Джордж Андерсон: Әскери теңізші және дипломат өмірі
George Whelan Anderson Jr.
Жорж Андерсон – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы, дипломат. 1962 жылғы Куба зымыран дағдарысы кезіндегі блокада басшысы. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы және дипломат
United States Navy admiral and diplomat
Джордж Уилан Андерсон кіші (15 желтоқсан 1906 – 20 наурыз 1992) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы және дипломат. 1961-1963 жылдар аралығында Теңіз операцияларының бастығы қызметін атқарып, 1962 жылғы Куба зымыран дағдарысы кезінде Кубаға қатысты АҚШ блокадасын басқарды.
George Whelan Anderson Jr. (December 15, 1906 – March 20, 1992) was an admiral in the United States Navy and a diplomat. Serving as the Chief of Naval Operations between 1961 and 1963, he was in charge of the US blockade of Cuba during the 1962 Cuban Missile Crisis.
Ерте өмір және мансап
1906 жылы 15 желтоқсанда Нью-Йорктің Бруклин қаласында туған Андерсон Бруклин дайындық мектебінде оқыды, 1923 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясына түсіп, 1927 жылы бітірді. Содан кейін ол әскери-теңіз авиаторы болып, крейсерлер мен авианосецтерде, оның ішінде "Синциннатиде" қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыста Андерсон төртінші "Йорктаун" кемесінде навигатор болып қызмет етті. Соғыстан кейін ол "Миндоро" эскорт-авианосецінің және "Фрэнклин Д. Рузвельт" кемесінің командирі болды. Ол сондай-ақ Солтүстік Атлантика шарты ұйымында генерал Дуайт Эйзенхауэрдің көмекшісі, Біріккен штабтар төрағасы адмирал Артур В. Радфордтың арнайы көмекшісі және Тынық мұхитындағы Бас қолбасшының штаб бастығы болып қызмет етті.
Born in Brooklyn, New York, on December 15, 1906, Anderson attended Brooklyn Preparatory School, entered the United States Naval Academy in 1923 and graduated with the class of 1927. Then, he became a naval aviator and served on cruisers and aircraft carriers, including the Cincinnati. In World War II, Anderson served as the navigator on the fourth Yorktown. After the war, he served as the commanding officer of the escort carrier Mindoro and of the Franklin D. Roosevelt. He also served tours as an assistant to General Dwight Eisenhower at the North Atlantic Treaty Organization, special assistant to the Chairman of the Joint Chiefs of Staff Admiral Arthur W. Radford, and as chief of staff to the Commander in Chief Pacific.
Туға тағайындалу
Флаг офицері ретінде Андерсон Тайвань мен Қытайдың арасындағы 77-ші жедел тобына, ал 1958 жылы Ливанға түскен кезде Жерорта теңізіндегі 6-шы авианосец дивизиясына қолбасшылық етті. Вице-адмирал ретінде ол АҚШ-тың Алтыншы флотына басшылық жасады. 1962 жылы Куба зымыран дағдарысы кезінде Кубаны АҚШ карантиніне алуға жауапты Әскери-теңіз операцияларының бастығы ретінде Андерсон осы операцияларды жүргізуде өзін ерекше көзге түсірді. "Time" журналы оны обложкаға шығарып, "талантты, мінсіз және ерекше дарыны бар агрессивті теңізші" деп атады. Алайда, ол Қорғаныс министрі Роберт С. Макнамарамен келіспестік қарым-қатынаста болды. Дағдарыс кезінде Андерсон Макнамараны Пентагонның штаб-картасынан шығарып жіберді, себебі министр советтік суасты қайықтарын тоқтату үшін Әскери-теңіз күштерінің ниеттері туралы сұрағанда; Макнамара бұл әрекетті бүлік деп есептеді және Андерсонды 1963 жылы зейнетке кетуге мәжбүр етті. Он жылдардан кейін, адмирал Андерсонның процедураларының салдарынан ядролық соғысқа әкелуге кедергі келтірген Василий Архиповтың рөлі кеңінен белгілі болды.
As a flag officer, Anderson commanded Task Force 77 between Taiwan and Mainland China, Carrier Division 6, in the Mediterranean during the 1958 Lebanon landing and, as a vice admiral, commanded the United States Sixth Fleet. As Chief of Naval Operations in charge of the US quarantine of Cuba during the Cuban Missile Crisis in 1962, Anderson distinguished himself in the Navy's conduct of those operations. Time magazine featured him on the cover and called him "an aggressive blue water sailor of unfaltering competence and uncommon flair." He had, however, a contentious relationship with Secretary of Defense Robert S. McNamara. At one point during the crisis, Anderson ordered McNamara out of the Pentagon's Flag Plot when the Secretary inquired as to the Navy's intended procedures for stopping Soviet submarines; McNamara viewed those actions as mutinous and forced Anderson to retire in 1963. Decades later, the role of Vasily Arkhipov became widely known, as the last person standing in the way of Admiral Anderson's procedures unintentionally triggering nuclear war.
Кейінгі мансап
Андерсон қорғаныс министрі Роберт Макнамарамен үнемі туындап отырған қақтығыс салдарынан ерте зейнеткерлікке шықты. Президент Джон Ф. Кеннеди одан кейін Андерсонды Португалиядағы елші етіп тағайындады, ол онда үш жыл қызмет етті және Португалияның Африкалық колонияларының тәуелсіздікке бейбіт жолмен өту жоспарларын қолдады. Кейіннен ол 1973 жылдан 1977 жылға дейін Президенттің Сыртқы барлау жөніндегі кеңесінің мүшесі, содан кейін төрағасы болып мемлекеттік қызметке қайта оралды. Әскери-теңіз күштерінен зейнетке шыққаннан кейін Андерсон Lamar Advertising Company компаниясының төрағасы болды және Value Line, National Airlines және Crown Seal and Cork компаниялары директорлар кеңесінің құрамына кірді.
Anderson took early retirement, largely because of the ongoing conflict with Secretary of Defense Robert McNamara. President John F. Kennedy subsequently appointed Anderson Ambassador to Portugal, where he served for three years and encouraged plans for the peaceful transition of Portugal's African colonies to independence. He later returned to government service from 1973 to 1977 as member and later chairman of the President's Foreign Intelligence Advisory Board. After his retirement from the navy, Anderson was chairman of Lamar Advertising Company, an outdoor advertising company, and he was a director on the boards of Value Line, National Airlines and Crown Seal and Cork.
Отбасы және өлім
Андерсонның алғашқы әйелі Мюриэл Баттлинг (1911–1947) болды. Оның екі ұлы болды: Джордж У. Андерсон III (1935–1986), ол ми қатерінен қайтыс болды, және Томас Патрик Андерсон (1942–1978), ол Вьетнамда 200-ден астам жауынгерлік миссиясын орындап, ұшақ апатында қаза тапты. Оның сүйікті қызы Мэри Аннет Андерсон Кофлин (1939–2022) Дипломаттарға арналған Қонақжайлылық және Ақпараттық қызмет (THIS) ұйымында жұмыс істеді. Өмірінің соңына дейін ол төрт бала, тоғыз немере және бір шөбере сүйді. Андерсон 1992 жылғы 20 наурызда 85 жасында Вирджиния штатының Маклин қаласында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оны 44 жыл бірге өмір сүрген екінші әйелі, бұрынғы Мэри Ли Сэмпл (туған тегі Андерсон), Уильям Сэмплдің жесірі, бір қызы, өгей қызы, он екі немересі және төрт шөбересі сағынды. Ол 1992 жылғы 23 наурызда Арлингтон ұлттық зиратының 1-бөліміне жерленді. Мюриэл Баттлинг және екі ұлы (Джордж III және Томас Патрик) да Арлингтонда жерленген.
Anderson's first wife was Muriel Buttling (1911–1947). His two sons were George W. Anderson III (1935–1986), who died of brain cancer, and Thomas Patrick Anderson (1942–1978), who flew more than 200 combat missions in Vietnam and died in a plane crash. His beloved daughter was Mary Annette Anderson Coughlin (1939 2022), who worked with The Hospitality and Information Service (THIS) for Diplomats. She had four children, nine grandchildren, and one great grandchild by the time of her death. Anderson died on March 20, 1992, of congestive heart failure, at the age of 85, in McLean, Virginia. He was survived by his second wife of 44 years, the former Mary Lee Sample (née Anderson), the widow of William Sample; a daughter; a stepdaughter; twelve grandchildren; and four great grandchildren. He was buried on March 23, 1992, in Section 1 of Arlington National Cemetery. Muriel Buttling and both sons (George III and Thomas Patrick) are also buried at Arlington.