Филип Гросс: Ағылшын ақыны, жазушы және драматургі

Кіріспе

Ағылшын романісі, ақыны және драматургі

Филип Гросс (1952 жылы туған) - Англия мен Уэльсте тұратын ақын, романіст, драматург, балаларға арналған жазушы және ғылым қызметкері. Қазіргі уақытта Оңтүстік Уэльс университетінде шығармашылық жазу профессоры.

Өмірбаян

Филипп Гросс 1952 жылы теңізге жақын орналасқан солтүстік Корнуоллдағы Делабол қаласында дүниеге келді. Ол эстондық соғыс кезіндегі босқын Юхан Карл Гросс пен жергілікті ауыл мектебінің мұғалімі Джессидің жалғыз баласы еді. Ол Плимут қаласында өсіп, білім алды. Кішкентай мектепте оқи бастағанда әңгімелер жазуға құмарланды, ал жасөспін шағында поэзияға да ден қойды. Ол квакер дінін ұстанады. Ол Сассекс университетінде ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Кітапхана ісі бойынша дипломы болғандықтан, хат алмасу колледжінде және бірнеше кітапханада жұмыс істеді. 1980 жылдардың басынан бері ол бос кездейсоқ жазушы және жазуды оқытушы болып жұмыс істейді, соңғы кезде бірнеше университеттерде қызмет атқарды. 1980 жылдары Гросс пен оның бірінші әйелі Хеленнің ұл мен қызы дүниеге келді. Бристольде тұрғанда ол Ұлыбританиядағы мектептерде семинар жетекшісі ретінде саяхаттай бастады, кейіннен Бат Спа университетінде шығармашылықты оқытуға кірісті. 2000 жылы ол екінші әйелі Зелиге үйленді. 2004 жылы Гламморган университетінің, қазіргі Оңтүстік Уэльс университетінің Шығармашылық жазу профессоры болып тағайындалды және осы лауазымда қазірге дейін қызмет етеді. 2007 жылы университеттен DLitt ғылыми дәрежесін алды. Гросс 2009 жылы «Су кестесі» өлеңдер жинағы үшін Т.С. Элиот сыйлығын, 1981 жылы Грегори сыйлығын және 1982 жылы Ұлттық поэзия конкурсын жеңіп алды. Ол бірнеше поэзия конкурстарында төреші болды: 2014 жылы Поэзия және медицина саласындағы Гиппократ сыйлығы, 2014 жылғы Манчестер балалар үшін жазу сыйлығы, Магма поэзия конкурсы және Медицинаны ашып көрсету шығармашылық сыйлығы. 2015 жылдың жазында ол Канберра университетінде Poetry on the Move халықаралық фестивалінде тұрақты жазушы болып жұмыс істеді.

Жұмыс

2009 жылы Филип Гросс үш кітап жариялады, олардың барлығы маңызды жүлделерге ие болды. 2010 жылдың 18 қаңтарында оның «Су деңгейі» (The Water Table) туындысы үшін 2009 жылғы Т. С. Элиот сыйлығына ие болғаны жарияланды. Ал «Cinnamon Press» баспасынан шыққан, Саймон Денисонның суреттерімен жабдықталған «I Spy Pinhole Eye» жинағы 2010 жылдың 30 маусымында Уэльстің «Жыл кітабы» сыйлығын жеңіп алды. Келесі жылы оның балаларға арналған «Жолдан кез келген жерге» (Off Road to Everywhere, Salt) жинағы 2011 жылғы Бастауыш білім берудегі сауаттылық орталығының сыйлығымен марапатталды. Оның көптеген жинақтары Поэзия кітабы қоғамының «Таңдауы» немесе «Ұсынысы» болды, соңғысы – 2015 жылғы «Көмірдің махаббат әндері» (Love Songs of Carbon). Оның 1983 жылдан бергі ертерек өлеңдер жинақтарына «Мұз фабрикасы» (The Ice Factory), «Мысықтың қылы» (Cat's Whisker), «Ешқандай жердегі герцогтың ұлы» (The Son of the Duke of Nowhere), «Жеке куәлік» (I. D.), «Жоғалту ойыны» (The Wasting Game) кіреді – бәрі де «Мекенжайдың өзгеруі: 1980–98 жылдардағы өлеңдер» (Changes of Address: Poems 1980–98) жинағында топтастырылған. Оның соңғы туындылары туралы Поэзия кітабы қоғамының сарапшылары былай деп жазды: «Гросс кітаптарының барлығының төрінде оның дене мен өмірдің мәніне терең үңілуі және оған деген құштарлығы жатыр – «Су деңгейінде» судың не екені және не істейтіні, тілдің, әсіресе сөйлеудің, жекелік пен өзіндік санадағы рөлі («Терең дала» (Deep Field) және «Кейінірек» (Later) туындыларында). Ал қазір «Көмірдің махаббат әндерінде» (Love Songs of Carbon) Гросс махаббат пен қартаюдың сан алуан түрлерінің құпиясын танып-сезінеді». Гросс жастарға арналған он романның авторы, олардың ішінде «Тасқа қарай» (Going For Stone), «Соңғы туынды» (The Lastling) және «Дауылды бақ» (The Storm Garden, Oxford University Press) бар. Ол сонымен қатар сахналық пьесалар, радио хабарлары, балалар операсы және 2015 жылы Бенджамин Франк Воганның музыкасына жазылған Ричард III-тің өлімі мен қайта жерленуі туралы мектеп кантатасы «Копардағы король» (The King In The Car Park) жазды. Ол музыканттармен, суретшілермен, бишілермен және басқа да жазушылармен жиі ынтымақтастық етеді. Оның өлеңдері мен поэзия туралы жазбалары көптеген журналдар мен басылымдарда жарияланады, онда ол шығармашылық процесті, әсіресе өнерлердің өзара байланысын және ынтымақтастықты зерттейді, мысалы, «Содан кейін мен не білемін: Шығармашылық жазудағы ойлар» (Then Again What Do I Know: reflections on reflection in Creative Writing). Ол Ричард Маргграф Турли редакциялаған «Академиядағы жазушы: Шығармашылық қиылыстар» (The Writer in the Academy: Creative Interfrictions) және «Жарым-жартылай толық нәрселер: Жазу және ынтымақтастықтың экологиясы» (Halfway to Whole Things: Ecologies of Writing and Collaboration) еңбегіне үлес қосты, сондай-ақ «Экокритиканы кеңейту» (Extending Ecocriticism) жинағына материалдар ұсынды.

Philip Gross published three books in 2009, all of which won major prizes. On 18 January 2010, he was announced to have won the 2009 T. S. Eliot Prize for The Water Table. Meanwhile I Spy Pinhole Eye, from Cinnamon Press, with photographs by Simon Denison, won him the Wales Book of the Year prize on 30 June 2010. The following year, his collection for children, Off Road to Everywhere (Salt) was awarded the Centre for Literacy in Primary Education prize for 2011. Several of his collections have been a Choice or Recommendation of the Poetry Book Society, most recently Love Songs of Carbon in 2015. His earlier poetry collections, from 1983, include The Ice Factory, Cat's Whisker, The Son of the Duke of Nowhere, I. D., The Wasting Game – all collected in Changes of Address: Poems 1980–98. Of his more recent work, the Poetry Book Society selectors wrote, "At the heart of all of Gross's collections has been his deep enquiry into and fascination with the nature of embodiment and existence – what water is and does in The Water Table, the role of language, and speech especially, in identity and the self in Deep Field and Later. Now in Love Songs of Carbon Gross tests and feels his amazed way through the mysteries of the multiple manifestations of love and ageing." Gross's ten novels for young people include Going For Stone, The Lastling and The Storm Garden (Oxford University Press). He has also written stage plays, work for radio, a children's opera, and in 2015 The King In The Car Park, a schools cantata on the death and reburial of Richard III, to a score by Benjamin Frank Vaughan). He has collaborated frequently with musicians, painters, dancers and other writers. His poems and writings on poetry appear in a wide range of magazines and journals, where he investigates the creative process, in particular cross arts work and collaboration, as in Then Again What Do I Know: reflections on reflection in Creative Writing. He contributed to The Writer in the Academy: Creative Interfrictions, edited by Richard Marggraf Turley and with "Halfway to Whole Things: Ecologies of Writing and Collaboration" to Extending Ecocriticism.