Кіріспе

Американдық актер (1917–1981)
Ричард Аллен Бун (18 маусым 1917 – 10 қаңтар 1981) – 50-ден астам фильмде түскен және батыс фильмдеріндегі рөлдерімен, оның ішінде «Have Gun – Will Travel» телесериалындағы басты рөлімен әйгілі американдық актер.

Ерте өмір

Бун Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында Сесил (туған тегі Беккерман) және корпоративтік заңгер, шекарашы Дэниел Бунның ағасы Сквайр Бунның бес буын немересі Кирк Э. Бунның ортаншы баласы болып дүниеге келді. Оның анасы еврей, орыс иммигранттарының қызы болған. Ричард Бун Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Гувер орта мектебін бітірген. Ол Калифорния штатының Пало-Альто қаласындағы Стэнфорд университетінде оқыды, онда Theta Xi студенттік қауымдастығының мүшесі болды. Стэнфордты бітіруге үлкермей оқудан шығып, мұнай өндіруші, бармен, суретші және жазушы болып жұмыс істеді. 1941 жылы Бун АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитында үш кемеде қызмет етті, Grumman TBF Avenger торпедалық бомбалаушыларында авиациялық қару-жарақ шебері, ұшқыштар тобының мүшесі және құйрық пулеметшісі ретінде соғысқа қатысты, кіші офицер дәрежесінде қызметін аяқтады.

Ерте оқыту

Боун жастық шағында Калифорния штатының Карлсбад қаласындағы Сан-Диего армия және әскери-теңіз академиясына оқуға түсті, онда Вирджиния Аткинсонның жетекшілігімен театр өнерімен танысты. Соғыстан кейін Бун G.I. Bill арқасында Нью-Йорктегі Актерлер студиясында актерлік шеберлікті үйренді.

Бродвей

"Жасқанды" және "әдістемелік" Буун 1947 жылы Джудит Андерсон мен Джон Джилгудтың қатысуымен "Медея" қойылымымен Бродвей сахнасында дебют жасады; ол 214 қойылымға созылды. Содан кейін ол "Макбет" (1948) қойылымында ойнады. Буун "The Front Page" (1949–50) пьесасы негізінде түсірілген, қысқа ғана мерзімге тоқтаған телесериалда, сондай-ақ "Actors Studio" және "Suspense" сияқты антологиялық сериалдарда пайда болды. Ол Мартин Ритт режиссерлік еткен, Дороти Гишпен бірге ойнаған "Адам" (1950) қойылымымен Бродвейге қайта оралды; ол 92 қойылым көрсетті. Элия Казан Буунды режиссер Льюис Майлстоун үшін актрисаның киноға сынағына қатысуына көмектесу үшін пайдаланды, оған репликалар айтты. Майлстоун актрисадан әсер алмады, бірақ Буунның дауысы оған ұнады, сондықтан ол оны Голливудқа шақырды, онда оған Fox компаниясымен жеті жылдық келісімшарт ұсынды.

20th Century Fox телеарнасы

1950 жылы Бун «Майлстоунның Монтесума залдары» (1951) фильмінде теңіз офицері рөлімен экранда алғаш рет пайда болды. «Фокс» оны «Call Me Mister» (1951) және «The Desert Fox: The Story of Rommel» (1951) фильмдерінде әскери рөлдерде пайдаланды. Ол «Монтананың қызыл аспаны» (1952), «Техастың оралуы» (1952), «Кенгуру» (1952; режиссері Майлстоун) және «Гаучо жолы» (1952) фильмдерінде ірі рөлдерде ойнады. Элия Казан оны «Тік арқандағы адам» (1953) фильмінде түсірді. Ол «Вики» (1953) және «Жаман адамдар қаласы» (1953) фильмдерінде де ойнады. 1953 жылы ол «Көмекей» фильмінде Понтий Пилат рөлін сомдады, бұл – алғашқы «Синемаскоп» фильмі болды. Фильмде оның тек бір ғана көрінісі бар, онда ол Христианды мойындауға бұйрық берілген жүзбасы рөлін ойнаған Ричард Бертонға нұсқау береді. Бун екінші «Синемаскоп» фильмі «12 мильдік рифтің астында» (1953) да пайда болды. Бун «Panoramic» компаниясы үшін екі фильм түсірді, олар «Fox» арқылы таралды: «The Siege at Red River» (1954) және «The Raid» (1954). Содан кейін ол студияны тастап, келісімшартты бұзды.

Медициналық көмек

"Монтезума сарайлары" фильмінің түсірілім кезінде ол "Драгнет" фильмінің продюсері және басты рөлді сомдаған Джек Уэббпен достық қарым-қатынас орнатты. Бун "Драгнет" фильмінің 1954 жылғы нұсқасында ойнады. Уэбб NBC телеарнасы үшін дәрігер туралы сериал дайындап жатқан еді. 1954–1956 жылдары Бун "Medic" деп аталатын медициналық драмадағы басты рөлде танымал болды.

Бун Рэндольф Скоттпен бірге "The Tall T" (1957) фильміндегі рөлімен өзінің ең жақсы рөлдерінің бірін сомдады. Ол Элеонор Паркермен бірге "Лиззи" (1957) фильмінде түсті және "Гармент джунгли" (1957) фильмінде жауыз рөлде ойнады.

Қаруды ұстаңыз Саяхаттайтын боласыз

Боунның келесі телесериалы "Қаруым бар – Саяхатқа дайынмын" оны 19 ғасырдың аяғындағы американдық Батыстағы ақылды, мәдениетті, бірақ қатал жалдамалы мерген Паладин рөлі арқасында ұлттық жұлдызға айналдырды. Шоуды алғаш рет актер Рэндольф Скоттқа ұсынған, бірақ ол бас тартып, сценарийді Буунға "Он ізделіс азаматы" фильмін түсіріп жатқанда берді. Шоу 1957 жылдан 1963 жылға дейін көрсетілді, ал Бун 1959 және 1960 жылдары көбірек "Эмми" жүлдесіне ие болды. Шоу көрсетіліп жатқан кезеңде Бун "Мен тірілерді жерлеймін" (1958) фильмінде ойнады және 1959 жылы Бродвейде "Бәсекелестік" спектаклінде Авраам Линкольн рөлінде өнер көрсетті, ол 81 қойылымға созылды. Ол "Playhouse 90" және "The United States Steel Hour" сериалдарының эпизодтарында, сондай-ақ "The Right Man" (1960) телефильмінде эпизодтық рөлдерде де ойнады. "Аламо" (1960) фильмінде Сэм Хьюстонның эпизодтық рөлін сомдады, "Дабылдың күркірі" (1961) фильмінде басты рөлді ойнады және Джон Браунның денесі туралы телеверсияны баяндады. Бун кейде "What's My Line?" викториналық телешоуында қонақ панельші және құпия қонақ болды. Сол бағдарламада ол Джон Чарльз Дейлимен бірге "The Front Page" телешоуында бірге жұмыс істеген күндері туралы әңгімелесті.

Ричард Бун шоуы

Бунның өзінің "Ричард Бун шоуы" атты телеантологиясы болды. 1963-1964 жылдары ғана көрсетілгенімен, ол 1964 жылы Дэнни Кей шоуы және Дик Ван Дайк шоуымен бірге төртінші Эмми номинациясын алды. "Ричард Бун шоуы" 1964 жылы "Ең үздік шоу" санатында "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды.

Гавайи

Апта сайынғы шоуының аяқталуынан кейін Бун отбасымен Гавайидің Гонолулу қаласына көшіп барды. Ол материкке қайтып оралып, «Рио Кончос» (1964), Шарлтон Хестонмен бірге «Соғыс Лорды» (1965), Пол Ньюменмен бірге «Hombre» (1967) және «Cimarron Strip» сериалында түсті. Соңғысы ол бірінші рет басқа біреудің шоуында эпизодтық рөлде ойнағаны еді, және ол режиссер, досы Ламонт Джонсонға деген құрмет ретінде жасады. «Телевизиядағы ең жақсы жұмысыңызды жасау қыңыр болып барады», - деді ол. 1965 жылы ол «Рио Кончос» үшін «Үздік әрекеттік рөл» сыйлығында үшінші орын алды; Шон Коннери «Алтын саусақ» фильмімен бірінші орынды, ал Бёрт Ланкастер «Поезд» фильмімен екінші орынды жеңіп алды. Оахуда тұрып жатқанда, Бун Леонард Фрименді «Гавайи Five-O» сериалын Гавайиде ғана түсіруге көндірді. Бұрын Фримен Гавайиде жай ғана түсірілімдер жасап, негізгі өндірісті Оңтүстік Калифорнияда жүргізуді жоспарлаған еді. Бун және басқалар Фрименді аралдар ірі телесериалға қажетті барлық қолдау көрсете алатынына және басқаша алуға болмайтын шынайылықты ұсына алатынына сендірді. Бунның Гавайиге деген сүйіспеншілігіне тәнті болған Фримен оған Стив МакГарретт рөлін ұсынды; алайда Бун одан бас тартты, және рөл Джек Лордқа берілді, ол Бун сияқты штатқа құштарлықпен қарады, бұл Фримен үшін өте маңызды болды. Кездейсоқ жайтқа, Лорд Бунмен бірге «Have Gun – Will Travel» сериалының «Three Bells to Perdido» атты тұңғыш эпизодында ойнаған еді. Ол кезде Бун CBS телеарнасы үшін «Кона Кост» (1968) пилотын түсірді, оның CBS арнасы сериал ретінде қабылдауына үміттенеді («Мен тағы бір сериал жасағым келмейді», - деді ол, - «бірақ мен үш жыл бойы Гавайиде өндіріс бастау үшін күресіп келемін, және егер сериал оған көмектесе, мен оны жасаймын»). Бунның қосымша өндірушісі болған «Кона Кост» кинотеатрларда көрсетілді. Бун «Күннің астында» (1971), «Қауіпті егін» (1972) және «Қош сау бол, жаным» (1972) телефильмдерінде ойнады. Осы шарада ол Флоридаға көшіп барды.

Хек Рамзи

1970 жылдардың басында Бун қысқа ғана өмір сүрген "Хек Рамси" телесериалында ойнады. Бұл сериалды Джек Уэбб "Mark VII Limited Productions" үшін жасаған еді. Ол 20 ғасырдың басындағы батыс үлгісіндегі полиция детективі туралы болды, ол қарудан гөрі ақыл-ойы мен криминалдық сараптама дағдыларын қолдануды ұнатты. Рамси кейіпкерінің өмірбаянында ол жастығында шекарадағы заң сақшысы және қарулы адам болғандығы айтылады. Есейген соң, ол Оклахома штатындағы шағын қаланың полиция бастығының орынбасары болды, әлі де шебер атушы еді және қысқа ұңғылы Colt Single Action Army револьверін алып жүрді. Бун 1972 жылы сұхбат берушіге: "Білесіз бе, Хек Рамси Паладинге өте ұқсайды, тек толықрақ", - деді.

Израиль

Бун 1970 жылы түсірілген "Мадрон" (1970) фильмінде ойнады. Бұл Израильден тыс жерде түсірілген алғашқы израильдік фильм, оқиғасы 1800 жылдардағы Америка батысында өтеді. 1979 жылы ол Израиль премьер-министрі Ицхак Рабинден "израиль киносына қосқан үлесі үшін" марапат алды. Бунның соңғы рөлдері "Қысқы өлімдер" (1979) және "Бушидо қылышы" (1979) фильмдерінде болды.

Жеке өмір

Бун үш рет үйленген: Джейн Хоппермен (1937–1940), Мими Келлимен (1949–1950) және Клэр МакАлунмен (1951 жылдан өмірінің соңына дейін). МакАлуннан туған ұлы Питер Бун бірнеше "Have Gun – Will Travel" эпизодтарында бала актер ретінде жұмыс істеді. 1963 жылы Бун автокөлік апатында жарақат алды. 1970 жылы Бун Гавайиден Флорида штатының Сент-Огастин қаласына көшіп келді және теледидарда немесе кинода түспеген кезде, 1981 жылы қайтыс болғанға дейін жыл сайынғы жергілікті "Крест және қылыш" қойылымында жұмыс істеді. Өмірінің соңғы жылы Бун Флориданың мәдени елшісі болып тағайындалды. 1970 жылдары ол "It Seems to Me" деген бағанды "The Town and Traveler" деп аталатын кішкентай, тегін жарияланған газетке жазды. Оның өмірбаянындағы кейбір қағаз түрі Сент-Огастин тарихи қоғамында сақтаулы. Сондай-ақ, ол 1972–1973 жылдары Флаглер колледжінде актерлік шеберлігінен дәріс берді.

Өлім

Бун 1981 жылдың 10 қаңтарында Флорида штатының Сент-Огастин қаласындағы үйінде жұтқыншақ рагының асқынуларынан қайтыс болды. Оның күлі Гавайи жағалауындағы Тынық мұхитында таратылды.