Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1718 жылы Осман-Венеция және Австрия-Түрік соғыстарын аяқтаған бейбіт келісім
1718 peace treaty ending the Ottoman Venetian and Austro Turkish wars
Пасаровиц келісім-шарты, немесе Пожаревац келісім-шарты – 1718 жылғы 21 шілдеде Осман империясы, Габсбург монархиясының Австриясы және Венеция Республикасы арасында жасалған бейбіт келісім. Бұл келісім Осман империясының құрамында болған, бірақ қазір Сербияда орналасқан Пожаревац қаласында қол қойылды. Келісім шарты бойынша бірнеше Осман жерлері Габсбургтерге берілді. Сол кезде бұл келісім үлкен жетістік деп есептелді және Вена үшін мақтан тұтуға лайық болды.
The Treaty of Passarowitz, or Treaty of Požarevac, was the peace treaty signed in Požarevac (, Passarowitz), a town that was in the Ottoman Empire but is now in Serbia, on 21 July 1718 between the Ottoman Empire and Austria of the Habsburg monarchy and the Republic of Venice. The treaty saw the cession of several Ottoman territories to the Habsburgs, and it was regarded in its time as an extraordinary success and source of pride in Vienna.
Шарттары
Осман империясы Хабсбургтерге Темесуар банатын, батыс Валахияны, солтүстік Сербияны (Белград бекініс қаласының ішінде) және Боснияның солтүстік бөлігін, атап айтқанда Посавина аймағын жоғалтты. Венеция Мореяны, Криттегі соңғы қалдықтарын, сондай-ақ Эгина және Тинос аралдарын Осман империясына өткізді. Венеция тек Иония аралдарын (Осман империясы басып алған Китира аралдары қосылған) және Эпир материгіндегі Превеза мен Арта қалаларын сақтап қалды. Далмацияда Венеция Имотски мен Вргорак аймақтарын басып алып, шағын табыстарға қол жеткізді.
The Ottoman Empire lost the Banat of Temeswar, western Wallachia, northern Serbia (including the fortress town of Belgrade), and northern part of Bosnia, namely the region of Posavina to the Habsburgs. Venice ceded the Morea, its last remaining outposts in Crete, and the islands of Aegina and Tinos. Venice retained only the Ionian Islands (with Ottoman occupied Kythira added to them), and the cities of Preveza and Arta on the Epirote mainland. In Dalmatia, Venice made some small advances by taking the areas of Imotski and Vrgorac in the Hinterland.
Салдары
Бұл келісім Габсбургтерге қазіргі Сербияның солтүстік бөлігін бақылауға мүмкіндік берді, оны олар 1688 және 1690 жылдар аралығындағы Ұлы түрік соғысы кезінде уақытша оккупациялаған еді. Габсбургтер Сербия Корольдігін тәждік жер ретінде құрды. Габсбургтер Банатты да тәждік жерге айналдырды. Австрияның үстемдігі 21 жылға созылды, содан кейін түріктер Австрия-Ресей-Түрік соғысын (1735–39) жеңіп алды. 1739 жылғы Белград шарты бойынша Осман империясы солтүстік Боснияны, Габсбург Сербиясын (Белградты қоса) және Темешвар Банатының оңтүстік бөліктерін қайтарып алды, ал Ольтения Валахияға қайтарылды.
The treaty gave the Habsburgs control over the northern part of present day Serbia, which they had temporarily occupied during the Great Turkish War between 1688 and 1690. The Habsburgs established the Kingdom of Serbia as a crown land. The Habsburgs also formed the Banat into another crown land. Austrian control lasted 21 years, when the Turks won the Austro Russian–Turkish War (1735–39). In the 1739 Treaty of Belgrade, the Ottoman Empire regained northern Bosnia, Habsburg Serbia (including Belgrade) and southern parts of the Banat of Temeswar, and Oltenia was returned to Wallachia.