Томас Бэнсон Стэнли: Вирджиния саяхатшысы және губернаторы

Кіріспе

Америкалық саясаткер (1890–1970)

Томас Бэнсон Стэнли (16 шілде 1890 – 10 шілде 1970) – американдық саясаткер, жиһаз өндіруші және Холштейн тұқымды ірі қара мал өсіруші. Демократ және Бёрд ұйымының мүшесі Стэнли Вирджиния штатында түрлі саяси лауазымдарда қызмет етті, оның ішінде Вирджиния делегаттар палатасының 47-ші спикері және штаттың 57-ші губернаторы болды. Ол АҚШ Жоғарғы Сотының «Браун против Білім беру кеңесі» ісі бойынша қабылдаған шешімдерімен талап етілген мектептердегі бөлінуге қарсы тұру мақсатындағы «Массивті қарсылық» стратегиясын қолдауымен белгілі болды. Вирджиния штатының осы шешімдерді жоғауға жасаған әрекеті (кейін Вирджиния Жоғарғы Соты мен федералдық соттар тарапынан жойылды) «Стэнли жоспары» деп аталды.

Ерте өмір

Ол 1838 жылдың 8 қаңтарында – 1915 жылдың 12 наурызында Крокет Стэнли мен 1845 жылдың 17 тамызында – 1922 жылдың 9 сәуірінде дүниеден өткен Сьюзан Матильда Уокер отбасында Вирджиния штатының Генри округындағы Спенсер қаласының жанындағы фермада жеті баланың ең кішісі болып дүниеге келді. 1918 жылдың 24 қазанында Вирджиния штатының Басет қаласында Анн Покахонтас Басетке (28 қараша 1898 – 20 қазан 1979) үйленді. Энн – Бассет жиһаздарының негізін қалаушы Джон Дэвид Бассеттің (14 шілде 1866 – 26 ақпан 1965) және Нэнси Покахонтас Хандлидің (21 қараша 1862 – 11 қаңтар 1953) қызы. Стенли 1912 жылы Нью-Йорк штатының Пукипси қаласындағы Истман бизнес колледжін бітірді.

Бизнес

Стенли 1924 жылға дейін әйелінің әкесінің компаниясы, Басетт Жиһазында атқарушы болып жұмыс істеді, содан кейін ол кетіп, Вирджиния штатындағы жетекші жиһаз өндірушісі – Стенли Жиһазын құрды, бұл болашақта Стенлитаун қаласына айналды. Оның ұлдары Томас Бэнсон Стэнли және Джон Дэвид Стэнли Стенли Жиһазына қосылды.

Саясат

Ұлы депрессия басталғанда Генри округі сайлаушылары Стэнлиді Вирджиния штатының Делегаттар палатасында (толық емес жұмыспен) өкілдік етуге сайлады. Бірнеше рет қайта сайланған ол 1930 жылдан 1946 жылға дейін қызмет етті, ал әріптес делегаттар оны 1942 жылдан 1946 жылға дейін спикер етіп сайлады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін сайлаушылар Стэнлиді АҚШ Өкілдер палатасына сайлады, онда ол Вирджиния штатының 5-ші округін 1946 жылдың 5 қарашасынан 1953 жылдың 3 ақпанына дейін, Стэнли Вирджиния штатының губернаторы лауазымына үміткер болу үшін отставкаға кеткенге дейін өкілдік етті. Бэрд ұйымының адал жақтасы және Вирджинияның бұрынғы губернаторы Уильям М. Так осы орынға мұрагер болды. 1953 жылы Бэрд ұйымы Стэнлиді Вирджиния штатының губернаторы лауазымына кандидат ретінде таңдады, ол демократиялық іріктеуде жеңіске жетті. Бас сайлауда Стэнли республикашыл Теодор Рузвельт Далтонды және тәуелсіз Говард Карвилді оңай жеңіп алды. Ол 1954 жылдан 1958 жылға дейін Вирджиния штатының губернаторы болды. Губернатор ретінде Стэнли штаттық ауруханалардың басқаруын жақсартты және психикалық денсаулық сақтау орталықтары мен мемлекеттік мектептерге қаржыландыруды арттырды. Губернатор болып қызмет еткен кезеңде Стэнли қақтығысқа ұшырады. 1954 жылғы заң шығару сессиясында Бэрд ұйымының ескі гвардиясы мен «Жас түркілер» (көптеген қайта оралған әскери қызметкерлер) арасындағы бюджеттік күрес, бюджеттік артықшылықтар және білім берудің тарихи тұрғыдан жеткіліксіз қаржыландырылуы (әсіресе ақ емес вирджиниялықтарға қатысты) штаттың Демократиялық партиясындағы қарым-қатынастарға бір буынға әсер етті. Стэнли сегрегацияны қолдады, және АҚШ Жоғарғы соты «Браун против Білім беру кеңесі» ісінде (Вирджиния штатының Принс-Эдвард округінен түскен қосымша іс бар) оны екі рет заңсыз деп жариялады. 1954 жылғы «Браун» шешімінен кейін губернатор Стэнли негізінен Оңтүстік Вирджиниядан (Вирджиния штатының Бас Ассамблеясында тарихи тұрғыдан артық өкілдік етілген және саяси тұрғыдан ақ емес вирджиниялықтарды сайлау құқығынан айырудың әртүрлі әдістеріне тәуелді) саясатшылардан тұратын комиссия тағайындады. Олар сегрегацияны заңнамалық жолмен сақтау жолдарын, соның ішінде мектеп ваучерлері бағдарламасын зерттеуге міндеттелді. Осы уақытта АҚШ сенаторы Гарри Ф. Берд «Массивті қарсылық» деп аталатын стратегияны жариялады, ал Richmond News Leader газетінің редакторы Джеймс Дж. Килпатрик 1956 жылы өткізілген арнайы заң шығару сессиясында қабылданған және «Стэнли жоспары» деп аталған одан да қатаң саясатты жақтады. Вирджиния және федералды соттар жоспардың көп бөлігін губернатор Стэнлидің өкілеттігі аяқталғаннан кейін үш жыл ішінде заңсыз деп жариялады. Шындығында, губернатор Стэнли мектептерді ажыратуды болдырмау үшін жабуға уәде бергенімен, жоспардың бұл аспектісі алғаш рет келесі губернатор Дж. Линдсей Алмонд басшылығымен сынақтан өтті, федералдық комиссия 1958 жылы Шарлоттсвилл мектептерін ажыратуға бұйрық бергеннен кейін.

As the Great Depression began, Henry County voters elected Stanley to represent them (part time) in the Virginia House of Delegates. Re elected multiple times, he served from 1930 to 1946, and fellow delegates elected him their speaker from 1942 to 1946. After the end of World War II, voters elected Stanley to the U. S. House of Representatives, where he represented Virginia's 5th district from November 5, 1946, until February 3, 1953, when Stanley resigned on to run for Virginia's governor. Fellow Byrd Organization loyalist and former Virginia Governor William M. Tuck succeeded to the seat. The Byrd Organization selected Stanley to be the Democratic candidate for governor of Virginia in 1953, and he won the Democratic primary. In the general election, Stanley handily defeated Republican Theodore Roosevelt Dalton and Independent Howard Carwile. He served as the governor of Virginia from 1954 to 1958. As governor, Stanley improved the administration of state hospitals and increased funding to mental hospitals and public schools. While governor, Stanley became embroiled in conflict. The budget fight between the Old Guard of the Byrd Organization and the Young Turks (many returning military veterans) over budget surpluses and historic underfunding of education (especially egregious with respect to non white Virginians) in the 1954 legislative session affected relations in the state's Democratic Party for a generation. Stanley supported segregation, and the United States Supreme Court declared such illegal twice in Brown v. Board of Education (which included a companion case from Prince Edward County, Virginia). After the 1954 Brown decision, Governor Stanley appointed a committee of mainly politicians from Southside Virginia (historically over represented in the Virginia General Assembly and which depended politically on various methods of disenfranchising non white Virginians) to study ways to preserve segregation through legislative means, including a school voucher program. Meanwhile, U. S. Senator Harry F. Byrd declared the strategy known as Massive Resistance, while Richmond News Leader publisher James J. Kilpatrick advocated a more drastic policy, which passed a special legislative session in 1956 and became known as the Stanley Plan. Most parts were declared illegal by Virginia and federal courts within three years, long after Governor Stanley's term had ended. In fact, although Governor Stanley had vowed to close schools to prevent their desegregation, that aspect of the plan was first tested under the next governor, J. Lindsay Almond after a federal panel ordered desegregation of Charlottesville schools in 1958.

Сайлау тарихы

1946 жылы Стэнли АҚШ Өкілдер палатасына сайланды және бірден екі сайлауда да республикашыл Уильям Крейзиді жеңіп, тиісінше 75,4% және 73,52% дауыс жинады. 1948 жылы Стэнли 99,53% дауыспен қайта сайланды, тәуелсіз кандидат Джин Грейбилді жеңді. 1950 жылы Стэнли қарсылықсыз қайта сайланды. 1952 жылы Стэнли қарсылықсыз қайта сайланды. 1953 жылы Стэнли 54,76% дауыспен Вирджиния штатының губернаторы болып сайланды, республикашыл Теодор Р. Далтон мен тәуелсіз кандидат Ховард Хирнесс Карвайлді жеңді.

Кейінгі жылдар

Губернаторлық мерзімі аяқталғаннан кейін Стэнли жиһаз бизнесіне қадағалаушылықты қайта бастады, сондай-ақ Бірінші Ұлттық банктың вице-президенті және директоры, мемлекеттік және жергілікті кірістер мен шығыстар жөніндегі комиссияның төрағасы болды.