Лоуренс Хью Фрост: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы
Laurence Hugh Frost
Лоуренс Фрост (1902-1977) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің вице-адмиралы, Теңіз барлау басқармасының және Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің директоры болды. 2-ші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысының ардагері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының адмиралы (1902–1977)
United States admiral (1902–1977)
Лоренс Хью Фрост (22 шілде 1902 – 23 мамыр 1977) – Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы, Теңіз барлау директоры және Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің директоры болған.
Laurence Hugh Frost (July 22, 1902 – May 23, 1977) was a rear admiral in the United States Navy who served as Director of Naval Intelligence and Director of the National Security Agency.
Теңіз мансабы
Фрост 1926 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірді және 1920-1930 жылдары түрлі кемелерде және жағалау станцияларында қызмет етті. 1941 жылдың 4 қыркүйегінде «Грир» эсминеціне неміс суасты қайығы шабуыл жасағанда ол оның командирі болды. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның АҚШ әскери кемесіне жасаған алғашқы шабуылы еді. Бұл АҚШ ресми түрде бейтарап болған және Америка соғысқа кірер алдында үш айдай уақыт өткен кезде болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы ерен еңбегі үшін марапатталғаннан кейін Фрост Әскери-теңіз барлау қызметіне тағайындалды, ал кейін Корея соғысында «Манчестер» крейсерінің командирі ретінде шайқасқа қатысты. 1952 жылы Бірінші флот командирінің штаб бастығы болды. 1955–1956 жылдары АҚШ Атлантика флотының эсминецтер флотилиясына қолбасшылық етті және 1956 жылдан 1960 жылға дейін Әскери-теңіз барлау қызметінің директоры болды. Әскери-теңіз барлау қызметінің басшысы ретінде ол Индонезиядағы бүлікке қатысты АҚШ саясатын өзгертуге тырысты. Фрост 1960 жылдың қараша айында вице-адмирал шенімен Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің (NSA) директоры болды. Ол бұл лауазымда 1962 жылға дейін қызмет етті. Ғарыш кеңістігін зерттеудің бастапқы кезеңінде осы лауазымдарды атқарып, Фрост теңіз күштерінің ELINT бағдарламасы сияқты бақылау спутниктерін дамыту туралы алғашқы шешімдерге қатысты. Жағдайды жақсарту мақсатында, NSA-ға келгеннен кейін Фрост Роберт Ф. Ринехартты Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің ғылыми кеңес кеңесінің төрағасы етіп тағайындады, себебі Ринехарт кеңесте жаңа мүше болды және тек бірнеше ай тәжірибесі болғандықтан, оның «алдын ала қалыптасқан көзқарастары» аз болды. NSA мәліметінше, «1962 жылы вице-адмирал Лоренс Фрост күтпеген жерден қызметтен алынғанда» оның орнын Гордон Блейк басты. Потомак өзеніндегі Әскери-теңіз командасындағы соңғы қызметтен кейін Фрост 1964 жылы зейнетке шықты. Оның құжаттары Вашингтондағы Әскери-теңіз тарихы орталығының Оперативтік мұрағат бөлімінде сақталады. Джон Ф. Кеннедидің Президенттік кітапханасы оны контр-адмирал ретінде тізімдеген, онда ол 1970 жылы берген сұхбатының 11 беттік транскрипциясы сақталған. 2004 жылғы мәліметтер бойынша, оның бір бөлігі әлі де «жабық» күйде. Мансабы барысында Фрост Әскери-теңіз еңбегі үшін ерекше медаль, бір алтын жұлдызбен күміс жұлдыз және бір алтын жұлдызбен және жауынгерлік «V» таңбасымен Легионның құрметі медалімен марапатталды.
Frost graduated from the United States Naval Academy in 1926, and served on various ships and shore stations throughout the 1920s and 1930s. He was the commanding officer of Greer when that destroyer was attacked by a German U boat on 4 September 1941. This was the first attack by Germany on a United States warship during World War II and occurred while the United States was officially neutral, some three months before America entered the war. After decorated service in World War II, Frost was assigned to Naval Intelligence and later saw combat as commander of the cruiser Manchester in the Korean War. He was chief of staff to Commander First Fleet in 1952. He commanded Destroyer Flotilla Four, United States Atlantic Fleet in 1955–1956 and was Director of Naval Intelligence from 1956 until 1960. As head of Naval Intelligence he tried to change the United States policy on the rebellion in Indonesia. Frost became director of the National Security Agency (NSA) in November 1960 with the rank of vice admiral. He held this post until 1962. Holding these posts during the beginning of the space race, Frost was involved in early decisions to promote surveillance satellites such as the navy's ELINT program. In an effort to reduce tensions, soon after his arrival at NSA, Frost appointed Robert F. Rinehart as chairman of the National Security Agency Scientific Advisory Board specifically because he was the newest member of the board with only a few months' experience and so had fewer "pre acquired biases" in Rinehart's words. According to the NSA, "In 1962, when Vice Admiral Laurence Frost was unexpectedly transferred from his position" Gordon Blake was his replacement. After a final tour of duty at the Potomac River Naval Command, Frost retired in 1964. His papers are preserved at the Operational Archives Branch of the Naval Historical Center in Washington, D. C. He is listed as a rear admiral by the John F. Kennedy Presidential Library, which holds an 11 page transcription of an oral interview he gave in 1970. as of 2004 portions of it remain "closed". During his career, Frost was awarded the Navy Distinguished Service Medal, the Silver Star with one gold award star, and the Legion of Merit with one gold award star and a Combat "V".