Кіріспе
Британдық заңнама, американдық колонияларға импорттық баж салығын енгізген. 1764 жылғы Қант заңы немесе 1763 жылғы Қант заңы, сондай-ақ 1764 жылғы Америкалық кірістер туралы заң немесе Америкалық баждар туралы заң деп те аталады, бұл Ұлыбритания Парламенті 1764 жылдың 5 сәуірінде қабылдаған кіріс жинау туралы акт. Заңның басында: "Осы Корольдіктің кірісін жақсарту үшін жаңа шаралар мен ережелер қабылдануы тиімді, сондай-ақ оны қорғау, қорғап, сақтау шығындарын өтеу үшін кіріс жинау әділ және қажет" делінген. Бұрынғы 1733 жылғы Меласса заңы мелассаның әр галлонына алты пенс салық салған, бірақ колониялық құқық бұзушылықтардың нәтижесінде бұл салық тиімді түрде жиналмаған. Парламент салық ставкаларының мөлшерін екі есеге төмендетіп, салықты күшпен енгізу шараларын күшейту арқылы салықтың іс жүзінде жиналатынына үміттенді. Осы оқиғалар колонистердің британдық Парламентке деген алаңдаушылығын күшейтіп, Америка революциясына айналған қозғалыстың өсуіне көмектесті.
The Sugar Act 1764 or Sugar Act 1763, also known as the American Revenue Act 1764 or the American Duties Act, was a revenue raising act passed by the Parliament of Great Britain on 5 April 1764. The preamble to the act stated: "it is expedient that new provisions and regulations should be established for improving the revenue of this Kingdom and it is just and necessary that a revenue should be raised for defraying the expenses of defending, protecting, and securing the same." The earlier Molasses Act 1733, which had imposed a tax of six pence per gallon of molasses, had never been effectively collected due to colonial evasion. By reducing the rate by half and increasing measures to enforce the tax, Parliament hoped that the tax would actually be collected. These incidents increased the colonists' concerns about the intent of the British Parliament and helped the growing movement that became the American Revolution.
Өмірбаян
1733 жылы Моласса туралы заң британдық Вест-Индиядағы ірі плантация иелерінің ықпалымен Парламент тарапынан қабылданды. Француз, голланд және испандық Батыс Үндістан аймақтарынан әкелінетін молассаның бағасы төмен болды. Британдық Вест-Индиядағы қант өндірушілер өз өнімдерін бәсекелестерінен қымбатқа сатты және колониялар ұсынған үлкен көлемдегі ағаш, балық және басқа да тауарларға мұқтаж болған жоқ. Кейде колонистер молассаға салынатын салықты төлейтін, себебі ол олардың тұратын жеріне және әлеуетіне қарай төмен болуы мүмкін еді. 18 ғасырдың бірінші жартысында Британдық Батыс Үндістан Ұлыбританияның ең маңызды сауда серіктесі болғандықтан, Парламент олардың тілектерін ескеретін. Бірақ, колониялардың британдық емес аралдармен сауда жасауына тыйым салу туралы талаптарын қабылдамай, Парламент осы аралдардан әкелінетін молассаға тыйым салатын, өте жоғары салық белгіледі. Егер бұл салық толығымен жиналған болса, ол Жаңа Англия үшін моласса импортын тоқтатып, ром өнеркәсібінің көп бөлігін құртар еді. Бірақ, заңға бағынбау, пара беру немесе кеденшілерді қорқыту арқылы заңның күші жойылды. Жеті жылдық соғыс, Колониялық Америкадағы Француз және Үнді соғысы ретінде белгілі болған кезеңде, британ үкіметі соғыс шығындарын өтеу үшін ұлттық қарызын едәуір арттырды. 1763 жылдың ақпанында соғыс аяқталғаннан кейін, Джон Стюарт, Бут графы басқаратын министрлік колонияларда он мың британдық әскерді тұрақты түрде орналастыруды шешті. Одан кейін Джордж Гренвилл Бутты алмастырды. Гренвилл өзінің ізашарының саясатын қолдады, тіпті 1763 жылдың мамырында Понтиак соғысы басталғаннан кейін де. Гренвилл әскерлерге жалақы төлеумен қатар, ұлттық қарызды өтеу мәселесімен де айналысуға тиіс болды. Соғысқа дейін 75 миллион фунт стерлинг болған қарыз, 1763 жылдың қаңтарында 122 миллион 600 мың фунтқа, ал 1764 жылдың басында шамамен 130 миллион фунтқа жетті. Джордж Гренвилл колониялардың қарызға пайыз төлеуіне немесе оны өтеуге үлес қосатынын күтпеді, бірақ американдықтардың колониялық қорғанысқа жұмсалатын шығындардың бір бөлігін төлеуін қалады. Континенттік колониялар мен Вест-Индиядағы әскерді ұстауға кеткен шығынның жылына шамамен 200 000 фунт стерлинг екенін есептеген Гренвилл, жылына шамамен 79 000 фунт стерлинг көлемде кіріс әкелетін бағдарлама жасады.
Өту
1763 жылы "Мелас туралы" заңның мерзімі бітті. Кеден комиссарлары соғыс аяқталғаннан кейін және Канаданы қосып алғаннан кейін мелас пен ромға деген сұраныстың артатынын күтті. Олар сұраныстың өсуі төмендетілген баж салығын төлеуге қолайлы және жинауға мүмкін етеді деп ойлады. Парламент 1764 жылы жаңа "Қант заңын" қабылдағанда, бұрынғы мелас салығын екі есеге төмендетті. Заң қатаң орындалатынын уәделегенмен, заңның мақсаты тек сауданы реттеу ғана емес (бұл "Мелас заңы" британдық емес жеткізушілерге заңды сауданы жабу арқылы жасауға тырысқан), сонымен қатар кіріс табу екенін нақтылады. Америкалық тарихшы Фред Андерсон бұл заңның мақсаты "соғыстан кейінгі империяны мазалаған қаржы және басқару мәселелерін шешу" екенін жазды. Осы мақсатқа жету үшін "үш түрлі шара" іске асырылды: кедендік бақылауды тиімді ету, Америкада көп қолданылатын тауарларға жаңа баж салығы қою және кірісті максималды деңгейге жеткізу үшін ескі баж ставкаларында өзгерістер жасау.