Кіріспе

Американдық музыкант (1966–1996)

Кевин Мэттью Гилберт (сонымен қатар Мэттью Дельгадо және Кай Гилберт есімдерімен де белгілі; 20 қараша 1966 – 18 мамыр 1996) – американдық әнші, ән жазушы, музыкант, композитор және продюсер. Ол жеке прогрессивті рок жобаларымен, Toy Matinee және Шерил Кроудың дебюттік студиялық альбомы Tuesday Night Music Club (1993) альбомына салған үлесімен ең жақсы танымал.

Ерте өмір

Кевин Мэттью Гилберт 1966 жылдың 20 қарашасында Калифорния штатының Сакраменто қаласында дүниеге келді, кейін Нью-Джерси штатының Скотч Плейнс қаласында және Калифорния штатының Сан-Матео қаласында тұрды, онда ол Эбботт орта мектебінде және Джуниперо Серра жоғары мектебінде оқыды.

1982-1989: Алғашқы жылдары

Кевин Гилберт – шебер композитор, әнші, продюсер және музыкант, клавиша, гитара, бас-гитара, виолончель және барабан ойнаған. 1982 жылы ол Джейсон Хаббардпен бірге N. R. G. тобын құрды және 1984 жылы No Reasons Given атты альбомын жарыққа шығарды. 1984 және 1987 жылдар аралығында ол Kai Gilbert есімімен төрт альбомды өзі шығарды. 1986-87 жылдары Эдди Мэннидің "Can't Hold Back" турнесіне қатысты, ал 1988 жылы Yamaha International Rock Music Competition халықаралық рок музыкасы байқауына өзінің прогрессивті рок тобы Giraffe-пен қатысты. Giraffe екінші орын алса да (жеңімпаз – австралиялық Janz тобы), Кевин сол кештің халық арасында танымал жеңімпазы деп есептелді. Продюсер Патрик Леонард Гилберттің байқаудағы өнеріне әсерленді және оны жаңа топ құруға шақырды, соның нәтижесінде Toy Matinee тобы құрылды. Осы кезеңде Гилберт Мадонна, Майкл Джексон және Кит Эмерсон сияқты бірнеше танымал поп-музыканттардың жобаларында жұмыс істеді, соңғысының Changing States альбомын продюсерледі.

1990: Ойыншық таңғы шоу

Toy Matinee альбомы 1989 жыл бойы жазылып, 1990 жылы шығарылды, бірақ бастапқыда лейбл тарапынан ешқандай жарнамалық қолдау көрсетілмеді. Леонардсыз Гилберт альбомды жарнамалау үшін тікелей концерттерде орындауға жаңа топ жинады. Бұл топқа гитарист Марк Бонилла (Гилберт 1990-жылдардың басында онымен көп жұмыс істеді), бассист Спенсер Кэмпбелл, барабаншы Тосс Панос және оның болашақ әйелі, клавишница Шерил Кроу кірді. Бұл топ 1990 жылдың соңында Лос-Анджелес аймағындағы радиостанциялармен гастрольде болды, сондай-ақ Mark Thompson және The Mark and Brian Show радио бағдарламасының әйгілі алыпқашпаларымен жақсы қарым-қатынас орнатты. Олардың гастрольдік дебюті 1990 жылдың 17 желтоқсанында өткен Mark пен Brian-ның жылдық Рождестволық шоуы болды. Содан кейін 1991 жылдың көктемінде АҚШ-тың батыс жағында концерттік тур жасады, бірақ ол тур топтың негізін қалаушыларының бірі Пат Леонардтың заңдық шараларына байланысты тоқтатылды. Ол Роджер Уотерстің "Amused to Death" альбомын Лондон, Англияда жазу және өндіруге міндетті болғандықтан, турға қатыса алмады. Гилберт – Toy Matinee тобының бастапқы мүшелерінің ішінде турға шығуға немесе қалуға ниет білдірген жалғыз адам болды, бұл жарнамалық мақсаттармен де байланысты болды. Оның күш-жігерінің нәтижесінде "The Ballad of Jenny Ledge" және "Last Plane Out" атты екі табысты сингл жарық көрді.

1994: Сейсенбі түнгі музыка клубы

Кейін Гилберт Калифорния штатының Пасадена қаласындағы продюсер Билл Боттреллдің студиясында кездесетін "The Tuesday Music Club" ән жазу ұжымының құрамына кірді. Гилберт сол кездегі әйелі Шерил Кроуды Боттреллмен және ұжымның басқа музыканттарымен таныстырды. Осы сессиялар Кроуға жаңа материалды жетілдіруге мүмкіндік берді, нәтижесінде оның табысты дебюттік альбомы "Tuesday Night Music Club" жазылды. Гилберт сол альбомдағы көптеген әндердің авторы болды, оның ішінде 1995 жылғы "Грэмми" сыйлығының "Жылдың жазбасы" атанған "All I Wanna Do" әні де бар. Кейін Кроу ұжымдағы көптеген музыканттармен араздыққа түсіп, келесі альбомына тек продюсер Боттрелл мен барабаншы Брайан МакЛеодты қана шақырды. Ал ұжымның қалған бөлігі әнші-күйшілер Сусанна Хоффс пен Линда Перримен тағы екі альбомда жұмыс істеді.

1995: Туд және реформалау Жираф

Гилберт теледидар мен кино саундтректерінде (Мэтью Дельгадо атымен), студиялық сессияларда және өндірісте жұмыс істеуді жалғастырды, соңында 1995 жылы өзінің алғашқы жеке альбомын – Thud-ты шығарды, сондай-ақ Giraffe тобын ішінара қайта құрап, Progfest '94 фестивалінде Genesis тобының «The Lamb Lies Down on Broadway» қос альбомын орындады. Гилберттің менеджері Фил Коллинстің орнына жаңа солист іздеп жүрген Тони Бэнкс пен Майк Рутерфордқа осы жазбаның көшірмесін жіберді. 2020 жылғы сұхбатта Дейв Керзнердің айтуынша (қазір Банкспен байланыста және бұрын Гилберттің Thud тобының мүшесі болған, сондай-ақ «The Lamb Lies Down on Broadway» қойылымында ойнаған), топ олардың орындалуынан «қатты әсерленгенін» айтты, бірақ бұл одан әрі дамымады.

1996: Соңғы жылдары

1996 жылы Гилберт өзінің "The Shaming of the True" альбомын жазуды жалғастырды (ол досы және тобының мүшесі Ник Д’Виргилио мен продюсер/инженер Джон Кунибертимен 2000 жылы аяқталып, шығарылды). Ол сондай-ақ бұрынғы Toy Matinee тобының барабаншысы Брайан МакЛеодпен жаңа жобаны бастады. Бұл жоба "Kaviar" деп аталды. Ол көптеген әріптестерден құралды және Гилберттің бұрынғы жұмысынан айқын ерекшеленді, өйткені ол қараңғы лирикалық тақырыптар мен күшті музыкалық орындалудан тұрды. Бұл топтың жазбалары 2002 жылы "The Kaviar Sessions" атты альбом түрінде, содан кейін 2022 жылы винил және CD форматында жаңа атауымен "Kaviar" (ішінде бонус тректер мен ремастерингтер) түрінде қайта шығарылды. 1996 жылдың 18 мамырында Гилберт Лос-Анджелес қаласының шетіндегі үйінде қайтыс болған күйде табылды. Сот медициналық сарапшысы өлімнің себебін "жартылай ілмекпен асылудан туындаған тыныс алудың тоқтауы" деп көрсетті және өлімнің жазатайым оқиға екенін, суицид емес екенін қорытындылады. Бұл өлім түрі автоэротикалық асфиксия деп аталады, ал Лос-Анджелес округінің сот медициналық сарапшысы жылына төрт-бес мұндай оқиғаны тіркеп отырады. Осыдан кейін 2002 жылы Гилберттің "Kaviar" тобы орындаған "индустриалдық" музыка альбомы жарық көрді. Ник Д’Виргилио "The Shaming of the True" альбомын толығымен екі рет концертте орындады, алғаш рет 2002 жылы ProgWest фестивалінде, ал екінші рет 2012 жылы Уиттер колледжінде. 2009 жылдың қазан айында үш жаңа жұмыс жарық көрді: "Nuts and Bolts" (көптеген жарияланбаған әндер мен микстерден тұратын екі жеке CD альбомы) және "Welcome to Joytown – Thud: Live at The Troubadour" (1999 жылғы түпнұсқалық шығарылымды кеңейткен DVD/CD). Гилберттің Toy Matinee тобының промоушн тобының тікелей эфирдегі өнер көрсетуі 2010 жылдың наурыз айында қолжетімді болды, ал 2011 жылдың соңында Марк Хорнсбидің қосымша оркестрлеуі мен инженерлік жұмыстарымен "The Shaming of the True" альбомының кеңейтілген нұсқасы жарық көрді. 2012 жылы "Giraffe" альбомының екеуі де және 1984 жылғы "No Reasons Given" альбомы түпнұсқалық аналогтық таспалардан толыққанды ремастерингтен өткізіліп, қайта шығарылды. 2014 жылдың соңында "Thud" альбомының ұқсас кеңейтілген нұсқасы және бір реттік винил басылымы жарық көрді.

2021: Мені Кай деп атаңыз

Giraffe альбомдарының қорапталған жиынтығы және топтың, сондай-ақ олардың өнер көрсетулерінен видеоматериалдар бар DVD 2021 жылдың басында жарық көрді, сонымен қатар The Shaming of the True винилдік нұсқасы да шықты. Гилберттің бұрынғы жұмыстарының бірі – Call Me Kai 4 CD-ден тұратын қорапталған жиынтығы сол жылы, Гилберттің жылдар бойы жазған кавер-әндерінен құралған CD жинағымен бірге ұсынылды.

Қонақ ретінде көріністер

Атауы Шығарылған үлесі Басқа орындаушы(лар) Альбом (бірнеше ән) 1988 Клавиатура Эдди Мони Жоғалтуға ештеңе жоқ "Нью-Йоркке қайту" 1995 Вокал, бас, клавиатура, виолончель, блокфлейта, продюсер, инженер Ник Д’Виргилио, Майк Кенелли, Тоби Холмс Supper's Ready – Genesis тобына құрмет көрсету "Сибирлік Хатру" Вокал, клавиатура, инженер Стэнли Снайл Yesterday-ден әңгімелер – Yes тобына құрмет көрсету "Сюит Канон (A&R қызметкерлерінің фугасы)" 1997 Вокал Giant Tracks – Gentle Giant тобына құрмет көрсету

Теледидар

Жыл Аты Ескермелер 1991–1992 P. S. I Luv U 13 эпизод (Мэтью Дельгадо рөлінде) 1991 Dark Justice 6 эпизод 1994 Тарихи оқиғалардан "Құдық" эпизоды 1994–1996 One West Waikiki 18 эпизод (Мэтью Дельгадо рөлінде)