Кіріспе

Американдық музыкант

Уильям Дэвид Гулд (24 сәуір 1963 жылы Лос-Анджелесте, Калифорния штатында туған) – американдық музыкант және продюсер. Ол Faith No More тобының бас гитаришісі ретінде ең көп танылған.

Алғашқы жылдар

Билли әкесінің жағынан венгр тегінен екенін айтты. Гулд Лос-Анджелестегі Лойола орта мектебінде Faith No More тобының клавишшісі Родди Боттуммен бірге бас-гитарада ойнай бастады. Оның алғашқы тобы "The Animated" деп аталды, ол жанрлық тұрғыдан "The Buzzcocks", XTC және Майкл Джексонның стиліне ұқсас жаңа толқын тобы болды. Бұл топта FNM-нің болашақ вокалисі Чак Мосли клавишада, ал Марк Стюарт (Stew деген атпен танымал) гитарада орындады, ол Negro Problem тобымен аты шықты. 1980 жылдардың басында ол оқуын бастау үшін Сан-Францискоға көшті және бірнеше андеграунд топтарымен байланыс жасады. Осы кезде ол барабаншы Майк Бординмен және гитарист Джим Мартинмен танысты. Содан кейін Гулд Бордин, клавишші Уэйд Уортингтон (кейін Родди Боттуммен ауыстырылды) және гитарист/вокалист Майк 'The Man' Морриспен бірге Faith No Man тобын құрды, ол Моррис топтан кеткеннен кейін Faith No More болып өзгерді. 1990-шы жылдардың ортасында Гулд продюсерлік жұмысты бастады және 1997 жылы бұрынғы Swans тобының барабаншысы Роли Мозиманмен бірлесіп Faith No More-дің "Жыл альбомын" шығарды. Одан бері ол Koolarrow Records компаниясының бас директоры болды және түрлі жобаларда продюсер немесе қонақ музыкант ретінде жұмыс істеді. 2009 жылдың ақпан айында Faith No More тобы гастрольдік турға шығатыны және мүмкін жаңа альбом жазатыны туралы хабарланды. 2015 жылы, альбомдар арасындағы ең ұзақ үзілістен кейін, Faith No More тобы жетінші студиялық альбомын – Sol Invictus шығарды. Альбом кәсіби сыншылар мен жанкүйерлер тарапынан жылы қабылданды.

Басқа да ынтымақтастық

1990 жылдары Гулд мексикалық Brujeria grindcore тобының алғашқы құрамында болды. Ол сондай-ақ бірнеше супертоптарға қатысты, мысалы, Shandi's Addiction (Майнард Кинан, Брэд Уилк және Том Морелломен), сондай-ақ Black Diamond Brigade (норвегиялық рок музыканттары Euroboy, Torgny Amdam, Tarjei Strøm және Sigurd Wongraven). Одан бөлек, ол Уэйн Крамермен және Fear Factory тобымен бірге ойнады, CMX тобының Vainajala альбомын продюсерлікке көмектесті. Оның қонақ өнер көрсетулеріне румыниялық Coma тобының жазбалары, неміс тобы Beatsteaks-тің "Living Targets", словениялық Elvis Jackson және неміс рок-тобы Harmful үшін "7" альбомын жазу кіреді, ол 2007 жылы гитарист ретінде олармен бір жыл бойы гастрольде болды. 2007 жылы Гулд Korn гитарисі Джеймс "Munky" Шаффер құрған Fear and the Nervous System супертобына қосылды. Топта Bad Religion барабаншысы Брукс Уаккерман да болды. Сол жылы Гулд Джелло Биафраның жаңа тобы The Axis of Evildoers-ке бассист ретінде қосылды, онда Ральф Спайт (Victim's Family) гитарада, ал Джон Вайс барабанда ойнады. Олар 2008 жылдың 16 және 17 маусымында Сан-Францискодағы Great American Music Hall-да Джелло Биафраның 50 жылдық мерейтойында дебют жасады. Кейіннен топтың аты Jello Biafra and the Guantanamo School of Medicine деп өзгертілді және 2009 жылдың 20 қазанында "Audacity of Hype" альбомы шықты. 2011 жылы ол өзінің және Gigante Sound лейбліндегі жобаларымен танымал саунд-артист Джаред Блуммен бірлесіп жазған "The Talking Book" атты эксперименталды альбомды шығарды. 2012 жылы ол This Heat тобының Чарльз Хейвард және Мадс Хелдтбергпен "House of Hayduk" жобасымен жұмыс істеді. Сондай-ақ 2011 жылы Билли норвегиялық режиссер Эспен Дж. Йоргенсеннің "The Sequential Art" деректі фильміне саундтрек жасауға көмектесті. 2013 жылы ол Еспен Дж. Йоргенсенмен бірлесіп, "groovy және эксперименталды EP" Fugly үшін синтезатор, монтаж, қайта құрастыру және биттер жасады. 2018 жылы Гулд Уэйн Крамердің (гитарист) MC50 тобына қосылды, бұл MC5 альбомы Kick Out The Jams шығарылғанының 50 жылдығын тойлады. Бұл топқа Soundgarden тобының Ким Тейил, Fugazi тобының Брендан Кэнти және Zen Guerilla тобының Маркус Дюрант та кірді.

Құлароу жазбалары

1999 жылдан бері Гулд Koolarrow Records тәуелсіз лейблін басқарып келеді, ол халықаралық өнерпаздар мен сынға ұшыраған, жаңашыл артистерге маманданған, мысалы, LA-ның Flattbush, Сиэтлдің Kultur Shock, Brujeria, Hog Molly (Tad Doyle қатысқан), Боснияның Dubioza Kolektiv, Сан-Францисконың La Plebe, неміс рок тобы Harmful, Einsturzende Neubauten-нен Alexander Hacke, Чилидің Como Asesinar a Felipes, бұрынғы даниялық эксперименталды топ Durefursog және мексикалық Dubwiser.

Жабдықтау және стилі

Faith No More-тің мансабының көп бөлігінде ол Zon басын пайдаланды, бірақ Gibson Grabber басымен бастады және оны Faith No More-тің алғашқы екі альбомында 1988 жылдың басына дейін қолданды. Содан кейін ол 1992 жылдың соңына дейін қолдаған Aria бастарымен толық келісімшарт жасады. 1986 жылы алған 1986 жылғы Aria Pro II SB Integra бас басының прототипін 1989 жылғы The Real Thing альбомында пайдаланды. 1990 жылдың жазынан 1992 жылдың соңына дейін 1992 жылғы Angel Dust альбомында 1990 жылғы Aria Pro II IGB DLX басын қолданды. 1986 жылы SB Integra басы болғанымен, ол 1986 жылдан 1988 жылдың басына дейінгі гастрольдер мен жазулардың көп бөлігінде Gibson басын пайдаланды. Гулдтың сөзінше, "The Real Thing" альбомының 30 жылдығына арналған сұрақ-жауаптан, Grabber "таспамен бірге ұсталып тұрды және Aria жалпы жақсырақ бас болды". "Evidence" әнінің музыкалық видеосында ол Fender Jazz басын қолданатынын көруге болады. Ол Peavey күшейткіштерімен бастады, We Care a Lot және Introduce Yourself альбомдарында Peavey Mark III бас күшейткішін, ал The Real Thing және Angel Dust альбомдарында Peavey Mark IV бас күшейткішін пайдаланды. Ол оларды мансабының барлық кезеңінде пайдаланды, негізінен олардың динамиктерінің оңай бұзылуын ұнатып. Сонымен қатар, ол кейде Ampeg SVT бас күшейткіштерін және шкафтарын да таңдалған концерттерде, әсіресе Second Coming турының бірінші бөлігінде пайдаланды. 2015 жылғы Sol Invictus альбомын жазғанда Fender Bassman 300 басын қолданғанын айтып, "ол суперкомпрессор арқылы өтіп бара жатқан трактор сияқты дыбыстады" деді. 1990 жылдарда Ли Склар ұсынған Peavey TB Raxx rack preamp-ты және Tech 21 Sansamp PSA 1 педалін де қолданды. 2014 жылдан бастап Aguilar педальдерін, күшейткіштерін және шкафтарын қолдады, бірақ кейін Darkglass күшейткіштерін, шкафтарын және эффекттерін пайдаланды. The Real Thing альбомында және одан кейінгі турда Ibanez Tube Screamer және DOD Stereo Bass Flanger педальдарын да қолданды. Ол жылдар бойы қолданған ішектердің тізімі: Rotosound Swing Bass 66 (Бастапқы жылдар, 1989 жылдың басы), Dean Markley Blue Steels (1989 жылдың ортасы), D'Addario Pro Steels/Nickel Bass Strings (1989 жылдың соңы – 1997 жыл), Dunlop Nickel Bass Strings (1997 жыл – қазіргі күнге дейін). Ол әртүрлі ойнау стилін қолдануымен белгілі, медиатор, слэп және саусақпен ойнау әдістерін кезектестіреді. Korn тобының Fieldy-і Гулдтың шеберлігіне және оның Faith No More әріптестерімен арасындағы үйлесімділікке ризашылық білдірді.

Ремикстер

1995 "Engove" – "Caffeine" әнінің аспаптық ремиксі, бастапқыда Faith No More тобына тиесілі. "Металлургия", 1-томда жарияланды.
1997 "Пристина (Билли Гулд Микс)", "Last Cup of Sorrow" синглында қолданылды.
1998 "Du riechst so gut", бастапқыда Rammstein тобының әні. Faith No More ремиксі.