Роджер Уолкотт: Массачусетс саяхатшысы және саяси қайраткері

Кіріспе

Роджер Уолкотт (13 шілде 1847 – 21 желтоқсан 1900) – американдық саясаткер (1847–1900). Массачусетс штатының республикашыл заңгері және саясаткері. 1893 жылдан 1897 жылға дейін Массачусетс штатының 36-шы вице-губернаторы болды, 1896 жылы губернатор Фредерик Т. Гринхалдж қаза болғаннан кейін губернатор міндетін атқарушы болды. 1897 жылы Массачусетс штатының 39-шы губернаторы болып сайланды және 1900 жылға дейін қызмет етті. Ол 1890-жылдары Массачусетс республикалық партиясын қайта жандандырған «Жас республикашылдар клубының» белгілі бір тұлғасы болды.

Алғашқы жылдар

Роджер Вулкотт 1847 жылдың 13 шілдесінде Массачусетс штатының Бостон қаласында дүниеге келген. Ол Джошуа Хантингтон Вулкотттың (1804–1891) және Корнелия (Фротингем) Вулкотттың ұлы, сондай-ақ Коннектикут штатының негізін қалаушы Оливер Вулкотттың түлегі болған. Оның әкесі А. & A. Лоуренс тоқыма фирмасымен ұзақ жылдар бойы байланыста болған табысты кәсіпкер еді. Роджер Вулкотт алғашқы білімін Бостон қаласындағы жеке мектепте алды. Үлкен ағасы Америка Азамат соғысында қаза болғаннан кейін, отбасы Еуропаға саяхаттап, Англия, Швейцария және Францияны аралады, осы сапар барысында Вулкотт оқуын жалғастырды. Отбасы Бостонға оралғаннан кейін Вулкотт Гарвард колледжіне екінші курсқа түсіп, 1870 жылы бітірді. Одан кейін Гарвард құқық мектебін бітіріп, 1874 жылы Саффолк округінің адвокатурасына қабылданды. Ол 1874 жылдың 2 қыркүйегінде Эдит Прескоттқа үйленді; ол полковник Уильям Прескотттың шөбересі болды. Жұбайлар бір жылдық бал айыларын Еуропада өткізді.

Мансап

Уолкотт 1875 жылы Бостонда заң кеңсесін ашты. Ол әкесінің іскер серіктестерінің істеріне көбірек араласып, ақырында бірнеше корпоративтік кеңеске мүше болып тағайындалды. Оның қатысқан бизнестерінің ішінде Бостон және Олбани темір жолы және Жаңа Англия сенім компаниясы болды. Ол сондай-ақ қайырымдылық ұйымдарында қызмет етіп, Бостондық қамқорлық қауымдастығының мүшесі, Көз және құлақ ауруханасы мен Массачусетс жалпы ауруханасының қамқоршысы болды. Ол Массачусетс тарихи қоғамының мүшесі және Гарвард колледжінің бақылаушысы еді. Уолкотт заң практикасын ашқаннан кейін көп ұзамай саясатқа қатысты, 1877 жылы Бостон қалалық кеңесіне сайланды және үш жыл бойы орын сақтады. Ол 1881 жылдан 1884 жылға дейін Массачусетс заң шығарушы органының (Массачусетс жалпы соты) мүшесі болды және 1885 жылы Бостон мэрі лауазымына Республикалық партияның үміткері болып ұсынылды, бірақ әкесінің денсаулығының нашарлауына байланысты бас тартты. Ол 1891 жылы қайтыс болғанға дейін әкесіне күтім жасады. Уолкотт әкесі қайтыс болғаннан кейін Республикалық партиядағы ықпалды рөлді күшейтті. Ол партияға жаңа күш беру мақсатымен құрылған Жастар Республикалық клубының негіздеуші мүшесі және алғашқы президенті болды. Бұл ұйым оны вице-губернаторлыққа кандидат ретінде итермеледі. 1892 жылғы штаттағы конвенцияда Уолкотт кейбір партия жетекшілерінің қарсылығына қарамастан, номинацияны жеңіп алды. Республикалық үміткер Уильям Х. Хейл демократ Уильям Расселге жеңілгенімен, Уолкотт сайлауда жеңіске жетті. Ол 1893 жылдан 1897 жылға дейін 36-шы вице-губернатор болып қызмет етті, алдымен Расселдің, содан кейін Республикалық Фредерик Т. Гринхалдждің басшылығымен. Гринхалдждің 1896 жылғы наурыздағы қайтысынан кейін ол губернатордың міндетін уақытша атқарушы ретінде губернаторлық өкілеттіктерді иеленді, ал кейін қарашада 39-шы губернатор болып сайланды және 1897 жылдан 1900 жылға дейін қызмет етті. Ол жыл сайын үлкен дауыспен қайта сайланды. Губернатор болып қызмет еткен кезеңде Уолкотт Бостондық жоғары темір жолының мемлекеттік меншіктегі Тремонт көшесінің метро туннелін сатып алуға рұқсат беретін заңға қол қойды, бірақ ұсынылған сатып алу бойынша халықтың пікірін білдіруді талап етті. Дауыс беруге шығарылғанда, ол 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. 1898 жылы Испан-Америка соғысы басталғанда, Уолкотт дереу штатты соғыс жағдайына келтірді, әскери шығындарға заңнамалық рұқсат беруді 25 минут ішінде қамтамасыз етті. Штат соғысқа әскер жіберуде алғашқылардың бірі болды. 1899 жылы Уолкотт қайта сайлануға түспеуді шешті. Президент Уильям МакКинли оған түрлі дипломатиялық лауазымдар ұсынды, бірақ ол олардан бас тартты және 1900 жылдың мамырында отбасымен бірге Еуропаға сапарға шықты. Отанына оралғаннан кейін 1900 жылғы сайлауда Республикалық партияны қолдады. Қараша айының ортасында оған тиф қызуы жұқты және 1900 жылдың 21 желтоқсанында Бостонда қайтыс болды. Милтон академиясының қамқоршылары 1900 жылы қайтыс болғаннан кейін кампустағы ең үлкен үйге Губернатор Уолкотт есімін берді.

Wolcott opened a law office in Boston in 1875. He became increasingly involved in the affairs of his father's business associates, eventually being appointed to serve on a number of corporate boards. Businesses he was associated with included the Boston and Albany Railroad and the New England Trust Company. He was also involved in philanthropic organizations, serving as a member of the Boston Provident Association, and as trustee of the Eye and Ear Infirmary and the Massachusetts General Hospital. He was a member of the Massachusetts Historical Society, and an overseer of Harvard College. Wolcott became involved in politics not long after opening his law practice, winning a seat on the Boston Common Council in 1877 which he held for three years. He served as a member of the Massachusetts Legislature (Massachusetts General Court) from 1881 to 1884, and was offered the Republican Party nomination for Mayor of Boston in 1885, but refused on account of his father's poor health. Wolcott cared for his father until his death in 1891. Wolcott began to assume a more prominent role in Republican circles after his father's death. He was a founding member and the first president of the Young Republican Club, an organization designed to inject new life into the party. This organization promoted him as a potential candidate for lieutenant governor. In the 1892 state convention, Wolcott won the nomination despite opposition from some party leaders. Even though the Republican gubernatorial candidate, William H. Haile, lost to incumbent Democrat William Russell, Wolcott won his race. He served as the 36th Lieutenant Governor from 1893 to 1897, first under Russell, and then under Republican Frederic T. Greenhalge. He assumed the gubernatorial duties as Acting Governor in March 1896 as a result of the death of Greenhalge, and was later elected as the 39th Governor in November, serving from 1897 until 1900. He was reelected each year by large popular majorities. While Governor, Wolcott approved a bill authorizing the purchase by the Boston Elevated Railway the state owned Tremont Street Subway tunnel, but required a public referendum on the proposed purchase. When it was brought to a vote, it was defeated by a 2 to 1 margin. When the Spanish–American War broke out in 1898, Wolcott immediately put the state on a war footing, securing legislative authorization for military expenditures in just 25 minutes. The state was one of the first to supply militia troops to the war effort. In 1899, Wolcott decided not to run for reelection. He was offered a variety of diplomatic posts by President William McKinley, but refused them, and embarked on a trip to Europe with his family in May 1900. After his return he campaigned for Republicans in the 1900 elections. He fell ill with typhoid fever in mid November, and died in Boston on December 21, 1900. The trustees of Milton Academy named the largest of the campus houses after Gov. Wolcott following his death in 1900.