Кіріспе

Джон Нили Джонсон (2 тамыз 1825 – 31 тамыз 1872) – американдық заңгер және саясаткер. Ол 1856 жылдан 1858 жылға дейін Калифорния штатының төртінші губернаторы болып сайланды, ал кейін 1867 жылдан 1871 жылға дейін Невада Жоғарғы Сотының судьясы болып тағайындалды. Американдық партияның мүшесі ретінде Джонсон Калифорния губернаторы лауазымына сайланған үшінші партия өкілдерінің бірі болып табылады (қалғандары – Ұлттық одақ партиясынан Фредерик Лоу және Прогрессивтік партиядан Хайрам Джонсон).

Өмірбаян

Индиана штатының Гибсон округіндегі ауылдық жерде дүниеге келген Джонсон ешқашан университетте оқымаған; әулетті әйгілі болғанымен, 1837 жылғы экономикалық дағдарыстың салдары оның білім алу жоспарларын күйретіп жіберді. Ол Айоваға көшіп барғанға дейін баспагердің шәкірті болды, кейін Айовада заңгерлікпен айналысуға қабылданды. 1849 жылдың шілдесінде Джонсон Айовадан Калифорниядағы алтын іздеуге кетті, онда ол қысқа мерзімге алтын іздеуші, сосын керуенші болып жұмыс істеді. Джонсон заңгерлік мансабын Калифорния штатының Сакраменто қаласында Феррис Форменмен бірге заң кеңістігін ашып қайта бастады және 1850 жылы Сакраменто қаласының прокуроры болып сайланды. Екі жыл қалалық прокурорлық қызметте болғаннан кейін Джонсон саяси мансабын бастады. Ол 1852 жылғы сайлауда Уиг партиясынан түсті, нәтижесінде Калифорния штатының Ассамблеясына Сакраментодан сайланған төрт өкілдің бірі болды. Ассамблеяда жұмыс істеген кезінде Джонсон жергілікті редакторды өзі туралы жазған қорлайтын мақала үшін айыптап, оның мұрнын сындыруға дейін барды. Редактор Джонсонға тапанша тікеледі, бірақ көрермендер оқ атар алдында оны ұстап алды. 1854 жылы Канзас-Небраска заңына байланысты партия ішіндегі дағдарыс Виг партиясының мемлекеттік және федералдық бөлімдерін құлдырауға жеткізді. Осы дағдарыстан кейін Джонсон «Білетіндер» деп танымал америкалық партияға қосылды. 1855 жылғы жалпы сайлауда Америка партиясы Виг партиясының ыдырауынан, Демократиялық партия ішіндегі келіспеушіліктерден және иммигранттарға және католиктерге қарсы сезімнің күшеюінен пайда табуды көздеді. Партия Ассамблея депутаты Джонсонды губернаторлыққа кандидат ретінде ұсынды. Джонсон бұрынғы губернатор Джон Биглерге қарсы сайланды, сайлауда ол үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. Сайланғанын естіген кезде Джонсон «штаттағы ең таңырған адам» деп сипатталды.

Әкім

Джонсон 1856 жылғы 9 қаңтарда Калифорнияның төртінші губернаторы болып ант берді. 30 жастағы Джонсон Калифорния тарихындағы ең жас губернатор атанды. Джонсон Биглер әкімшілігінен үлкейіп келе жатқан мемлекеттік қарызды мұра етіп алды және осы қарызды төмендету үшін мемлекеттік шығындарды азайтуды жоспарлады. Әкімшілігінің басында Джонсон Сан-Франциско жиналысының депутаты Хорас Хоуэстің ұсынған заңымен келісті. Бұл заң Сан-Франциско қаласы мен округін кең таралған сыбайлас жемқорлық және тәртіпсіздікпен күресу үшін біртұтас құрылым ретінде біріктірді. Джонсон қабылдаған заңның нәтижесі 1856 жылғы Біріктіру заңы болды, ол қалалық және округтік басқаруды біріктірді, сондай-ақ Сан-Францисконың оңтүстік бөлігін кейін Сан-Матео округіне бөліп шығарды.

Қауіпсіздік комитеті

1850-ші жылдардың басынан бері Сан-Францискодағы саяси топтар арасындағы шиеленіс кейде ашық зорлық-зомбылыққа дейін жететін. 1851 жылы қарулы азаматтар қалалық биліктің жасаған немесе қорғаған кемшіліктерін түзету мақсатымен Сан-Франциско абайшылық қозғалысын құрды. Абайшылар қалалық түрмеде ұсталып тұрған екі қылмыскерді дарға асты. Губернатор Джон Макдугалл абайшылардың әрекеттерін айыптады, бірақ штаттық құқық қорғау органдарының әлсіздігіне байланысты оларды тоқтатуға мүмкіндік таппады. Қалалық билікке деген сенімсіздік 1856 жылдың 14 мамырында қайтадан күшейді, сол күні Сан-Франциско бюллетенінің редакторы және жемқор шенеуніктерді ашық сынаған Джеймс Кинг Уильям, сайлау бюллетендерін толтырған деген күдікпен ұсталған және қалалық саясаткер Джеймс П. Кейсиден өлтірді. Кейси Сан-Франциско полициясының күзетінде болғанда, 1851 жылғы абайшылық комитетінің жетекшісі және қалалық билікті сынаған Уильям Телл Коулман жаңа абайшылық комитетін құруға шақырды. Абайшылар қалалық полицияны олардан алып тастауға тырысқанда, Сакраменто көшесі бойында кедергілер орнатты. Бір аптадан кейін абайшылар қалалық түрмеге шабуыл жасап, күзетшілерді жеңіп, Кейсиді және өткен жылы АҚШ маршалын өлтірген Чарльз Кораны тұтқындады. Джонсон ағасы Уильям және жаңадан тағайындалған Калифорния милициясының бас қолбасшысы генерал-майор Уильям Тэкумсе Шерманмен бірге Сан-Францискоға келіп, абайшылық комитетінің басшыларымен кездесті. Шерман 1875 жылғы естеліктерінде Джонсонның Коулман мен басқа абайшылардың басшыларымен ашуланып, "Коулман, бұл жерде не болып жатыр?" деп сұрағанын еске алды. Коулман Сан-Францисколықтардың "жағдайға шыдамы жетпегенін және заң қызметкерлеріне сенімсіздік танытқанын" жауап берді. Губернатор Джонсон мен абайшылар арасындағы қылмыскерлерді штаттық құқық қорғау органдарына беру жөніндегі келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін, Джонсон 20 мамырда абайшылардың Кейси мен Кораны дарға астырғанын көріп, әрекетке бара алмады. Джонсон Сакраментоға оралды, ал абайшылар өздерін Сан-Францисконың заңды құқық қорғау органдары деп жариялап, таралудан бас тартты. Қалалық полиция мен шериф департаменттерінің саны жеткіліксіз болғандықтан және көшелерде қарулы күштерді орнатуға тырысқан кезде, қала әкімі Джеймс Ван Несс Джонсоннан әскери көмек сұрады. Джонсон генерал Шерманға 2 маусымда Калифорния милициясын Сан-Францискоға шақыруды бұйырды және келесі күні Сан-Францисконы көтеріліс аймағы деп жариялаған губернаторлық жарлық шығарды. Джонсонның жарлығы, Макдугалдың жарлығы сияқты, оны орындау қиын болды. Джонсон Калифорния милициясына соғыс заңының күшіне енуін бұйырды, бірақ тиісті қару-жарақтары болмағандықтан, милицияға федералды күштерден қосымша жабдықтар қажет болды. Джонсон АҚШ армиясының Тынық мұхиты департаментінің Джон Э. Вулға, Бенисияда орналасқан штаттық милицияға қару-жарақ жіберуді бұйырды. Генерал Вул бас тартты, губернатордың федералды әскерлердің қаруын пайдалануға құқығы жоқ екенін, өйткені бұл құқық тек президентке ғана тиесілі екенін мәлімдеді. Джонсон да, Шерман да генерал Вулдың штаттық милицияға қару беруден бас тартуына ашуланды: Шерман әскери қызметінен кетіп, Калифорния саясатына ешқашан қайта оралмаймын деп уәде берді. Осы уақытта генерал-майор Вольне Е. Говард басқаратын Калифорния милициясы қару жинауды жалғастырды, бірақ 1856 жылдың 21 маусымында "Жақсылық" қару-жарақ тасымалдау кемесі "Джулияны" басып алған кезде үлкен соққыға ұшырады. 1856 жылдың тамызына дейін абайшылар Сан-Францисконың іс жүзіндегі құқық қорғау органы болып қала берді. Абайшылар Калифорния Жоғарғы сотының Бас судьясы Дэвид С. Терриді абайшылық мүшесін пышақтап жарақат еткені үшін тұтқындады және тағы екі адамды дарға асты. 3 қарашада губернатор Джонсон Сан-Францискодағы көтеріліс жариялаған жарлығын күштен шығарды.

Міндеттің қалған бөлігі

1856 жылдың жазындағы "Өздігінен әрекет ету дағдарысы" Джонсонның қызмет мерзімінің қалған бөлігін басып тастады. Мемлекеттік заң шығарушы органның көп бөлігі Know Nothing партиясының мүшелері болғанына қарамастан, Джонсон заң жобасына "жаман орфографиясы, дұрыс емес тыныш белгілері және түзетулер" болғандықтан вето қойды. Невада сайлаушылары осы екінші әрекетті бекітті, және Невада 1864 жылдың 31 қазанында АҚШ штаты ретінде қабылданды. 1867 жылы Невада губернаторы Генри Г. Бласдел Джонсонды Невада Жоғарғы Сотына тағайындады. Ол 1871 жылға дейін қызмет етті. Жоғарғы соттан кеткеннен кейін Джонсон ауыр күн соққысына шалдығып, 1872 жылдың 31 тамызында Солт-Лейк-Ситиде қайтыс болды.