Австралиялық астрономиялық обсерваторияның AAT телескопы: Оңтүстік жартышарды зерттеуге арналған, әлемдегі ең өнімді телескоптардың бірі. Астрономия, зерттеулер.
Англо-Австралия телескопы (ААТ) – Австралия астрономиялық обсерваториясы басқаратын 3,9 метрлік экваториалды телескоп, Австралияның Сайдинг Спринг обсерваториясында орналасқан. Ол теңіз деңгейінен 1100 метрден сәл жоғары биіктікте орналасқан. 2009 жылы телескоп әлемдегі оптикалық телескоптардың ішіндегі ең үлкен әсерге ие бесінші орынды иеленді. 2001–2003 жылдары телескоптан алынған деректерді пайдалана отырып, ғылыми жарияланымдарға негізделген әлемдегі 4 метрлік кластағы ең ғылыми өнімді оптикалық телескоп деп танылды. Телескоп 1974 жылы пайдалануға берілді, мақсаты – Оңтүстік жарты шардан аспанды жоғары сапалы бақылауға мүмкіндік беру болды. Сол кездегі көптеген ірі телескоптар Солтүстік жарты шарда орналасқандықтан, Оңтүстік аспаны жеткілікті зерттелмеген еді. 1974–1976 жылдар аралығында бұл Оңтүстік жарты шардағы ең үлкен телескоп болды, содан кейін 1976 жылдан 1998 жылға дейін бірінші ESO өте үлкен телескопы (VLT) ашылғанға дейін Виктор М. Бланко телескопынан кейін екінші орынды иеленді. ААТ британдық оптикалық астрономияның қайта жандануына ықпал етті. Әлемнің кез келген астрономдары бақылау уақытын пайдалана алады. ААТ экваториалды орнатылған соңғы үлкен телескоптардың бірі болды. Жақында салынған ірі телескоптар, керісінше, ықшам және механикалық тұрақты альтазимут орнату жүйесін қабылдады. Дегенмен, ААТ толыққанды компьютерлік басқаруға ие болған алғашқы телескоптардың бірі болды және бағыттау мен бақылаудың дәлдігіне жаңа стандарттар қойды.
The Anglo Australian Telescope (AAT) is a 3.9 metre equatorially mounted telescope operated by the Australian Astronomical Observatory and situated at the Siding Spring Observatory, Australia, at an altitude of a little over 1,100 m. In 2009, the telescope was ranked as having the fifth highest impact of the world's optical telescopes. In 2001–2003, it was considered the most scientifically productive 4 metre class optical telescope in the world based on scientific publications using data from the telescope. The telescope was commissioned in 1974 with a view to allowing high quality observations of the sky from the Southern Hemisphere. At the time, most major telescopes were located in the Northern Hemisphere, leaving the southern skies poorly observed. It was the largest telescope in the Southern Hemisphere from 1974 to 1976, then a close second to the Víctor M. Blanco Telescope from 1976 until 1998, when the first ESO Very Large Telescope (VLT) was opened. The AAT was credited with stimulating a resurgence in British optical astronomy. Observing time is available to astronomers worldwide. The AAT was one of the last large telescopes built with an equatorial mount. More recent large telescopes have instead adopted the more compact and mechanically stable altazimuth mount. The AAT was, however, one of the first telescopes to be fully computer controlled, and set new standards for pointing and tracking accuracy.
Тарих
1959 жылы британдық астроном Ричард ван дер Риет Вулли Оңтүстік жарты шарда үлкен оптикалық телескоп салуды ұсынды. Жоспарларды бекітуге 1969 жылдың қыркүйегіне дейін уақыт кетті. Келісімде бастапқыда телескоптың сипаттамалары американдық Китт Пик телескопының дизайнына негізделгені көзделген, бірақ оның кемшіліктері анықталғаннан кейін бұл өзгертілді. Жылқының ілгегі және тісті дөңгелектер жүйесі де жақсартуды қажет етті. Жаңартылған тісті дөңгелектер жүйесі әлдеқайда қымбат болғанымен, ол айтарлықтай дәлдігі жоғары болды және болашақ қолданулар үшін өте қолайлы болды. Телескопта икемді құралдарды орнату үшін әртүрлі фокустар бар: бастапқыда күндіз күмбез кранды пайдалану арқылы ауыстырылатын үш жоғарғы сақина болды. Біреуі f/3.3 негізгі фокусқа арналған, түзету линзаларымен және фотосурет түсіретін бақылаушыға арналған қоршаумен жабдықталған (1980 жылдардан кейін сирек қолданылды); екіншісі f/8 Кассегрен фокусын беретін үлкен екінші айнаға ие болды; ал үшінші жоғарғы бөлігінде f/15 және f/36 кіші екінші айналары бар. 1990 жылдары төртінші жоғарғы бөлік салынды, ол негізгі фокуста 2 градус көрініс бұрышын қамтамасыз етті, 400 оптикалық талшық арқылы 2dF құралына және оның кейінгі жетілдірілген AAOmega және HERMES құрылғыларына қуат берді.
British astronomer Richard van der Riet Woolley pushed for a large optical telescope for the Southern Hemisphere in 1959. It took until September 1969 for plans to be finalised. The agreement initially committed the specification to a telescope design based on the American Kitt Peak telescope until its deficiencies were known. Both the horseshoe mount and the gearing system needed improvements. Although the revised gear system was considerably more expensive it was significantly more accurate, lending itself well to future applications. The telescope has various foci for flexible instrumentation: originally there were three top end rings which can be exchanged using the dome crane during the daytime. One was for f/3.3 prime focus, with corrector lenses and a cage for a human observer taking photographs (rarely used after the 1980s); one has a large secondary mirror giving an f/8 Cassegrain focus; and a third top end has smaller f/15 and f/36 secondary mirrors. A fourth top end was built in the 1990s to give a 2 degree field of view at prime focus, with 400 optical fibres feeding the 2dF instrument and its later enhancements AAOmega and HERMES.
Салыстырулар
+1970-жылдардың соңындағы ең ірі оптикалық астрономиялық телескоптар # Атауы / Обсерватория Суреттің апертурасы M1Аймағы Биіктігі Алғашқы жарық BTA 6 238 дюйм605 см 26 м2 1975 Хейл телескопы 200 дюйм508 см 20 м2 1949 Мейалл телескопы 158 дюйм401 см 10 м2 1973 Виктор М. Бланко телескопы 158 дюйм401 см 10 м2 1976 Англо-Австралия телескопы 153 дюйм389 см 12 м2 1974 ESO 3.6 м телескопы 140 дюйм357 см 8.8 м2 1976 Шейн телескопы 120 дюйм305 см ~7 м2 1959
+Largest optical astronomical telescopes in the late 1970s # Name /Observatory Image Aperture M1Area Altitude FirstLight BTA 6 238 inch605 cm 26 m2 1975 Hale Telescope 200 inch508 cm 20 m2 1949 Mayall Telescope 158 inch401 cm 10 m2 1973 Víctor M. Blanco Telescope 158 inch401 cm 10 m2 1976 Anglo Australian Telescope 153 inch389 cm 12 m2 1974 ESO 3.6 m Telescope 140 inch357 cm 8.8 m2 1976 Shane Telescope 120 inch305 cm ~7 m2 1959