Джеймс Берроуз Эдвардс: Оңтүстік Каролинаның тұңғыш республикалық губернаторы
James B. Edwards
Джеймс Берроуз Эдвардс (1927-2014) – Оңтүстік Каролинаның тұңғыш республикалық губернаторы, Рейганның энергетика хатшысы. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Берроуз Эдвардс (24 маусым 1927 – 26 желтоқсан 2014) – американдық саясаткер және әкімші, Оңтүстік Каролина штатынан. Ол Азамат соғысынан кейінгі 1870-ші жылдардағы қайта құру кезеңінен бері Оңтүстік Каролина губернаторы болып сайланған тұңғыш республикашыл саясаткер болды. Кейіннен Рональд Рейган басшылығымен АҚШ энергетика министрі қызметін атқарды.
American politician (1927–2014)
James Burrows Edwards (June 24, 1927 – December 26, 2014) was an American politician and administrator from South Carolina. He was the first Republican to be elected governor of South Carolina since the post Civil War Reconstruction era in the 1870s. He later served as the U. S. secretary of energy under Ronald Reagan.
Ерте өмір және мансап
Эдвардс Флорида штатының Хоторн қаласында дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ теңіз қызметінде офицер болып қызмет еткен. Соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз резервінде қызметін жалғастырды. Эдвардс 1950 жылы Чарльстон колледжінде бакалавр дәрежесін алды, ол «Пи Каппа Фи» студенттік бауырластығының мүшесі болған. 1955 жылы Луисвилл университетінен D. M. D. дәрежесін алды және Пенсильвания университетінде стоматологиялық тәжірибеден өтті. Чарльстонға оралғаннан кейін Эдвардс 1960 жылы ауыз хирургиясына маманданған тіс дәрігерлік практикасын ашты. Одан кейін ол қоғамда стоматология саласындағы түрлі лауазымдарды атқарды.
Edwards was born in Hawthorne, Florida, and was an officer in the U. S. Maritime Service during World War II. He continued his service in the U. S. Naval Reserve after the war. Edwards received a bachelor's degree in 1950 at the College of Charleston where he was a brother of Pi Kappa Phi fraternity. He received a D. M. D. in 1955 from the University of Louisville, and did a dental internship at the University of Pennsylvania. Returning to Charleston, Edwards established a dentistry practice in 1960 that specialized in oral surgery. He subsequently held a variety of positions associated with dentistry in the community.
Саяси мансап
1970 жылы Эдвардс Оңтүстік Каролина штатының 1-ші округіндегі Республикалық партияның төрағасы болды. Оңтүстік Каролина штатының 2-ші округінен сайланған республикалық губернаторлық үміткер, АҚШ өкілі Альберт Уотсонды қолдаушы ретінде Эдвардс, Уотсонның демократ оппоненті Джон С. Весттің 1969 жылы Оңтүстік Каролина штатының Клемент Хейнсвортты АҚШ Жоғарғы сотына ұсынуына жасырын түрде қарсылық көрсеткенін мәлімдеді. Никсон ұсынған кандидат АҚШ Сенатында 55-45 есебімен ұтылып қалды, себебі оның ұйымдасқан еңбекшілерге қарсы көзқарасы бар екені және азаматтық құқықтарды жеткілікті деңгейде қолдамағаны айтылды. Эдвардс, Вест губернатор болған жағдайда «үлтралибералды, азшылықтар басым мемлекеттік үкімет» құратынын болжады, сонымен қатар Весттің Хьюберт Х. Хамфримен және NAACP ұзақ жылғы атқарушы директоры Рой Уилкинспен саяси байланыстарын атап өтті. Эдвардс 1971 жылы алғаш рет сайлауға түсті, ол Шарлстон қаласының 1-ші округіндегі бос орынды толтыру үшін өткізілген арнайы сайлау болды, бұл орын ұзақ жылдар бойы демократ болған Л. Мендель Риверстің қайтысынан босады. Эдвардс Риверстің қызметкерінің бірі, Мендел Джексон Дэвиске шамалы айырмамен ұтылып қалды, бірақ оның күшті көрсетілімі оған Оңтүстік Каролина Сенатына, ақ халықтың көпшілігі тұратын Чарльстон округінен республикалық ретінде сайлануға жеткізді. Екі жылдан кейін ол губернаторлық сайлауға үміткер ретінде қатысты. Эдвардс республикалық партияның ішкі сайлауында генерал Уильям Вестморлендті жеңіп, жалпы сайлауда Оңтүстік Каролина штатының 3-ші округінен сайланған демократ конгрессмен Уильям Дженнингс Брайан Дорнды жеңді. Дорн, екінші турда жеңіске жеткен Чарльз Д. "Пуг" Равенел тұру орны бойынша талаптарға сай келмегендіктен жарамсыз деп танылғаннан кейін демократтардың үміткері болды. Эдвардс 1876 жылы Дэниел Генри Чемберленнен бері штаттың алғашқы республикалық губернаторы болып сайланды. 1974 жыл республикашылар үшін жалпы ұлттық деңгейде қиын жыл болды, себебі Уотергейт жанжалы мен Вьетнам соғысына қарсы күшті оппозиция, екеуі де 1960-шы жылдардың соңында АҚШ күштерінің қолбасшысы болған Вестморлендтің жеңілісіне себеп болуы мүмкін.
In 1970, Edwards became chairman of the Republican Party of South Carolina's 1st congressional district. As a supporter of Republican gubernatorial nominee U. S. Representative Albert Watson of South Carolina's 2nd congressional district, Edwards claimed that Watson's Democratic opponent, John C. West, worked covertly in 1969 against the nomination of South Carolina's Clement Haynsworth to the United States Supreme Court. The Nixon nominee failed in the U. S. Senate, 55 to 45, on grounds of alleged bias against organized labor and a lack of supports for civil rights. Edwards predicted that as governor West would install "an ultra liberal, minority dominated state government," citing West's political ties to Hubert H. Humphrey and longtime NAACP executive director Roy Wilkins. Edwards first ran for office in 1971, in a special election to fill the vacancy in the Charleston centered 1st congressional district caused by the death of longtime Democrat L. Mendel Rivers. Edwards narrowly lost to one of Rivers's staffers, Mendel Jackson Davis, but gained enough name recognition from his strong showing that he was elected to the South Carolina Senate as a Republican from white majority Charleston County. Two years later, he entered the governor's race as a long shot candidate. Edwards upset General William Westmoreland in the Republican primary and defeated Democratic Congressman William Jennings Bryan Dorn of South Carolina's 3rd congressional district in the general election. Dorn had become the Democratic nominee after the winner of the runoff election, Charles D. "Pug" Ravenel, was disqualified on residency grounds. Edwards was elected the first Republican governor of the state since Daniel Henry Chamberlain in 1876. 1974 was otherwise a dismal year for Republicans nationally because of the Watergate scandal and lingering opposition to the Vietnam War, both of which may have contributed to the primary defeat of Westmoreland, commander of U. S. forces during the late 1960s.
Кейінгі мансабы және өлімі
Сол кезде Оңтүстік Каролина губернаторлары қатарынан екі мерзім қызмет ете алмайтындықтан, Эдвардс 1978 жылы қайта сайлануға үміткер бола алмады. 1981 жылы АҚШ президенті Рональд Рейган Эдвардсты энергетика министрі етіп тағайындады. Екі жылдан кейін ол Оңтүстік Каролина медициналық университетінің президенті лауазымына өту үшін қызметтен кетті, ол лауазымды 17 жыл бойы атқарды. 1997 жылы Эдвардс Оңтүстік Каролинаның Даңқ залына енгізілді. 2008 жылы ол өзінің партиясының президенттік кандидаттығына Митт Ромниді қолдады. Губернаторлық қызметтен кейін де Эдвардс демократтық ілгеріккі әріптесі Джон К. Уэстпен жақын достық қарым-қатынас орнатты, оны бұрын Хейнсворттың кандидатурасын құлдыратуға тырысқан деп айыптаған еді. 1994 жылы штат заң шығарушы органы Вандо өзенін кесіп өтетін Марк Кларк тас жолының бір бөлігін Джеймс Б. Эдвардс көпірі деп атады. 2010 жылы жаңа MUSC стоматологиялық ғимараты мен стоматологиялық мектеп Джеймс Б. Эдвардс стоматологиялық медицина колледжі деп өзгертілді. Эдвардс 2014 жылғы 26 желтоқсанда Маунт-Плезанттағы үйінде инсульт салдарынан қайтыс болды. Ол 87 жаста болды.
At that time South Carolina governors were not allowed to serve two terms in succession, so Edwards was unable to seek reelection in 1978. In 1981, U. S. president Ronald Reagan appointed Edwards secretary of energy. He resigned two years later to serve as the President of the Medical University of South Carolina, a post he held for 17 years. In 1997, Edwards was inducted into the South Carolina Hall of Fame. In 2008, he endorsed Mitt Romney for his party's presidential nomination. As governor and thereafter, Edwards developed a close friendship with his Democratic predecessor, John C. West, whom he had earlier accused of undermining the Haynsworth nomination. In 1994, the state legislature renamed a portion of the Mark Clark Expressway that crosses the Wando River the James B. Edwards Bridge. In 2010, the new MUSC dental building and the dental school was renamed the James B. Edwards College of Dental Medicine. Edwards died at his home in Mount Pleasant on December 26, 2014, from complications from a stroke. He was 87.