Шикагодағы бұрынғы бейсбол стадионы – South Side Park туралы ақпарат. Тарихы, орналасқан жері, 1884 жылғы Chicago Browns командасының ойындары. Бейсбол жанкүйерлеріне!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саут-Сайд Парк – бұрын Чикаго қаласында (Иллинойс штаты, АҚШ) әр түрлі уақытта орналасқан, бір-бірінен бірнеше блок қашықтықта жатқан үш бейсбол стадиондарының атауы.
Former baseball stadium in Chicago, Illinois (USA)
South Side Park was the name used for three different baseball parks that formerly stood in Chicago, Illinois, at different times, and whose sites were all just a few blocks away from each other.
Оңтүстік жақтағы парк I (1884)
Бірінші Саут-Сайд Паркі 1884 жылы Юнион Ассоциациясына қатысқан, бірақ көп ұзаққысы келмеген Чикаго Браунс клубының үйі болды. Бұл арена жергілікті газеттерде Union Base Ball Park және 39th Street Grounds деп аталды. Бейсбол алаңы 39-шы көше (оңтүстік), Оңтүстік Уабаш даңғылы (батыс), 38-ші көше (солтүстік) және Оңтүстік Мичиган даңғылы (шығыс) шектерімен белгіленген блокқа орналасқан. Юнион командасы 2 мамыр мен 1 тамыз аралығында осы паркте 35 матч өткізді. Газеттерде олар үш апталық турға шыққандары айтылды. Турдан оралғаннан кейін, олар Питтсбург командасы ретінде қайта құрылды және олардың барлық ойындарының соңғы бірнеше аптасында жолға шықты, бұрын Экспозиция паркінде бес үй матчын өткізді. Аренаның фотосуреті немесе иллюстрациясы сақталған жоқ, сондай-ақ ол замандас карталарында немесе қала анықтамалықтарында да кездеспейді. Аренаның сипаттамасы өте аз болғандықтан, оның нақты орналасқан жерін анықтау үшін зерттеу жұмыстарын жүргізу қажет. Арена 1883 жылдың жазында салынды. 1883 жылғы 17 маусымдағы «Чикаго Трибьюн» газетінің 9-бетінде жаңа парк «Мичиган және Уабаш даңғылдарының арасындағы 39-шы көшеде» орналасқандығы көрсетілген. 39-шы және Уабаш көшелерінің қиылысы негізгі кіреберіс ретінде белгіленген. Бұл солтүстік шекараның анықталуын күтіп тұр, ол «Трибьюн» газетінің 1884 жылғы 20 шілдедегі мақалаларында сипатталған трагедия туралы хабарламаларда берілген; 15-бет және 1884 жылғы 21 шілдедегі 8-бет. Бейсбол клубы 4 шілдеде қалған фейерверктерін пайдалану үшін 19-шы күні кешке шоу ұйымдастырды. Бір әуе бомбасы ұшып келе жатып жарылмады және 3800 Оңтүстік Мичиган даңғылының тұрғынына тиіп, оны қаза тапты. 38-ші және Мичиган көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышындағы үй «аренаның жанында» орналасқандығы хабарланды. Бұл 38-ші көшенің аренаның солтүстік шекарасы екенін көрсетеді. Юнион Ассоциациясы Чикагодан кеткеннен кейін парк қолданыстан шықты. Жергілікті газеттерде осы парк туралы соңғы мәліметтер 1884-1885 жылдардың қысында жарияланды, осы кезде Чикаго Ұлттық лигасы клубы көл жағалауындағы аренадан қуылғаннан кейін жаңа орын іздеп жүрген. 1885 жылғы 25 ақпандағы «Трибьюн» газетінің 6-бетінде «39-шы және Уабаш көшелеріндегі ескі Юнион алаңы» қарастырылғаны, бірақ ол бизнес ауданынан тым алыс екендігі анықталды.
The first South Side Park was the home of the short lived Chicago Browns entry in the Union Association of 1884. The venue was also called Union Base Ball Park and 39th Street Grounds in local newspapers. Indications are that the ballpark was on a block bounded by 39th Street (south); South Wabash Avenue (west); 38th Street (north); and South Michigan Avenue (east). The Unions played 35 games at this park between May 2 and August 1. The papers indicated they were then headed on a three week road trip. After that road trip, they re emerged as the Pittsburgh entry, which played five home games at Exposition Park before taking to the road for the last few weeks of their existence. There are no known photos or illustrations of the ballpark, and it does not appear in contemporary maps or city directories. The meager descriptions of the ballpark require some research to pin down its precise location. The ballpark was built in the summer of 1883. The Chicago Tribune of June 17, 1883, p. 9, gives the location of the new park as "Thirty ninth Street, between Michigan and Wabash Avenues." The corner of 39th and Wabash is stated as the main entrance. That leaves the question of the northern boundary, which is given in the reports of a tragedy described in Tribune articles from July 20, 1884, p. 15; and from July 21, 1884, p. 8. The ball club had some fireworks left over from July 4, and they conducted a show on the night of the 19th, to use them up. One of the aerial bombs failed to explode in flight, and came down hard on a resident of 3800 South Michigan Avenue, killing her. The house, on the southwest corner of 38th and Michigan, was reported to stand "close behind the inclosure" of the ballpark. That indicates 38th as the northern boundary of the ballpark. The park fell into disuse once the Union Association abandoned Chicago. The last reference to it in local newspapers came in the winter of 1884 1885 when the Chicago National League club was shopping around for a new location after having been driven from their lakefront ballpark. The Tribune for February 25, 1885, p. 6, reported that "the old Union grounds" at 39th and Wabash were looked at, but were considered too far from the business district to be suitable.
Оңтүстік жақтағы парк II (18901893)
Екінші Саут-Сайд Парк алдымен 1890 жылғы Ойыншылар Лигасында Чикаго Пираттарының (тізімінде Чарльз Комиски болған) ойын алаңы болды, содан кейін 1891–1893 жылдары қазір Чикаго Кабс деп аталатын Ұлттық Лига клубының үйі болды. 1890 жылы жергілікті газеттерде, Ойыншылар Лигасының басқа да ареналары сияқты, көбінесе Бауырластық паркі деп аталды. 1890 жылға қарай Ұлттық Лига клубын көбінесе «Ансон Колтс» деп білді. Жаңа Ойыншылар Лигасы клубы ескі «Ақ шұлықтар» лақап атын қабылдап, бастапқыда алаңын «Ақ шұлықтар паркі» деп атады. Бірақ бұл атау тез арада «Бауырластық паркі» деп өзгертілді. Клуб өзін «Ақ шұлықтар» деп атаса да, жергілікті баспасөз команданы жиі «Пираттар» деп атады. Комиски 1900 жылы жаңа командасымен «Ақ шұлықтар» атауын қайта қолданды. Парктің орналасқан жері әдетте 35-ші және Вентворт көшелері деп көрсетілетін, ол басты кіреберіс орналасқан жер және шығыс-батыс бағытындағы теміржолға жақын болды. Алаңның ауданы болашақ Комиски Паркі және Армор Сквер паркімен бірдей болды. «Чикаго Трибьюн» газеті 1890 жылғы 19 қаңтардағы мақаласында мүліктің солтүстік және оңтүстік жағынан 33-ші және 35-ші көшелермен, ал шығыс және батыс жағынан Вентворт авенюі және Рок-Айленд теміржолымен шектелгендігін жазды. Мақалада трибуна 35-ші көше бойында салынатыны айтылды. Бірақ, бір айдан кейін жарияланған басқа мақалада трибуна 33-ші көше жағында салынып жатқаны, оған 4000 көрермен сыйып, тағы 3000 көрерменге арналған қосымша «ағарту тақталары» орнатылатыны хабарланды. Лига клубы Комискидің командасы мен лигасы таратылғаннан кейін жерді жалға алды. Олар 1891 жылы осы алаңда жартылай кестемен ойнады, сонымен қатар 1891 жылы Вест-Сайд Паркте (I) да ойындар өткізді. 1892 жылы олар Оңтүстік жақтағы алаңда толық маусымдық ойындарды өткізді. 1893 жылы Дүниежүзілік Колумбиялық көрмесі ашылғанда, Лига клубы жексенбілік ойындар ойнамайтын дәстүрінен бас тартып, көрмеге келушілерді тарту үшін жексенбілік ойындарды бастағысы келді, бірақ Оңтүстік жақтағы жалға алу шарты жексенбілік ойындарға тыйым салды. Олар жаңа орын іздеді, ол Вест-Сайд Паркі (II) болды. Бірнеше жексенбіде жақсы нәтижелер көрсеткеннен кейін клуб Оңтүстік жақтағы парктен бас тартып, толық уақыт бойы Батыс жағына көшіп кетті. Мүліктің оңтүстік бөлігі 1910 жылдан 1990 жылға дейін Комиски Паркі орналасқан жер болды, қазір ол ағымдағы Sox стадионының тұрақ орны. Армор Сквер паркі 1905 жылы құрылды және онда әлі де бейсбол алаңдары бар.
The second South Side Park was first the home of the Chicago Pirates entry in the Players' League of 1890 (whose roster included Charles Comiskey), and then was the home of the National League club now called the Chicago Cubs during parts of 1891–1893. In 1890, it was usually called Brotherhood Park in the local newspapers, as with several of the Players' League venues. By 1890 the National League club had become generally known as "Anson's Colts". The new Players' League club co opted the old nickname "White Stockings" and initially labeled their ballpark as "White Stocking Park". That name was soon replaced by "Brotherhood Park". Although the club continued to call themselves "White Stockings", local papers frequently referred to the team as the "Pirates". Comiskey would adopt the "White Stockings" name again with his new team in 1900. The park's location was typically given as 35th and Wentworth, which was the location of the main entrance, and convenient to an east–west rail line. The field generally occupied the same footprint as the future Comiskey Park along with Armour Square Park. The Chicago Tribune, in an article on January 19, 1890, stated that the property was bounded by 33rd and 35th Streets to the north and south, and by Wentworth Avenue and the Rock Island Railroad to the east and west respectively. The article said the grandstand would be built along 35th Street. However, another article exactly one month later stated that the grandstand was being built on the 33rd Street side of the block, to hold 4,000 patrons, and additional "bleaching boards" seating to accommodate another 3,000. The League club acquired the lease on the grounds after Comiskey's team and the league folded. They played a partial schedule at this field in 1891, continuing to play other games at West Side Park (I) during 1891. They then played their complete home season on the South Side in 1892. When the World's Columbian Exposition opened in 1893, the League club wanted to break with their no Sundays tradition and start playing Sunday games to attract Fair visitors, but their South Side lease forbade Sunday ball. They sought a new location, which turned out to be West Side Park (II). After drawing well on their first few Sundays, the club abandoned the South Side park and moved to the West Side on a full time basis. The south end of the property was the site of Comiskey Park from 1910 through 1990, and is now a parking lot for the current Sox ballpark. Armour Square Park was established in 1905 and still has ball fields on it.
Оңтүстік жақтағы парк III (19001940)
Үшінші Оңтүстік жақтағы парк, ең танымал және осы атпен ең ұзақ сақталған арена, 1920 жылы Першинг жолы деп аталған 39-шы көшенің солтүстік жағында, Оңтүстік Вентворт даңғылы мен Оңтүстік Принстон даңғылы арасында орналасқан. Бұл 1884 жылғы бейсбол алаңынан батысқа қарай бірнеше блок қашықтықта болды. 39-шы көшедегі алаң 1893 жылғы Әлемдік көрме кезінде және 1899 жылға дейін Чикаго Вондерерс крикет клубының ойын алаңы ретінде пайдаланылды. 1900 жылы Чарльз Комиски осы жерге ағаш трибуна салды, содан кейін ол Америка лигасының Чикаго Уайт Сокс командасының үйіне айналды. 1900 жылы ол екінші лига командасы ретінде, ал 1901 жылдан 1910 жылдың 27 маусымына дейін – жоғары лига командасы ретінде Уайт Соксқа үй болды. Команда 1910 жылғы маусымның ортасында 15 000 көрерменге арналған ағаш алаңды, жаңа (және әлдеқайда үлкен) болат және бетоннан салынған Комиски паркі аяқталғаннан кейін тастады, ол ескі парктен солтүстікке қарай үш блок қашықтықта (бұрыштан бұрышқа) орналасқан. Осылайша Уайт Сокс командасының жаңа үйінде 80 жарым маусым басталды. Одан кейін, кейбір жөндеу жұмыстарынан соң, Саут-Сайд Парк 1911 жылы құрылған қара терілі бейсбол лигасының Чикаго Американ Джайантс командасының үйіне айналды. Арена команда иесі Руб Фостердің ақ бизнес серігі, оңтүстік жақтағы таверна иесі Джон М. Шорлингтің құрметіне Шорлинг паркі деп аталды, ол алаңты жалға алған. Ол Американ Джайантс паркі деп те аталды. Американ Джайантс 1940 жылғы маусымға дейін осында өнер көрсетті. Желтоқсан айының соңында алаңға ауыр зақым келтіретін өрт болды. Көптеген адамдар оның 1940 жылғы Рождество күні болғанын айтса да, шындығында ол 23-і күні болды. Американ Джайантс алаңды қайта жаңартудың орнына тастап, қалған маусымдарын Комиски паркінде өткізді. Бүгінде бұл жерде Чикаго тұрғын үй басқармасының Вентворт Гарденс тұрғын үй кешені орналасқан. Саут-Сайд Парк / Шорлинг Парк / Вентворт Гарденс алаңы 1990 жылдардың соңында Superfund алаңы деп танылған қоқыс полигонының қарсы бетінде, Першинг жолынан өтеді.
The third South Side Park, the best known and longest lived venue by that name, was on the north side of 39th Street (renamed Pershing Road in 1920) between South Wentworth Avenue and South Princeton Avenue, located at It was a few blocks west of the 1884 ballpark. The 39th Street Grounds served as the playing field of the Chicago Wanderers cricket club during the 1893 World's Fair and then through 1899. After Charles Comiskey built a wooden grandstand on the site in 1900, it became the home of the Chicago White Sox of the American League. It served as home to the White Sox first in 1900 as a minor league team, and then from 1901 to June 27, 1910, as a major league team. The team abandoned the wooden ballpark, with its capacity of 15,000, in the middle of the 1910 season after the new (and much larger) steel and concrete Comiskey Park was finished, just three blocks north of the old park (corner to corner). So began a run of 80 1/2 seasons for the White Sox in their new home. Meanwhile, after some rebuilding, South Side Park became the home of the newly formed Negro league baseball team called the Chicago American Giants in 1911. It was renamed Schorling's Park for team owner Rube Foster's white business partner, John M. Schorling, a south side saloon keeper who leased the grounds. It was also called American Giants Park. The American Giants played their games there through the 1940 season. In late December, a fire heavily damaged the ballpark. Though often stated as happening on Christmas Day of 1940, it actually happened on the 23rd. Instead of rebuilding, the American Giants abandoned the site and would play their remaining seasons at Comiskey Park. Today, the Chicago Housing Authority's Wentworth Gardens housing project occupies the site. The South Side Park/Schorling's Park/Wentworth Gardens site is located across Pershing Road from a junkyard site which was named a Superfund site in the late 1990s.
Әлемдік серия
Саут-Сайд Парк 1906 жылы бейсбол тарихындағы алғашқы қалалық әлем чемпионатына үш матч қабылдады. «Чикаго Уайт Сокс» командасы қалалық қарсыласы «Чикаго Кабс» командасын 6 матчта жеңіп, 8:3 есебімен үйде алғашқы әлем чемпионатының жеңімпазы атанды.
South Side Park was the host of three games in baseball's first crosstown World Series in 1906. The Chicago White Sox defeated their crosstown rival Chicago Cubs in 6 games to clinch the title at home with an 8–3 victory to capture their first World Series title.
Маусымнан кейінгі кезең тарихы
1913 жылы Шлоринг паркі Негро лигасы тарихының бір бөлігіне айналды. Онда Чикагоның «Америкалық алыптары» мен Нью-Йорктің «Линкольн алыптары» арасында өткен Чемпионат сериясының 5-14 ойындары өтті. Бұл серия Негро лигасы бейсбол командалары арасындағы алғашқы постсезондық жарыс деп есептеледі, ол Шығыс және Батыстың ең жақсы командалары деп саналатын командалар арасында өтті. Парк «Америкалық алыптары» қатысқан плей-офф ойындарын тоғыз рет қабылдады: 1920, 1921, 1922, 1926, 1927, 1928, 1932, 1934, 1937 жылдары. «Америкалық алыптары» 1920, 1921, 1922, 1926 және 1927 жылдары Негро Ұлттық лигасының, ал 1932 жылы Негро Оңтүстік лигасының жеңімпазы атанды. Олар 1926 жылғы «Түсті әлем сериясының» 7-11 ойындарын және 1927 жылғы «Түсті әлем сериясының» 1-4 ойындарын қабылдады, олардың екеуінде де Чикаго жеңіске жетті.
Schloring Park became part of Negro league history in 1913. It hosted Games 5–14 of a Championship Series held between the Chicago American Giants and the New York Lincoln Giants. This Series is considered the first postseason contest between Negro league baseball teams, with this played between what was considered the best teams of the East and West. The Park would host playoff games involving the American Giants nine times: 1920, 1921, 1922, 1926, 1927, 1928, 1932, 1934, 1937. The American Giants were victorious for the Negro National League pennant in 1920, 1921, 1922, 1926, and 1927 and the Negro Southern League pennant in 1932. They hosted Games 7–11 of the 1926 Colored World Series and Games 1–4 of the 1927 Colored World Series, which Chicago won both.