Кіріспе
Италиялық футболшы Кристиан Пануччи (туған 12 сәуір 1973 жылы) – итальяндық бұрынғы футболшы және жаттықтырушы. Ойыншылық мансабында қорғаушы ретінде ойнаған. Ұсыныс беретін футболшы, мансабын оң қапта бастап, сол қапта да ойнай білген. Мансабының соңында жылдамдығын жоғалтқандықтан, әуедегі күшін пайдаланып, көбінесе орталық қорғаушы ретінде ойнады. Пануччи 1990 жылы итальяндық «Дженоа» клубында ойыншылық жолын бастады, 1993 жылы «AC Milan» клубына өтті. Мұнда ол бірнеше титул жеңіп алды, соның ішінде екі «Серия А» титулы және 1994 жылғы УЕФА Чемпиондар Лигасы. «Барселонамен» өткен финалда 4:0 есебімен жеңіске жеткен кезде сол қапта ойнады. Бастапқыда Паоло Малдини, Франко Барези, Алессандро Костакурта және Мауро Тассоттиден тұратын қорғаныс шебінде резервтік ойыншы болғанмен, оның ерте дамыған өнері оған негізгі құрамға кіруге мүмкіндік берді және 1994 жылы «Bravo» сыйлығын жеңіп алды. 1996 жылы ол бұрынғы «Милан» жаттықтырушысы Фабио Капелломен бірге «Реал Мадридке» ауысты. Испандық команданың негізгі оң қаптағы ойыншысы болды, 1997 жылы «Ла Лига» титулын жеңіп алды, ал 1998 жылы екінші рет УЕФА Чемпиондар Лигасында жеңіске жетті. 1999 жылы Италияға оралып, «Интер» клубына қосылды, бірақ онда үлкен жетістікке қол жеткізе алмады. Келесі маусымда «Челси» клубына жалға берілді, содан кейін француздық «Монако» клубына өтті. 2001 жылы «Рома» клубына ауысып, тағы да жаттықтырушы Капелломен жұмыс істеді және 2009 жылға дейін клубта қалды. Орталық қорғаушы ретіндегі көшбасшылығы мен тәжірибесі клуб үшін маңызды рөл атқарды, 2007 және 2008 жылдары екі рет «Coppa Italia» титулын жеңіп алды, сондай-ақ «Supercoppa Italiana» жүлдесін иеленді. 2010 жылы «Парма» клубында бір маусым ойнағаннан кейін футболдан кетті. Жастар деңгейіндегі халықаралық мансабында 21 жасқа дейінгі Еуропа чемпионаттарында бірнеше рет жеңіске жетті. Пануччи 1996 жылғы Олимпиада ойындарында, 2002 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында, УЕФА Еуро-2004 және УЕФА Еуро-2008 турнирлерінде Италия құрама командасының құрамында болды. 1994 жылдан 2008 жылға дейін Италия құрамасы сапында 57 матч өткізіп, 4 гол соқты. Футболдан кеткеннен кейін 2012 жылы Фабио Капеллоның көмекшісі ретінде Ресей ұлттық футбол құрамасында жұмыс істеді. 2015 жылы «Ливорно» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал 2016 жылы «Тернана» клубына қосылды. Оның бас жаттықтырушы ретіндегі ең үлкен жетістіктерінің бірі – 2014 жылы алған итальяндық «udette 'del a sorta'» сыйлығы, «Серия B» турниріндегі ең жақсы жаңадан келген жаттықтырушыға берілетін жүлде. 2017 жылдың шілдесінде Албания ұлттық құрамасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды.
Christian Panucci (; born 12 April 1973) is an Italian former footballer and manager. In his playing career he played as a defender. A versatile footballer, he began his career as a right back, but was also capable of playing on the left; as he lost his pace in his later career, he was usually deployed as a centre back, due to his strength in the air. Panucci began his playing career with Italian club Genoa in 1990, and moved to AC Milan in 1993, where he won several titles, including two Serie A titles and the UEFA Champions League in 1994, appearing in the final 4–0 victory over Barcelona as a left back. Although he initially served as a back up to the starting defensive line up of Paolo Maldini, Franco Baresi, Alessandro Costacurta, and Mauro Tassotti, which is regarded as one of the greatest defences of all time, his precocious performances enabled him to break into the starting line up, and earned him the Bravo Award in 1994. In 1996, he followed his former Milan coach Fabio Capello to Real Madrid, and was a starting right back for the Spanish side, winning a La Liga title in 1997, and his second UEFA Champions League in 1998. He returned to Italy to join Inter Milan in 1999, but with less success, and was subsequently sent on loan to Premier League side Chelsea the following season, before joining French side Monaco. He transferred to Roma in 2001, where he was once again reunited with manager Capello, and remained at the club until 2009. His leadership and experience saw him play a key role for the club in his centre back role, as he won two consecutive Coppa Italia titles in 2007 and 2008, as well as the Supercoppa Italiana. He retired in 2010, after a season with Parma. After a successful international career at youth level, which saw him win consecutive under 21 European Championships, Panucci was a member of the Italian senior national team at the 1996 Olympics, 2002 FIFA World Cup, UEFA Euro 2004, and UEFA Euro 2008, playing 57 matches with Italy in total between 1994 and 2008, scoring 4 goals. Following his retirement, in 2012 Panucci took up a position as an assistant manager to Fabio Capello with the Russia national football team. In 2015, he was appointed as head coach of Livorno, before joining Ternana in 2016. Amongst his greatest achievements in management so far is the accolade, in 2014, of the Italian udette 'del a sorta', Seria B's equivalent of the best newbie manager award. In July 2017, he was appointed as Albania national team coach.
Генуя
"Велоче Кальцио ди Савона" жасөспірімдер командасында ойнағаннан кейін, Пануччи 1990 жылы "Женуа" клубында кәсіби карьерасын бастады және 1991–92 жылғы Серия А маусымында клуб сапында Серия А-да тұңғыш рет алаңға шықты. 1992–93 маусымындағы жарқын ойындарының арқасында ол 30 ойында 3 гол соқты.
Милан
Пануччи 1993 жылы 20 жасында «Миланға» ауысты. Дарынды жас ойыншы, ол бастапқыда он жылдан астам уақыттан бері осы лауазымды иеленген және резервтік құрамда күтілген Мауро Тассоттиге қарағанда, жас және шабуылға бағытталған балама ретінде келді. Алайда, Фабио Капеллоның басшылығымен Пануччи негізгі құрамға жол ашты, 19 лига матчында өнер көрсетіп, екі гол соқты. «Милан» отандық және еуропалық титулдарды жеңді. Ол 1994 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының финалында сол қаптағы қорғаушы ретінде әмбебаптығын көрсетті, ал Тассотти оң жақта, Паоло Малдини мен Филиппо Галли ортада ойнады, жарақат алған Франко Барези мен дисквалификацияланған Алессандро Костакуртаның орнын толтырды. Бірақ сол жазда Италия құрамасына Arrigo Sacchi басшылығымен Америка Құрама Штаттарына Тассотти сапарлады, Пануччи емес. Өзінің көрсеткен өнері үшін Пануччи Еуропаның 23 жасқа дейінгі үздік ойыншысы ретінде «Bravo» сыйлығын жеңіп алды. Келесі маусымда Пануччи клубтың бірінші нөміріне айналды, Серия А-да 34 матчтың 28-інде алаңға шықты және ұлттық құрамаға толыққанды енді. «Милан» маусымды сәтті бастады, «Суперкоппа Италия» мен «УЕФА Суперкубогын» жеңіп алды, бірақ лигада «Ювентустың» артынан төртінші орынды иеленді. 1994 жылғы Континентальдық кубок финалында «Велес Сарсфилдке», ал сол маусымдағы Чемпиондар лигасының финалында «Аякска» есе жіберді. 1995-96 жылдары Пануччи өзінің ең сәтті шабуылдық маусымдарын өткізді, бес гол соқты, лиганың ең мықты қорғанысын құруға көмектесті, Барэси, Малдини және Костакуртамен бірге тарихтағы ең ұлы қорғаныс шерегесін жасады. «Милан» Италия чемпионатын қайта жеңіп алды. Бірақ «Босман ережесі» салдарынан Еуропадағы жаңа өзгерістер жаңа мүмкіндіктер ашты. «Миланмен» 6 титул жеңгеннен кейін, 1996-97 маусымының ортасында Пануччи «Реал Мадридке» ауысып, испандық клубта бұрынғы «Милан» жаттықтырушысы Фабио Капелломен қайта қосылды. «Реал Мадридте» ол «Сент-Галленге» қарсы УЕФА кубогында бір гол соқты, бірақ Премьер-лигада 8 матч қана өткізіп, есепті аша алмады. Лигада 9 ойын өткізіп, 3 гол соқты. Келесі маусымда клуб үшін 5 лигалық кездесуде қатысты, содан кейін 2001 жылы Италияға оралып, «Рома» сапына қосылды. Пануччи алаңда да, алаңнан тыс да сенімді көшбасшы болды, қиын жағдайларда команда атынан сөйлеуге жиі дайын тұрды, мысалы, 2007 жылы «Романың» Чемпиондар лигасынан шығарылуынан кейін. 2006-07 маусымында клуб үшін шешуші ойыншы болды, бірнеше гол соқты және «Романың» Италия кубогын жеңіп алуына үлкен үлес қосты, финалдың бірінші матчында «Интерге» қарсы 6:2 есебімен жеңіске жеткен кезде дубль жасады. 2008-09 маусымындағы екінші «Дерби делла Капиталеде» швейцариялық қорғаушы Стефан Лихтштайнерге жасаған қатал тәртібінен кейін, алаңдағы қақтығыстан кейін алаңнан қуылды. 2005 жылдың қазанында қол қойған «Ромамен» келісімшарты 2009 жылдың 30 маусымында аяқталды, ол еркін агент мәртебесіне ие болды.
Ойын-сауық мансабынан кейін
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Пануччи SKY Italia телеарнасы үшін футбол сарапшысы және түсіндіруші (комментатор) болды. 2011 жылы ол "Жұлдыздармен билеу" итальяндық бағдарламасына қатысты.
Басқарушылық мансап
2012 жылғы 19 наурызда Пануччи сарапшы қызметінен кетіп, Маурицио Зампаринидің Палермо командасының менеджері қызметін қабылдады, бұл қызметте ол футбол директоры және скауттар жетекшісі Лука Каттанимен бірге жұмыс істеді. 2012 жылғы 24 сәуірде ол жұмыстан кеткеніне бір айдан астам соң қызметінен өзінің қалауымен кетті. 2012 жылғы 23 шілдеде Фабио Капелло оны Ресей ұлттық футбол құрамасының бас бапкерінің көмекшісі болып жұмыс істеуге шақырды. 2014 жылғы ФИФА әлем чемпионаты аяқталғаннан кейін ол лауазымынан кетті. 2013 жылы ол УЕФА Pro лицензиясын алды. 2015 жылғы 18 наурызда ол Серия B командасы Ливорноның бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ол Эцио Желайннің орнына келді. 2016 жылғы маусымда ол "Тернана" командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, бір жылдық келісімшартқа қол қойды.
Албания ұлттық құрамасы
2017 жылдың 19 шілдесінде Пануччи Албания ұлттық футбол құрамасының бас бапкері болып тағайындалды, Албания футбол федерациясымен 2 жыл 4 айға келісімшарт жасады. Бұл Gianni De Biasi-дің өткен айдағы отставкасынан кейін болды. Ол жұмысын бірден бастап, 2017 жылдың шілдесінде Швейцарияның Базель қаласына Таулант Хаканың «Базель» сапындағы ойынын тамашалау үшін сапар шекті. Алайда, Хака бұл ойында пайдаланылмаған қосалқы ойыншы болды, кейін Базельдің бапкері оны және сол ойындағы басқа да қосалқы ойыншыларды матчтан кейін жаттығуға мәжбүр етті. Көмекшісі Эрвин Булкумен бірге стадионда болғаннан соң, Пануччи Хакамен кездесу үшін сыртта күтті, бірақ өкінішке орай бұл кездесу өтті деп айтуға болады, себебі Хака Базель бапкерінің шешіміне наразы болып, дереу үйіне кетіп, Пануччидің SMS-ін көрмеді. Содан кейін Пануччи «ФК Цюрих» сапында ойнайтын албандық жартылай қорғаушы Бурим Кукелини көру үшін Цюрихке сапарлады. 2017 жылдың 2 және 5 қыркүйегінде Лихтенштейн және Македонияға қарсы 2018 жылғы ФИФА әлем чемпионатының іріктеу матчтарына Албания ұлттық құрамасымен алғашқы жиынында Пануччи 3 жаңа ойыншыны шақырды: Испанияда туған албан тегіндес Иван Баллиу, бұрын Испанияның 17 жасқа дейінгі құрамасында ойнаған, сондай-ақ Валон Ахмеди және Хисен Мемолла, екеуі де бұрынғы Албанияның 21 жасқа дейінгі құрамаларының ойыншылары. 2017 жылдың 2 қыркүйегінде Лихтенштейнмен өткен алғашқы матчында ол Албанияны Эльбасан аренасында 2:0 есебімен жеңіске жеткізді. 2019 жылдың 22 наурызында Еуропа чемпионатының іріктеу кезеңіндегі алғашқы матчта Түркияға өз алаңында 0:2 есебімен жеңілгеннен кейін, Пануччи келесі күні қызметтен босатылды. Албания құрамасының бас бапкері ретінде ол 15 матчта төрт жеңіс және екі тең нәтижеге қол жеткізді.
Жеке өмір
Пануччи – жартылай итальян, жартылай чех, итальяндық пошташы Витторио мен чех Хананың ұлы; олар алғаш рет Прагада кездесті, ол онда Poste Italiane футбол командасының құрамында болған. Оның ағасы Патрик (1970 жылы туған) – бұрынғы футболшы, оның мансабы көбінесе Италияның әуесқой лигаларында өтті, кейін скаут болды. 1996 жылы Пануччи өлімнен мүжілді. Ол 1996 жылғы Олимпиадада Италия құрамасының капитаны болып тағайындалған, бірақ кейін жарақат алды. Италияға қайтуды жоспарлап, ол 17 шілдеде Нью-Йорктен Римге TWA 800 рейсімен билет алды. Нью-Йоркқа баратын рейсінің багажы кешіккендіктен, ол Миланға кететін келесі рейске билетін ауыстырды. Алғашқы TWA рейсі ұшып көтерілгеннен кейін Атлантика мұхитының үстінде жарылып, барлық 230 жолаушысы қаза тапты.
Халықаралық мақсаттар
Италияның есебі бірінші болып көрсетілген, есеп бағаны Пануччидің әр голынан кейінгі есепті көрсетеді. # Күн, орын, қатысқан матчтар саны, қарсыласы, есеп, нәтиже, жарыс 1. 8 қазан 1994 Kadrioru Staadion, Таллин, Эстония 2 1–0 2–0 УЕФА Еуро-1996 іріктеуі 2. 17 сәуір 2002 San Siro, Милан, Италия 23 1–0 1–1 Достық матч 3. 17 қараша 2007 Hampden Park, Глазго, Шотландия 51 2–1 2–1 УЕФА Еуро-2008 іріктеуі 4. 13 маусым 2008 Letzigrund, Цюрих, Швейцария 55 1–1 1–1 УЕФА Еуро-2008