Кіріспе

Ұлы түрік соғысы кезінде болған шайқас

Хорватияның көп бөлігін империялық жаулап алу

| жауынгер1 = Киелі Рим империясы
Габсбург Хорватиясы
Серб жасақтары

| жауынгер2 = Осман империясы
Венгрия Курук көтерілісшілері

| командир1 = Людвиг Вильгельм Адам Зрински, Йован Монастерлиджа
| командир2 = Мустафа Кёпрүлү
Венгрия Эмерик Токоли

| күш1 =
| күш2 = қарапайым тізім | 50,000 адам
| қазалар2 = 25,000

Өмірбаян

Османдықтар 1680 жылдары австриялықтарға қарсы бірнеше жеңіліске ұшырады, ең ірілері 1683 жылы Вена шайқасы, 1686 жылы Буда, 1688 жылы Белград және 1689 жылы Босния шайқасы болды. Бірақ, батыста Тоғыз жылдық соғыс басталғаннан кейін, 1690-шы жылдардың басында Балқандағы Габсбургтердің жаулаулары тоқтатылып, Осман империясының ішінара қалпына келуіне мүмкіндік болды. Көптеген неміс әскерлері Рейн өзені бойында Франция корольі Людовик XIV-нің әскерлерімен күресу үшін қайтарылды, бұл Османдықтарды, Ұлы визир Копрули Фазил Мустафа-паша бастаған, қарсы шабуыл жасауға ынталандырды. 1690 жылдың сәуір айында Михаил I Апафидің қайтысы сұлтанды Трансильвания князі қызметіне венгр Эмерик Тёкёлиді тағайындауға итермеледі. Тёкёли басқарымындағы әскер княздықтың көп бөлігін жылдам басып алды. 1691 жылдың тамызында Людвиг Вильгельм (Тюркенлуис) 33 000 жаңа императорлық әскер жинап, оның ішінде 10 000 серб жасағы, вице-воевода Йован Монастерлия басшылығымен Дунайға қарай жорыққа шықты.

Шайқас

Екі күштің арасындағы қақтығыс Дунайдың батыс жағында, Тизаның құйылысына қарама-қарсы болды. Екі әскер де Земунға жақын орналасты, бірақ Осман әскері екі күн бойы шабуылға түспеді, себебі Осман әскерінің маңызды татар жасағы әлі де оңтүстікке қарай жолда болды. Людвиг Вильгельм Сланкаменге жақын бекінілген позицияға баяу шегіну арқылы шабуылды провокациялауға тырысты. Осман әскері олардың қоршауына алды. 19 тамызға дейін ыстық, аурулар және дезертирлік екі әскерді де 33 000 және 50 000 жауынгерге дейін азайтты. Сол күні Осман кавалериясы соңғы шабуылға көшті. Алайда, бұл шабуылдар ұйымдасқан емес еді; Осман күштері үлкен болғанымен, нашар қаруланған және Людвиг Вильгельмнің неміс-австриялық жаяу әскері мен артиллериясының от қуатына сай келмеді. Сонымен қатар, Османның жабдықтау жүйесі Паннония жазығының кең даласында ұзақ соғыс жүргізуге қабілетсіз болды. Ауыр шайқастан кейін 33 мыңдық Император әскері басым Осман күштерін жеңді. Ұлы визир Кёпрулы Фазыл Мұстафа Пашаның шайқас ортасында қаза болуы Осман әскерінің рухын түсіріп, олардың тарап кетуіне және шегінуіне себеп болды.

Салдары

Сланкамен шайқасы – Осман империясының қайтадан күшіне енуіне мүмкіндік беретін соғыстағы соңғы шайқас болды. Австриялықтар Трансильванияны жаулап алды, бірақ Ұлы Одақтың соғысына Франциямен араласқандықтан, олар өз артықшылықтарын толық пайдалана алмады. Османдықтардың жеңілісі 1699 жылғы Карловиц шартына әкеп соқты.

Мұра

Сланкаменде Император армиясының жеңісі құрметіне А салынды.