Кіріспе

Бруклин қаласының Вашингтон паркі – Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданындағы бейсбол стадиондарының тобы. Бруклин, Нью-Йорк қаласындағы бейсбол стадиондары.

Вашингтон паркі атауы Бруклин қаласының Парк Слоуп ауданындағы екі түрлі жерде орналасқан үш үлкен бейсбол стадионына берілген. Олар Үшінші көше мен Төртінші авенюдің қиылысында орналасқан. Екі жер де бір-біріне диагональды түрде қарама-қарсы, оңтүстік-шығыс және солтүстік-батыс бұрыштарында жайласқан. Бейсбол алаңдары салынған жердің өзі "Вашингтон паркі" деп аталды және бастапқыда көбінесе ашық жасыл алаңнан тұратын, қыста коньки тебуге арналған алаңға айналды. Сол кезде Гован үйі деп аталған ескі ғимарат болған, ол бүгінде сақталған, бірақ негізінен қайта жаңартылған. Бүгінде "Ескі тас үй" деп аталатын бұл ғимарат Американдық революция кезінде Джордж Вашингтон генералдың Лонг-Айленд шайқасы кезінде 400 Мэриленд әскерінің 2000 британдық және гессендік әскерлеріне қарсы кешіктіру шарасын жүргізу үшін уақытша штаб-пәтері ретінде пайдаланылды. Бұл Бруклин биіктіктеріндегі бекінілген позицияларға континенталдық армияның көп бөлігінің қашуына мүмкіндік берді. Осы оқиғалар парктің және онда салынатын үш үлкен бейсбол стадионының атын берді. Бейсбол алғаш рет 1861 жылы Вашингтон паркіне қысқы бейсбол ойыны түрінде келді, ойын конькимен ойналды. "Бруклин Атлантикс" командасы 15 000 көрерменнің алдында Бруклинде орналасқан "Чартер Оук Бейсбол клубымен" кездесті. "Нью-Йорк Таймс" газеті ойыншылардың конькимен сырғанау шеберлігіне таңданып, олардың "мұзда да өздерін үйдің иесі сезінгенін және мұзда жүгірушілерде (конькимен) қатты жерде ойнағандай жақсы ойнағанын" жазды. "Атлантикс" командасы 36-27 есебімен жеңіске жетті.

Бірінші саябақ

Бірінші бейсбол стадионы 1883 жылы салынған, солтүстік және оңтүстік жағынан Үшінші және Бесінші көшелермен, батыс және шығыс жағынан Төртінші және Бесінші даңғылдармен шектелген. Ескі тас үй "әйелдер үйі" және қойма ретінде стадионға қосылды. Ағаштан салынған стадион 1883–1891 жылдары Бруклин бейсбол клубының үйі болды, 1889 жылғы маусымның ортасындағы зиянды өрттен қысқа үзіліс болды. (Retrosheet сияқты кейбір дереккөздер өртке дейінгі және өрттен кейінгі стадиондарды жеке нысандар ретінде қарастырады.) Команданың формасы мен жабдықтары сол кезде Ескі тас үйде сақталған және зардап көрмеді. Команда бастапқыда формасының түсіне байланысты «Бруклин Грейс» деп аталды және 1883 жылы екінші лигада өнер көрді. Келесі маусымда олар сол кездегі ірі Америка қауымдастығына қосылды. Жаңа лигамен бірге «Атлантикс» деген жаңа атау пайда болды, ол Бруклиннің ескі «Атлантикс» командасына сілтеме жасады, ал 1890 жылы Ұлттық лигаға өткен кезде оларды «Күйеу жігіттер» деп атады. Стадионның жанында трамвай (троллейбус) жолдары жүрді, бұл командаға «Троллейбус Доджерс» деген атаудың қалыптасуына әкелді. 1880-ші жылдардың ортасында мұз үстіндегі бейсболға қызығушылық қайта жанданды, соның нәтижесінде жазушы Генри Чэдвик Вашингтон паркінде бірнеше ойынды ұйымдастырды. 1884 жылдың қаңтар айында кәсіби бейсболшылар командасы әуесқойлармен кездесті, әр командада оннан бір ойыншы болды (он бірінші ойыншы парктің қысқа оң жағын қорғады). 1891 жылы «Троллейбус Доджерс» ойыншылар лигасының бір жылдық стадионы – Браунсвильдегі Шығыс паркіне көшті. Бірінші Вашингтон паркі бұзылып, оның ағаш трибунасы Шығыс паркіне тасымалданды. Алайда, бұл шешім дұрыс болмады және «Доджерс» жаңа ауданда жанкүйерлерді тарту үшін күресті. Олар алты сәтсіз маусымнан кейін Шығыс паркін тастап, Парк Слоупқа оралды және бұрынғы стадиондарының орнына жаңа стадион салды.

Екінші саябақ

Екінші Вашингтон паркі Бірінші және Үшінші көшелермен, Үшінші және Төртінші даңғылдармен шектелген. Ол 18 800 адамға арналған орындықтармен жабдықталған болатын. Оның құрамына ішкі алаңның артындағы жабық трибуна және оң алаңның бойындағы ашық тұрғызылған трибуна кірді. Бруклин Ұлттық лигасы, сол кезде көбінесе "Супербас" және "Доджерс" деп аталған, 1898 жылы осы жаңа стадионға көшіп келді және келесі 15 маусымды осында өткізді. 1898 жылдың 30 сәуірінде "Доджерс" жаңа Вашингтон паркінде алғашқы ойынын өткізді, оған 15 000 жанкүйер келді. Парктің ерекшеліктерінің бірі – жақын жердегі фабрикалар мен Гованс каналынан тараған есімдік иіс болды, ол бір блок қашықтықта орналасып, стадионның екі жағынан айналып өтетін. Осы уақытта, иесі Чарли Эббетс Flatbush-тағы үлкен жер учаскесіндегі жеке учаскелерге бірте-бірте инвестиция жасады, ол барлық блокқа ие болғаннан кейін Эббетс Филд стадионының орнына айналатын еді. Сондықтан 1913 жылы "Доджерс" Вашингтон паркін тастап кетті. "Brooklyn Daily Eagle" газеті ескі стадион туралы сағынышпен жазып, мүлікке не болатыны туралы болжамдар жасады. Кейіннен ол 1914 және 1915 жылдары Федералдық лига клубының үйі ретінде қайта жанданды.

Үшінші саябақ

Бруклиннің "Tip Tops" немесе "BrookFeds" командасы, Федералды лиганың, ең ірі лига командасы, нанның атымен аталып, 1914 жылы стадион жерін сатып алды, содан кейін екінші Вашингтон паркін болаттан және бетоннан қайта салды. Ескі стадион заманауи түрге енді; шындығында, ол кейін Wrigley Field боларлық Чикагодағы тағы бір Федералды лига стадионының бастапқы нұсқасының дерлік толық көшірмесі болды. Дегенмен, "Dodgers" командасы жаңа және сәл кеңірек болаттан және бетоннан салынған "Ebbets Field" стадионына ие болғандықтан, Вашингтон паркіне ұзақ мерзімді қажеттілік болмады, сондықтан Федералды лига екі жылдық өмірін аяқтағаннан кейін ол соңғы рет тастап кетілді. Осы соңғы Вашингтон паркінің сол жақ орталық бөлігіндегі қабырғасының бір бөлігі әлі де Кон Эдисон ауласының бөлігі ретінде 3-ші авенюдің шығыс жағында, 1-ші көшенің оңтүстігінде тұр.

Қоршаулар

Сол алаңнан орта алаңға – 12 фут. Оң алаң – 42 фут (13 фут биіктігіндегі кірпіш қоршау, үстінен 29 фут қанап жабылған).