Канзас-Сити қалалық стадионының тарихы

Кіріспе

Канзас-Сити, Миссуридегі бұрынғы бейсбол және футбол стадионы

Канзас-Сити Мүнисипальдік стадионы – АҚШ-тың орталық бөлігіндегі, Миссури штатының Канзас-Сити қаласында орналасқан американдық бейсбол және футбол стадионы. Ол Бруклин даңғылы мен Е. 22-ші көшесінің қиылысында орналасқан. 1923 жылдан 1955 жылға дейін Мүнисипальдік стадион Америка Ассоциациясының «Канзас-Сити Блюз» кіші лигасы мен Негр лигасының «Канзас-Сити Монархтары» командаларын қабылдады. 1955 жылғы бейсбол маусымы алдында, «Канзас-Сити Атлетикасы» Филадельфиядан Канзас-Ситиге көшіп келген кезде стадион жаңадан салынды. «Атлетика» 1955 жылдан 1967 жылға дейін, «Канзас-Сити Роялз» 1969 жылдан 1972 жылға дейін, «Канзас-Сити Шефтері» (Американдық футбол лигасы және Ұлттық футбол лигасы) 1963 жылдан 1971 жылға дейін және «Канзас-Сити Спарс» (Солтүстік Америка футбол лигасы) 1968 жылдан 1969 жылға дейін ойнады. Стадион 1960 жылы (бірінші ойын) Басты бейсбол лигасының Жұлдыздар ойынын қабылдады. Мұнда өткен соңғы футбол ойыны тарихындағы ең ұзақ НФЛ ойынына – 1971 жылы Рождество күні «Шефтер» пен «Майами Дельфинз» командалары арасындағы плей-офф ойынына айналды; «Шефтер» 1972 жылы жаңа «Ароухед» стадионына көшіп өтті. Джеки Робинсон 1945 жылы «Канзас-Сити Монархтары» командасы үшін осы стадионда ойнады, содан кейін «Бруклин Доджерс» командасы оны сатып алды.

Стадионның алғашқы тарихы

Стадион 1923 жылы Мюлебах алаңы ретінде ашылды. Ол Джордж Э. Мюлебахтың (/pron/'/m//juː//l//b//ɑː//k/) есімімен аталып, ол «Блюз» командасының және Канзас-Ситидегі көптеген кәсіпорындардың, соның ішінде «Мюлебах» сырасы мен «Мюлебах» қонақ үйінің иесі болған. Стадион «Блюз» командасы үшін 400 000 долларға салынды. Бұл стадион «Блюз» командасының бұрынғы үйі – Association Park-тың орнын басты, оның теміржол компаниясының иесі 1922 жылы ойын алаңының арқылы теміржол салуды шешкен. Қаланың орталық ауданында, 18-ші және Вайн көшелерінің жанында орналасқан стадионда алғаш рет кіші лигадағы ақ «Канзас-Сити Блюз» бейсбол командасы мен Негр лигасының «Канзас-Сити Монаркс» командалары өнер көрсетті. Бірінші Негр әлем сериясының ойыны 1924 жылы осы стадионда өткізілді. 1990 жылы құрылған Негр лигасы бейсбол мұражайы осы жерден бірнеше блок қашықтықта орналасқан. Стадион бір қабатты, көбінесе жабық трибунадан тұрады, ол оң жақтанғы фол полюсінен басталып, сол жақтанғы алаңның көп бөлігін қамтиды. 1937 жылы «Нью-Йорк Янкис» командасы «Блюз» командасын сатып алғаннан кейін, стадион «Янкис» командасының иесі полковник Джейкоб Рупперттің құрметіне Рупперт стадионы деп аталды. Рупперт екі жылдан кейін қайтыс болды және 1943 жылы стадион қайтадан «Блюз» стадионы деп аталды.

Бас лиганың бейсбол құрамасының қайта құруы 1955

1953 жылы Чикаго қаласындағы жылжымайтын мүлік магнаты Арнольд Джонсон «Блюз» және «Янки» стадиондарын сатып алды. 1954 жылдың қараша айында Джонсон Конни Мактан «Филадельфия Атлетикасын» сатып алып, «А» командасын Филадельфиядан Канзас-Ситиге көшіру жоспарларын жариялады. Кейін Джонсон «Блюз» стадионын қалаға сатты, ол оны «Муниципаль стадионы» деп атады және оны «А» командасына жалға берді. Мюлебах Канзас-Ситидің әрідегі бас лига командасын алатынын күткен. Сондықтан ол стадионды теориялық тұрғыдан болашақта жоғарғы қабатты ұстап тұруға жеткілікті мықты негіздермен жобалады. Бірақ «А» командасы үшін стадионды екі қабатты ету жұмысы басталғанда, үш онжылдыққа созылған қатал орталық батыс аймағының қыстары негіздерді әлсіретіп, олардың жоғарғы қабаттың салмағын көтере алмайтыны анықталды. Қалалық шенеуніктер стадионның негізін толығымен бұзып, қайтадан жаңадан салуға шешім берді. Қала үш сменамен жұмыс істеді және жаңа стадион 90 күнде салынып, 1955 жылғы маусымның ашылуына дайын болды. Жаңа құрылыс облигациялар шығару арқылы қаржыландырылды. Кеңейтілген стадион 38 000 адамға арналған болуы керек еді, бірақ қосымша төлемдердің нәтижесінде шығындар көтерілгендіктен, шенеуніктер сыйымдылықты 30 000-нан астам орынға дейін азайтуға мәжбүр болды. Бостон қаласындағы «Брэйвз Филд» стадионының есептегіш тақтасы 100 000 долларға сатып алынып, Бостоннан Канзас-Ситиге көшірілді, сондай-ақ сол жақ бұрышта және ойын алаңының бөліктеріне уақытша трибуналар қосылды. 1955 жылғы ашылу күні, жақын маңдағы Индепенденс қаласының тұрғыны, бұрынғы президент Гарри С. Трумэн салтанатты түрде бірінші допты лақтырды. Конни Мак пен «А» командасының легендарлы ойыншысы Джимми Фокс та қатысты. «А» командасы «Детройт Тайгерс» командасын 8:2 есебімен жеңді. Қаланың «Блюз» командасын ұзақ жылдар бойы қолдауы, оған Бас лига бейсболының командасын алуға үлкен көмек көрсетті. «Янкилердің» үздік фермалық командаларының бірі ретінде (көптеген уақыт бойында «Ньюарк Беарс» командасымен бірдей мәртебеге ие болды) «Блюз» командасының көптеген керемет ойыншылары мен жетістіктері болды. 1939 жылғы «Блюз» командасы барлық уақыттағы ең үздік кіші лига командаларының бірі деп есептеледі. Бұл команданы 46 хоум-ран соққан (және болашақ «Янкилер» комментаторы) Фил Риццуто және Винс Диммаджо басқарды. Жасы келген Микки Мантл 1951 жылы «Блюз» командасы үшін 11 хоум-ран соғып, .361 көрсеткіштің иегері болды. Микки Мантл, Уайти Форд, Ральф Хук, Ал Розен, Билли Мартин, Билл Вирдон, Джонни Миз және Элстон Ховард – «Янкилердің» фермалық дәуірінде «Блюз» командасы үшін ойнаған ойыншылардың кейбірі. Шамамен 580 «Блюз» ойыншысы Бас лигаға жол тартты.

Arnold Johnson, a Chicago real estate magnate, bought both Blues Stadium and Yankee Stadium in 1953. Johnson then bought the Philadelphia Athletics from Connie Mack in November 1954, announcing plans to move the A's from Philadelphia to Kansas City. Johnson then sold Blues Stadium to the city, who renamed it Municipal Stadium and leased it back to the A's. Muehlebach had anticipated that Kansas City would eventually get a major league team. Accordingly, he designed the stadium with footings that were theoretically strong enough to support a future upper deck. However, when work began on double decking the stadium for the A's, it was discovered that three decades of harsh Midwestern winters had weakened the footings until they could no longer support the weight of an upper deck. City officials elected to completely demolish the stadium's footings and rebuild them from scratch. The city ran three shifts and the new stadium was built in 90 days, completed in time for the 1955 season opener. The new construction was financed by a bond issuance. The expanded stadium was supposed to seat 38,000, but cost overruns as a result of overtime payments forced officials to reduce capacity to just over 30,000. The Braves Field scoreboard in Boston was purchased for $100,000 and moved from Boston to Kansas City, while temporary bleachers were added in the left field corner and parts of the outfield. On opening day 1955, former President Harry S Truman, a resident of nearby Independence, threw out the ceremonial first pitch. Connie Mack and legendary A's player Jimmie Foxx were also in attendance. The A's defeated the Detroit Tigers, 8–2. The city's longtime support of the Blues played a major role in helping it land a Major League Baseball team. As one of the Yankees' top farm teams (sharing that status with the Newark Bears for much of the time) the Blues had many great players and successes. The 1939 Blues have been called one of the greatest minor league teams of all time. That team was led by Hall of Fame player (and future Yankee Announcer) Phil Rizzuto and Vince Dimaggio, who hit 46 home runs. A young Mickey Mantle hit .361 with 11 HR for the Blues in 1951. Mickey Mantle, Whitey Ford, Ralph Houk, Al Rosen, Billy Martin, Bill Virdon, Johnny Mize and Elston Howard were some of the players in the Yankees farm era who played for the Blues. There were about 580 Blues players who went on to the Major Leagues.

Канзас Сити Атлетикасы

Аренада 1960 жылы Арнольд Джонсонның қайтысынан кейін «А» командасын сатып алған Чарли Финлидің көптеген тәлкекке салынатын әрекеттері болды. Ең бастысы, ол 1964 жылғы сәуірде, күшті «Янкилер» командасының үйі – «Янки стадионындағы» оң жақтағы әйгілі қысқа қоршауды мазақтап, кішкентай трибунаға қарап, оң жақта 90 метрлік «Pennant Porch» құру арқылы алыс қоршауларды қысқартуға тырысты. Лига бұл қадамға тез арада тыйым салды, сондықтан Финли қоршауды заңмен рұхсат етілген ең аз мөлшерде – 325 футқа (99 метрге) дейін қайта салып, оны «Жарты Pennant Porch» деп қайта бояды. Кейін ол кішкентай трибунаның үстіне 9 метрге созылған шатыр орнатып, оны алдау әрекеті ретінде пайдаланды. Лига Финлидің әзілдеріне риза болмады және оған тоқтау беруді бұйырды. Аңыз бойынша, «А» командасы Нью-Йоркке жасаған сапарында «Янкилер» командасының ойыншысы сол жаққа ұзын добын жолдады, ол «Янки стадионының» кең сол жағындағы алаңда әдеттегідей алысқа кетті. «Янкилер» командасының жариялаушысы Боб Шеппард микрофон арқылы: «Канзас-Ситиде бұл гол болар еді» деді, бұл Финлидің Муниципалды стадиондағы жариялаушы Джек Лейтонға «Бұл «Янки стадионында» гол болар еді» деп жариялауын талап етуіне жауап болды, егер доп Канзас-Ситидегі үй тақтасынан 90 метр қашықтықтағы сызықтан асып кетсе. Лейтонның бұл тәсілі ұзаққа соқпады, өйткені Финли «голы болуға тиіс» доптардың көп бөлігін «Атлетика» командасының қарсыластары соққанын байқады. Оң жақ бұрыштағы қоршаумен тәжірибе жасағаннан басқа, Финли команданы басқарған жеті маусым ішінде басқа қоршауларды бірнеше рет жылжытып, тәжірибелер жасады. Бұл өзгерістер команданың өнеріне ешқандай елеулі әсер етпеді, өйткені клуб жыл сайын соңғы орында немесе соңғы орындардың бірінде аяқтады. Оң жақ алаңдағы қоршаудың артында қой-ешкілер мен тоқтылар тұратын шағын зообақ және демалыс алаңдары орналасқан. Гол соққанда, қойлар мен ешкілер төбеге қарай жүгіріп, шаттанатын. Сонымен қатар, Финли «Атлетика» командасының ескі слон талисманын тірі қашаға ауыстырды, оны «Чарли О» деп атады. Үй тақтасының үстінен «Харви» аталған механикалық қоян (1944 жылғы «Харви» пьесасы мен 1950 жылғы сол аттас фильмге сілтеме) төрешіге арналған жаңа бейсбол доптарымен жерден көтерілді, ал қысылған ауамен жұмыс істейтін құрылғы («Little Blowhard» лақап атымен белгілі) үй тақтасынан тозаңды ұшырып тастады. Реджи Джексон, Сал Бандо, Кэтфиш Хантер, Джо Руди және Джин Тенэйс – Канзас-Ситиде дебют жасаған және кейін Оклендте әлем чемпионатын жеңіп алған жас ойыншылар еді. Хантер мен Джексон Атақтылар залына енгізілді.

The stadium was home to many of the shenanigans of Charlie Finley, who bought the A's after Arnold Johnson's death in 1960. Most notably, he tried to shorten the rather distant fences in April 1964 by creating a 296 feet (90 m) Pennant Porch in right field, fronting a tiny bleacher section, to mock the famed short fence in right field at Yankee Stadium, home of the powerful Yankees. The move was quickly vetoed by the league, so Finley rebuilt the fence to the bare legal minimum of 325 feet (99 m), and repainted the fence to say "One Half Pennant Porch". Later he tried the ruse of putting a canopy over the little bleacher, which just happened to have an extension that reached out 29 feet (9 m) over the field. The league, not amused by Finley's sense of humor, again ordered him to cease and desist. According to legend, on a road trip that the A's made to New York, a Yankee hitter lofted a long fly ball to left field which, in the cavernous left field of Yankee Stadium, became a routine out. Yankees public address announcer Bob Sheppard is alleged to have then said over the microphone, "In Kansas City, that would have been a home run", itself a response to Finley's dictum for Municipal Stadium public address announcer Jack Layton to announce, "That would have been a home run at Yankee Stadium" for any ball hit beyond a line Finley painted in the outfield grass 296 feet away from home plate in Kansas City. Supposedly, Layton's gimmick was short lived after Finley noticed the vast majority of the "would've been home runs" were being hit by the Athletics' opponents. In addition to his notorious tinkering with the right field corner, Finley experimented with moving the other fences in and out several times during his seven seasons operating the team here. None of those moves had any notable effect on the team's performance, as the club finished in or near last place nearly every year. A small zoo with goats and sheep and picnic area stood behind the right field fence. When home runs were hit into the field the goats and sheep would scamper up the hill. At the same time, Finley replaced the Athletics' old elephant mascot with a live mule, appropriately named "Charlie O". At home plate a mechanical rabbit, nicknamed "Harvey" in reference to the stage play Harvey (1944) and the subsequent film of the same name (1950), rose out of the ground with new baseballs for the umpire and a compressed air device (nicknamed "Little Blowhard") blew dirt off of home plate. Reggie Jackson, Sal Bando, Catfish Hunter, Joe Rudi and Gene Tenace were some young A's players who debuted in Kansas City and went on to lead them in their World Series victories in Oakland. Hunter and Jackson would earn Hall of Fame induction.

Канзас Сити Роялз

Муниципальдық стадионның тағдыры AFL–NFL бірігуінің бір бөлігі ретінде барлық командалардың стадионның кемінде 50 000 адамдық сыйымдылығына ие болуы талап етілгенде шешілді; өзінің шарықталу кезеңінде Муниципальдық стадион футболға бар болғаны 35 000 адамға арналған болатын және оны кеңейту мүмкін емес еді. Дегенмен, бірігу болмаған жағдайда да, оның ескілігі мен жай-күйіне байланысты жаңа стадион қажет болар еді. 1967 жылы жеке футбол және бейсбол стадиондарынан тұратын кешенді қаржыландыру үшін мемлекеттік облигациялар шығарылды – бұл кейін Труман спорт кешені болады. Бірақ бұл A командасы үшін кеш болды, өйткені Финли 1967 жылғы маусымнан кейін франшизаны Оклендке көшірді. Содан кейін Канзас-Ситиге 1969 жылы Америка лигасының жаңа командасы берілді, ал жаңа Канзас-Сити Роялз 1969 жылдан 1972 жылға дейін стадионды уақытша үйі ретінде пайдаланды. Канзас-Сити 1969 жылы Америка лигасының жаңа ойыншысы Лу Пиниелла басқаратын жаңа Роялз командасын құшақтап алды. Бұл команда алғашқы маусымда 69–93 есебіне қарамастан, шамамен миллион жанкүйерді тартты. Келесі маусымдарда Роялз үшін көптеген болашақ жұлдыздар дебют жасады, команда өте бәсекеге қабілетті болып, 1971 жылы 85–76 есебіне жетті. CF Амос Отис (1970), P Пол Сплитторф (1970), SS Фредди Патек (1971), 1B Джон Мейберри (1972) және P Стив Бусби (1972) – Муниципальдық стадионда тұңғыш рет өнер көрсеткен жас Роялз командасының ядросы болды. Олардың әрқайсысы Роялз Даңқ залына енгізілді. 1972 жылғы бейсбол маусымынан кейін Роялз қазір Кауффман стадионы деп аталатын Труман спорт кешеніне көшті. Роялз 1972 жылдың 4 қазанында Техас Рейнджерс командасын 4–0 есебімен жеңіп, Муниципальдық стадиондағы соңғы ойынды (және іс-шараны) жеңді. Бұл сонымен қатар Даңқ залының мүшесі Тед Уильямстың басқарған соңғы Үлкен лига ойыны болды. Амос Отис Муниципальдық стадион тарихындағы соңғы ұпайды соқты, ал Эд Киркпатрик соңғы соққыны жасады. Төрт күн бұрын Окленд А-ның Гин Тенас соңғы голды соқты, ал Джон Мейберри Роялздың соңғы голын түнгі ойында соқты.

Канзас Сити Чиффс

Франчайзинг иесі Ламар Хант 1962 жылғы маусымнан кейін жаңа құрылған Америка футбол лигасының (АФЛ) «Даллас Техас» командасын Канзас-Ситиге көшіріп, «Канзас-Сити Чифс» деп атады. Стадион футболға қарай қайта жабдықталды. Ойын алаңы дәстүрлі емес бағытта – шығыстан батысқа қарай, бірінші база сызығы бойымен орналасты. Әр жылғы күзде стадионның сыйымдылығын арттыру үшін сол жаққа уақытша трибуналар орнатылды, бірақ бейсбол маусымы кезінде оларды алып тастау қажет болды. Уақытша трибуналарсыз сыйымдылық төмен болғандықтан, «Чифс» 1963 және 1971 жылдар аралығындағы барлық маусымды үш немесе одан көп ойынды өз алаңынан тыс өткізіп бастады, 1968 жылды қоспағанда. 1968 жыл «Атлетикстің» Канзас-Ситидегі соңғы маусымы мен «Роялстің» алғашқы маусымы арасындағы жыл еді. Екі қабатты трибуна оңтүстік жақтан басталып, батыс аяқаймағының (үшінші база сызығы) ортасына дейін созылды. Екі команданың да орындықтары «Уригли Филд», «Тайгер стадион», «Милуоки округінің стадионы» және «Метрополитен стадиондарындағыдай» уақытша трибуналардың алдындағы солтүстік жақта орналасқан еді. Шығыс аяқаймағы оң жақ алаңның қоршауында аяқталды, ал үлкен есептеу тақтасы стадионның осы бөлігінде болды. Қоршаудың болуына байланысты шығыс аяқаймағының соңғы сызығы мен қоршау арасындағы кеңістік батыс аяқаймағындағы кеңістікке қарағанда әлдеқайда аз болды, онда соңғы сызық пен трибуна арасында жеткілікті орын болды. «Чифс» Муниципальдік стадионда 0.733 көрсеткіштің иесі болды және құрамында атақты ойыншылар бар еді: квотербек Лен Доусон, қорғаныс шебінің ойыншысы Бак Бьюкенен, қорғаныс тактигі Керли Калп, желілік қорғаушылар Бобби Белл және Вилли Ланьер, қорғаныс қорғаушылары Эмит Томас және Джонни Робинсон, және кикер Ян Стенеруд. Ламар Хант өзінің лиганың дамуына қосқан үлесі үшін алғашқы «Чифс» ойыншысы ретінде Атақ залына енді, бұл 1960 жылдары кәсіби футболдың 12-ден 26 франшизаға дейін өсуіне әкелді. Стадиондағы ең керемет ойындардың бірінде, 1964 жылдың 1 қарашасында «Чифстің» Атақ залына енген квотербегі Лен Доусон «Денвер Бронкос» командасына қарсы 435 ярдтан 6 тачдаун берді. Муниципальдік стадионда ойнаған кезеңде «Чифс» сәтті өнер көрсетіп, лигалар бірігуге дейін төрт Супер Боулдың екеуінде Америка футбол лигасының намысын қорғады. Бас жаттықтырушы Хэнк Страмның басшылығымен АФЛ чемпионы атанған «Чифс» «Супер Боул IV» турнирінде «Миннесота Викингс» командасын 23-7 есебімен жеңіп алды. Бұған дейін «Чифс» бірінші «Супер Боулға» қатысып, Винс Ломбардидің «Грин-Бэй Пэкерс» командасына есе жіберді. Ойынға дейін Ламар Хант жергілікті БАҚ-та «Супер Боул» терминін алғаш рет АФЛ-НФЛ Чемпионат ойыны үшін қолданғаннан кейін, бұл атау кейіннен ресми түрде қабылданды. «Супер Боул IV» АФЛ мен НФЛ бірігуінен бұрын өткізілген соңғы ойын болды. 1972 жылғы маусымда олар Труман спорт кешеніндегі «Ароухед» стадионына көшті.

Franchise owner Lamar Hunt moved the Dallas Texans of the fledgling American Football League (AFL) to Kansas City after the 1962 season, becoming the Kansas City Chiefs. The stadium was retrofitted for football. The playing field ran an unconventional east–west, along the first base line. Temporary stands were erected in left field to expand the stadium's capacity each fall, but had to be removed during the baseball season. Due to the lower capacity without the temporary bleachers, the Chiefs opened almost every season between 1963 and 1971 with three or more consecutive road games, except 1968, the year in between the Athletics' final season in Kansas City and the Royals' first season. The double decked grandstand extended all the way across the south sideline, but ended halfway around the west end zone (third base line). Both teams' benches were on the north sideline in front of the temporary bleachers, as was the case at Wrigley Field, Tiger Stadium, Milwaukee County Stadium and Metropolitan Stadium. The east end zone ended at the right field fence, and the large scoreboard was in this end of the stadium. Due to the fence, there was significantly less room between the end line and the fence of the east end zone than there was in the west end zone, where there was a significant amount of room between the end line and the grandstand. The Chiefs were 0.733 in their tenure at Municipal Stadium and had a roster of Hall of Fame players: Quarterback Len Dawson, Defensive End Buck Buchanan, defensive tackle Curley Culp, Linebackers Bobby Bell and Willie Lanier, defensive backs Emmitt Thomas and Johnny Robinson, and Kicker Jan Stenerud. Lamar Hunt himself was the first Chief elected to the Hall, as his role as a league pioneer resulted in pro football growing from 12 to 26 franchises in the 1960s. In one of the great performances at the stadium, the Chiefs' Hall of Fame Quarterback Len Dawson passed for 435 yards and 6 Touchdowns against the Denver Broncos on November 1, 1964. While at Municipal Stadium, the Chiefs were successful, representing the American Football League in two of the four Super Bowls before the leagues merged. As AFL Champions under Coach Hank Stram, the Chiefs won Super Bowl IV, beating the Minnesota Vikings 23–7. Previously, the Chiefs played in the very first, Super Bowl I, losing to the Green Bay Packers of Vince Lombardi. Leading up to the game after Lamar Hunt had first used the term "Super Bowl" in the local media as a term for the AFL–NFL Championship Game, a phrase that was later adopted as the name. Super Bowl IV was the last game played before the merger of the AFL and NFL They moved to Arrowhead Stadium in the Truman Sports Complex for the 1972 season.

Ең ұзақ ойналған НФЛ ойыны

1971 жылы Рождество күні Муниципаль стадионында өткен «Chiefs» командасының соңғы ойыны тарихи оқиғаға айналды. «Chiefs» командасының Эд Подолак керемет ойын көрсеткеніне қарамастан, ол 350 ярдты жинады, бұл әлі күнге дейін NFL плей-оффтарындағы рекорд саналады, «Chiefs» командасы «Dolphins» командасынан 27:24 есебімен жеңіліске ұшырады. Гаро Епремиан қосымша уақыттың екінші бөлімінде, ойын аяқталуға 7 минут 20 секунд қалғанда, алаңнан қақпаға допты тигізді. Екі қосымша уақытпен өткен плей-офф ойыны 82 минут 40 секундқа созылды (қосымша уақыт 22 минуттан астамды құрады) және NFL тарихындағы ең ұзақ ойын ретінде танылды, сондай-ақ Муниципаль стадионында өткен жалғыз плей-офф матчы болды.

Канзас-Сити шпорсы

Ұлттық кәсіби футбол лигасының (NPSL) «Чикаго Шпорсы» 1967 жылы NPSL және Біріккен футбол қауымдастығы Солтүстік Америка футбол лигасының (NASL) құрылуынан кейін франшизаны Канзас-Ситиге көшірді. Жануар Бедль баптайтын «Шпорстар» орташа есеппен 8510 жанкүйер қатысқандықтан, лигада көрермендер саны бойынша көш бастады. «Роялс» бейсболы мен «Чифс» футболының кестесімен келіспеушіліктерге байланысты, клуб толығымен тарап қалғанға дейін «Шпорстар» 1970 жылғы маусымдағы үй ойындарын Пемброк Хилл орта мектебінің футбол стадионына көшірді. «Шпорстардың» түстері қызыл және ақ болды, ал талисманы – «Ковбой Джо».

1960 жылы Үлкен бейсбол лигасының жұлдыздар ойыны

1960 жылдың 11 шілдесінде Мюнисипаль стадионында 30 619 жанкүйердің алдында үздік лига ойыншылары өнер көрсетті. Бір жылда екі Үлкен лига жұлдыздық ойыны өткізілетін жылдары, Мюнисипаль стадионы 1960 жылғы екі ойынның біріншісін қабылдады, онда Ұлттық лига 5:3 есебімен жеңіске жетті. Команда құрамында болашақта Даңқ залына енетін 15-тен астам ойыншы болды. Тізімдегі танымал ойыншылар: Хэнк Аарон, Тед Уильямс, Микки Мантл, Уилли Мейс, Роберто Клементе (оның алғашқы Жұлдыздық ойыны), Стэн Музиал, Йоги Берра, Роджер Марис, Уайти Форд, Брукс Робинсон, Эрни Бэнкс, Эдди Мэтьюс, Билл Мазероски, Ал Калин, Орландо Сепеда, Нелли Фокс және Луис Апарисио. Бұл күнді әу баста Нью-Орлеандағы концерттен кейін топтың демалыс күні ретінде жоспарланған, бірақ Финли топтың менеджері Брайан Эпштейнге сол кезде рекордтық сома – 150 000 доллар (2014 жылы 1,14 миллион долларға тең) ұсынғанда олар өнер көрсетуге келісті. Топ бейсенбі кешкі концертін "Kansas City" және "Hey, Hey, Hey, Hey" әндерінен жасалған попурримен бастады, осымен қалаға құрмет көрсетті; бір айдан кейін олар осы попурриді төртінші студиялық альбомы "Beatles for Sale" үшін жазды.

Құлату және қазіргі жері

1976 жылы стадион бұзылып, оның орнына қалалық бақ салынды. Бүгінде бұрынғы стадион болған жерде жаңа жеке тұрғын үйлер салынуда. 22-ші және Бруклин көшелерінің қиылысында бұрынғы стадионның орнын көрсететін тақта орнатылған. Ауданның ішінде 1908 жылы құрылған, Мүнисипальдік стадион жанында жанкүйерлер мен ойыншылардың сүйікті орны болған Артур Брайанттың барбекюі әлі де бар, ол 18-ші және Бруклин көшесінде орналасқан. Бұрынғы "Монарх" командасының ойыншысы Бак О'Нилдің қатысуымен 1990 жылы Негр лигалары бейсбол мұражайы құрылып, 1997 жылы есігін ашты. 18-ші және Вайн ауданында орналасқан мұражай 1920 жылы Негр лигалары алғаш құрылған бұрынғы Paseo YMCA ғимаратында жайғасқан. Мұражай Америка джаз мұражайымен бірге орналасқан. Бұл орын Мүнисипальдік стадионның орналасқан жерінен шамамен бір шақырым қашықтықта.