, ол 1920 және 1930 жылдардағы Федералдық үшбұрышты қайта құру жобасының бір бөлігі болуы тиіс еді. Қазіргі ғимараттың құрылысы басталғанға дейін "Ұлы алаң" деп аталған аумақ қала орталығындағы үлкен тұрақ ретінде пайдаланылды. 1960 және 1970 жылдары Федералдық үшбұрышты аяқтау үшін тұрақ орнында ірі кеңсе ғимаратын салу жоспарланған. Алғашқы әрекет 1972 жылы Никсон әкімшілігінің 1976 жылғы ұлттық екі жүз жылдық мерейтойына орай 126 миллион долларлық кеңсе ғимаратын салу туралы ұсыныс жасауымен болды. Бірақ бұл ұсыныс ешқашан толық қарастырылмады немесе қаржыландырылмады. Никсонның ұсынысының нәтижесінде "Уиз жоспары" пайда болды. Никсон әкімшілігі Гарри Уиз және әріптестері архитектуралық жоспарлау фирмасына Федералдық үшбұрышты одан әрі дамытудың бас жоспарын жасауды тапсырды. Кейін Уиз жоспары деп аталған Бас жоспарда Үшбұрыш тұрақтарында жаңа федералдық кеңсе ғимараты және "Федералдық жол" деп аталған кешендегі жаяу жолдары ұсынылды. 1986 жылы Федералдық үшбұрыш тұрағында кеңсе ғимаратын салу жоспарлары қолдау тапты. Колумбия округінде 200 миллион долларлық халықаралық сауда орталығының құрылысын қолдаған жеке азаматтық ұйым – Федералды қалалық кеңес, өз ұсынысы бойынша Федералдық үшбұрышта ғимарат салуды ұсынды. Рейган әкімшілігінің өкілдері бұл жоспарды жақтады, ал 1986 жылдың қазан айында бұл ұсыныс GSA-ның қолдауына ие болды. Бұл идеяға Конгресстегі демократтар да қолдау көрсетті, әсіресе сенатор Дэниел Патрик Мойнихан, Кеннеди әкімшілігінің бұрынғы кеңесшісі, ол Федералдық үшбұрышты аяқтауды ұзақ жылдар бойы жақтады. Қала орталығындағы тұрақ орындарының жоғалуына алаңдаған және сауда орталығының ұсынған 1300-2600 жер асты тұрақтарының нашар топырақ жағдайына байланысты салынбайтынінен қорқытқан жоспарлаушылар мен басқалар бұл идеяға қарсылық білдірді. 1987 жылдың 7 тамызында Конгресс "Халықаралық мәдени және сауда орталығын" Федералдық үшбұрыштағы тұраққа салу үшін 362 миллион доллар бөлу туралы заң жобасын (басым көпшілік дауысымен) қабылдады. Бұл жобада АҚШ Әділет және Мемлекеттік департаменттеріне кеңселер орналастырылмақ еді. Заң жобасында ғимараттың аяқталғаннан кейін екі жыл ішінде қаржылық тұрғыдан өзін-өзі қамтамасыз етуі талап етілді. Кез келген жоспарды бекіту үшін тоғыз мүшеден тұратын комиссия құрылды, оның құрамына Мемлекеттік хатшы, Ауыл шаруашылығы және Сауда министрлері; Колумбия округінің мэрі; және қоғам өкілдерінің бесеуі кірді. Ғимарат 1992 жылы аяқталуы күтілді. Алдын ала жобалау талаптары бойынша соңғы ғимарат қазіргі Федералдық үшбұрыш құрылымдарынан биік болмауы, ұқсас материалдардан жасалуы, жаяу жүргіншілерге баса назар аударуы және "үйлесімді" архитектуралық стильде болуы керек еді. Ноттер Финегольд және Александр, Мариани және әріптестері, және Брайант және Брайант фирмаларының архитектуралық моделі 14-ші көшедегі (NW) ұзақ, үздірілмейтін қасбеті бар ғимаратты және шығыс жағындағы екі бағаналы жарты айналмалы (Пошта департаменті ғимаратының жарты айналмалысына сәйкес) ғимаратты көрсетті. Жобалау комиссиясының бес мүшесі 1988 жылдың 6 сәуірінде тағайындалды, олардың төрағасы – бұрынғы сенатор Чарльз Х. Перси; Федералды қалалық кеңестің президенті Гарри Макферсон; Дональд А. Браун, Федералды қалалық кеңестің Халықаралық орталық жұмыс тобының төрағасы; Майкл Р. Гардер, Пенсильвания даңғылын дамыту корпорациясының мүшесі; және Джуда С. Сомер, жергілікті адвокат. 1989 жылдың маусым айында жеті жоба ұсынылды, олардың әрқайсысы негізгі, ортаңғы және тәждік бөліктерді қамтиды және әктас қасбет, тік шыны терезелер және терракота шатыр плиткалары сияқты дәстүрлі материалдармен жабылған. Әр жобада Вудро Вильсонның Халықаралық Ғылым орталығы (Смитсондар институтының бөлігі), президент Вудро Вильсонға арналған ашық ескерткіш, көрме және сауда алаңдары болды. Жобалау комиссиясы 1989 жылдың қазан айында Pei Cobb Freed & Partners ұсынған 738,3 миллион долларлық жобаны таңдады. Нью-Йорк қаласындағы құрылысшы Уильям Зекендорф және Ларри Сильверштейн басқаратын "Дельта Партнершілігі" консорциумы ғимаратты салу және пайдалану үшін және оны үкіметке жалға беру үшін таңдалды. Құрылыс бағасының күрт өсуіне байланысты Джордж Буш әкімшілігі жобаны тоқтатты. GSA ғимаратты жалға алу құны тым жоғары екенін және федералдық үкіметке жылына 18 миллионнан 24 миллион долларға дейін шығын келтіретінін, үнемдемейтінін мәлімдеп, жалға алу шартына қол қойудан бас тартты. Pei Cobb Freed жобаны арзандату үшін жобалау өзгерістерін қарастыруға келіссе де, Конгрестің кем дегенде бір мүшесі жобаның тоқтап қалғанын мәлімдеді. 1991 жылдың қаңтарында ғимараттағы тұрақ орындарының саны 12,6 пайызға өсіп, 2500 орынға жетті. Бірақ бұл өзгерістер жобаны қоршаған дауларды шешпеді. Жобалау комиссиясының мүшесі Дональд А. Браун 1991 жылдың соңында Буш әкімшілігінің жобаның жобалауына араласып отырғанына наразылық білдіріп, комиссиядан кетті. Екі күннен кейін Конгресске делегат Элеонора Холмс Нортон бұл айыптамаларды қайталады. 1992 жылдың 19 қаңтарында, тіпті сауда орталығының негізі қаланып жатқанда да, GSA ғимараттың қаржылық тұрғыдан өзін-өзі қамтамасыз ете алмайтынын мәлімдеді. Буш әкімшілігі тапсырыс берген жекелеген есеп те ұқсас қорытындыларға келді. 1992 жылдың 25 қаңтарында Буш әкімшілігі халықаралық сауда орталығының құрылысын тоқтатты. Құрылыс сарапшылары бұл шешімге қарсы шығып, құрылыс кейінірек жалғастырылса, ғимараттың құны 1,2 миллиард доллардан асып кетуі мүмкін екенін айтты. 1993 жылдың 2 желтоқсанында Клинтон әкімшілігі ғимаратты салуды тоқтату туралы шешімді кері қайтарды. Ғимарат бастапқыда маңызды туристік орталық болуы және қала орталығындағы экономикалық дамуға көмектесуі тиіс болғанмен, ол қарапайым кеңсе ғимараты ретінде қайта мақсатталды. 1995 жылдың қаңтарына қарай құрылыс кестеден екі жыл қалып қойды. 1995 жылдың қыркүйегіне қарай 1996 жылдың желтоқсанында пайдалануға берудің алдын ала мерзімі белгіленді. Жобалауда әлі де кейбір қиындықтар болды. GSA 1994 жылы Вудро Вильсон алаңы үшін екі үлкен мүсінді мақұлдады, бірақ 1996 жылдың маусымында олардың жұмысын тоқтатуға бұйрық берді, кейіннен 1996 жылдың шілдесінде олардың жұмысын қайта бастауға бұйрық берді. Құрылыс одан әрі кешікті, 1997 жылдың қаңтарына қарай пайдалану келесі жазға жоспарланған. Құрылыс кестеден қалып қоюын жалғастырды, аяқталу 1998 жылдың жазына дейін күтілмеді. Федералдық шенеуніктер бәрібір 1997 жылдың шілдесінде 480-нен астам Қоршаған ортаны қорғау агенттігінің (EPA) қызметкерлерін ғимаратқа көшіруді жоспарлады. Осы уақытқа қарай қауіпсіздік мәселелеріне байланысты бірнеше қосымша жобалау өзгерістері енгізілді, соның ішінде тұрақ орындарының саны 1900-ге дейін азайтылды, ал ғимарат құрылысының құны 738 миллион долларға жетті. Ғимаратта үш үлкен көркем туынды болды. Біріншісі, Вашингтон, округ Колумбияда туған мүсінші Стивен Робиннің жасаған жұмысы, құйылған алюминийден жасалған алып гүл және лилия, олар тас тұғырлардың үстінде жатыр. Екіншісі, Вашингтон, округ Колумбияда туған Мартин Пюрье жасаған, "Көріп тұрған" деген атпен белгіленген қоңыр дәнекерленген металлдан жасалған минималисттік мұнара, ол Вудро Вильсон алаңында тұр.

The building is located near Federal Triangle station in Washington, D. C., an area once heavily populated with saloons and brothels. The federal government purchased the land in the 1920s, and it was to be part of the Federal Triangle redevelopment of the late 1920s and 1930s. Until development on the current building began, the area known as the "Great Plaza" was used as a massive downtown parking lot. In the 1960s and 1970s, efforts were under way to finish Federal Triangle by building a large office building on the site of the parking lot. The first effort came in 1972, when the Nixon administration proposed building a $126 million office building on the lot in time for the national bicentennial in 1976. But this proposal was never seriously contemplated or funded. One outcome of the Nixon proposal was "the Weese Plan". The Nixon administration commissioned the architecture planning firm of Harry Weese & Associates to come up with a master plan for the continued development of Federal Triangle. The Master Plan, which was later called the Weese Plan, proposed a massive new federal office building on the parking lots of the Triangle and a new series of pedestrian paths throughout the complex, titled "Federal Walk". Plans for construction of an office building on the Federal Triangle parking lot site found support in 1986. The Federal City Council, a private civic organization which had been promoting the construction of a $200 million international trade center in the District of Columbia, advocated construction of its proposed building at Federal Triangle. Reagan administration officials favored the plan, and in October 1986 the proposal received the backing of the GSA. The idea received support from Democrats in Congress as well, especially from Senator Daniel Patrick Moynihan, a former Kennedy administration aide who had long championed completion of the Federal Triangle. There was some opposition to the idea from planning officials and others, who were dismayed at the loss of parking in the downtown area and who feared that the trade center's proposed 1,300 to 2,600 underground parking slots would not be built due to poor soil conditions. A bill was passed (almost unanimously) by Congress on August 7, 1987, to provide $362 million for the construction of an "International Cultural and Trade Center" on the parking lot at Federal Triangle. The plan was to provide office space for both the U. S. Departments of Justice and State. The bill also required the building to be financially self supporting within two years of its completion. A nine member panel was established to approve any plans, and included the Secretaries of State, Agriculture, and Commerce; the Mayor of the District of Columbia; and five members of the public. The building was expected to be completed in 1992. Preliminary design specifications required that the final building be no taller than the existing Federal Triangle structures, be constructed of similar materials, emphasize pedestrian traffic, and have a "sympathetic" architectural style. An architectural model by the firms of Notter Finegold & Alexander, Mariani & Associates, and Bryant & Bryant depicted a building with a long, uninterrupted facade along 14th Street NW and two colonnaded hemicycles on the east side (matching the Post Office Department building's hemicycle). The five public members of the design committee were named on April 6, 1988, and were former Senator Charles H. Percy, chair; Harry McPherson, president of the Federal City Council; Donald A. Brown, chair of the Federal City Council's International Center Task Force; Michael R. Garder, a member of the Pennsylvania Avenue Development Corporation; and Judah C. Sommer, a local attorney. Seven designs were submitted in June 1989, each incorporating a base middle crown structure and enclosed in traditional materials, including a limestone facade, vertical glass windows, and terra cotta roof tiles. Each design incorporated a new home for the Woodrow Wilson International Center for Scholars (a Smithsonian Institution entity), an outdoor memorial to President Woodrow Wilson, and exhibition and retail space. The design committee picked the $738.3 million design submitted by Pei Cobb Freed & Partners in October 1989. A consortium, the Delta Parternship, led by New York City developer William Zeckendorf Jr. and Larry Silverstein, was chosen to build and operate the building and lease it to the government. Significant cost increases led to the project being mothballed by the George H. W. Bush administration. The GSA refused to sign the draft lease, arguing that the building's rental costs were too high and would cost, rather than save, the federal government between $18 million and $24 million a year. Although Pei Cobb Freed agreed to investigate design changes to make the project less costly, at least one member of Congress declared the project dead. In January 1991, another design change came when the number of parking spaces at the building was increased by 12.6 percent to 2,500 spaces. But the changes did not resolve the controversies enveloping the project. Design committee member Donald A. Brown quit the committee in late 1991, complaining that the Bush administration was meddling in the project's design. Two days later, Eleanor Holmes Norton, delegate to Congress, repeated these charges. On January 19, 1992, even as the foundation for the trade center was being dug, the GSA said the building would not achieve financial self sufficiency. A separate report commissioned by the Bush administration reached similar conclusions. On January 25, 1992, the Bush administration cancelled the international trade center construction project. Construction experts decried the decision, saying that the building's costs could balloon to more than $1.2 billion if construction were resumed at a later time. The decision to cancel the building was reversed on December 2, 1993, by the Clinton administration. Although the building was originally designed to be a major tourist destination and provide a boost to economic development in the downtown area, the building was repurposed to be a simple office building. By January 1995, the structure was two years behind schedule. By September 1995, a tentative occupancy date of December 1996 had been set. There were still occasional design glitches. The GSA approved two major sculptures for the Woodrow Wilson Plaza in 1994, but were abruptly ordered to halt work on them in June 1996 before being ordered to proceed again on them the following month, in July 1996. Construction slipped further, and by January 1997 occupancy was scheduled for the following summer. Construction continued to fall behind schedule, with completion not expected until summer 1998. Federal officials nonetheless planned to move more than 480 Environmental Protection Agency (EPA) employees into the building in July 1997. By this time, security concerns had led to several additional design changes, including a reduction in the number of parking spaces to just 1,900, and the cost of the building's construction had risen to $738 million. Three large pieces of artwork were included in the building. The first, by sculptor and Washington, D. C. native Stephen Robin, is a gigantic rose with stem and a lily, both made out of cast aluminum and lying on stone pedestals. The second, by Washington, D. C. native Martin Puryear, is a Minimalist tower of brown welded metal titled "Bearing Witness", which stands in Woodrow Wilson Plaza.

Жұмысшылар

CBP, AID және Уилсон орталығынан өзге, ғимаратта кеңсесі бар басқа да федералдық агенттіктердің ішінде Сауда департаменті, EPA және GSA да бар. Басқа тұрғындарға Ұлттық балалар мұражайы, бірнеше сауда дүкендері, сондай-ақ түрлі коммерциялық және коммерциялық емес ұйымдар кіреді.

Оқиғалар

Конференция орталығы жыл сайын 1200-ден астам іс-шара өткізеді, оның ішінде Вашингтонның жылдық әлеуметтік галаларының көптегені, мысалы, Вашингтон халықаралық сауда қауымдастығының жылдық кешкі асы, сондай-ақ бұрын консервативті саяси іс-қимыл конференциясы да өткізілген. Халықаралық сауда орталығында екі үлкен бал залы, көрме алаңы, іс-шараларға дайындық алаңы және басқа да қабылдау орындары бар. Ашық аудандағы, төрт акрлық Вудро Вильсон алаңы арнайы іс-шаралар мен галалар үшін пайдаланылады. Қаланың ең үлкен тұрақ орны, ақпараттық орталық және Вашингтон метро станциясы бар бұл ғимаратқа жыл сайын миллионнан астам турист келеді. Вудро Вильсон алаңында өткізілетін жазғы концерттер мен көптеген тағамдар түскі үзілісте көптеген адамды тартады. 2020 жылдың 24 ақпанында ғимаратта Ұлттық балалар мұражайы ашылды.