Кіріспе

Титан диоксидінің минералды түрі

Анатаза – тетрагональды кристалдық құрылымы бар титан диоксидінің (TiO2) метастабильді минералды түрі. Таза күйде түссіз немесе ақ болғанымен, табиғатта анатаза әдетте қоспалардың болуына байланысты қара түсті қатты дене болып табылады. Титан диоксидінің табиғатта кездесетін басқа үш полиморфы (немесе минералды түрі) белгілі: брукит, акаогит және рутил, олардың ішінде рутил ең көп таралған және ең тұрақтысы. Анатаза салыстырмалы түрде төмен температурада пайда болады және магмалық және метаморфтық тау жыныстарында шағын мөлшерде кездеседі. TiO2-нің жұқа пленкасымен жабылған шыны ультракүлгін сәулелену кезінде тұманға қарсы және өздігінен тазартатын қасиеттерді көрсетеді. Анатаза әрқашан кішкентай, жеке және анық дамыған кристалдар түрінде кездеседі, рутил сияқты, тетрагональдық жүйеде кристалданады. Анатаза барлық температура мен қысымда метастабильді, ал рутил – тепе-теңдік полиморфы. Дегенмен, анатаза көптеген процестерде титан диоксидінің алғашқы фазасы болып табылады, себебі оның беткі энергиясы төмен, ал рутилге өту жоғары температурада жүзеге асады. Анатаза мен рутил фазаларының симметрия дәрежесі бірдей болғанымен, 45° және 90° призмалық аймақтан басқа, екі минералдың интерфейстік бұрыштары арасында ешқандай байланыс жоқ. Анатазаның кең таралған октаэдрлі кристалл түрі, төрт өте жақсы жарылу жазықтығымен, полярлық жиегі бойынша 82°9' бұрышқа ие, ал рутилдің октаэдрлері тек 56°52½' полярлық жиек бұрышына ие. Бұрыштың тік болуы анатаза кристалдарына рутилге қарағанда ұзын тік осьті және тар көрініс береді, бұл француз минералогі Рене Жюст Хауйді 1801 жылы минералды анатаза деп атауға алып келді, грек тіліндегі "анатазис" ("кеңейту") сөзінен. Анатаза мен рутилдің физикалық қасиеттерінде қосымша маңызды айырмашылықтар бар. Мысалы, анатаза Мосс шкаласы бойынша 5,5–6 (рутилде 6–6,5) қаттылығымен және төмен тығыздықпен (салмағы шамамен 3,9 рутилде 4,2) сипатталады. Сондай-ақ, анатаза оптикалық жағынан теріс, ал рутил – оң. Анатаза рутилге қарағанда күштірек алмазды немесе металл алмазды жылтырлыққа ие.

Кристалл әдет

Анатаз кристалдарының екі өсу түрі ерекшеленеді. Көбінесе қара-көк түстен қара түске дейін боялған, болаттай жылтырлы қарапайым өткір сегізжақ кристалдар түрінде кездеседі. Осындай кристалдар Францияның Дофине аймағындағы Ле-Бург-д'Озан жерінде көптеп табылады, олар граниті мен слюдалық тақталы тастардағы жарықтарда тау кристаллы, дала шпаттары және аксинитпен қатар кездеседі. Микроскопиялық өлшемдегі ұқсас кристалдар құмтастар, саз және тақталы тастар сияқты шөгінді жыныстарда кеңінен тараған, олардан ұнтақталған жыныстың жеңіл құрамдас бөліктерін жуу арқылы бөліп алуға болады. Екінші типтегі кристалдар көптеген пирамидалық жақтарымен сипатталады, олар көбінесе жалпақ немесе кейде призма тәрізді болып келеді. Олардың түсі баллы сарыдан қоңырға дейін өзгереді. Мұндай кристалдар сыртқы түрімен ксенотим минералына өте ұқсас және тарихи тұрғыдан ксенотимнің ерекше түрі саналған, оны визерин деп атаған. Олар Альп тауларындағы гнейстердегі жарықтардың қабырғаларына бекітілген, Швейцарияның Валей кантонындағы Бриг қаласына жақын орналасқан Биннентал аймағында кеңінен таралған.

Синтетикалық анатаза

Жартылай өткізгіш ретінде қолдану мүмкіндігіне байланысты анатаз көбінесе синтетикалық жолмен дайындалады. Кристалдық анатаз химиялық әдістер арқылы, мысалы, золь-гель процесі арқылы зертханаларда дайындалуы мүмкін. Бұл титан тетрахлоридінің (TiCl4) немесе титан этиоксидінің бақыланатын гидролизі арқылы іске асырылуы мүмкін. Анатаз үлгісінің морфологиясын, электрондық құрылымын және беттік химиясын бақылау үшін мұндай синтез процестеріне көбінесе қоспалар (допанттар) енгізіледі.

Балама және ескірген атаулар

Анатаз үшін тағы бір жиі қолданылатын атау – октаэдрит, ол анатаздан бұрын пайда болған және кристалдардың көбінесе (сүйір) октаэдр пішінімен байланысты қойылған. Басқа ескірген атаулар – оисанит және дофинит, олар Францияның Дофине аймағындағы Ле-Бург-д'Уазанс деген танымал жер-сипаттық атауынан шыққан.