Хуан Диксон: Баскетболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
Juan Dixon
Жуан Диксон – американдық баскетболшы және жаттықтырушы. 2002 ж. Мэриленд университетін жеңіске жеткізіп, NCAA чемпионы атанды. Биографиясы мен мансабы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Диксон (9 қазан 1978 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы және Балтимордегі Coppin State University университетінің бұрынғы бас жаттықтырушысы. Диксон 2002 жылы Мэриленд университетінің «Террапинстер» командасын алғашқы NCAA чемпионатында жеңіске жеткізді және 2002 жылғы Final Four турнирінде «Ең үздік ойыншы» құрметіне ие болды.
American basketball player and coach
Juan Dixon (born October 9, 1978) is an American former professional basketball player and the previous head coach for Coppin State University in Baltimore. Dixon led the University of Maryland Terrapins to their first NCAA championship in 2002 and earned Most Outstanding Player honors at the 2002 Final Four.
Ерте өмір
Диксон Мэриленд штатының Балтимор қаласында дүниеге келді, онда ол бірінші курста Лейк Клифтон орта мектебінде оқыды. Содан кейін ол Таусон, Мэриленд қаласындағы Калверт-Холл орта мектебіне түсіп, баскетболмен айналысты. Калверт-Холлда бас жаттықтырушы Марк Аматуччидің жетекшілігімен ол мансаптық 1590 ұпай жинады. Оның анасы Хуанита мен әкесі Фил екеуі де героинге тәуелді болды және Диксон 17 жасқа толғанға дейін ЖИТС-ке байланысты аурулардан қайтыс болды. Одан кейін ол Балтиморда әжесі Роберта мен Варник Грейвс тәрбиеледі. Диксонның тәтесі Шила Диксон Балтимор қаласының мэрі болған. Диксонның жартылай інісі Джермейн Диксон Питтсбург университетінің баскетбол командасында қорғаушы болып ойнады. Оның екінші туысы Брэндон Драйвер Сан-Хосе штатының "Спартанс" футбол командасында қорғаушы болып өнер көрсетті. 2016 жылы Хуан Диксон Фил Диксонның оның биологиялық әкесі емес екенін және оның биологиялық әкесі Брюс Фланиганның әлі тірі екенін білді. Фланиган Хуанита Диксонмен Филден ажырасқан кезде қарым-қатынаста болған, ал қан талдауы оның әкелігін растады. Диксон мен Фланиган қайтадан жақындасып, жақсы дос болды.
Dixon was born in Baltimore, Maryland, where he attended Lake Clifton High School as a freshman. He then attended and played basketball at Calvert Hall, a high school in Towson, Maryland. While at Calvert Hall, he scored 1,590 career points under the tutelage of head coach Mark Amatucci. Both his mother, Juanita, and father, Phil, were addicted to heroin, and died of AIDS related illnesses before Dixon was 17 years old. He was then raised by his grandparents Roberta and Warnick Graves in Baltimore. Dixon's aunt, Sheila Dixon, was the mayor of Baltimore. Dixon's half brother is Jermaine Dixon, who played shooting guard for the University of Pittsburgh Panthers basketball team. His second cousin Brandon Driver played cornerback for the San Jose State Spartans football team. In 2016, Juan Dixon discovered that Phil Dixon was not his biological father, and that his biological father Bruce Flanigan was still alive. Flanigan had an affair with Juanita Dixon while she was separated from Phil, and a blood test confirmed his paternity. Dixon and Flanigan reconnected and became good friends.
Жеке өмір
1996 жылдан бері танысқан Диксон 2005 жылғы шілдеде мектептегі сүйіктісі Робин Брэггке үйленді. Ол қоғаммен байланыс саласында жұмыс істейді және 2016 жылдан 2024 жылға дейін Bravo телеарнасының «Потомак әйелдері» реалити-шоуында түсті. Олардың екі ұлы бар: Кори (2008 ж.т.) және Картер (2010 ж.т.). Жұбайлар 2012 жылғы наурызда ажырасып, ажырасқаннан кейін де Мэриленд штатында бірге тұрды. 2022 жылғы тамызда олар қайтадан үйленді.
Dating since 1996, Dixon married his high school sweetheart, Robyn Bragg, in July 2005. She works in the public relations field and was a cast member in the Bravo reality television show The Real Housewives of Potomac from 2016 to 2024. They have two sons, Corey (b. 2008) and Carter (b. 2010). The two divorced in March 2012 but still lived together in Maryland after their divorce. In August 2022, the couple remarried.
Колледж
Диксон Мэриленд университетіне, Колледж-Паркке бас жаттықтырушы Гэри Уильямс оны Грузиядағы AAU турнирінде кездейсоқ байқағаннан кейін келді. Уильямс Диксонның екі минут қалғанда, 20 ұпайдан кейін допты қуып түскенін көрді. Уильямс оның талпынысынан әсерленді. Диксон бірінші курста 34 ойынға қатысып, әр ойынға орташа есеппен 7,4 ұпай жинады. Екінші курста ол өзінің көрсеткіштерін жақсартты, әр ойынға орташа есеппен 18 ұпай жинап, 1999–2000 жылдарғы All-ACC құрамасына ілікті. Диксон да, «Терптер» командасы да 2000–01 маусымын үлкен үмітпен бастады. «Терптер» көптеген сауалнамаларда алдыңғы ондыққа енді, ал Диксон Найсмит сыйлығының «Жыл ойыншысы» және Вуден сыйлығының «Жыл ойыншысы» атағына үміткер болды. Диксон «Терптер» командасын тарихта алғаш рет Final Four турниріне жеткізді, онда команда «Дьюкке» есе жіберді. Диксон маусымды әр ойынға орташа есеппен 18,2 ұпай жинап аяқтады және тағы да All-ACC бірінші құрамасына сайланды. Мэриленд 2001–02 маусымын ESPN/USA Today жаттықтырушылар сауалнамасында 2-орында бастады. Диксон «Терптер» командасын 32–4 есебімен және мектеп тарихындағы алғашқы Ұлттық чемпионатқа жеткізді. Ол All-ACC құрамасына сайланды және сонымен қатар All-American бірінші құрамасына ілікті. Ол елдегі ең үздік студент-спортшылардың бірі ретінде танылды және 2002 жылы ACC-нің ерлер баскетбол бойынша үздік ойыншысы және ACC-нің жыл спортшысы атағын иеленді. Висконсинге қарсы өткен ойында 29 ұпай жинап, Мэриленд командасының Sweet Sixteen турниріне өтуіне көмектескен Диксон Мэриленд ерлер баскетбол командасының барлық уақыттағы үздік мергені атанды, бұрынғы рекордты иеленуші Лен Биастың (2149 ұпай) көрсеткішін арттырды. Сондай-ақ ол NCAA тарихында 2000 ұпайдан астам, 300-ден астам ұрлық және 200 үш ұпайлық лақтырудан астам жинаған жалғыз ойыншы болды. Мэриленд университетінің ең көп ұпай жинаған ойыншысы болғаннан бөлек, Диксон мектеп тарихында үш ұпайлық лақтыру бойынша да рекордты (239) және осы көрсеткіш бойынша жасалған тырысқандар саны бойынша да (615) көшбасшы болды. Ол Мэриленд университетінің барлық уақыттағы ұрлық тізімінде 333 ұрлықпен екінші орында және еркін лақтырудың дәлдігі бойынша (.850) үшінші орында тұр. Диксон сондай-ақ Мэриленд университетінің NCAA турниріндегі барлық уақыттағы үздік мергені болып табылады, ол 294 ұпай жинады. Мансабын аяқтағаннан кейін Диксонның 3-нөмірі бар жерсесі құрметпен еске алынып, қазір Xfinity орталығында ілінеді. 2002 жылы Хуан Диксон ACC-нің 50 жылдығына арналған ерлер баскетбол командасының құрамына енді, ол 50 адамнан тұратын командаға таңдалған 8 «Террапин» ойыншысының бірі болды. Соңғы курсын аяқтағаннан кейін Диксон NCAA Final Four 2003 бейне ойынының мұқабасында пайда болды.
Dixon arrived at the University of Maryland, College Park after head coach Gary Williams inadvertently discovered him at an AAU tournament in Georgia. Williams watched as Dixon dove for the ball down 20 points with two minutes to go. Williams was impressed by the effort. Dixon played in 34 games his freshman year and averaged 7.4 points per game. He made improvements in his sophomore year as he averaged 18 points per game and was selected to the 1999–2000 All ACC team. Both Dixon and the Terps entered the 2000–01 season with high expectations. The Terps began ranked in the top ten in most major polls while Dixon was a candidate for the Naismith Award Player of the Year award and the Wooden Award Player of the Year award. Dixon helped lead the Terps to their first ever Final Four appearance where the team lost to Duke. Dixon ended the season averaging 18.2 points per game and was again elected to the All ACC first team. Maryland began the 2001–02 season ranked #2 in ESPN/USA Today Coaches' Poll. Dixon led the Terps to a 32–4 record and the school's first ever National Championship. He was voted to All ACC team and was also a first team All American. He was also recognized as one of the nation's best college players and was honored as the 2002 ACC Men's Basketball Player of the Year and ACC Athlete of the Year. He became Maryland men's basketball's all time leading scorer when he scored 29 points against Wisconsin to help Maryland advance to the Sweet Sixteen, passing Len Bias (2,149 points). He also became the only player in NCAA history to accumulate 2,000 points, 300 steals and 200 three point field goals. In addition to leaving Maryland as the highest scoring men's player, Dixon also left as the school's all time men's leader in three pointers made (239) and attempted (615). He is second on Maryland's all time steals list with 333 and third in free throw percentage (.850). Dixon also stands as Maryland's all time NCAA Tournament scoring leader with 294. Upon completion of his career, Dixon's #3 jersey was honored and now hangs in the Xfinity Center. In 2002, Juan Dixon was honored as a part of the ACC 50th Anniversary men's basketball team, one of only 8 Terrapins selected to the 50 man team. After his senior season, Dixon was featured on the cover of a video game, NCAA Final Four 2003.
НБА
Диксон 2002 жылғы НБА драфтында «Вашингтон Визардс» командасымен 17-ші нөмірмен таңдалды. Ол НБА карьерасының алғашқы үш жылын «Визардс» сапында өткізді. Вашингтондағы үшінші маусымында (2004–05) ол орта есеппен ойын басына сегіз ұпай жинады, соның ішінде Шығыс конференциясының ширек финалында «Чикаго Буллс» командасына қарсы өткен төртінші ойында мансаптық рекордын жаңарта отырып 35 ұпай топтады. 2005 жылдың жазында Диксон еркін агент ретінде «Портленд Трейл Блейзерс» командасымен келісімшартқа отырды. Ұзақ өтпей, оның «Визардс» және «Террапинс» командаларындағы және досы Стив Блейк те «Портленд» құрамына қосылды. Диксонның D.C.-ге қайта оралған алғашқы ойынында, бірінші тоқсанның соңында алаңға түскен кезде «Verizon Center» трибунасы оған тұрғызып шапалақ соқты. «Блейзерс» сапындағы алғашқы жылы Диксон 42 рет негізгі құрамда ойнап, 76 ойынға қатысты. «Визардс» командасындағы соңғы маусымында ол тек төрт ойынға негізгі құрамда шығып, барлығы 63 ойынға қатысты. Сондай-ақ, «Портленд» кезеңінде ол өзінің нәтижесін, нәтижелі пас берулерін және ату тиімділігін едәуір арттырды. Бірақ, кейіннен 2007 жылғы НБА ауыстыру мерзімінде Фред Джонс және болашақтағы мүмкіндіктер үшін «Торонто» командасына ауыстырылды. 2008 жылғы НБА ауыстыру мерзімінде, 21 ақпан күні Диксон «Торонто Рапторс» командасынан «Детройт Пистонс» командасына орталық ойыншы Примож Брезек және ақшалай сыйлықтарға алмастырылды. 24 қыркүйекте «Вашингтон Визардс» Диксонмен бір жылдық, жартылай кепілді келісімшартқа қол қойды, ол Диксонның тәжірибесіне ие ойыншы үшін ардагерлердің ең төменгі жалақысы – 1,03 миллион доллар көлемінде болды. Диксонның НБА-дағы соңғы ойыны 15 сәуірде «Бостон Селтикс» командасына 107–115 есебімен жеңілген кезде өтті, онда ол 3 ұпай, 1 допты кері қағып алу, 2 нәтижелі пас және 2 допты ұрлады. 28 қыркүйекте Хуан Диксон «Атланта Хокс» командасымен келісімшартқа отырды. 20 қазан күні ол құрамнан шығарылды.
Dixon was drafted 17th overall by the Washington Wizards in the 2002 NBA draft. He spent the first three years of his NBA career with the Wizards. In his third season in Washington (2004–05), he averaged eight points per game, including a career high 35 points in Game 4 of the Eastern Conference Quarterfinals against the Chicago Bulls. Dixon signed as a free agent with the Portland Trail Blazers during the summer of 2005. Soon after, his Wizards and Terrapins teammate and friend Steve Blake signed with Portland as well. In his first game back in D. C., Dixon was given a standing ovation from the Verizon Center crowd upon coming off the bench towards the end of the first quarter. In Dixon's first year with the Blazers, he started 42 times and played in 76 games. In his last year with the Wizards, he only started four games and played in 63. He also increased his, assists, and shooting percentage considerably in Portland. However, he was later traded at the 2007 NBA trade deadline to Toronto for Fred Jones and future considerations. On the 2008 NBA trade deadline, February 21, 2008, Dixon was traded from the Toronto Raptors to the Detroit Pistons in exchange for center Primož Brezec and cash considerations. On September 24, 2008, the Washington Wizards signed Dixon to a partially guaranteed one year deal for $1.03 million, the veterans' minimum for a player with Dixon's experience. Dixon's final NBA game was on April 15, 2009, in a 107–115 loss to the Boston Celtics where he recorded 3 points, 1 rebound, 2 assists and 2 steals. On September 28, 2009, Juan Dixon signed a contract with the Atlanta Hawks. He was waived October 20, 2009.
Еуропа
2009 жылдың 1 қарашасында Диксон грек А1 лигасының «Арис Салоники» клубымен келісімшарт жасасты. Келесі маусымда ол Испанияның «Уникаха Малага» клубына қосылды. 2010 жылдың ақпан айында допинг-тесттен оң нәтиже көрсеткені үшін FIBA оны мерзімі белгісіз тоқтатты. 2011 жылдың наурыз айында Түркияның «Бандирма Банвит» клубымен келісімшартқа отырды. Ол бір маусым ойнағаннан кейін жаттықтырушылық қызметке көшті.
On November 1, 2009, Dixon signed with Aris Thessaloniki of the Greek A1 League. The next season, he joined Unicaja Málaga of Spain. In February 2010, he was suspended indefinitely by FIBA after testing positive for steroids. In March 2011, he signed with Bandırma Banvit in Turkey. He played one season before entering the coaching profession.
Жаттықтырушылық мансап
2013 жылдың 27 қарашасында Диксон Мэриленд Террапин командасының бас бапкері Марк Турдженнің арнайы көмекшісі ретінде жұмысқа қабылданды. 2016 жылдың шілдесінде Диксон қызметтен босатылды. 2016 жылдың 14 қазанында Диксон Колумбия округі университетінің (UDC) әйелдер баскетбол командасының бас бапкері болып тағайындалды. 3–25 есебімен өткен маусымнан кейін ол Коппин штатының ерлер баскетбол командасының бас бапкері болып тағайындалды. Бірінші дивизиондағы бас бапкер ретінде 6 маусым бойына бар болғаны 51 жеңіс алғаннан кейін, ол 2023 жылдың наурыз айында жұмыстан босатылды.
On November 27, 2013, Dixon joined the Maryland Terrapin coaching staff as a special assistant under head coach Mark Turgeon. In July 2016, Dixon was relieved of his duties. On October 14, 2016. Dixon was hired as head coach of the women's basketball team at the University of the District of Columbia (UDC). After a 3–25 season, he was hired as men's head coach at Coppin State. After 6 seasons earning only 51 wins as a division one head coach, he was fired in March of 2023.