Loudness: Жапондық хэви метал тобының тарихы

Кіріспе

Loudness – 1981 жылы гитарист Акира Такасаки және барабаншы Мунетака Хигучи құрған жапондық ауыр металл тобы. Олар АҚШ-тағы мажор лейблмен келісім-шарт жасасқан алғашқы жапондық металл тобы болды. Loudness кейіннен 26 студиялық альбом (Америкада бес лицензияланған) және 2014 жылға дейін тоғыз концерттік альбом шығарды. Олар өркендеген кезеңдерінде Billboard Top 100 тізіміне енді, сондай-ақ Oricon тізімінде ондаған рет көтерілді. Топ құрамында көптеген өзгерістер болғанына қарамастан, Такасаки – тұрақты мүше болып қала берді, ал топ 1990-шы жылдар бойы қызметін жалғастырып, 2000 жылы бастапқы құрамын қайта біріктірді. Осы құрам 2008 жылдың 30 қарашасына дейін тағы жеті альбом шығарды, содан кейін бастапқы барабаншы Мунетака Хигучи 49 жасында Осакадағы ауруханада бауыр қатерінен қайтыс болды. Оның орнына Масайуки Сузуки келді.

1980-1984 жылдар: Жалқаудан дауысқа дейін

Группа была сформирована гитаристом Акирой Такасаки, басистом Хироюки Танакой и барабанщиком Мунетакой Хигучи после распада рок-группы Lazy в Токио в феврале 1980 года. Трое музыкантов, особенно Такасаки, были недовольны музыкальным направлением своей предыдущей группы и хотели проверить свои способности в новых областях. Подъем движения новых японских хэви-метал групп (Bow Wow, Anthem и т.д.) соответствовал устремлениям и музыкальным тенденциям молодых музыкантов. Тем не менее, басист Танака вскоре отказался быть частью новой метал-группы, стремясь к успеху в бизнесе саундтреков к аниме с группой Neverland. Такасаки пригласил своего друга детства Масаёси Ямаситу в качестве басиста и, после нескольких прослушиваний, группа нашла вокалиста в лице бывшего участника Earthshaker Минору Ниихары. В то время он был студентом университета. С этим составом Loudness подписали контракт с крупным лейблом Nippon Columbia и выпустили свой дебютный альбом The Birthday Eve в ноябре 1981 года. Несмотря на ограниченное присутствие жанра хэви-метал в японских СМИ в то время, виртуозная гитарная игра Такасаки и солидное мастерство других участников группы вскоре стали визитной карточкой их выступлений в студии и на сцене. Воодушевленные хорошими продажами в Японии, группа быстро выпустила четыре студийных альбома, а гитарист Такасаки нашел время для начала сольной карьеры, выпустив альбом Tusk of Jaguar, в записи которого участвовали другие участники группы. В 1983 году, после записи своего третьего альбома The Law of Devil's Land, они отправились в свой первый тур по Соединенным Штатам, за которым последовал тур по Европе, опираясь в основном на силу сингла "Crazy Nights", клип которого получил некоторое ротационное вещание на MTV. Их шестой альбом, Lightning Strikes, снова был спродюсирован Максом Норманом и достиг 64-й позиции в чартах, сделав Loudness всемирно известной группой. Альбом был выпущен в Японии в другой версии под названием Shadows of War. Их успех в Соединенных Штатах подтолкнул группу к написанию более коммерческих поп-металл композиций, таких как сингл "Let It Go". После этого нового и, по-видимому, прибыльного направления в чартах, группа потеряла часть своей японской фан-базы, которая не приняла гомологизацию с американским глэм-метал звуком. Их седьмой альбом Hurricane Eyes был выпущен в 1987 году во всем мире на английском языке. Японская версия была выпущена позже в том же году только в Японии, где Ниихара спел большинство текстов на японском языке. Альбом был спродюсирован известным продюсером и звукоинженером Эдди Крамером, который работал с такими группами, как The Rolling Stones, Led Zeppelin, Jimi Hendrix и Kiss. Песня "So Lonely", переработанная версия "Ares Lament" с альбома 1984 года Disillusion, была спродюсирована Энди Джонсом, еще одним всемирно известным продюсером. Это был последний альбом Loudness, вошедший в чарт Billboard 200 в США, где он оставался в течение 4 недель, достигнув 190-й позиции. Это произошло после предложения продюсера Макса Нормана о том, что англоязычный вокалист может помочь группе добиться успеха на американском рынке. Минору Ниихара продолжил свою певческую карьеру в Японии в качестве фронтмена метал-групп Ded Chaplin, Sly и X. Y. Z.→A, а также выпустил сольный альбом. Новый состав Loudness записал два студийных альбома: Soldier of Fortune в 1989 году и On the Prowl в 1991 году. Последний включал всего три новые песни среди ремейков старого материала, переведенных и исполненных Вескерой. Несмотря на обширные туры и сильную поддержку лейбла, новые альбомы не улучшили положение группы в Америке и, наоборот, еще больше уменьшили японскую фан-базу Loudness. После выхода сингла "Slap in the Face" Вескера покинул Loudness во время своего американского тура в 1991 году, чтобы присоединиться к группе Yngwie J. Malmsteen. Его заменил бывший вокалист Ezo Масаки Ямада, чтобы завершить тур. Смена состава не повлияла на успех группы, поскольку внезапная предрасположенность американской аудитории к грубому и агрессивному звучанию гранжа и альтернативного рока в начале 90-х фактически положила конец американскому приключению Loudness, а также карьере многих других групп из глэм- и хэви-метал сцен.

The band was formed by guitarist Akira Takasaki, bassist Hiroyuki Tanaka and drummer Munetaka Higuchi, coming off the split up of the rock band Lazy in Tokyo in February 1980. The three musicians, Takasaki in particular, were dissatisfied with the musical direction of their previous band and wanted to test their abilities in new areas. The rising movement of new Japanese heavy metal acts (Bow Wow, Anthem, etc.) fit the aspirations and musical tendencies of the young musicians. Nevertheless, bassist Tanaka soon renounced to be part of the new metal group, searching success in the anime soundtrack business with the band Neverland. Takasaki recruited his childhood friend Masayoshi Yamashita as bass player and, after a few auditions, the band found a singer in former Earthshaker member Minoru Niihara. He was a university student at the time. With this line up, Loudness signed to the major record label Nippon Columbia and released their debut album, The Birthday Eve, in November 1981. Despite the reduced presence of the heavy metal genre in the Japanese media at the time The flashy shred guitar work of Takasaki and the solid musicianship of the other band members soon became a trademark of their performances in the studio and on stage. The band, excited by the good sales response in Japan, produced four studio albums in rapid succession, while guitarist Takasaki found the time to start his solo career, releasing the album Tusk of Jaguar, which the other group members played in. In 1983, after recording their third album The Law of Devil's Land, they embarked on their first United States tour, followed by a tour in Europe. relying much on the strength of the single "Crazy Nights", whose video earned some rotation play on MTV. Their sixth album, Lightning Strikes, was once again produced by Max Norman and charted at No. 64, and making Loudness a worldwide attraction. The album was released in Japan in a different version, under the name Shadows of War. Their success in the United States had pushed the group to write more commercial pop metal tunes, like the single "Let It Go". Following this new and apparently chart rewarding direction, the band lost some of their supportive Japanese fan base, which did not accept the homologation to the US glam metal sound. Their seventh album Hurricane Eyes was released in 1987 worldwide with English lyrics. A Japanese version was subsequently released only in Japan later in the year with Niihara singing most of the lyrics in Japanese. The album was produced by the famous producer and sound engineer Eddie Kramer, who had worked with the likes of The Rolling Stones, Led Zeppelin, Jimi Hendrix and Kiss. The song "So Lonely", a reworked version of "Ares Lament" from the 1984 album Disillusion, was instead produced by Andy Johns, another world famous producer. This was the last Loudness album to enter the US Billboard 200 chart, where it remained for 4 weeks, peaking at No. 190. following producer Max Norman's suggestion that an English speaking vocalist could help the band break through in the American market. Minoru Niihara continued his singing career in Japan as frontman of the metal bands Ded Chaplin, Sly and X. Y. Z.→A, besides releasing a solo album. The new Loudness line up recorded two studio albums, Soldier of Fortune in 1989 and On the Prowl in 1991. The latter included only three new songs among remakes of older material translated and sung by Vescera. Despite extensive tours and strong support from their label, the new albums did not improve the band's status in America and, on the contrary, further diminished the Japanese fanbase of Loudness. After the release of the single "Slap in the Face", Vescera left Loudness during their 1991 American tour, to join Yngwie J. Malmsteen's band. He was replaced by former Ezo vocalist Masaki Yamada to finish the tour. The change of personnel did not influence the success of the band, because the sudden predilection of the American audience for the gritty and aggressive sound of grunge and alternative rock bands at the beginning of the 90s, had already de facto put an end to the American adventure of Loudness, as well as to the careers of many other bands from the glam and heavy metal scenes.

1992-1999: Бастапқыға қайту

Жапонияға оралғаннан кейін көп ұзамай Ямашита да топтан шығып, оның орнына бұрынғы X тобының бассишісі Тайджи Савада келді. Бұл құрам 1992 жылы Loudness атты альбомын шығарды, ол Жапонияда No. 2 орынды иеленді, бұл Жапониядағы олардың ең жоғары көрсеткіші болды, ал 1993 жылы Once and for All концерттік альбомы жарық көрді. Бұл жұмыстардағы дыбыс пен музыка Америкада шығарылған альбомдарға қарағанда ауыр әрі агрессивті, және бұл топтың басты композиторы Акира Такасаки мансабындағы жаңа кезеңнің басталуын білдіреді. 1993 жылы топ тағы да ыдыраудың алдында тұрды, Хигучи Ниихараның Sly тобында ойнау үшін кетіп, ал Савада D. T. R. тобын құрды. Такасаки – топтың жалғыз негіз қалаушысы болып қалды, оған тоқты қайта құру қажет болды. Осы кезеңде ол Үндістанға сапар шегіп, буддизмге көшті және Loudness тобын таратуға қарсы дұрыс мотивация тапты. Топты гастрольге шығару үшін Такасаки сол кезде таратылған жапондық хэви-метал тобы Anthem-нің бассишісі және жетекшісі Наото Шибатаны шақырды. Loudness тобының бұл жаңа құрамы 1994 және 1999 жылдар аралығында тағы үш студиялық альбом (Ghetto Machine, Dragon and Engine) және бір концерттік альбомды (Loud 'n' Raw) шығарды. Бұл альбомдардың дыбысы топтың алғашқы жұмыстарынан мүлдем өзгеше, Такасакидің композициялары ауыр психоделикалық және этникалық әсерлерге ие groove metal бағытына қарай бұрылды. Топ Азияда үнемі гастрольдік сапарлар жасады және Еуропаға барды, онда олар 1999 жылы Dynamo Open Air фестиваліне қатысты, Spiritual Canoe альбомын шығарып, қайта қосылу турына шықты. Бұл бір реттік шара ретінде жоспарланғанымен, топтың туған Жапониядағы қайта қосылуының танымалдылығы күшті болды және топ жазбаларды және концерттік іс-шараларды жалғастыруға шешім қабылдады. 2000 жылғы қайта қосылудан бері жыл сайын кем дегенде бір студиялық альбом және бір DVD шығарылды, сондай-ақ 2005 жылғы атақты K-1 жекпе-жегіші Мусашиге арналған ("The Battleship Musashi") тақырыптық ән сияқты жеке жазбалар да болды. Loudness тобының жаңа студиялық альбомдарында топ 1980-жылдардағы әртүрлі музыкалық әсерлерді топтың мелодикалық метал дыбысымен біріктіруге тырысады, композицияның өте әртүрлі стильдерін қабылдайды. Нәтижесінде әндердің әртүрлі жинағы пайда болады, классикалық хэви-метал дыбысынан бастап спид-метал, трэш-метал және гранжқа дейін, этникалық және тіпті хип-хоп әсерлерімен. Олар 2008 жылдың қазан айында Үлкен Токио аймағының Сайтама Супер Аренасында Mötley Crüe тобымен бірге ойнады, сеанстық барабаншы Козо Суганума (Fragile, Ded Chaplin) Хигучидің орнын толтырды. 2008 жылдың 30 қарашасында Мунетака 49 жасында Осакадағы ауруханада қайтыс болды. 2008 жылдың желтоқсан айында топ өз веб-сайтында бастапқы барабаншы Мунетака Хигучидің өлімі туралы мынадай мәлімдеме жасады: "Мунетака Хигучи 2008 жылдың 30 қарашасында таңертең Осака қаласындағы ауруханада бауыр қатерінен қайтыс болды. Оның отбасының рұқсатымен біз оның қайтыс болғанын ресми түрде жариялаймыз. Біз бұл хабарламаның кешіккенін түсінеміз және бұл үшін кешірім сұраймыз. Оның және оның отбасының өтініші бойынша, жерлеу рәсімі жеке түрде өтеді. Баспасөз және жанкүйерлер үшін оған қоштасу мүмкіндігін ұсынамыз. Ол бауыр қатерінен ауырып, соңғы сегіз айда бірнеше рет емделу үшін ауруханаға түсіп-шықты. Ол аурумен күресте өте оң көзқарас танытты. Оның сахнаға қайта оралып, жанкүйерлер алдында ойнауға деген зор ықыласы болды. Оның өлімі өте кенеттен және ерте болды. Ол өмірін рок-барабаншы ретінде толыққанды өткізді, ол бізге әрқашан үміт пен арман сыйлады. Оның музыкаға деген жан-тәнімен сүйіспеншілігі ұзақ уақыт бойы сақталады. Мунетака, біз сіздің бар еңбегіңізге алғыс айтамыз және осы әлемде бізбен бірге өмір сүрген керемет 49 жыл үшін. Біз сіздердің оған арнап жіберген көңіл айтуларыңыз үшін ризашылығымызды білдіреміз."

Soon after their return to Japan, Yamashita also left the band and was replaced by former X bassist, Taiji Sawada. This line up produced the self titled album Loudness in 1992, which charted in Japan at No. 2, becoming their highest charting album in Japan, and the 1993 live album Once and for All. The sound and the music presented in those works is heavier and more aggressive than in the albums produced in America and marks the beginning of a new phase in the career of Akira Takasaki, main composer of the band. In 1993, the band was again on the verge of falling apart, with the departure of both Higuchi, who went to play in Niihara’s Sly, and Sawada, who founded D. T. R. Takasaki remained the only founding member, with a band to reinvent. In this period he traveled to India and converted to Buddhism, and found the right motivations to not disband Loudness. To bring the band on tour, Takasaki completed the roster with Naoto Shibata, bassist and leader of the then disbanded Japanese heavy metal band Anthem. This new incarnation of Loudness released three other studio albums (Ghetto Machine, Dragon and Engine) and one live album (Loud 'n' Raw) between 1994 and 1999. The sound of these releases is quite different from the band’s earlier works, with Takasaki’s compositions veering strongly towards groove metal with heavy psychedelic and ethnic influences. The band toured regularly in Asia and went to Europe, where they participated to the 1999 edition of the Dynamo Open Air Festival. releasing the album Spiritual Canoe and conducting a reunion tour. Although intended to be a one time event, the popularity of the band's reunion in their native Japan was overwhelming and the band decided to continue recording and live activities. At least one studio album and one DVD release have followed every year since the 2000 reunion, in addition to one off recordings, like 2005's theme song for famed K 1 fighter Musashi ("The Battleship Musashi"). In the new Loudness studio albums, the band tries again the fusion of different musical influences with the melodic metal sound of the band from the 1980s, adopting very different styles of composition. The result is often a rather heterogeneous collection of songs, going from classic heavy metal sound to speed metal, thrash metal and grunge, with ethnic and even hip hop influences. They played with Mötley Crüe in October 2008 at the Greater Tokyo Area's Saitama Super Arena, with session drummer Kozo Suganuma (Fragile, Ded Chaplin) filling in for Higuchi. On November 30, 2008 Munetaka died from his illness at a hospital in Osaka at age 49. In December 2008, the band issued the following statement on their website about the death of original drummer Munetaka Higuchi:
"Munetaka Higuchi passed away from liver cancer at a hospital in Osaka city in the morning of 30 November 2008. With permission from his family, we are officially announcing his passing. We realize this announcement came late and we apologize for that. With his and his family's request, a wake and funeral will be held privately. For the press and the fans, we will make sure that you have an opportunity to say your goodbyes to him at later time. For the last eight months since he was diagnosed with liver cancer, he had been in and out of the hospital several times for the treatment. For the entire time, he was very positive and bravely fighting this disease. He had this strong desire to come back to the stage to play for the fans again. His death came very suddenly and was a very immature one. He lived his life to the fullest as a rock drummer who always gave us hopes and dreams. His heart and soul for music will be succeeded for a long time to come. Munetaka, we are grateful for all your hard work and the great 49 years you lived with us here in this world. We would like to express our appreciation for all your condolences sent here for him."