Кіріспе

Бірінші дүниежүзілік соғыстың британдық ұшқыш асасы және регби футболшысы Сирил Нельсон "Кид" Лоу, (7 қазан 1891 – 6 ақпан 1983) – Англияның халықаралық регби футболшысы, алты жылдан астам уақыт бойы Англияның халықаралық ең көп ұпай соққан ойыншы рекордын сақтап тұрған, Бірінші дүниежүзілік соғыста тоғыз жеңіске жеткен ұшқыш аса және, айтуынша, В. Э. Джонстың "Бигглз" кейіпкеріне шабыт көзі болған.

Ерте өмір

Лоу Линкольнширдегі Холбич қаласында дүниеге келген. Ол Дулич колледжінде оқыды, онда Орчард Хаус интернатында тұрды. Осы бесіз 1913 жылғы Varsity матчында ойнады (сондай-ақ 1919 жылы Оксфорд пен Кембридж командаларының капитандықтарын осылар шаруаландырды), және олардың барлығы Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. Олар – Эрик Лудун Шэнд және Грэхам Дональд, екеуі де кейін Шотландия құрамасы үшін ойнады, У. Д. Доэрти, ол Ирландия құрамасы үшін ойнап, капитан болды, Дж. И. Гринвуд, ол Англия құрамасы үшін ойнап, капитан болды, және өзінің кішігірім Лоу. Ол 1910–1911 жылдары команданың капитаны болды. Спорттағы шеберлігіне қарамастан, Лоу дене бітімімен ерекше көзге түспеді, мектепте бойы 1 метр 52 см (5 фут) және салмағы шамамен 60 кг (9 жарым тас) болды. Оның кішкентай бойы мектепте оны "Тич" Лоу деп атауға себеп болды. Мектеп журналы "Алейниан" оны "тамаша үш орталық ойыншы. Өте жылдам, керемет қолдары бар, құрғақ далада шебер айналып өтеді, ал жаңбырлыда жақсы аяқтары бар" деп сипаттады. Ол кейін Кембридж университетіне оқуға түсті, онда 1911, 1912 және 1913 жылдары регбиде жеміс жинады, осылайша үш рет жеңіске жеткен сирек ойыншының бірі болды.

Регби мансабы

Сирил Лоу әлі Кембриджде оқып жүргенде, 1913 жылы Англия құрамасына шақырылды. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстың алдында да, кейін де жалғасқан халықаралық карьерасының бастауы болды. Ол 25 халықаралық матчта рекордтық 18 эссе (три) салды және үш рет ғана жеңілді, оның екісі Уэльске, ал біреуі Оңтүстік Африкаға. Ол 1923 жылы зейнетке шыққанға дейін төрт «Үлкен дулыға» (Grand Slam) жеңімпаз командасының құрамында ойнады. 1913 және 1914 жылдары ол қатарынан екі рет «Бес ұлт» турнирінде «Үлкен дулыға» жеңіп алды, ал 1914 жылы ол салынған сегіз эссе (три) Чемпионаттың рекорды болып қала береді, оны тек Шотландиялық Иан Смит ғана теңестірді. Клуб деңгейінде Кембриджді қалдырғаннан кейін Лоу «Блэкхит» клубынан өнер көрсетті, кейіннен Регби одағы комитетінде Әуе күштерінің (RAF) өкілі болды. Лоудың спорттық мансабы 1914 жылы соғыс басталғанда тоқтап қалды, бірақ ол 1920 жылға дейін Англия құрамасына оралды. Ол 1923 жылы 25 матч өткізіп, халықаралық регбиден зейнеткерлікке шықты, егер соғыс болмағанда одан да көп матчта ойнар еді. Оның мансабындағы 18 эссе (три) Англия рекорды болып сақталды және 66 жылдан кейін, 1989 жылы тағы бір Әуе күштерінің ұшқышы Рори Андервуд осы көрсеткішті теңестіріп, кейіннен асып түсті. Кейіннен басқа ойыншылар да осы жетістікке қол жеткізді, бірақ қазіргі заманда халықаралық матчтар жиі өткізіледі және көбінесе жоғары нәтижелер тіркеледі.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай армияға қосылған Лоу 1914 жылғы 31 тамызда Армиялық қызмет корпусына уақытша екінші лейтенант болып тағайындалды. 1915 жылғы 20 қаңтарда лейтенант, ал 1916 жылғы 30 сәуірде капитан болды. Лоу Корольдік ұшу корпусында қызмет ету үшін Бас тізімге ауыстырылды және 1916 жылғы 30 қыркүйекте ұшу офицері болып тағайындалды. Ол No. 11 эскадрильяға тағайындалды, бақылаушы/пулеметші екінші лейтенант Г. Мастерспен бірге F.E.2b ұшағымен ұшып, Лоу өзінің алғашқы жеңісін 1917 жылғы 15 наурызда Байльль үстінде C типіндегі ұшақты жойып, жеңіп алды. 24 наурызда ол Фонтен-ле-Круазиль үстінде Albatros D.III ұшағын басқарудан шығарып түсірді, бірақ сол күні Рейнхольд Йорке атып түсірген кезде жараланды. Лоу 1918 жылдың басында No. 24 эскадрильяға тағайындалып, S.E.5a бір орындық истребитель ұшағымен қайтадан ұшуға кірісті. 1918 жылғы 23 сәуір мен 1 шілде аралығында Лоу тағы жеті жеңіске қол жеткізді, біреуін лейтенант Рональд Т. Маркпен бөлісті, үшеуін жойды және тағы төртеуін басқарудан шығарып түсірді, осылайша оның жалпы саны тоғызға жетті. Лоу кейіннен 1918 жылғы 3 тамызда жарияланған Ұшқыштардың Еңбегі үшін айрықша крестімен марапатталды. Оның мақтау қағазында былай делінген:

Осыдан кейін 1918 жылғы 16 қыркүйекте жарияланған Әскери крестпен марапатталды. Мақтау қағазында былай делінген:

Лоу соғыстан кейін RAF-тен кетіп, 1919 жылғы 2 наурызда жұмыссыздар тізіміне ауыстырылды.

Соғыстан кейінгі мансап

Лоу 1921 жылғы 12 қаңтарда Корольдік әуе күшіне үш жылдық қысқа мерзімді қызметтік комиссиямен ұшу лейтенанты шенімен қайта оралды, бірақ бұл кейіннен жойылды және 1923 жылғы 17 сәуірде оған тұрақты комиссия берілді, ол 1921 жылғы қаңтарға дейін кері күшіне енгізілді. 1925 жылғы 1 шілдеде ол эскадрилья командирі болып тағайындалды, ал 1925 жылғы 7 қыркүйекте Арнайы резерв және қосымша әуе күштерінің штабына жіберілді. Алайда, 1925 жылғы 14 қыркүйекте ол Қосымша әуе күштерінің 602-ші «Глазго қаласы» (бомбалау) эскадрильясының уақытша командирі болып тағайындалды. 1926 жылғы 1 сәуірде ол Иракта орналасқан 1-ші эскадрильяның командирі болып тағайындалды, ал 1926 жылғы 1 қарашада 6-шы бронеавтомобильдер ротасына ауыстырылды. Лоу ақырында Англияға оралды және 1928 жылдың маусым айына қарай RAF Тангмирде орналасқан 43-ші эскадрильяның командирі болды, бұл эскадрилья акробатикалық көрсетулерімен жоғары бағаланды. 1930 жылғы 18 қарашада ол RAF Дигбиде орналасқан 2-ші Ұшу оқу мектебіне тағайындалды. Лоу 1933 жылғы 1 қаңтарда қанат командирі болып тағайындалды, ал тамыз айында Кит Парктің орнын басып, Оксфорд университетінің әуе эскадрильясының бас инструкторы болып тағайындалды, ол Оксфорд эскадрильясын басқарған алғашқы кембридждік болды. 1937 жылғы 31 желтоқсанда Лоу топ капитаны болып тағайындалды және 1944 жылғы 7 қазанда Корольдік әуе күшінен зейнеткерлікке шықты. Лоу 1983 жылы 91 жасында қайтыс болды.