Филадельфия Бейкер Боул: Тарихы мен құрылысы

Кіріспе

Филадельфиядағы бұрынғы бейсбол алаңы, Пенсильвания, АҚШ (1887–1938)

Ұлттық лига паркі, 1923 жылдан кейін Бейкер Боул деп жиі аталатын, бейсбол стадионы және 1887 жылдан 1938 жылға дейін «Филадельфия Филлиз» командасының үй стадионы, ал 1933 жылдан 1935 жылға дейін «Филадельфия Иглз» командасының алғашқы үй стадионы болды. 1887 жылы 12 500 көрерменге арналған сыйымдылықпен ашылған бұл стадион 1894 жылы өртенді, ал 1895 жылы негізінен болаттан және кірпіштен салынған, сондай-ақ қосқаннан аспалы жоғарғы қабаттары бар алғашқы бейсбол алаңы ретінде қайта жаңартылды. Стадионның бірінші базалық сызығы Хантингдон көшесіне параллель, оң алаңнан орта алаңға дейін Солтүстік Броуд көшесіне, орта алаңнан сол алаңға дейін Лехай даңғылына, ал үшінші базалық сызық 15-ші көшеге параллель жүрді. Стадион 1950 жылы бұзылды.

1887 жылғы құрылыс

Филадельфия Филлис командасы 1883 жылғы алғашқы маусымынан бері «Рекреация Парк» стадионында ойнады. «Филлис» иелері Аль Рич және Джон Роджерс 1887 жылғы маусымды ашу үшін 12 500 орындыққа есептелген жаңа Ұлттық лига паркін 80 000 долларға салды. Филадельфия қалалық құрылыс инспекциясы 1886 жылдың 4 тамызында Джозеф Бердке 15-ші және Хантингдон көшелерінің солтүстік-шығыс бұрышында 130 x 105 фут, бір қабатты павильон салуға рұқсат берді. Павильон темір мен кірпіштен салынды және екі мұнарасы болды. Стадионның күзетшісі мұнаралардың бірінде тұратын болды. Жаңа стадионды 1887 жылдың 4 сәуірінде «Филадельфия Атлетикасына» қарсы маусым алдындағы қалалық серияда ашу жоспарланған, бірақ қолайсыз ауа райы соңғы құрылысты кешіктірді. «Филлис» жаңа стадиондағы алғашқы ойынын 1887 жылдың 30 сәуірінде «Нью-Йорк Джайентс» командасына қарсы өткізді. Бірінші ойынға 18 000 билет сатылды, 13 000 жанкүйер трибуналарда болды, ал тағы 5 000 жанкүйер алаңды айналаған велосипед жолына жиналды, ал қалғандары сол жақ алаңнан жоғарырақ орналасқан террасаларда болды. Филадельфия мэрі Эдвин Генри Фитлер, қаланың саяси және бизнес элитасы, сондай-ақ «Нью-Йорк Джайентс» иесі Джон Б. Дэй, «Бруклин Доджерс» клубының негізін қалаушы және иесі Чарли Берн, «Балтимор Ориолс» командасының бас жаттықтырушысы Билли Барни және «Филадельфия Атлетикас» командасының бас жаттықтырушысы Лью Симмонс сияқты көптеген бейсбол көшбасшылары да қатысты. «Филлис» «Нью-Йоркті» 15:9 есебімен жеңді. Алаңның бастапқы орналасуы 1895 жылғы түрінен өзгеше болды. 1887 жылы алаңның өлшемдері: сол жақ алаң – 425 фут (130 м), орталық алаң – 330 фут (101 м) және оң жақ алаң – 290 фут (88 м) құрады. Сол жақ алаңның қашықтығы сыртқы қабырғаға дейін еді. Орталық алаң кейіннен, орталық алаң аумағы суға батқан темір жолдың үстінен кеңейтілген кезде, әлдеқайда жақын болды. Алаңның айналасын 15 фут (5 м) ені бар 402 метрлік велосипед жолы қоршап тұрды. 1890 жылдың қазан айында велосипед жолы жаңартылды. 1891 жылғы бейсбол маусымында «Филлис» жанкүйерлерді ойынға велосипедпен келуге, велосипедтерін паркке тексеруге және бекітуге, содан кейін ойын аяқталғаннан кейін велосипед жолын пайдалануға шақырды. 1893 жылғы маусымнан кейін «Рединг» темір жолы Брод-стрит пен Лехай даңғылының қиылысының астында және стадионның орталық алаңында темір жол туннелін салып, алаңның ерекше «дөңгелегін» жасады және алаң қоршаулары бойындағы көше деңгейін көтерді. Бұл туннельді бүгінде SEPTA Regional Rail негізгі желісі пайдаланады. Жанкүйерлердің оң жақ қабырғадан ойынды көруіне жол бермеу үшін «Филлис» 1894 жылғы маусымға дейін 4 метрлік қоршау салды.

The Philadelphia Phillies had played at Recreation Park since their first season in 1883. Phillies owners Al Reach and John Rogers built the new National League Park at a cost of $80,000 with a capacity of 12,500 to open for the 1887 season. Philadelphia's Building Inspectors' office issued a permit to Joseph Bird on August 4, 1886, for the construction of a pavilion 130 x 105 feet, one story high, at the northeast corner of Fifteenth and Huntingdon Streets. The pavilion was built of iron and brick and featured two turrets. The ballpark's superintendent would live in one of the turrets. The new ballpark was to have opened on April 4, 1887, for the preseason City Series against the Philadelphia Athletics, but inclement weather delayed final construction. The Phillies played their first game in the new ballpark on Saturday, April 30, 1887, in the home opener against the New York Giants. 18,000 tickets were sold for the first game, with 13,000 in the stands, and an additional 5,000 fans crowded onto the bicycle track which encircled the field and others in the terraces above left field. Philadelphia Mayor Edwin Henry Fitler attended along with the city's political and business leadership, and many baseball leaders, including New York Giants owner John B. Day, Brooklyn Dodgers' founder and owner Charlie Byrne, Baltimore Orioles manager Billy Barnie, and Philadelphia Athletics manager Lew Simmons. The Phillies defeated New York 15 to 9. The original layout of the field was different from its shape by 1895. In 1887, the dimensions of the playing field were, left field 425 feet (130 m), center field 330 feet (101 m), and right field 290 feet (88 m). The long left field distance was to the outer wall before the bleachers were added. Center field was much closer than it became later when the center field area was extended over the sunken railroad tracks. The field was surrounded by a quarter mile [1320 feet (402 m)] bicycle track which was 15 feet (5 m) wide. The bicycle track was upgraded in October 1890. During the 1891 baseball season, the Phillies welcomed fans to ride their bicycles to games, check and lock their cycles at the park, and then to use the bicycle track at the end of the game. Following the 1893 season, the Reading Railroad constructed a railroad tunnel under the intersection of Broad Street and Lehigh Avenue and the ballpark's centerfield, creating the ballpark's distinctive outfield "hump", and elevating the street level along the outfield fences. This tunnel continues in use today by SEPTA Regional Rail's Main Line. To prevent fans from viewing the games over the right field wall along the now higher Broad Street, the Phillies constructed the 12 feet (4 m) fence prior to the 1894 season.

1894 жылғы өрт

1894 жылғы 6 тамызда алғашқы стадионның трибунасы мен көрермендерге арналған орындықтары өртенді, нәтижесінде 80 000 долларлық (қазіргі күнгі шамамен) зиян келтірілді, бұл шығын толығымен сақтандыру арқылы өтелді. Өрт көршілес ғимараттарға да таралып, қосымша 20 000 долларлық (қазіргі күнгі шамамен) зиян тудырды. «Филлис» командасы қысқа турнеде ойнап, содан кейін Пенсильвания университетінің 37-ші және Спраус көшелеріндегі алаңында алты ойын өткізген кезде, құрылысшылар тәулік бойы жұмыс істеп, уақытша орындықтарды орнатты. Асханалық трибуналар 18 тамыздағы ойынға дейін аяқталды.

1895 қайта құру және кеңейту

1894–95 жылғы маусымнан тыс кезеңде парк толыққанды қайта жаңартылып, 18 800 орындыққа ие болды және 1895 жылдың 2 мамырында салтанатты түрде ашылды. «Филлис» командасының Ұлттық лига паркі болашақ өрттердің алдын алу мақсатында негізінен болаттан және кірпіштен салынған алғашқы стадион болды. Стадионның барлық төрт жағында кірпіш қабырғалар, деңгейлер арасында үш кең болат баспалдақ және жоғарғы деңгейдің платформалары мен шатырын қолдаған он бес 30 футтық ауыр темір арқалықтар орналасқан. Жоғарғы деңгей консольдік жүйе арқасында мүмкін болды. Кантилеверлік дизайн 1894 жылғы стадион құрылысындағы жаңа архитектуралық тәсіл болды және Ұлттық лига паркі осы технологияны алғаш рет пайдаланды. Стадионның консольдік бетон тіректері бастапқы стадионда және басқа да ареналарда «көру бұрышын шектеуші» орындықтарға себеп болған павильондағы көптеген тірек бағаналардың қажеттілігін жойды. Кантилеверлік дизайнды қолдану стадион құрылысында стандартқа айналды және қазірге дейін де солай болып келеді. Пластикалық алаңның кеңдігі ойыншыларға ұшып келетін допты ұстау мүмкіндігін арттырып, питчерлерге қосымша артықшылық берді. 1896 жылғы маусымға дейін сол жақ алаң қабырғасына орындықтар қосылды. Стадионның жоғары бағалануын көрсететін 1897 жылғы сәуірде «Филадельфия Инкуайер» газеті «Филлис» командасының ойыншысы Сэм Томпсонның жазғы жаттығудан Филадельфияға оралған жаңа ойыншыларға парктің құндылығын айтқанын хабарлады: «Томпсон егер ол консольді тағы бір рет көрсе, бақытты болып өледі дейді. Балалардың көптегені Брод және Хантингтон көшелеріндегі ескерткішті көрген емес, ал Самуил дөңес, деңгей және дренаждық жүйе туралы жанды сипаттамалар берді». 1897 жылғы маусымға дейін «Филлис» командасының иесі Джон Роджерс стадионның сыйымдылығы 20 008 адамға дейін жетеді деп мәлімдеді. 1903 жылдың 8 тамызында Бостонға қарсы өткен ойын кезінде трибунада 10 078 жанкүйер отырғанда 15-ші көшеде екі мас ер адам мен екі жасөспірім қыз арасындағы жанжал сол жақ алаңның төменгі бөлігіндегі жанкүйерлердің назарын аударды. «Филлис» командасы 1903 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Колумбия паркінде он алты ойын өткізді. «Филлис» командасы 1904 жылғы маусымға дейін трибуналарды қайта жаңартып, сыйымдылықты азайтты. 1903 жылғы апаттан кейін «Филлис» командасының иесі Джеймс Поттер және клубтың басқа да қызметкерлері Ұлттық лига президенті Гарри Пуллиамды және қаланың бейсбол жазушыларын түскі асқа шақырды, содан кейін жаңартылған және нығайтылған сол жақ трибуналарын көрсету үшін стадионды аралады. Филадельфия қаласының бас құрылыс инспекторы трибуналарды тексеріп, оларға рұқсат берді. «Филлис» командасының жаңа иелері 1905 жылғы маусымға дейін стадионды жаңартты. Олар трибунаны бояп, барлық орындықтарды тазартты. Маусымға дейін өткен жылы болғандай, «Филлис» командасы трибуналарды қаланың құрылыс инспекциясы бюросының басшысымен тексерді және олардың барлық нормаларға сәйкес келетінін жариялады. «Филлис» командасы 1906 жылғы маусымға дейін сол жақ трибунасынан орталық клуб үйіне дейін созылатын алаң деңгейіндегі орындықтарды орнатты, бұл көрермендер саны 3000-ға артты. Стадионда Лехай даңғылында сол жақ алаңға аспалы орындықтар орнатылған, олардың астында жанкүйерлер кареталар, велосипедтер және басқа да көлік құралдарын қоятын; бұл орындықтар жаңа сол жақ трибунасы орнатылған кезде жойылды. 1907 жылғы маусымға дейін трибунаның жартысына жаңа толқынды шатыр орнатылды, ал қарсы команданың клуб үйі жаңа душ және басқа да ыңғайлылықтармен жаңартылды. 1907 жылғы маусымда орталық алаңдағы «көз» таспен жасалған және күн сәулесін шағылыстырды. 1908 жылғы маусымға дейін «Филлис» командасы ағаш қоршауларға сәйкес келетін және жарықтың шағылысуын азайту үшін таспен жасыл түске бояды; есеп тақтасын оң жақ алаңға жылжытты; және алғаш рет «ойыншылар орындығының үстінде салынған шатырлар сияқты кішкентай павильондар» ретінде сипатталған жабық дугаттарды салды, ол орындықты трибунадағы адамдардың көзінен мүлдем жабады. Парк 1909 жылғы маусымға дейін қайтадан жаңартылды, ол орындықтар санының ұлғаюымен, жаңа орындықтармен және ойыншылардың клуб үйіне жөндеу жұмыстары жүргізілді. Парктің өзі жасыл түске боялды, оны «Филадельфия Инкуайер» «бұрынғы кездегі жауын-шашын түстерінің бұрынғы сұрыптысының орнына» жақсарту ретінде қабылдады. Осы шамада бірінші базаның екі қабатты палубасы дугаждан оң жақ бұрышына дейін созылды. Бұл кеңейту бұрылыстың орнына фол сызығына параллель жүреді, нәтижесінде фол аумағы салыстырмалы түрде үлкен болды. Бұл фактор оң жақ алаңдағы ойыншыға ұшып келетін допты ұстауға көбірек орын берді, теориялық тұрғыдан алаң қабырғасының жақындығын азайтты. 1927 жылдың 14 мамырындағы ойын кезінде оң жақ алаң бойындағы төменгі деңгей кеңейтімінің екі бөлігі шіріген тіреу ағаштарының салдарынан құлап түсті, бұл жаңбырдан паналаған көптеген адамдардың жиналуына себеп болды. Құлау кезінде ешкім өлмесе де, одан кейін болған паника кезінде 50 адам жарақаттанды, ал бір адам жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. 1903 жылғы оқиға сияқты, «Филлис» командасы құрылыс жөндеу жұмыстары аяқталғанша «Ас» командасынан жалдап алды. Сол жақ трибунасы мен жанкүйерлер отыратын бөлігі 1932 жылғы маусымға дейін жаңа ағаштан толығымен қайта салынды. Стадионда жеке шамдар болмаса да, «Дэвид үйі» бейсбол командасы, портативті шамдармен бірге, 8000 жанкүйердің алдында Гровер Кливленд Александр қатысқан «Филадельфия жұлдыздары» командасына қарсы ойын өткізді. Александр 1915 жылы «Филлис» командасын осы стадионда жеңіске жеткізген және ойнаған кезде жылы қарсы алынды. Шамдар алаңға 50 фут биіктікте орнатылған және 250 ат күші бар 1000 ватттық генератормен қуаттандырылды. 1935 жылдың 2-3 тамызына қараған түні шағын оқиға болды, осы кезде найзағай тиіп, тудың тірегі сынып қалды. Баяндамашы әжуалы түрде «Филлис» командасы 1935 жылы жеңіске жетсе, туды ілуге орын болмайды деді. Бұл қауіпсіз болжам болды, өйткені «Филлис» командасы бірінші орындағы «Чикаго Кабс» командасынан 35 1/2 ойын қалып қойып, жетінші орында аяқтады. «Филлис» командасы 1938 жылы стадионды тастап кеткен кезде, стадионда автокөліктерге арналған тұрақ болған жоқ, сондай-ақ жеке баспасөз орындықтары мен үн жүйесі де болған жоқ. Стадионда түн ойындарына арналған шамдар да болған жоқ.

During the 1894–95 off season, the park was fully rebuilt, seated 18,800, and was dedicated on May 2, 1895. The Phillies' National League Park was the first ballpark to be constructed primarily of steel and brick to prevent future fires. The ballpark had outer brick walls on all four sides, three wide steel stairways between decks, and a series of fifteen 30 foot heavy iron girders supporting the platforms and roof of the upper deck. The upper deck was made possible by the use of the cantilever system. Cantilever design was a new architectural technique in stadium construction in 1894, and National League Park was the first to be constructed with it. The ballpark's cantilevered concrete supports eliminated the need for many of the support columns in the pavilion that had made for “obstructed view seating” in the original ballpark and other stadiums. Use of the cantilever design would become, and continues to be standard in the construction of stadiums. The sweeping curve behind the plate was about 60 feet (18 m), and instead of angling back toward the foul lines, the 60 feet (18 m) foul ground extended all the way to the wall in right, and well down the left field line. The spacious foul ground allowed for a higher probability of foul flyouts and extended an advantage to pitchers. Seats were added along the left field wall prior to the 1896 season. The ballpark was held in such high regard that in April 1897, the Philadelphia Inquirer reported on Phillies' outfielder Sam Thompson singing the park's praises to the team's new players as they returned to Philadelphia from spring training, " Thompson says that if he can see the cantilever just once more he will die happy. Many of the boys have never seen the monument at Broad and Huntingdon streets, and Samuel has given luminous descriptions of the hump, grade, and drainage system." Prior to the 1897 season, Phillies owner John Rogers claimed that the ballpark's capacity was 20,008. During the August 8, 1903 game against Boston with 10,078 in the stands, an altercation between two drunken men and two teenage girls on 15th Street caught the attention of bleacher fans down the left field line. The Phillies played sixteen games at Columbia Park in August and September 1903. The Phillies rebuilt the stands prior to the 1904 season, which had the effect of reducing capacity. Following the 1903 disaster, Phillies owner James Potter and the other club officers hosted National League president Harry Pulliam and the city's baseball writers for a luncheon, and then made an official tour of the ballpark to show off the reconstructed and reinforced left field bleachers. The grandstand improvements were inspected by the City of Philadelphia's Chief Building Inspector and granted his approval. The Phillies' new ownership refurbished the ballpark further prior to the 1905 season. They had the grandstand painted and every seat cleaned. As they had the previous year before the season, the Phillies had the stands inspected by the chief of the city's Bureau of Building Inspections prior to Opening Day, and publicized his approval that they met all codes. The Phillies erected field level seats extending from the left field stands around to the centerfield club house before the 1906 season, which increased capacity by 3,000 spectators. The ballpark had featured hanging seats in left field on Lehigh Avenue beneath which fans parked carriages, bicycles, and other vehicles; these accommodations were lost with the erection of the new left field stands. Prior to the 1907 season, a new corrugated roof was placed over half of the grandstand, and the visiting team clubhouse was refurbished with new showers and other amenities. Through the 1907 season, the batters eye in centerfield was stonework and reflected the sun. Prior to the 1908 season, the Phillies' painted the stonework green to match the wood fences and reduce the glare; moved the score board to the right field foul line; and for the first time built covered dugouts described as "small pavilion like sheds erected over the players' bench, completely shutting the bench out from view of the people in the grandstand." The park was refurbished again prior to the 1909 season with increased seating capacity, new box seats, and renovations to the players' clubhouse. The park itself was painted green which the Philadelphia Inquirer welcomed as an improvement "instead of the old glaring assortment of rainbow colors which predominated in the past." It was around this time that the double deck on the first base side was extended from the dugout all the way to the right field corner. This extension ran parallel to the foul line instead of curving, resulting in a relatively large amount of foul territory. This factor gave the right fielder more room to catch foul fly balls, theoretically mitigating the close proximity of the outfield wall to some extent. During a game on May 14, 1927, parts of two sections of the lower deck extension along the right field line collapsed due to rotted shoring timbers, again triggered by an oversize gathering of people, who were seeking shelter from the rain. While no one died during the collapse, one individual died of heart failure in the subsequent stampede that injured 50. As in 1903, the Phillies rented from the A's while repairs were being made to the old structure. The left field stands and bleachers were entirely rebuilt with fresh lumber prior to the 1932 season. While the ballpark would never feature its own floodlights for night games, the House of David baseball team, traveling with portable arc lights, played a Philadelphia All Star team featuring Grover Cleveland Alexander at night before 8,000 fans on July 25, 1932. Alexander had led the Phillies to the 1915 pennant at the ballpark and was cheered warmly when he came to bat. The lights were placed on 50 foot high poles around the playing field and powered by a portable 1000 watt generator with a 250 horsepower engine and radiator. A small incident occurred overnight on August 2–3, 1935, when a lightning bolt hit the flagpole and splintered it. The reporter wryly observed that if the Phillies were to win the 1935 pennant, they would have no place to hang it. That was a safe proposition, as the Phillies finished in seventh place, 35 1/2 games behind the first place Chicago Cubs. When the Phillies departed in 1938, the ballpark did not offer motor vehicle parking, and would never feature a separate press box nor public address system. The stadium would never feature its own lights for night games.

Бейкер қабырғасы

Ұлттық лига паркінің ерекшелігі – оң жақтағы алаң қабырғасы болды, ол үй тақтасынан ең жақын жерде 280 фут (85 м), оң ортада 300 фут (91 м) қашықтықта орналасқан. Оң жақ алаң қабырғасының артында Солтүстік Броуд көшесі және көшенің ар жағында Солтүстік Броуд көшесінің теміржол стансасы жатқан. Оң жақтағы алаң қабырғасы 1913 жылдан 1930 жылы қайтыс болғанға дейін клубты басқарған Уильям Бейкердің құрметіне Бейкер қабырғасы деп аталды. Алаң қабырғасы мен қоршауының соңғы нұсқасы 60 фут (18 м) биіктікте болды. Салыстыратын болсақ, Фенвей паркінің сол жақтағы алаң қабырғасы, «Жасыл монстр» 37 фут (11 м) биіктікте және 310 фут (94 м) қашықтықта орналасқан. Қабырға әртүрлі материалдардан тұрды. Алғашқыда ол темір торымен жабылған тас қабырға болды. 1920 жылы «жанды доп» дәуірінің басталуымен оң жақ алаң қабырғасынан үйдегі ойынға шығу әлдеқайда оңай болды. «Филлис» клубы қабырғаны биіктете отырып, тас, ағаш, металл құбыр және сым тордан жасалған қоршау қосты. Қабырғаның төменгі бөлігі кеді болғандықтан, экранның жоғарғы бөлігінен басқа, бүкіл құрылым қалайымен жабылған. Материалының арқасында, доп соққанда ерекше дыбыс шығарды, бұл жиі кездесетін жағдай еді. Орталық алаң қабырғасының үстінде және артында клуб үйі орналасқан, бұл «Филлис» клубының иесі Уильям Ф. Бейкердің құрметіне аталған. Бейкер 1913 жылы клубты сатып алып, 1930 жылы қайтыс болғанға дейін оның иесі болды. «Өлі доп» дәуірінде бейсболға арналған күтулерді ескере отырып салынған бұл стадион, 1920 жылдан кейінгі «жанды доп» дәуірінде тығыз және жеткіліксіз болып көрінді. Стадион туралы «Сигара қорапшасы» және «Бенд қорапшасы» деп жазылған, бұл алаңның кішкентай өлшемдеріне сілтеме жасады. Бейкер Боулдың жабылуынан кейін «сигара қорапшасы» және «бандбокс» терминдері кез келген «жақын» стадиондарға (мысалы, Бостонның Фенвей паркі немесе Бруклиннің Эббетс Филд стадиондары) қолданылды, олардың конфигурациясы ойыншыларға үйдегі ойынға шығуға қолайлы болды. Стадион сондай-ақ оң алаңнан тысқары көшедегі жартылай су астында қалған теміржол туннелін қамтитын орталық алаңдағы төбеге сілтеме жасай отырып, «Бүлдірген» деп те аталды. Сыртқы ойыншылар кейде өздерінің астынан өтетін пойыздың дірілдеуін сезінетін.

National League Park was distinguished by its right field wall which at its closest distance was only 280 feet (85 m) from home plate, with right center only 300 feet (91 m) away. Behind the right field wall was North Broad Street and North Broad Street train station across the street. The right field wall came to be known as the Baker Wall after William Baker, who ran the club from 1913 until his death in 1930. The right field wall and screen in its final form was 60 feet (18 m) high. By comparison, Fenway Park's left field wall, the Green Monster, is 37 feet (11 m) high, and 310 feet (94 m) away. The wall was an amalgam of different materials. It was originally a masonry structure topped by a wire fence. With the advent of the live ball era in 1920, it became significantly easier to hit home runs over the near right field wall. The Phillies extended the barrier upward with masonry, wood, and a metal pipe and wire screen. The lower part of the wall was rough and eventually a layer of tin was laid over the entire structure except for the upper part of the screen. Because of its material, it made a distinctive sound when balls ricocheted off it, as happened frequently. The clubhouse was located above and behind the center field wall. after then Phillies owner William F. Baker. Baker had purchased the club in 1913 and would own the club until his death in 1930. Built for the expectations of baseball in the dead ball era, it came to be seen as cramped and inadequate during the post 1920 live ball era. The ballpark was written about as "The Cigar Box" and "The Band Box", referring to the diminutive size of the outfield. After the close of the Baker Bowl, the terms "cigar box" and "bandbox" were subsequently applied to any "intimate" ballpark (like Boston's Fenway Park or Brooklyn's Ebbets Field) whose configurations were conducive to players hitting home runs. The ballpark would also be referred to as "The Hump" in reference to the hill in center field covering the partially submerged railroad tunnel in the street beyond right field that extended through into center field. Outfielders would occasionally feel the rumblings of the trains passing underneath them.

Филадельфиялық Филлис

51 1/2 маусым бойында «Филлиз» командасы сол жерде ойнады, олар 1915 жылы бір ғана чемпиондыққа ие болды. 1915 жылғы әлем сериясінің маңыздылығы сол болды, бұл АҚШ президентінің әлем сериясінің ойынына қатысқан алғашқы реті болды, өйткені Вудроу Вильсон қатысып, екінші ойын алдында бірінші допты лақтырды. Бұл серия сонымен қатар Бейб Руттың маусымнан кейінгі алғашқы қатысуы және қазіргі заманғы әлем сериясінен бұрын салынған аренада өткен соңғы ойын болды. Олар «өлген доп» дәуірінде кейде құрметті деңгейде болғанмен, «жанды доп» енгізілгеннен кейін «Филлиз» көбінесе соңғы орында болды, бұл олардың 2007 жылдың 15 шілдесінде жеткен 10 000 жеңіліске толы «мерекелік» жетістігіне үлкен үлес қосты. Бұл соққышыларға өте қолайлы стадион болды, сондықтан питчерлер үшін бұл жерде ойнау өте қиын болды. Бірнеше жыл бойы оң жақ қабырғада «Филлиз» командасы «Лайфбуй» танымал сабынды қолданады» деген үлкен жарнама орналасқан. Бұл «ал олар әлі де жаман иіс шығарады!» деген әзілге әкелді. 1936 жылы бір вандал түнгі уақытта «Бейкер Боулға» кіріп, осы фразаны «Лайфбуй» жарнамасына жазып қойды. Көптеген адамдар олардың сәтсіздіктерін «Бейкер Боулмен» байланыстырады, бірақ олар «Шибе паркінде» де тұрақты түрде соңғы орында болды. 1900 жылдың 17 қыркүйегінде «Цинциннати Редс» командасына қарсы өткен қос ойынның бірінші ойынында «Филлиз» командасы қарсыластарының сигналдарын жасырын сымдар мен электрондық құрылғы арқылы ұрлап жатқаны анықталды. «Филлиз» командасының қосалқы қақпашысы Морган Мерфи команданың орталық алаңдағы клуб үйінің терезесінде отырды, ол үй тақтасына қарап тұрды. «Филлиз» командасы Мерфиден, алаңның астынан, үшінші базалық жаттықтырушының қорабының астына көмілген батареямен жұмыс істейтін құрылғыға дейін сымдарды өткізді. Орталық алаңнан Мерфи қарсыластың қақпашысының сигналдарын байқайтын, содан кейін жылдам доп үшін бір сигнал және сынған доп үшін екі сигнал жіберетін. «Филлиз» командасының ойыншысы Пирс Чилс үшінші базаны жаттықтырды, аяғының астынан сигнал алды және соққышыға белгі берді. «Цинциннати» командасының ойыншысы Томми Коркоран Чилстің аяғының ерекше қозғалысын байқаған. Үшінші иннингте Коркоран үшінші базалық жаттықтырушының қорабына барып, шұлықтарымен топырақ қазып бастады. «Филлиз» командасының күзетшісі оны тоқтата алмастан бұрын, Коркоран электрондық қорапты тауып, төреші Тим Херстке көрсетті. Херст ешкімді жазаламады, ойынды жалғастыруға белгі берді және «Кеніштерге қайтыңдар, жігіттер!» деп айқайлады. 1914 жылдың 9 маусымында Хонус Вагнер стадионда өзінің мансабындағы 3000-шы соққысын жасады. Бейб Рут өзінің соңғы бейсбол матчын 1935 жылдың 30 мамырында «Бейкер Боулда» өткізді, ол бірінші базаға жалғыз соққымен жетіп, бірақ сол жақ алаңнан эстафеталық ойын кезінде үй тақтасына жүгірушіні лақтырып, көмектесті. Стадион алғаш ашылған кезде, ол Америкадағы ең жақсы бейсбол сарайы деп мақталды. Полковник Джон Роджерс басқарған «Филлиз» командасы алаңға инвестиция салды және 1890 жылдары үздіксіз жақсартулар жасады, ал 1900 жылдардың басында «Филлиз» командасының иелері де солай істеді. 1913 жылдан 1930 жылға дейін «Филлиз» командасының иесі Уильям Бейкер стадионды күтіп-ұстауға немқұрайды қарап, оның бұзылуына жол берді. Бейкер 1930 жылы Ұлы депрессияның алғашқы күндері қайтыс болды, ал «Филлиз» командасының жаңа иелері өте қажетті жөндеу жұмыстарын жасай алмады. 1937 жылдың жазында «Чикаго Трибьюн» газеті бейсбол алаңдары туралы мақалалар сериясын жариялады; «Филлиз» командасының стадионы туралы мақала өзінің күлкілілігімен аяусыз болды. Бұл дәуірде жиі қайталанатын әзіл «Филлиз» командасы киімдерін ілу үшін жаңа шегелерді орнату арқылы клуб үйін қайта жаңғыртты. Бұл 1890 жылдардағы клуб үйінің қол шарабы алаңы, бассейн, жаттықтырушылар үй-жайлары және киім ауыстыратын бөлмесімен танымал болған кезден өзгеше болды. Бейсбол стадионы 1938 жылғы маусымның ортасында тасталды, өйткені «Филлиз» командасы «Бейкер Боулда» қалудың орнына «Лехай даңғылынан» батысқа бес блокқа көшуді таңдады, «Атлетикадан» жалдап алуға жаңа және кең «Шибе паркіне» көшті. «Филлиз» командасының президенті Джеральд Нюгент бұл шешімді «Филлиз» командасының шығындарды қысқарту мүмкіндігі ретінде түсіндірді, өйткені стадионды күтіп ұстау екі клуб арасында бөлінеді. Соңғы ойын 30 маусымда өтті, онда «Филлиз» командасы «Нью-Йорк Гиганттарына» 14:1 есебімен ұтылып, 1500 көрермен болды.

During the 51 1/2 seasons the Phillies played there, they managed only one pennant, in 1915. The 1915 World Series was significant in that it was the first time a sitting US president attended a World Series game when Woodrow Wilson attended and threw out the first pitch prior to Game 2. The Series was also the first post season appearance by Babe Ruth, and the last to be played in a venue whose structure predated the modern World Series. While they were occasionally at least respectable in the dead ball era, once the lively ball was introduced the Phillies nearly always finished in last place, substantially helping them towards the 10,000 loss "milestone" they reached on July 15, 2007. It was an extremely hitter friendly park, making it an especially difficult place to pitch. For a number of years, a huge advertising sign on the right field wall read "The Phillies Use Lifebuoy", a popular brand of soap. This led to the oft reported quip that appended " and they still stink!" In 1936, a vandal snuck into the Baker Bowl one night and actually wrote that phrase on the Lifebuoy ad. Conventional wisdom ties their failures to the Baker Bowl, but they remained perennial cellar dwellers in Shibe Park as well. At the ballpark on September 17, 1900, in game 1 of a doubleheader against the Cincinnati Reds, the Phillies were discovered to have been stealing opponents' signs using hidden wires and an electronic device. Phillies’ backup catcher Morgan Murphy sat in the team's centerfield clubhouse window which faced home plate. The Phillies ran wires from Murphy, under the field, to a battery powered device in a box buried underneath the third base coach's box. From centerfield, Murphy would spot the opposing catcher's signals, and then send an electronic signal – once for a fastball and twice for a breaking ball. Phillies infielder Pearce Chiles coached third base, received the signal beneath his feet, and signaled to the batter. Cincinnati's Tommy Corcoran had noted Chiles' unusual leg jolts. In the third inning, Corcoran walked to the third base coach's box and began digging at the dirt with his cleats. Before the Phillies' groundskeeper could stop him, Corcoran had unearthed the electronic box and showed it to umpire Tim Hurst. Hurst disciplined no one, signaled the game to continue, and is reported to have shouted, “Back to the mines, men!”. On June 9, 1914, Honus Wagner hit his 3,000th career hit in the stadium. Babe Ruth played his final major league baseball game in the Baker Bowl on May 30, 1935, grounding out to first base in his only at bat but getting an assist by throwing a runner out at home plate on a relay play from left field. When the ballpark first opened, it was praised as among the finest baseball palace in America. Phillies' ownership under Colonel John Rogers invested in the grounds and made continuous improvements the 1890s, and the Phillies' owners in the early 1900s did the same. William Baker, the Phillies' owner from 1913 to 1930, neglected the ballpark's maintenance and allowed it to fall into disrepair. Baker died in 1930 in the early days of the Depression, and the Phillies new ownership were not in a position to make badly needed renovations. The Chicago Tribune ran a series of articles on baseball parks during the summer of 1937; the article on the Phillies' ballpark was merciless in its ridicule. Included was the oft repeated joke of this era that the Phillies had remodeled the clubhouse by installing brand new nails to hang their clothes upon. This was in contrast to the 1890s when the same clubhouse was known for its handball court, pool, trainers' facilities, and locker room. The ballpark was abandoned during the middle of the 1938 season, as the Phillies chose to move five blocks west on Lehigh Avenue to rent the newer and more spacious Shibe Park from the Athletics rather than remain at the Baker Bowl. Phillies president Gerald Nugent cited the move as an opportunity for the Phillies to cut expenses as stadium upkeep would be split between two clubs. The final game was played on June 30, when a crowd of only 1,500 spectators watched the Phillies lose to the New York Giants, 14–1.

Филадельфия Иглз

Филадельфияның Балл Паркі 1933 жылдан 1935 жылға дейін ойнаған «Филадельфия Иглз» командасының алғашқы үй алаңы болды. Үш маусым ішінде олар 9–21–1 көрсеткішін тіркеді. «Иглз» командасының иесі Берт Белл үлкен «Shibe Park» стадионында үй ойындарын өткізуге үміттенеді, бірақ «Атлетикамен» келіссөздер сәтті аяқталмады, содан кейін Белл «Phillies» командасының иесі Джерри Нюгентпен келісімге келді. «Иглз» ойындары үшін оң жақ алаңның қабырғасы бойында 5000 уақытша орындық орнатылды. «Бөркіттер» стадионда алғашқы ойынын 1933 жылдың 3 қазанында өткізді, ол АҚШ теңіз жаяу әскерлері командасымен 40–0 есебімен аяқталған дайындық ойыны болды; ойын жалға алынған шамдарда түнде өтті. 1933 жылдың 18 қазанында өткен тұрақты маусымның алғашқы ойынында 1750 жанкүйер «Портсмут Спартанс» командасының «Иглз» командасын 25–0 есебімен жеңгенін көрді. Сол маусымда 1933 жылдың 12 қарашасында 17 850 жанкүйер «Иглз» командасының «Чикаго Беарс» командасымен тең ойнағанын тамашалады. Пенсильвания штатының заңдарына сәйкес, жексенбі күнгі ойындарға тыйым салынған еді. Стадионның жағдайы нашар болғандықтан, «Иглз» командасы 1935 жылғы маусымнан кейін қалаға тиесілі «Муниципальдық стадионға» көшті, ол сол кезде 10 жылдық болған және 100 000 көрерменге дейін орындықтар ұсынуға қабілетті еді.

Басқа жалға алушылар

Филиз бейсболы мен Филадельфия Иглз футболдан басқа, стадион қалаға басқа командалар үшін көп мақсатты ойын алаңы ретінде қызмет етті. Бұл стадион 1888 жылғы 22 қазанда өткен 1888 жылғы әлем сериясының 6-ойынына бейтарап алаң ретінде таңдалды. 4000 жанкүйер Ұлттық лиганың Нью-Йорк Гиантс командасының Американдық Ассоциациядағы Сент-Луис Браунз командасын жеңгенін көрді, соның ішінде тәжірибелі журналист Генри Чэдвик және танымал әртістер ДеВолф Хоппер мен Дигби Белл болды. 1894 жылы Ұлттық лиганың алты бейсбол клубы кәсіби футбол лигасы – Америка кәсіби футбол клубтарының лигасының құрылуын ұйымдастырды. Лиганың алғашқы ойыны 1894 жылғы 6 қазанда Филадельфия Балл Парк стадионында өтті. Ойын алаңының мөлшері 160 x 330 фут болды, ал 500 жанкүйер Нью-Йорк Филадельфияны 5:0 есебімен жеңгенін көрді. Кливленд Спайдерс командасы 1898 жылғы 29-30 шілдеде, 5-6 тамызда, 8 және 11 тамызда осы стадионда тоғыз «үй ойынын» өткізді. Кіші лигалық бейсбол Три-Штат лигасы 1904 жылғы чемпионатты Филиз стадионында өткізді. Йорк командасы Уильямспортты 3500 жанкүйердің алдында жеңді. Орталық орта мектептің футбол командасы өз маусымын 1906 жылғы 20 қазанда Атлантик-Сити орта мектебінің қарсыласымен бастады. Стадион өзінің барлық кезеңінде негр лигасының ойындарын қабылдады, оның ішінде төрт плей-офф маусымы болды. 1921 жылы Чикаго Американ Гиантс (Негр Ұлттық лигасының чемпионы) Шығыс командасының ең жақсысы саналатын Хиллдейл клубына қарсы серия ойнады. Бейкер Боулда ең жақсы жеті ойыннан тұратын серияның алғашқы екі ойыны өтті, Хиллдейл үш рет жеңді (бір ойын тең аяқталды). Үш жылдан кейін бұл жерде 1924 жылғы Канзас-Сити Монархтары мен Хиллдейл клубы арасындағы Түсті әлем сериясының алғашқы екі ойыны өтті, Монархтар он ойыннан жеңіп алды. Келесі жылы екі команда 1925 жылғы Түсті әлем чемпионатында тағы да кездесті; Бейкер Боулда Хиллдейлдің бірінші және жалғыз әлем чемпионатын жеңіп алған серияның 5 және 6-ойындары өтті. Келесі жылы Боулда 1926 жылғы Түсті әлем сериясының 4 және 5-ші ойындары өтті. 1929 жылы негр лигасының командасымен өткен көрсету кезінде Бэйб Рут екі хоум-ран соқты, олар оң жақтағы көшеден арғы жағындағы теміржолға шамамен жартылай жетті. 1923 жылы Филлис Паркінде Сент-Джозеф Хоукс футбол командасының бірнеше колледж футбол ойындары өтті. ЛаСалл университеті 1932 жылғы футбол маусымын Маунт-Сент-Мэриге қарсы өткізді. Стадионда бокс жарыстары өткізіліп, көп көрермен жиналды. 1930 жылғы 23 маусымда 35 000 көрермен Джордж Годфридің Примо Карнераға қарсы қате соққысынан жеңілгенін көрді.

In addition to Phillies baseball and Philadelphia Eagles football, the ballpark served the city as a multipurpose playing field available to other teams. The ballpark was selected as a neutral host site for Game 6 of the 1888 World Series played on October 22, 1888. 4,000 fans saw the National League New York Giants defeat the American Association St. Louis Browns including veteran journalist Henry Chadwick, and popular entertainers DeWolf Hopper and Digby Bell. In 1894, six of the National League baseball clubs organized the American League of Professional Football Clubs, a professional soccer league. The league's inaugural game was played at Philadelphia Ball Park on October 6, 1894. The playing field measured 160 by 330 feet, and 500 fans saw New York defeat Philadelphia 5 to 0. The Cleveland Spiders played nine 'home games' at the ballpark on July 29–30, August 5–6, 8, and 11, 1898. The minor league baseball Tri State League contested its 1904 championship game at the Phillies' ball park. York defeated Williamsport before 3,500 fans. Central High School's football team opened its season against Atlantic City High School on October 20, 1906, at the park. During its tenure, the park hosted Negro league games, including four postseason seasons. In 1921, the Chicago American Giants (champions of the Negro National League) played a series against the team considered the best of the East in the Hilldale Club. The Baker Bowl hosted the first two games of a best of six series that Hilldale won three (with one tie). Three years later, the venue hosted the first two games of the 1924 Colored World Series between the Kansas City Monarchs and the Hilldale Club that the Monarchs won in ten games. The following year, the two teams met again in the 1925 Colored World Series; the Baker Bowl hosted Game 5 and 6 in a series that saw Hilldale win their first and only World Series. The following year, the Bowl hosted Game 4 and 5 of the 1926 Colored World Series. It was during a 1929 exhibition with a Negro league team that Babe Ruth hit two home runs that landed about halfway into the rail yards across the street in right. In 1923, Phillies Park hosted multiple college football games of Saint Joseph's Hawks football. LaSalle University opened its 1932 football season at the ballpark hosting Mount St. Mary's. Boxing matches were held at the ballpark and attracted large crowds. 35,000 spectators saw George Godfrey lose on a foul to Primo Carnera on June 23, 1930.

1938 жылдан 1950 жылға дейін

19-ғасырда тұрақты құрылыстары салынған барлық Басты Лига бейсбол стадиондарының ішінде Бейкер Боул ең ұзақ уақыт ашық болды, соңғы ойыны 1938 жылдың 30 маусымында, немесе ашылғаннан кейін шамамен 51 жарым жыл өткен соң өтті. (Сент-Луистегі Робисон Филд, 19-ғасырдағы ең ұзақ сақталған үлкен лига стадионы, 1920 жылы жабылды.) 1928 жылға таман Үлкен Кенсингтон кәсіпкерлер қауымдастығы қаланың жоспарланған конгресс орталығы үшін стадионның орнын тиімді жер деп ұсынды. Стадион Reading теміржолының Солтүстік Броуд станциясының қарсы бетінде орналасқан, ал қаланың Броуд-стрит желісі метросы жақында ашылған еді. Филадельфия Конгресс залы мен Азаматтық орталығы 1931 жылы Пенсильвания университеті мен Филадельфияның Орталық қаласына жақын жерде салынды. "Phillies" Шибе паркіне көшкеннен кейін, жаңа иелері алаңды "Philadelphia Gardens" деп атап, түрлі шараларды өткізіп көрді. 1939 жылы шатыры мен жоғарғы қабаты бұзылып, ішкі периметр бойына миниатюралық автомобильдер жарысы трассасы салынды. 1940 жылдың жазында стандартты хоккей өлшемдеріне сай мұз айдыны орнатылды, оның жер асты машиналарын мұзды сақтап, жыл бойы коньки тебуге мүмкіндік берді. Ескі орталық алаңдағы клуб үйі "Dick McClain's Alpine Musical Bar" деп аталған фортепиано бар және ойын-сауық орталығына қайта жаңартылды, ол 1942 жылдың 15 мамырында "Harlem Highlanders" тобымен ашылды. Ол 1943 жылдың жазына дейін ашық болды. Temple хоккей командасы да осы жерде кейбір ойындарын өткізді. 1946 жылдың ақпанында бұрынғы "Montreal Maroons" НХЛ франшизасының иесі Леонард Пето 1946-1947 жылғы НХЛ маусымында Филадельфияда франшизаны лиганың жетінші командасы ретінде қайта жандандыру жоспарларын жариялады. 1946 жылдың наурызына қарай Пето және оның серіктестері "Phillies" стадионының орнын жоспарланған 20,000 орындық қалалық арена үшін таңдады. Алайда, топ жобаға қаржы жинауға қол жеткізе алмады және арена ешқашан салынбады. Филадельфия 1967 жылы НХЛ командасын алды. 1947 жылы "Phillies Auto Mart" атты бизнес Broad және Huntington көшелерінде газетте жарнама берді, онда болашақ сатып алушылар "Ескі PHILLIES стадионының жарыс алаңында сынап көре аласыз" делінген. 1950 жылдың 11 шілдесінде Broad Street және Lehigh Ave көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан, барға және сыраханаға айналдырылған ғимараттың бірі өртеніп, 80 футтық ағаш құрылысты толығымен жаққан.

Among all Major League Baseball parks whose permanent structures were built in the 19th century, the Baker Bowl remained open the longest, hosting its last game on June 30, 1938, or about 51 1/2 years after it opened. (Robison Field in St. Louis, the next longest lasting 19th century big league ballpark, had closed in 1920.) As early as 1928, the ballpark's site was put forth by the Greater Kensington Business Men's Association as an advantageous location for the city's proposed convention center. The ballpark was across the street from the Reading Railroad's North Broad station and the city's Broad Street Line subway had recently opened. The Philadelphia Convention Hall and Civic Center would be built in 1931 near the University of Pennsylvania and Philadelphia's Center City. After the Phillies moved to Shibe Park, its new owners renamed the lot Philadelphia Gardens and experimented with various types of events. For 1939 the roof and upper deck were peeled off and a midget car race track was built around the inside perimeter. In the summer of 1940, an ice rink of regulation hockey dimensions was installed, its underground machinery maintaining a frozen surface and enabling ice skating year round. The old centerfield clubhouse was remodeled into a piano bar and entertainment venue called "Dick McClain's Alpine Musical Bar" which opened on May 15, 1942, with the Harlem Highlanders. It would remain open until sometime in the summer of 1943. Temple's hockey team played some of their games at this site also. In February 1946, Leonard Peto, owner of the former Montreal Maroons NHL franchise, announced plans to revive the franchise in Philadelphia for the 1946 1947 NHL season as the league's seventh team. By March 1946, Peto and his partners had identified the Phillies' park site for their planned 20,000 uptown arena. However, the group was unable to secure funding for the project and the arena was never built. Philadelphia would eventually receive an NHL expansion team in 1967. By 1947, a business called Phillies Auto Mart at Broad and Huntington Streets advertised in the newspaper that prospective buyers could "Try It Out On the Old PHILLIES Ballpark Racing Oval." On July 11, 1950, one of the still standing structures at the southwest corner of Broad St and Lehigh Ave, repurposed into a bar and taproom, caught fire, and burned the 80 foot long wooden structure to the ground.

Мұра

Филадельфиядағы Батыс Хантингдон көшесінің солтүстігіндегі Солтүстік Броуд көшесінде Пенсильвания тарихи маркері орналасқан. Маркер «Бейкер Боул Ұлттық Лига паркі» деп аталады, ал мәтіні былай делінген:

«Филлиз» бейсбол клубының 1887 жылы ашылғаннан 1938 жылға дейінгі паркі. 1895 жылы қайта салынған; елдегі ең жақсы стадион деп мақталып келді. 1915 жылы АҚШ президенті үшін алғашқы әлем чемпионатына табан тіреген орын; Негр лигасының әлем чемпионаты, 1924-1926 жылдар; Бейб Руттың үлкен лигадағы соңғы ойыны, 1935 жыл. 1950 жылы бұзылды. Маркер 2000 жылдың 16 тамызында «Ветерандар» стадионындағы ойынға дейінгі салтанатты шарада ашылды. Маркерді 1931 жылы командада ойнаған бұрынғы «Филлиз» шортстопы Бобби Стивенс және сол кездегі «Филлиз» питчері Рэнди Вольф ашты. Маркер 2000 жылғы маусым соңына дейін «Вет» стадионында қойылды, содан кейін бейсбол алаңының орнына, оң жақтан қабырғадан тыс аймақтың бағанасы болатын жерге көшірілді. Стадионның көне фотосуреттерінде көрінетін бірнеше ерекше ғимараттар әлі де тұр және стадионның бұрынғы орнын анықтауға көмектеседі. Ең ірі құрылыс – 10 қабатты, үшбұрышты ғимарат, ол Лехай көшесінен солтүстік-солтүстік-шығысқа қарай, орталық алаңның артында орналасқан. Бұл ғимарат бастапқыда «Ford Motor Company» ғимараты болды және 1914 жылғы маусымда салынған. Тағы бірі – неоклассикалық стильдегі Солтүстік Броуд-стрит станциясының пойыз депосы, ол Броуд көшесінен өтіп, бірінші базалық трибунаның соңына және Хантингдон көшесі Броуд көшесімен қосылатын жерге орналасқан. Ол 1929 жылы ашылды және стадионның кейінгі әуе суреттерінде көрінеді. Қазіргі уақытта ғимаратта үйсіздерге арналған баспана орналасқан. SEPTA Regional Rail желілерінің Lansdale/Doylestown және Manayunk/Norristown бағыттарына қызмет ететін Солтүстік Броуд станциясы бұрынғы станция ғимаратының артында орналасқан. Стадион орнында қазір жанармай құю станциясы мен дүкен, орталық алаңдағы клуб үйі тұрған жерде, гараждар мен автокөлік жуу орталығы бар.