Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1853–1920)
American politician (1853–1920)
Винтроп Мюррей Крейн (көбінесе В. Мюррей Крейн немесе жай ғана Мюррей Крейн деп аталады; 23 сәуір 1853 – 2 қазан 1920) – американдық кәсіпкер және Республикалық партияның саясаткері, 1900 жылдан 1903 жылға дейін Массачусетс штатының 40-шы губернаторы қызметін атқарды және 1904 жылдан 1913 жылға дейін АҚШ Сенатында сол штаттың өкілі болды. 1879 жылы ол отбасылық компаниясы, қағаз өндіруші Crane & Co., АҚШ валютасы үшін қағаз жеткізу бойынша эксклюзивті мемлекеттік келісімшартқа қол жеткізді, бұл монополия компания осы күнге дейін сақтап тұр. 1890 жылдары ол штаттағы Республикалық партия саясатына белсенді қатысып, жергілікті, штаттық және ұлттық партиядағы ықпалды тұлғаға айналды. Ол тікелей Массачусетс штатының 37-ші вице-губернаторы (1896 жылы) және 40-шы губернаторы (1899 жылы) болып сайланды. 1904 жылы ол АҚШ Сенатына тағайындалып, 1913 жылға дейін қызмет етті. Крейн Теодор Рузвельт және Уильям Говард Тафт президенттеріне кеңес берді. Губернатор ретінде "Текстерлер" (Teamsters) ереуілін бейтараптандырудағы табысы Рузвельтті 1902 жылғы көміршілер ереуілін шешу үшін келіссөзші ретінде шақыруға итермеледі. Ол бірнеше рет кабинеттік лауазымдарға ұсынылғандардан бас тартты және сайлау кампанияларын жүргізуді және сөз сөйлеуді ұнатпайтыны мәлім болды. Мансабының соңында ол болашақ президент Калвин Кулиджге саяси кеңесші болды, ол Крейннің қайтысынан бір ай өткен соң вице-президент болып сайланды.
Winthrop Murray Crane (commonly referred to as W. Murray Crane or simply Murray Crane; April 23, 1853October 2, 1920) was an American businessman and Republican Party politician who served as the 40th governor of Massachusetts from 1900 to 1903 and represented that state in the United States Senate from 1904 to 1913. In 1879, he secured his family company, paper manufacturer Crane & Co., an exclusive government contract to supply the paper for United States currency, a monopoly the company holds to this day. During the 1890s he became increasingly active in state Republican politics, and became a dominant figure in the local, state, and national party. He was successively elected the 37th lieutenant governor of Massachusetts (in 1896) and 40th governor (in 1899). In 1904, he was appointed to the United States Senate and served until 1913. Crane advised Presidents Theodore Roosevelt and William Howard Taft. His success as Governor in defusing a Teamsters strike prompted Roosevelt to bring him in as a negotiator to resolve the Coal Strike of 1902. He refused repeated offers for cabinet level positions and was known to dislike campaigning and giving speeches. Near the end of his career, he served as a political mentor to future President Calvin Coolidge, who was elected vice president one month after Crane's death.
Ерте өмір
Уинтроп Мюррей Крейн 1853 жылдың 23 сәуірінде Массачусетс штатының Далтон қаласында дүниеге келді. Оның анасы Луиза Фанни Лафлин еді. Оның әкесі, Зенас Маршалл Крейн, «Крейн қағаз компаниясының» иесі болды, бұл кішкентай қауымдастықта үлкен экономикалық күшке ие және қағаз өнімдерін ірі көлемде өндіретін маңызды кәсіпорын еді.
Winthrop Murray Crane was born in Dalton, Massachusetts on April 23, 1853. His mother was Louise Fanny Laflin. His father, Zenas Marshall Crane, was owner of the Crane Paper Company, a dominant economic force in the small community and a major producer of paper products.
Crane & Co. (Крейн және компания)
1870 жылы Крейн отбасылық бизнеске қосылып, ағасы Зенас кішімен бірге компанияның маңызды даму кезеңін басқарды. 1872 жылы Крейн Винчестер қайталайтын қару компаниясына қаптау қағазын жеткізу бойынша маңызды келісімшарт жасады, ал 1879 жылы АҚШ валютасы – Федералдық резервтік банкноттары үшін қағазды эксклюзивті түрде жеткізуге келісім жасады. "Крейн компаниясы" бүгінгі күнге дейін федералды үкіметке валюта қағазын жеткізуші болып табылады. Компания 1890 жылдар бойы өсіп, Крейн Otis Elevator Company және American Telephone and Telegraph Company компанияларына инвестиция салған арқасында зор байлық жинады.
In 1870, Crane entered the family business and, with his brother Zenas Jr., presided over a period of significant growth of the company. In 1872, Crane secured a major contract for the supply of wrapping paper to the Winchester Repeating Arms Company, and followed this up in 1879, with an exclusive contract to paper for the Federal Reserve Notes, the currency of the United States. The Crane Company continues to be the sole supplier of currency paper to the federal government today. The company continued to grow throughout the 1890s, and Crane amassed a significant fortune by investing in the Otis Elevator Company and in American Telephone and Telegraph Company.
Саясатта
1892 жылы Крейн 1888 жылы құрылған Массачусетс республикашыларының фракциясы – "Жас республикашылдар клубының" үміткері ретінде Республикалық Ұлттық Конвенцияға делегат болып сайланды. Бұл фракция аталмыш штаттың партиялық аппаратына және саяси жағдайға басымдық ететін болатын. Конвенциядан кейін Крейн Массачусетс Республикалық партиясының төрағасы болып сайланды. Ол Массачусетс штатының батысынан болса да, партияның негізінен шығыс өңіріндегі жетекшілері оны "сенімді" және орташа бағытты кандидат деп қарады, ол қаржы жинауда жақсы нәтижелер көрсетеді деп есептеді. Крейн саяси консерватор болғанымен, партияның екі қанаты арасындағы келіспеушіліктерді шешуде шеберлік танытты және прогрессивтік немесе консервативтік қанаттың біріне толық бойлаудан бас тартты. Ол сонымен қатар, үгіт науқаны кезінде митингтерде сөз сөйлемейтін, саяхаттап жүріп көп сөйлемейтін саясаткер ретінде танымал болды, және ол қызмет еткен заң шығару органдарында сөз сөйлегені туралы жазбалар жоқ.
In 1892, Crane was elected as a delegate to the Republican National Convention as a candidate of the "Young Republican Club," a faction of Massachusetts Republicans, organized in 1888, who would come to dominate the state party apparatus and political landscape. After the convention, Crane was elected Chairman of the Massachusetts Republican Party. Although he was from western Massachusetts, he was viewed by the party's mainly eastern leadership as a "safe" and moderate choice, who would be good at fundraising. Although Crane was politically conservative, he was adept at negotiating the differences between the wings of the party and refused to become deeply entrenched into either the progressive or conservative wing. He was also well known as a somewhat taciturn politician, who did not make stump speeches while campaigning, and is not recorded as having made speeches on the floors of the legislative bodies in which he served.
Массачусетс штатының губернаторы
1896 жылы Крейн Массачусетс штатының вице-губернаторы болып сайланды, ол басқа жас республикашыл Роджер Вулкотттың басшылығымен қызмет етті. Бұл лауазым Массачусетс Республикалық саясатындағы дәстүрлі сатылы жолдың бір бөлігі болды, ал келесі қадам – губернаторлық. Вулкотт үшінші, дәстүрлі бір жылдық мерзімінен кейін зейнеткерлікке шыққанда, Крейн губернаторлыққа үміткер болды. Ол ұйымдаспаған демократиялық оппозицияға қарсы сәтті жеңіске жетіп, келесі екі жылда үлкен артықшылықпен қайта сайланды. Крейннің губернаторлық қызметі фискалдық консервативтік саясат, іскерлік басқару және салыстырмалы түрде реформалардың аздығымен ерекшеленді. Оның басшылығы бейтарап деп сипатталды және тіпті демократтар да оған жақсы қарайтын. 1902 жылы Крейн «Текстерлер» ереуілін сәтті аяқтады, содан кейін президент Теодор Рузвельт оны 1902 жылғы көмір ереуіліне делдалдыққа шақырды, ол ұлттық қысқы көмірмен жабдықтауға қауіп төндірді. Ол Бостон жоғары теміржолы мен Вест-Энд көшесі теміржолының бірігуіне заң шығару арқылы рұқсат беруге вето қойды, өйткені онда зардап шеккен халықтың референдумына шақыру туралы ереже болмады. Дегенмен, ол Фичбург теміржолын Бостон және Мэн теміржолына, ал Бостон және Олбани теміржолын Нью-Йорк орталық теміржолына жалға беруге рұқсат беретін заңға қол қойды. Крейн Нью-Йорк орталық теміржолының ірі акционері болды. Содан кейін ол 1905 жылғы 18 қаңтарда өткен арнайы сайлауда мерзімін аяқтау үшін сайланды. Ол 1907 жылы қайта сайланды және 1913 жылға дейін қызмет етті. Сенатор ретінде Крейн көпшілік алдында сөйлемеуімен және көшпелі маневрлер жасамайтынымен танымал болды. Нью-Йорк штатының сенаторы Чонси Депью Крейннің «ешқашан сөйлемегенін» жазды. «Оның өтініш жасағанын есімде жоқ. Дегенмен ол осы кеңестің ең ықпалды мүшесі болды». Кальвин Кулидж «оның ықпалы өте зор болды, бірақ ол көзге көрінбейтін» деді. Ол Канада және Ньюфаундленд доминионымен өзара теңдікке (тарифтерді төмендетуге) қарсы болды және ұсынылған келісімнің ережелерін жұмсарту үшін жұмыс істеді. 1905 жылы Крейн демократ Уильям Л. Дугластың губернаторлыққа екінші мерзімге сайлануына кедері келтірген болуы мүмкін. 1904 жылы еңбекшілердің қолдауымен және жоғары танымалдылығымен сәтті аяқ киім өндіруші Дуглас сайлауда жеңіске жетті. Чарльз С. Хамлиннің айтуынша, республикашылар Дугластың Азамат соғысы кезінде дезертир болғаннан кейін, алдамшылықпен құрметті босатылғанын анықтады. Крейн мен сенатор Генри Кэбот Лодж жасаған бұл ақпаратты жарияламау шарты Дугластың қайтадан үміткер болмауы болды. 1908 жылғы президенттік сайлауда Крейн Уильям Говард Тафтты ерте қолдады, бірақ кейіннен Тафтты әлсіз кандидат деп санап, оған қарсы шықты. Бұл оны Тафттың жақтасы, сенатор Генри Кэбот Лоджға қарсы қойып, ұлттық конвенцияға штаттық делегацияны бақылау үшін күреске түсті. Крейн делегаттарға қалай дауыс беру керектігі туралы ресми нұсқау бермеуді жөн көрді, ал Лодж олардың Тафтқа адал болуына талап етуді жөн көрді. Крейн Лодждің қолдауын Джон Дэвис Лонгты, Тафттың жақтасын, көптеген делегат ретінде сайлауға алмастырды. Крейн ақырында Тафт пен Лодж екеуімен де татуласты. Ол Тафт сайланғаннан кейін оның ең жақын кеңесшілерінің бірі болды және 1911 жылы Лодждің қайта сайлануын қамтамасыз ету үшін жұмыс істеді. 1912 жылғы жалпы сайлауда Рузвельттің партиядан кетуі Республикалық партияны екіге бөлді, ал партияның консервативті элементтері штаттық заң шығарушы органның фракциясында басымдық алды. Бұл 1913 жылдың басында сенаторлық орынға ультраконсервативті Джон У. Уикстің Крейнге қарсы сайлануына әкелді.
In 1896, Crane was elected Lieutenant Governor of Massachusetts, serving under another Young Republican, Roger Wolcott. The office was part of a traditional cursus honorum in Massachusetts Republican politics, with the next step being the Governorship. When Wolcott retired after his traditional third one year term, Crane ran for Governor. He won a comfortable victory against a disorganized Democratic opposition and was reelected the next two years by wide margins. Crane's tenure as governor was marked by fiscal conservatism, business like management, and relatively little reform. His leadership was characterized as non partisan and was viewed with favor even by Democrats. In 1902, Crane successfully negotiated a Teamsters strike, and was then called in by President Theodore Roosevelt to mediate the 1902 Coal Strike, which threatened national winter coal supplies. He vetoed legislative authorization of a merger between the Boston Elevated Railway and the West End Street Railway, in part because it did not contain a clause calling for a referendum by the affected populations. He did, however, sign legislation authorizing the lease of the Fitchburg Railroad to the Boston and Maine Railroad, and of the Boston and Albany Railroad to the New York Central Railroad. Crane was a major shareholder in the New York Central. He was then elected in a January 18, 1905 special election to finish the term. He was re elected in 1907 and served until 1913. As Senator, Crane was famous for his lack of public statements and behind the scenes maneuvering. Senator from New York Chauncey Depew wrote that Crane "never made a speech. I do not remember that he made a motion. Yet he was the most influential member of that body." Calvin Coolidge observed that "his influence was very great, but that it was of an intangible nature." He was an opponent of reciprocity (reduced tariffs) with Canada and the Dominion of Newfoundland, working to water down provisions of a proposed treaty. In 1905, Crane may have been instrumental in denying Democrat William L. Douglas a second term as governor. Douglas, a successful and widely known shoe manufacturer, won election in 1904 with labor support and high name recognition. According to Charles S. Hamlin, Republicans discovered that Douglas had apparently fraudulently acquired an honorable discharge after deserting during the Civil War. The quid pro quo for this information not being revealed, supposedly engineered by Crane and Senator Henry Cabot Lodge, was that Douglas would not run again. In the 1908 presidential election, Crane expressed early support for William Howard Taft, but later came to oppose Taft, believing him a weak candidate. This placed him in opposition to fellow Senator Henry Cabot Lodge, a strong Taft supporter, in a struggle for control of the state delegation to the national convention. Crane preferred to leave the delegates without formal instruction as to how they should vote, while Lodge preferred that they be required to pledge for Taft. Crane won Lodge's support for an uncommitted delegation in exchange for the election of John Davis Long, a Taft supporter, as an at large delegate. Crane ultimately reconciled with both Taft and Lodge. He became one of Taft's closest advisors after his election and worked to secure Lodge's reelection in 1911. In the 1912 general election, the Republican Party was divided by Roosevelt's defection, and conservative elements of the party dominated the state legislature's caucus. This resulted in the election in early 1913 of the ultraconservative John W. Weeks over Crane for the Senate seat.