Флип Уилсон шоуы: Американдық әртүрлі бағдарламалар жинағы
The Flip Wilson Show
«Flip Wilson Show» (1970-1974) – американдық комедиялық телешоу. Флип Уилсонның бас рөліндегі бұл шоу, афроамерикалықтар арасында табысқа жеткен алғашқы бағдарлама.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әртүрлі бағдарламалар телесериалы (1970–1974)
American variety television series (1970–1974)
"The Flip Wilson Show" – бір сағаттық әртүрлі бағдарлама, ол бастапқыда АҚШ-та NBC телеарнасында 1970 жылдың 17 қыркүйегінен 1974 жылдың 27 маусымына дейін көрсетілді. Шоуда американдық комедиан Флип Уилсон басты рөлде ойнады; бұл бағдарлама ақ нәсілді көрермендер арасында үлкен жетістікке жеткен, қара нәсілді актердің басты рөлінде ойнаған алғашқы американдық телебағдарламалардың бірі болды. Нақтырақ айтқанда, бұл африкалық-американдық актердің қатысуымен алғашқы табысты ұлттық әртүрлі бағдарламалар сериалы болды. Алғашқы екі маусымында Nielsen рейтингісі бойынша ол елдегі ең көп тамашаланған екінші бағдарламаға айналды.
The Flip Wilson Show was an hour long variety show that originally aired in the US on NBC from September 17, 1970, to June 27, 1974. The show starred American comedian Flip Wilson; the program was one of the first American television programs starring a black person in the title role to become highly successful with a white audience. Specifically, it was the first successful network variety series starring an African American. During its first two seasons, its Nielsen ratings made it the nation's second most watched show.
Шолу
Шоу 60 минуттық әртүрлі форматтағы көптеген скетчтерден тұрды. Ол сонымен қатар американдық теледидарда "дөңгелек сахна" форматын пайдалану арқылы жаңа мүмкіндіктер ашты, көрермендер дөңгелек алаңның барлық жағынан орын алды (кейде скетч декорацияларының артында да орындықтар орналастырылды). Уилсон ең әйгілісі Джеральдин Джонс рөлін жасағандығы үшін танымал болды, ол Киллер есімді жігіті бар (түрмеде болмағанда, бильярд залында болатын) заманауи әйел еді. Флип сондай-ақ "Қазір не болып жатыр?" шіркеуінің пасторы, преподобный Лерой рөлін ойнады! Жаңадан келген шіркеушілер шіркеуге барудан қорқып, пастор Леройдың алаяқ екеніне күдіктенді. Уилсон "Шайтан мені солай істеуге мәжбүр етті!" деген сөзді танымал етті. Джеральдин Джонс "Флип Уилсон шоуының" маңызды бөлігі болды және оны Уилсон әйел киімдерін киіп ойнады. "Джеральдиннің" ең әйгілі сөздері: "Шайтан мені осы көйлекті алуға мәжбүр етті!", "Маған тиіспе, жаным, сен мені соншалықты жақсы білмейсің! Сен шайтансың!" және "Көргенің – алғанның өзі!". Скетчтерден басқа, Уилсон көптеген танымал әншілерді де шақырды. Элла Фицджеральд, Джеймс Браун, Луи Армстронг, Лена Хорн, Стиви Уандер, The Jackson 5, The Chi Lites, Рей Чарльз, Арета Франклин, Глэдис Найт & the Pips, The Pointer Sisters, Чарли Прайд, Джонни Мэтис, The Temptations және The Supremes сияқты афроамерикандық әншілер бағдарламаға қатысты, сондай-ақ Бобби Дарин (шоуында жиі қонақ болатын), Бинг Кросби (екі рет), Рой Кларк, Джоан Риверс, The Osmonds, Джонни Кэш, Роджер Миллер және Пэт Бун сияқты заманауи ақ нәсілді артистер де болды. Әдетте, әншілер де Уилсонмен бірге скетчтерге қатысуды қалаған. Уилсонның беделі оған жаңа жұлдыздарды (мысалы, The Jackson 5, Роберта Флэк, Сэнди Дункан, Лили Томлин, Джордж Карлин, Билл Косби, Ричард Прайор, Альберт Брукс, Лола Фалана және Мелба Мур, олардың барлығы осы кезеңде танымал болды) және беделді әншілерді шақыруға мүмкіндік берді. 1971 жылдың соңында евангелистік әнші Махалия Джексон "Флип Уилсон шоуында" соңғы рет көпшілік алдында өнер көрсетті. "Флип Уилсон шоуы" бастапқыда басқа телесериалдармен бір студияны бөліссе, Уилсонның үлкен танымалдылығы оған 1972 жылдың күзінен бастап жеке саундстадтарды алуға мүмкіндік берді. Алайда, маусымдар өткен сайын шоудың рейтингісі төмендеді; 1970 жылдардың ортасында әртүрлі шоулар жанрының рейтингісі күрт төмендеді. Бұл, Уилсонның жалақысын көтеру туралы үнемі талаптарымен бірге, сериалдың бюджетін арттырып, оның тоқтатылуына әкелді. Сериалдың 30 минуттық нұсқалары 1997 жылдан 2006 жылға дейін TV Land арнасында көрсетілді. 2011-2012 жылдары шоу TV One арнасында көрсетілді. 2012 жылдан 2016 жылға дейін шоудың 30 минуттық нұсқалары Aspire желісінде көрсетілді. Decades арнасы 2022 жылдың 8-9 қазанында 30 минуттық нұсқасының демалыс күндері көрсетілімін ұсынды. Decades арнасының ізбасары Catchy Comedy желісі 2023 жылдың 29-30 шілдесінде және 2024 жылдың 6-7 сәуірінде 30 минуттық "Catchy Binge" көрсетілімін өткізді.
The show consisted of many skits in a 60 minute variety format. It also broke new ground in American television by using a "theatre in the round" stage format, with the audience seated on all sides of a circular performance area (with some seats located behind the sketch sets on occasion). Wilson was most famous for creating the role of Geraldine Jones, a sassy, modern woman who had a boyfriend named Killer (who, when not in prison, was at the pool hall). Flip also created the role of Reverend Leroy, who was the minister of the Church of What's Happening Now! New parishioners were wary of coming to the church as it was hinted that Reverend Leroy was a con artist. Wilson popularized the catchphrase "The Devil made me do it!". Geraldine Jones was a huge part of The Flip Wilson Show and was played by Wilson wearing women's clothing. Some of "Geraldine's" most famous quotes are, "The Devil made me buy this dress! ", "Don't you touch me, honey, you don't know me that well! You devil, you!" and "What you see is what you get!" In addition to the skits, Wilson also signed many popular singers to provide entertainment. African American singers such as Ella Fitzgerald, James Brown, Louis Armstrong, Lena Horne, Stevie Wonder, The Jackson 5, The Chi Lites, Ray Charles, Aretha Franklin, Gladys Knight & the Pips, The Pointer Sisters, Charley Pride, Johnny Mathis, The Temptations, and The Supremes appeared on the program, as well as many contemporary white entertainers like Bobby Darin (a frequent guest on his show), Bing Crosby (two appearances), Roy Clark, Joan Rivers, The Osmonds, Johnny Cash, Roger Miller, and Pat Boone. Usually, the singers also chose to partake in skits with Wilson. Wilson's clout allowed him to get both the new breakout performers (such as The Jackson 5, Roberta Flack, Sandy Duncan, Lily Tomlin, George Carlin, Bill Cosby, Richard Pryor, Albert Brooks, Lola Falana, and Melba Moore, all of whom became popular during this period) as well as established singers. In late 1971, gospel legend Mahalia Jackson made one of her last public performances on The Flip Wilson Show. While The Flip Wilson Show first shared a studio with other television series, Wilson's massive popularity allowed for him to get his own set of soundstages, starting in the fall 1972 season. As the seasons went on, however, the show's ratings slipped; ratings across the variety show genre began a terminal decline in the mid 1970s. This, coupled with Wilson's repeated demands for higher raises in his salary, caused the series to go over its budget and led to its cancellation. Half hour versions of the series aired on TV Land from 1997 to 2006. From 2011 to 2012, the show aired on TV One. From 2012 to 2016, half hour versions of the show aired on the Aspire network. Decades presented a Weekend Binge of the half hour version on October 8–9, 2022. Decades' successor network Catchy Comedy ran a "Catchy Binge" of the half hour version on July 29–30, 2023, and again on April 6–7, 2024.
Тарату тарихы мен рейтингтер
Маусым Уақыты Орын Рейтингі 1 (1970–71) Бейсенбі күні 19:30–20:30 2-ші 27.9 2 (1971–72) Бейсенбі күні 20:00–21:00 2-ші 28.2 3 (1972–73) 12-ші 23.1 4 (1973–74) 50-ші 17.1
Season Time Rank Rating 1 (1970–71) Thursday at 7:30–8:30 pm No. 2 27.9 2 (1971–72) Thursday at 8:00–9:00 pm No. 2 28.2 3 (1972–73) No. 12 23.1 4 (1973–74) No. 50 17.1
Қабылдау
"Флип Уилсон шоуы" 18 номинациядан екі "Эмми" сыйлығын жеңіп алды. Екі жеңіс те 1971 жылы, "Үздік әртүрлі форматтағы сериал" – музыкалық және "Әртүрлі форматтағы немесе музыкадағы үздік жазу жетістігі" номинациялары бойынша болды. Уилсон екі сыйлықты да жеңіп алды, продюсер Боб Генри мен атқарушы продюсер Монте Кей де әртүрлі форматтағы сериал үшін, ал Герберт Бейкер, Хал Гудман, Ларри Клейн, Боб Шиллер, Боб Вайскопф және Норман Штайнберг жазулары үшін мүсіндерді алды. Басқа номинациялар: 1972 және 1973 жылдары "Үздік әртүрлі форматтағы сериал"; 1972 және 1973 жылдары "Әртүрлі форматтағы немесе музыкадағы үздік жазу жетістігі" (1972 жылы Дик Хиллс және Сид Грин Норман Штайнбергтің орнына, ал 1973 жылы Стэн Бернс, Питер Галлей, Дон Хинкли, Майк Мармер және Пол Маккоули Хал Гудман, Ларри Клейн, Боб Шиллер және Боб Вайскопфтың орнына ұсынылды); 1971 жылы "Үздік жаңа сериал"; 1971, 1972 және 1973 жылдары "Әртүрлі форматтағы немесе музыкадағы үздік режиссерлік жетістік" (барлығы Тим Кайли үшін); 1971 және 1972 жылдары Дейв Уильямс үшін "Тірі эфирде немесе таспадан дыбыс араластырудағы үздік жетістік"; 1971, 1972 және 1973 жылдары Ромин Джонстон үшін "Көркемдік режиссерлік немесе сахналық безендірудегі үздік жетістік"; 1972 жылы Джон Нэнс үшін "Жарық режиссерлік жетістігі"; 1972 жылы Луис Фусари және операторлар Рей Фигельски, Рич Ломбардо, Джон Олсон және Уэйн Остерхаудт үшін "Техникалық режиссерлік жетістігі". Флип Уилсон 1971 жылы бір "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды және 1972 және 1973 жылдары "Телевизиялық сериалдағы ең үздік комедиялық немесе музыкалық актер" номинациясында екі рет ұсынылды. "The Flip Wilson Show" 1972 жылы "Комедиялық немесе музыкалық" ең үздік телесериал үшін қосымша "Алтын глобус" номинациясын алды.
The Flip Wilson Show won two Emmy Awards out of 18 nominations. The wins were both in 1971, for Outstanding Variety Series—Musical and Outstanding Writing Achievement in Variety or Music. Wilson won both awards, with producer Bob Henry and executive producer Monte Kay also earning statuettes for the variety series honor and Herbert Baker, Hal Goodman, Larry Klein, Bob Schiller, Bob Weiskopf and Norman Steinberg for their writing. Other nominations included Outstanding Variety Series in 1972 and 1973; Outstanding Writing Achievement in Variety or Music in 1972 and 1973 (Dick Hills and Sid Green replaced Norman Steinberg in 1972 on the nomination, and Stan Burns, Peter Gallay, Don Hinkley, Mike Marmer and Paul McCauley replaced Hal Goodman, Larry Klein, Bob Schiller and Bob Weiskopf in 1973); Outstanding New Series in 1971; Outstanding Directorial Achievement in Variety or Music in 1971, 1972 and 1973, all for Tim Kiley; Outstanding Achievement in Live or Tape Sound Mixing in 1971 and 1972 for Dave Williams; Outstanding Achievement in Art Direction or Scenic Direction in 1971, 1972 and 1973 for Romain Johnston; Outstanding Single Program – Variety or Musical in 1972; Outstanding Achievement in Lighting Direction in 1972 for John Nance; and Outstanding Achievement in Technical Direction in 1972 for technical director Louis Fusari and cameramen Ray Figelski, Rich Lombardo, Jon Olson and Wayne Osterhoudt. Flip Wilson won one Golden Globe award in 1971 and received two other nominations in 1972 and 1973 for Best Performance by an Actor in a Television Series – Comedy or Musical. The Flip Wilson Show received an additional Golden Globe nomination in 1972 for Best Television Series—Comedy or Musical.