Мариано Оспина Перес: Колумбия президенті және кофе өнеркәсібінің қайраткері

Кіріспе

Колумбияның 17-ші президенті (1946–1950)

Луис Мариано Оспина Перес (24 қараша 1891 – 14 сәуір 1976), көбінесе Мариано Оспина Перес деп аталатын, колумбиялық саясаткер және Колумбия консервативтік партиясының мүшесі. Ол 1946-1950 жылдар аралығында Колумбияның 17-ші президенті қызметін атқарды.

Алғашқы жылдар

Оспина 1891 жылғы 24 қарашада Антиокияның Медельин қаласында Колумбияның дәстүрлі саяси отбасыларының мүшелері болған Тулио Оспина Васкес пен Ана Роза Перестің отбасында дүниеге келді. Ол балалық шағын да сол жерде өткізді. Ол Колумбияның бұрынғы президенті Мариано Оспина Родригестің немересі және президент Педро Нель Оспинаның сіңілі баласы болды. Бітірген соң Оспина екі жыл саяхаттап, Луизиана, Лондон және Париж қалаларын аралап, білім алды.

Колумбияның кофе өсірушілерінің ұлттық федерациясы

1927 жылы екінші Ұлттық кофе өсірушілер конгресі Колумбияның Ұлттық кофе өсірушілер федерациясын құрғаннан кейін, алғашқы аймақтық комитет «Антиокия кофе өсірушілер комитеті» ретінде құрылды. Оспина оның алғашқы президенті және қауымдастықтың алғашқы тіркелген мүшесі болды. Жаңадан құрылған Колумбияның Ұлттық кофе өсірушілер федерациясының алғашқы директорлар кеңесі 1929 жылдың 3 тамызында Боготада жиналды. Оның алғашқы мүшелері – Мариано Оспина Васкес, Альберто Камило Суарес, Габриэль Ортис Уильямсон, Карлос Кабальеро, Хесус дель Коррал және Мариано Оспина Перес. Федерация тарихындағы ең беделді тұлға, үшінші ол үшін ұлттық кофе өнеркәсібін ұйымдастыру ең маңызды және амбициялық міндеттерінің бірі болды. 1930 жылдың желтоқсан айында Боготада төртінші Ұлттық кофе өсірушілер конгресі өтті. Өзінің кофе бизнесін басқару нәтижесінде кофе өнеркәсібінде Оспинаның мол білімі мен тәжірибесі болғандықтан, оны Өнеркәсіп министрі Франсиско Дж. Чаукс және Президент Рафаэль Олая Эррера осы Конгресске төрағалық етуге шақырды. Оспина осы төртінші Конгрестің президенті болып сайланды. Конгресс аяқталғаннан кейін Оспина делегаттардың бірауыздан қолдауымен «Gerente de la Federación» (Бас директор) болып сайланды. Ол бұл лауазымда төрт жыл, 1934 жылға дейін қызмет етті. 1954 жылы директорлар кеңесінің мүшелерін сайлау кезінде (Колумбияның Ұлттық кофе өсірушілер федерациясының), 1946 жылдан 1950 жылға дейін Республика Президенті қызметін атқарған Оспина директорлар кеңесінің президенті болып сайланды және қызметке орналастырылды. Федерацияға оралуы Колумбияның ең танымал кофе есімдерінің бірінің Колумбияның кофе өнеркәсібіндегі белсенді рөліне оралуын білдірді. Оспина, Мариано Оспина Родригестің немересі, Колумбияның Ұлттық кофе өсірушілер федерациясының негізін қалаушылардың бірі ғана емес, сондай-ақ Кофе федерациясының Бас директоры болып сайланды және 1930 жылдан 1934 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Оның басты мақсаты кофе өсірушілерге көмек көрсету, қаржыландыру және білім беру, сонымен қатар әлемдік нарыққа ену және оның маңызды бөлігін иелену үшін белсенді бағдарламаны іске асыру болды. Оспинаның басшылығымен Колумбияның Ұлттық кофе өсірушілер федерациясы елдің кофе өнеркәсібін консолидациялады және оны әлемдік нарықта сәтті насихаттады. Колумбия әлемдегі ең жақсы Coffea arabica кофесін өндіруші елге айналды. Ол берік корпоративтік негіз салды және бүгінде Колумбияның Кофе федерациясы 500 000-нан астам тәуелсіз кофе өсірушілер мен шағын фермерлерді ұйымдастырып, қолдау көрсетуде.

In 1927, after the Second National Congress of Coffee Growers had created the Federación Nacional de Cafeteros de Colombia, the first regional committee was established as “el Comité de Cafeteros de Antioquia”. Ospina was its first president, and the first registered member of the association. The first board of directors of the newly organized National Federation of Coffee Growers of Colombia assembled in Bogotá on August 3, 1929. Its first members were Mariano Ospina Vásquez, Alberto Camilo Suárez, Gabriel Ortiz Williamson, Carlos Caballero, Jesús del Corral and Mariano Ospina Pérez, the greatest dignitary in the History of the Federation, for whom the organization of the national coffee industry was one of his most serious and ambitious concerns. In December 1930 the Fourth National Congress of Coffee Growers convened in Bogotá. Owing to the vast knowledge and experience acquired by Ospina in the coffee industry as a result of running his own coffee business, he was summoned by the Minister of Industry Francisco J. Chaux and by President Rafael Olaya Herrera to preside over this Congress. Ospina was elected president of this Fourth Congress. At its adjournment Ospina was elected, by unanimous vote of the delegates, as “Gerente de la Federación” (General Director). He served in this position for four years, until 1934. In 1954, during the election of members of the board of directors (of the National Federation of Coffee Growers of Colombia), Ospina, who had served as president of the Republic from 1946 to 1950, was elected and installed as president of the board of directors. His return to the federation marked the reappearance of one of Colombia's greatest coffee names in an active role in Colombia's coffee industry. Ospina, grandson of Mariano Ospina Rodríguez, not only was one of the founders of the National Federation of Coffee Growers of Colombia, but was later elected as General Director of the Coffee Federation, and served in such capacity from 1930 to 1934. His main objective was to assist, finance, and educate the coffee growers while implementing an aggressive program to penetrate the world market and to successfully capture a substantial share of it. Under Ospina's direction, the National Federation of Coffee Growers of Colombia successfully consolidated the nation's coffee industry and promoted it in world markets to great effect. Colombia became the largest producer of prime Coffea arabica coffee in the world. He laid a very solid corporative foundation, and today the Colombian Coffee Federation organizes and supports over 500,000 independent coffee growers and small farmers.

Саяси мансап

1914 жылы Колумбияға оралғаннан кейін Оспина Колумбияның Консервативтік партиясының басшылығымен байланысқа түсті және Консервативтік партия атынан Медельин қалалық кеңесінің кеңесшісі лауазымына кандидат ретінде ұсынылды. 1915 жылы Оспина кеңесші болып сайланды және 1917 жылы екінші мерзімге қайта сайланды. Сол жылы ол Антиокия облыстық мәжілісінің депутаты болып сайланды. 1919 жылы Оспина Антиокия темір жолының бас инспекторы болып тағайындалды. 1921 жылы ол Антиокия облыстық мәжілісіне тағы да кандидат болып түсіп, сайланды. Сол жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Оспина оның Тау-кен мектебінің директоры лауазымын мұраға алды. Кейін ол Конгресске сайланды, бірінші өкіл, содан кейін сенатор болып сайланды. Осыдан кейін ол "Hombre de los Cafeteros" ("Кофе өсірушілердің адамы") деген лақап атын алды, шамамен он жыл бойы Кофе федерациясында жұмыс істеді, сонымен қатар кәсіподақ жетекшісі және сенатор болып қызмет етті.

Президенттікке кандидат

Консервативтік партия Колумбия президенті лауазымына Лауреано Гоместің ресми кандидат боларына үміттенді. 1946 жылғы сайлауда Оспинаның аты Хорхе Элиэсер Гайтан мен Габриэль Турбай жақтастары арасындағы бөліністі пайдаланып, қарсыласы Колумбияның Либералдық партиясында ұсынылды. Басты сайлауға үш апта қалғанда Оспина Колумбия президенттігіне Консервативтік партияның ресми кандидаты болып тағайындалды. Оспина көптеген сайлаушылардың қатыспауының нәтижесінде 40%-дан аз дауыспен либералдық оппоненттерін жеңді. Ол сонымен қатар әлеуметтік жауапкершілікке берілді және осы мақсатта La Caja Agraria қаржы институтын, Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасын, Еңбек департаментін және Тұрғын үй несие агенттігін құрды. Бұл ұйымдар көк жағалы жұмысшылардың, кофе өсірушілердің және басқа да шағын фермерлер мен шаруалардың несиелік, білім беру және әлеуметтік қажеттіліктерін қанағаттандыруға көмектесуге арналған. Президенттік кезеңінде 1948 жылдың 9 сәуірінде либералдық көшбасшы Хорхе Элиэсер Гайтан Хуан Роа тарапынан түсініксіз жағдайда қаныпешене өлтірілді. Гайтан Колумбия президенттігіне екінші рет үміткер болды; бұл жолы ол партиясының ішкі сайлауында жеңіске жетіп, халықтан зор қолдау алды. Гайтанның қазасынан туған шатасу мен ашу Богота қаласында және кейіннен елдің басқа бөліктерінде кеңінен тараған үлкен Боготазо көтерілісіне әкеп соқты, бұл Ла Виоленсия деп аталатын он жылдық зорлық-зомбылық кезеңін тудырды. Консервативтік партия қолдауымен үкімет күштері ұлттық біріккен үкімет құруға жасаған сәтсіз әрекеттен кейін либералдарға қарсы репрессиялық науқанды бастады. Оспина либералдар тарапынан қатты сынға ұшырады, әсіресе 1948 жылы Ұлттық Конгресте оны импичментке тартуға тырысты, бірақ Оспина оларға мұны істеуге мүмкіндік бермей Конгрессті жапты. Одан кейін он жылдық әскери-азаматтық диктатура орнады, ол 1958 жылға дейін, Ұлттық фронт құрылғанға дейін жалғасты. Оспина Колумбияның мұнай компаниясы ECOPETROL (Empresa Colombiana de Petroleos), TELECOM телекоммуникациялар компаниясы, ISS (Instituto de Seguro Social) Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасын, Барранкабермеха мен Пуэрто-Беррио арасындағы мұнай құбырын, Сисга, Сальданя және Неуса гидроэлектр стансаларын құрды және профессор Лаучлин Кюри басқарған Экономикалық миссияның бағынында Колумбияның экономикалық даму жоспарын жасады. Ол сондай-ақ кофе өндірісі мен экспортын ынталандырып, қаржыландырып, арттырды.

The Conservative party was relying on candidate Laureano Gómez to become the official candidate for the presidency of Colombia. Ospina's name was suggested for the 1946 elections to take advantage of the division in the opposing Colombian Liberal Party between supporters of Jorge Eliécer Gaitán and those of Gabriel Turbay. With only three weeks remaining for the main election Ospina was appointed as the official Conservative party candidate for the presidency of Colombia. Ospina defeated his Liberal opponents with less than 40% of the votes due to a large abstention. He was also committed to social responsibility and, to that end, set up the financial institution La Caja Agraria, the Social Security Administration, the Department of Labor and the Housing Credit Agency to help meet the credit, educational and social needs of blue collar workers, coffee growers, and other small farmers and peasants. During his presidency, on April 9, 1948, the liberal leader Jorge Eliécer Gaitán was assassinated in confusing circumstances by Juan Roa. Gaitán was running for the presidency of Colombia for a second time; this time he had won his party's primaries and had large support from the masses. The confusion and anger triggered by Gaitán's assassination provoked the huge Bogotazo riots that extended throughout the Colombian capital Bogotá and extended later to the rest of the country to generate a ten year period of violence known as La Violencia. The government forces supported by the Conservative party started a campaign of repression against the Liberals after a failed attempt to establish a government of national unity. Ospina was heavily criticized by the Liberals, especially in the National Congress where in 1948 they tried to impeach him, but Ospina closed the Congress before they could achieve this; a decade of civil military dictatorship followed that lasted until 1958 when the National Front was created. Ospina created the Colombian Petroleum Company ECOPETROL (Empresa Colombiana de Petroleos), the Telecommunications Company TELECOM, the Social Security Administration ISS (Instituto de Seguro Social), the petroleum pipeline from Barrancabermeja and Puerto Berrío, the hydroelectric dams of Sisga, Saldaña and Neusa, and established the Colombian Economic Development Plan under the direction of the Economic Mission of Professor Lauchlin Currie. He also fomented, financed and increased the production and exports of coffee.

Төрайымнан кейінгі кезең

1949 жылы, азаматтық қақтығыстар тоқтамай жатқан кезде Лауреано Гомес Колумбия президенті болып сайланды. Консервативтік партияда жік туды; Оспина орталық қанатты қолдаса, Гомес радикалды консервативтік саясатты жақтады. Оспина соңында Гомеске қарсы жасалған төңкерілді қолдады, осылайша Густаво Рохастың әскери үкіметі орнатылды, Рохас – Оспинаның бұрынғы пошта және телеграф министрі болған. Кейін Оспинаның Рохаспен саяси пікір келіспеушіліктері туды және ол қолдауын кері алып, Ұлттық фронт құруға көмектесуді жөн көрді. Ол 1976 жылдың 14 сәуірінде Богота, Кундинамарка қаласында 84 жасында дүние салды.