Леонард Рэй Блэнтон: Теннесси губернасы және сотқа түскен саяхатшы
Ray Blanton
Леонард Блэнтон (1930-1996) – Теннесси штатының 44-ші губернаторы, АҚШ конгресмені. Саяси мансабында реформалар жасаған, бірақ сыбайлас жемқорлыққа қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1930–1996)
American politician (1930–1996)
Леонард Рей Блантон (10 сәуір 1930 – 22 қараша 1996) – американдық бизнесмен және саясаткер, 1975 жылдан 1979 жылға дейін Теннесси штатының 44-ші губернаторы болған. Сондай-ақ ол 1967 жылдан 1973 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында үш мерзім қызмет етті. Ол бірқатар мемлекеттік реформаларды бастады және Теннессиге шетелдік инвестициялар тартуда маңызды рөл атқарды, бірақ губернаторлық қызметі кешірімдер мен алкоголь лицензияларын сатуға байланысты дау-дамағлмен дақтанды. 1951 жылдан 1953 жылға дейін Индиана штатының Мурсвилл қаласында мектепте сабақ берді, содан кейін отбасылық құрылыс бизнесі – B&B Construction компаниясында жұмыс істеу үшін Адамсвиллге оралды. Ол жалпы сайлауда жеңіске жетіп, екі рет қайта сайланды. Конгрессмен ретінде Блантонның қатысуы төмен болды, маңызды заң жобаларын ұсынбады және тек екі комитетте жұмыс істеді: Мемлекетаралық және шетелдік сауда комитеті және Колумбия округі комитеті. Оның орнына ол сайлаушыларына, әсіресе Теннессидегі жобаларды, соның ішінде штаттағы алғашқы Head Start бағдарламасын қаржыландыруға баса назар аударды. Блантон соғысқа қарсы қозғалысты сынады.
Leonard Ray Blanton (April 10, 1930 – November 22, 1996) was an American businessman and politician who served as the 44th governor of Tennessee from 1975 to 1979. He also served three terms in the U. S. House of Representatives, from 1967 to 1973. Though he initiated a number of government reforms and was instrumental in bringing foreign investment to Tennessee, his term as governor was marred by scandal over the selling of pardons and liquor licenses. He taught school in Mooresville, Indiana, from 1951 to 1953, when he returned to Adamsville to work in the family construction business, B&B Construction. He went on to win the general election, and was twice reelected. As a congressman, Blanton had relatively poor attendance, sponsored few bills of significance, and served on just two committees: the Interstate and Foreign Commerce Committee, and the District of Columbia committee. He instead focused on his constituents, namely by trying to acquire funding for projects in Tennessee, including the state's first Head Start Program. Blanton criticized the anti war movement,
Теннесси 1970 жылғы халық санауынан кейін бір конгресс округін жоғалтты, ал заң шығарушы орган Блантонның аумағының көп бөлігін танымал демократ Эда Джонстың көршілес 8-ші округімен біріктірді. Біріктірілген округ Блантонның округтік нөмірін сақтады, бірақ географиялық тұрғыдан Джонстың округіне жақын болды. 1972 жылы Джонсқа қарсы сайлауға түспей, Блантон АҚШ Сенатына үміткер болуға шешім қабылдады. Ол Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіске жетіп, жалпы сайлауда республикалық үміткер Говард Бейкермен күш сынасты. Блантоннан өзгеше, Бейкер дауыс беру құқығы туралы заңды және дауыс беру жасын төмендетуді қолдады, бұл оған екі маңызды сайлаушылар тобының – афроамерикандықтар мен жастардың қолдауын алуға көмектесті.
Tennessee lost a congressional district after the 1970 census, and the legislature merged most of Blanton's territory with the neighboring 8th District of popular fellow Democrat, Ed Jones. The merged district retained Blanton's district number, but was geographically more Jones' district. Rather than run against Jones in 1972, Blanton decided to run for the U. S. Senate. He easily won the Democratic primary, and faced the Republican incumbent, Howard Baker, in the general election. Unlike Blanton, Baker had supported the Voting Rights Act and the lowering of the voting age, helping him make inroads among two key constituencies, black voters and young voters.
Скандалдар
Блантонның әкімшілігі жиі артық шығындар жасауда айыпталды. Ол 20 сотталған қылмыскерді қоса алғанда, 20 мың доллар көтеріңкі жалақыны қабылдады. Блантон кешірімдер мемлекеттік түрмедегі тұтқындар санын азайту туралы сот бұйрығын орындау мақсатында берілгенін мәлімдесе де, ФБР және екі партияның өкілдері кешірімдердің сол кезде тергеліп жатқан даулы іске қатысы болуы мүмкін деп алаңдады. Блантонды кешірімдер ісі бойынша ресми айыптамағанмен, кейіннен пошта арқылы алаяқтық, құпия келісім және алкоголь лицензияларын сату үшін қорқыту сияқты айыптар қойылды. Ол кінәлі деп танылып, федералды түрмеге жіберілді. 22 ай өтегеннен кейін 1986 жылдың 18 шілдесінде босатылды, бірақ соттың істі қайта қарау шешімімен бұл шешім күштен шығарылды. Толық Алтыншы апелляциялық округ соты Блантонның айыптауларын растады, ал Жоғарғы сот оны қараудан бас тартты. 1988 жылдың қаңтар айында жеке шағым арқылы 11 айыптың 9-ы алынып тасталды.
Blanton's administration was frequently accused of extravagant spending. He accepted a controversial $20,000 pay raise, including 20 convicted murderers. While Blanton stated the pardons were to comply with a court order to reduce the state's prison population, the FBI and members of both parties grew concerned that the pardons were related to the alleged scandal then under investigation. Although never formally charged in the pardons matter, Blanton was eventually indicted on charges of mail fraud, conspiracy, and extortion for selling liquor licenses. He was convicted and sentenced to federal prison. Released on July 18, 1986, after serving 22 months, that decision was vacated by the court's decision to re hear the case en banc. The full Sixth Circuit Court affirmed Blanton's convictions, and the Supreme Court denied review. In January 1988, 9 of the 11 charges were thrown out in a separate appeal.
Кейінгі өмірі
Блантон өмірінің соңғы он жылдығын атын ақтауға жасаған әрекеттері нәтижесіз аяқталды. 1988 жылы ол зейнетке шыққан Эд Джонстың 8-ші округтен конгресске сайлауға түсті. Бірақ ол жеңіске жеткен Джон Таннерден көп қалып қойды, дауыстардың бар болғаны 10 пайызынан астам жинады. Кейін Хендерсондағы Форд дилерлік орталығында жеке жұмыс істеді. Блантон 1996 жылғы 22 қарашада Джексон қаласындағы Джексон-Мэдисон округі ауруханасында бауыр трансплантациясын күтіп отырғанда қайтыс болды.
Blanton spent the last decade of his life trying unsuccessfully to clear his name. In 1988, he ran for the retiring Ed Jones' 8th district congressional seat. He finished far behind the eventual winner, John Tanner, winning just over 10% of the vote. He then became privately employed at a Ford dealership in Henderson. Blanton died on November 22, 1996, at the Jackson Madison County Hospital in Jackson while awaiting a liver transplant.
Мари
Кешірімдер дауының бір бөлігі Питер Маас, "Серпико" кітабының авторы, жазған "Мари: Шын оқиға" кітабына айналды, және кейіннен Сисси Спейчек Мари Раггианти рөлінде ойнаған "Мари" (1985) фильміне бейімделді. Адвокат және болашақ АҚШ сенаторы Фред Томпсон, Раггиантидің адвокаты болған, осы фильмде актерлік мансабын бастады, онда ол өзінің рөлін сомдады. Кешірімдер дауы және басқа да оқиғалар Блантон әкімшілігіне қарсы тергеуді басқарған, Нэшвиллдегі ФБР агенты Хэнк Хиллин жазған "ФБР коды: Теннпар" кітабында толыққанды сипатталған.
A portion of the story of the pardons scandal was made into a book, Marie: A True Story, by Peter Maas, author of Serpico, and eventually made into the motion picture Marie (1985), starring Sissy Spacek in the title role of Marie Ragghianti. Attorney and future U. S. Senator Fred Thompson, who had served as Ragghianti's lawyer, launched his acting career in this picture, portraying himself. The pardons scandal, as well as others, are also detailed in the book FBI Codename TENNPAR, written by Hank Hillin, the Nashville based FBI agent who led the investigation into the Blanton administration.
Отбасы
Блантон 1949 жылы Бетти Литтлфилдке үйленді. Олар 1979 жылы ажырасып, үш балалары болды. Ол Шило ұлттық әскери паркіндегі Джордж Манс кабинасымен алмастырылғанға дейін, әйгілі кабинаның алғашқы иесі Льюис Викерден тараған. Блантон 1988 жылы Конгресске қайта сайлануға тырысқан кезінде Карен Флинтке үйленді.
Blanton married Betty Littlefield in 1949. They had three children before they divorced in 1979. He is descended from Lewis Wicker, the original owner of the famous cabin before its relocation to replace the George Manse cabin at Shiloh National Military Park. Blanton married Karen Flint in 1988, during his comeback bid for Congress.