Фридрих Генрих фон Зеккендорф: Саяхатшы, дипломат және әскери қолбасшы өмірі
Friedrich Heinrich von Seckendorff
Фридрих Рейхсграф фон Зеккендорф (1673-1763) – австриянск. фельдмаршал, дипломат, командовал баварской армией. Биография, происхождение, служба Габсбургам.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фридрих Генрих Рейхсграф фон Секендорф (5 шілде 1673 – 23 қараша 1763, 90 жасқа толған) – франк әскери маршалы және Австрияның императорлық Габсбург монархиясының қызметінде болған дипломат. Кейіннен ол Бавария армиясының бас қолбасшысы болып, Австрияға қарсы соғысқан.
Friedrich Heinrich Reichsgraf von Seckendorff (5 July 1673 – 23 November 1763, aged 90) was a Franconian field marshal and diplomat, in the service of the imperial Habsburg monarchy of Austria. Later he served as commander of the Bavarian army and fought Austria.
Отбасы
Секендорф Франконияның Кенигсберг қаласында ақсүйек Секендорф әулетінде дүниеге келді. Оның әкесі Саксен-Гот аймағының шенеунігі болса, туысы – Вит Людвиг фон Секендорф. Ол Йена, Лейпциг және Лейден қалаларында құқық білімін оқыды.
Seckendorff was born in Königsberg, Franconia, into the Seckendorff family of nobility. His father was an official of Saxe Gotha and his nephew was Veit Ludwig von Seckendorff. He studied law in Jena, Leipzig, and Leyden.
Ерте әскери мансап
1693 жылы Секендорф Англияның Вильгельм III басқарған одақтас әскерде қызмет етті, ал 1694 жылы Австрия ақысымен Гота атты әскер полкінің корнеті болды. Атты әскерден кетіп, ол Венеция және 1697 жылы Ансбах маркграфының қызметінде жаяу әскер офицері болды, ол 1698 жылы Секендорф қызмет ететін полкті Император әскеріне берді. Ұлы түрік соғысында Савой князі Евгенийдің қол астында қызмет етті. 1699 жылы Секендорф үйленді және Ансбахқа сот кеңсесінің қызметкері ретінде оралды, бірақ Испания мұрагерлік соғысының басталуы оны голландиялық қызметке алынған Ансбах полкінің подполковнигі ретінде қайтадан майданға шақырды. Испания мұрагерлік соғысы кезінде Секендорф Ансбах полкіне жетекшілік етті және драгун тобымен Бленхайм шайқасында 16 ту жеңіп алды. Полковник шеніне көтеріліп, Рамильи және Оденаарде шайқастарына, сондай-ақ Риссель қамалына қатысты. Нидерланды мен Австрияда жоғарылауға мүмкіндік болмағандықтан көңілі толмаған Секендорф Польша королі Август II қызметіне генерал-майор ретінде кіріп, Фландриядағы корольдің көмекші саксон әскерлеріне басшылық етті, Турне қамалында және Мальплаке шайқасында күресті. Гаагадағы поляк елшісі ретінде ол 1713 жылғы Утрехт шартының келіссөздеріне қатысты, сондай-ақ сол жылы Польшадағы көтерілісті басып тастады. Генерал-лейтенант ретінде Секендорф 1715 жылы Стральсундты қоршау кезінде саксон әскерлеріне басшылық етті. 1717 жылы Секендорф императорлық қызметке фельдмаршал-лейтенант шенімен қайта оралды. Евгений Савойскийдің басшылығымен Секендорф Белградта Осман түріктеріне қарсы екі Ансбах полкін жетекке алды. 1718 жылы ол Сицилияда Испанияға қарсы сәтті соғысты. 1719 жылы Рейхсграф титулы берілген Секендорф екі жылдан кейін Фельцмейстер лауазымына тағайындалды.
In 1693, Seckendorff served in the allied army commanded by William III of England, and in 1694 became a cornet in a Gotha cavalry regiment in Austrian pay. Leaving the cavalry, he became an infantry officer in the service of Venice, and in 1697 in that of the Margrave of Ansbach, who in 1698 transferred the regiment in which Seckendorff was serving to the Imperial army. He served under Prince Eugene of Savoy in the Great Turkish War. In 1699, Seckendorff married and returned to Ansbach as a court officer, but the outbreak of the War of the Spanish Succession called him into the field again as lieutenant colonel of an Ansbach regiment, which was taken into the Dutch service. During the War of the Spanish Succession, Seckendorff led Ansbach's regiment and, at the head of his dragoons, conquered 16 standards in the Battle of Blenheim. Promoted to Oberst, Seckendorff participated in the battles of Ramillies and Oudenaarde and the siege of Ryssel. Disappointed with his lack of promotion in the Netherlands and Austria, Seckendorff entered the service of King Augustus II of Poland as a Generalmajor and commanded the king's auxiliary Saxon troops in Flanders, fighting in the siege of Tournai and the battle of Malplaquet. As the Polish envoy to the Hague, he participated in the negotiations of the 1713 Treaty of Utrecht; in the same year he suppressed an insurrection in Poland. As a lieutenant general, Seckendorff commanded Saxon troops in the 1715 siege of Stralsund against King Charles XII of Sweden. Seckendorff reentered imperial service as a Feldmarschallleutnant in 1717. Under the command of Eugene of Savoy, Seckendorff led two Ansbach regiments against the Ottoman Turks at Belgrade. In 1718 he successfully fought against Spain in Sicily. Granted the title of Reichsgraf in 1719, Seckendorff was named Feldzeugmeister two years later.
Дипломатиялық
1726 жылы Евгений Савойскийдің ықпалымен Секендорф Берлиндегі Пруссия сарайына императорлық елші болып тағайындалды. Ол Пруссия королі Фредерик Вильгельм I-нің сеніміне ие болды, себебі король мен дипломат бұрын испан мұрагерлігі соғысында жанында шайқасқан. Секендорф сонымен қатар ықпалды мемлекеттік министр Фридрих Вильгельм фон Грумбкоуға австриялық зейнетақы арқылы пара берді. Пруссия мен Ұлыбританияның одақтас болуына әкеп соғар, тәж мұрагері Фредерик пен Ханновер әулетінен шыққан ханшайымның болуы мүмкін некенің алдын алу үшін Секендорф Фредерик Вильгельм мен оның ұлын манипуляциялады, нәтижесінде тәж мұрагері Австрияға тиімдірек болған Брансвик-Беверн әулетінен Елизавета Кристинаға үйленді. Секендорфтың дипломатиялық қабілетінің арқасында көптеген неміс княздықтарының, Данияның және Голландия Республикасының сарайлары Прагматикалық санкцияны мойындады.
In 1726, at the instance of Eugene of Savoy, Seckendorff became the imperial ambassador at the Prussian court in Berlin. He gained the trust of King Frederick William I of Prussia; king and diplomat had fought alongside one another in the War of the Spanish Succession. Seckendorff also bribed the minister of state, the influential Friedrich Wilhelm von Grumbkow, with an Austrian pension. In order to avoid a potential marriage between Crown Prince Frederick and a princess of the House of Hanover that would have allied Prussia and Great Britain, Seckendorff manipulated Frederick William and his son so that the crown prince instead married Elizabeth Christina of Brunswick Bevern, a marriage more favorable to Austria. Seckendorff's diplomatic skill also led to recognition of the Pragmatic Sanction by the courts of numerous German principalities, Denmark, and the Dutch Republic.
Кейінгі әскери мансап
1734 жылы Секендорф император әскеріне қайтып оралып, Майнц қаласының губернаторы болды. Польша мұрагерлік соғысы кезінде императорлық кавалерия генералы ретінде ол 1735 жылғы 20 қазанда Клаузен шайқасында француздарға қарсы 30 000 әскерді жетектеді. 1737 жылы император Карл VI Секендорфты Венгриядағы бас қолбасшы етіп тағайындады және оған фельдмаршал жетонын табыс етті. Ол бастапқыда Османлы империясына қарсы Австрия-Ресей жорығында сәттілікке жеткенімен, кейін Сава өзенінен шегінуге мәжбүр болды. Венадағы көптеген жауы оны сәтсіз соғыс үшін жаза ретінде Грацқа шақырып алып, соттады және түрмеге қамады. 1740 жылы императрица Мария Тереза Секендорфты түрмеден босатып жіберді, бірақ ол өзінің австриялық және императорлық лауазымдарынан бас тартып, жаңа рим императоры, баварлық Карл VII-ден баварлық қызметте фельдмаршал шеніне ие болды. Бавария армиясының қолбасшысы ретінде Секендорф Австрия мұрагерлік соғысында Мюнхенді құтқарып, 1743 және 1744 жылдары бірнеше шайқастар арқылы австриялықтарды Богемияға кері ығыстырды, содан кейін ол отставкаға шықты. Карл VII қайтыс болғаннан кейін Секендорф 1745 жылғы 22 сәуірде Фюссен шарты арқылы Австрия мен Бавария арасындағы келісімге қол жеткізді. Император Франциск I Секендорфтың барлық құрметтерін растады, ал дипломат Тюрингиядағы Мюзельвицтегі өз иелігіне зейнетке шықты. 1757 жылы оның қатал мінезді әйелінің қайтысы, оған деген терең және берік сезіміне қарамастан, оның нашарлаған денсаулығын күйретіп жіберді. Ұлы Фридрих Пруссиялық гусарларына 1758 жылғы желтоқсан айында Жеті жылдық соғыс кезінде Секендорфты Мюзельвицтен ұрлап әкетуге бұйрық берді. Магдебургте жарты жыл тұтқында болғаннан кейін, ол австриялықтар Хохкирхта тұтқындаған Ангальт-Дессаулық Морицке айырбасталды. Мюзельвицке оралған Секендорф 1763 жылы өз иелігінде қайтыс болды.
In 1734, Seckendorff returned to the imperial army and became Governor of Mainz. As imperial general of cavalry during the War of the Polish Succession, he led 30,000 troops against the French at Clausen on 20 October 1735. In 1737, Emperor Charles VI made Seckendorff commander in chief in Hungary, at the same time giving him the baton of Feldmarschall. Although initially successful in the Austrian Russian campaign against the Ottomans, he was eventually forced to retreat across the Save River. His numerous enemies in Vienna brought about his recall, trial and imprisonment at Graz as punishment for the unsuccessful war. Empress Maria Theresa released Seckendorff from prison in 1740, but, denied his arrears of pay, he laid down all his Austrian and imperial offices and accepted from the new Holy Roman emperor, Bavarian Charles VII, the rank of field marshal in the Bavarian service. As commander of the Bavarian army, Seckendorff relieved Munich in the War of the Austrian Succession and, by a series of battles in 1743 and 1744, forced the Austrians back into Bohemia, after which he resigned. Following the death of Charles VII, Seckendorff negotiated a reconciliation between Austria and Bavaria in the Treaty of Füssen on 22 April 1745. Emperor Francis I reaffirmed all of Seckendorff's honors, and the diplomat retired to his estate at Meuselwitz in Thuringia. In 1757 the death of his wife, for whom, harsh and unamiable as he was, he had a deep and abiding affection, broke down his already failing health. Frederick the Great directed Prussian hussars to abduct Seckendorff from Meuselwitz in December 1758 during the Seven Years' War. After spending half a year in detention in Magdeburg, he was exchanged for Moritz of Anhalt Dessau, who had been captured by Austrians at Hochkirch. Returning to Meuselwitz, Seckendorff died at his estate in 1763.
Дәйексөздер
Ұлы Фридрих Секендорфты жек көріп, Фридрих Вильгельм I-нің сеніміне қол жеткізгені үшін де, пруссиялық үйлену тойының жоспарларына араласқаны үшін де әскери дипломатқа наразы болды. Секендорф туралы Фридрих былай деп жазды: "Ол ашкөздікпен сұраныш жасады; мінез-құлқы осыраңды және ауылдық еді; өтірік айту оған екінші табиғатқа айналып, шындықты айту қабілетін жоғалтты. Ол кейде әскери, кейде дипломат болып көрінетін қарыздар беруші еді".
Frederick the Great despised Seckendorff, resenting the military diplomat for gaining the trust of Frederick William I and his involvement in the Prussian wedding plans. Regarding Seckendorff, Frederick wrote, "He was sordidly scheming; his manners were crude and rustic; lying had become so much second nature to him that he had lost the use of the truth. He was a usurer who sometimes appeared in the guise of a soldier, and sometimes in that of a diplomat".