Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз саксофонисі (1909–1973)
American jazz saxophonist (1909–1973)
Бенджамин Фрэнсис Вебстер (27 наурыз 1909 – 20 қыркүйек 1973) – американдық джаз тенор саксофонисі.
Benjamin Francis Webster (March 27, 1909 – September 20, 1973) was an American jazz tenor saxophonist.
Ерте өмір және мансап
Миссури штатының Канзас-Сити қаласында туған ол Лестер Янгпен "Янг отбасылық" тобында ойнады. Ол Бланш Каллоуэймен бірге жазбалар жасады және граф Бази, Hot Lips Page және Уолтер Пейджбен бірге Bennie Moten Orchestra оркестрінің құрамына кірді. 1930 жылдары ол Уилли Брайант, Бенни Картер, Кэб Каллоуэй, Флетчер Хендерсон, Энди Кирк және Тедди Уилсон басқарған топтарда орындады. Гюнтер Шулер 1989 жылы Ходжестің ықпалы оны Кольман Хокинстің бастапқы шабытынан алшақтатты деп жазды. Вебстер Джимми Блантон мен Билли Стрейхорнға, Эллингтонның орбитасына енген екі жаңа музыкантқа жақын болды. Дегенмен, Вебстердің мінезі оркестрдің көптеген мүшелеріне де, Эллингтонға да қиындық туғызды. Мерсер Эллингтонның сөзіне қарағанда, оның әкесі мен саксофонист бір бөлмеде даусыз отыра алмайтын еді. Блантонның қазасын естігенде Вебстер жылады, бірақ баритоншы Гарри Карни еске алғандай, "бір-екі стақан ішкен соң ол өзгеріп кететін". Вебстер 1943 жылы оркестрден кетіп қалды. Хабарлағандай, ол Эллингтон оркестрінің мүшесі ретінде жасаған соңғы ісінің бірі ретінде Эллингтонның спорттық пиджагының бірін қылышпен кесіп тастады.
A native of Kansas City, Missouri, He played with Lester Young in the Young Family Band. He recorded with Blanche Calloway and became a member of the Bennie Moten Orchestra with Count Basie, Hot Lips Page, and Walter Page. During the 1930s, he played in bands led by Willie Bryant, Benny Carter, Cab Calloway, Fletcher Henderson, Andy Kirk, and Teddy Wilson. Gunther Schuller wrote in 1989, that Hodges' influence pushed him away from his original inspiration by Coleman Hawkins. Webster became close to Jimmy Blanton and Billy Strayhorn, the other two newcomers to Ellington's orbit. Webster's personality, however, proved difficult for most members of the orchestra and for Ellington. It was not possible, according to Mercer Ellington, for his father and the saxophonist to be in the same room without an argument developing. Webster cried when he heard Blanton had died, but as baritone player Harry Carney recalled, "After he had a drink or two, he'd change". Webster left the band in 1943. Reportedly, he cut one of Ellington's sports jackets with a razor as one of his last acts as a member of the Ellington orchestra.
Кейінгі американдық мансап
Вебстер Нью-Йорктегі 52-ші көшеде жұмыс істеді, онда ол жетекші және сайдмен ретінде жиі жазбалар жасады. Осы кезеңде ол Реймонд Скотт, Джон Кирби, Билл ДеАранго, Сид Кэтлетт, Джей МакШанн және Джимми Уизерспунмен бірге жұмыс істеді. 1948 жылы бірнеше айға ол Эллингтонның оркестріне қайта оралды. 1953 жылы ол пианист Оскар Петерсонмен бірге «Бен Вебстердің шеберлігі» (қазір «Тенорлардың патшасы» деп белгілі) альбомын жазды, Петерсон Вебстермен он жыл бойы Норман Гранцтың әртүрлі лейблдері үшін тығыз серіктестік құрды. Петерсонмен бірге, трубашы Гарри «Свиттс» Эдисон және басқалар Гранцтың «Джаз Филармониясы» аясында гастрольдік сапарлар жасады және жазбалар түсірді. 1956 жылы ол басист Ред Каллендер мен барабаншы Билл Дугластың қолдауымен пианист Арт Татуммен бірге альбом жазды. Тенор саксофоншы Коулмен Хокинс пен Бен Вебстердің бірлескен альбомы «Coleman Hawkins Encounters Ben Webster» 1957 жылдың 16 желтоқсанында Петерсон, Херб Эллис (гитара), Рей Браун (бас) және Элвин Столлер (барабан) қатысуымен жазылды. Хокинс пен Вебстердің бірлескен жазбасы екі тенор саксофон шеберінің кездесуін бейнеледі, олар алғаш рет Канзас-Ситиде танысқан. 1950 жылдардың соңында ол Джерри Маллиганмен квинтет құрып, Лос-Анджелестегі «Ренессанс» клубында жиі ойнады. Сонда Вебстер-Маллиган тобы блюз әншісі Джимми Уизерспунды «Hi Fi Jazz» лейблі үшін тікелей жазылған альбомда сүйемелдеді. Сол жылы, 1959 жылы, пианист Джимми Роулз, басист Лерой Виннегар және барабаншы Мел Льюис қатысуымен квинтет «Gerry Mulligan Meets Ben Webster» альбомын «Verve Records» үшін жазды.
Webster worked on 52nd Street in New York City, where he recorded frequently as a leader and sideman. During this time he worked with Raymond Scott, John Kirby, Bill DeArango, Sid Catlett, Jay McShann, and Jimmy Witherspoon. For a few months in 1948, he returned briefly to Ellington's orchestra. In 1953, he recorded The Consummate Artistry of Ben Webster (now known as King of the Tenors) with pianist Oscar Peterson, who would be an important collaborator with Webster throughout the decade in his recordings for the various labels of Norman Granz. Along with Peterson, trumpeter Harry "Sweets" Edison and others, he was touring and recording with Granz's Jazz at the Philharmonic package. In 1956, he recorded an album with pianist Art Tatum, supported by bassist Red Callender and drummer Bill Douglass. Coleman Hawkins Encounters Ben Webster with fellow tenor saxophonist Coleman Hawkins was recorded on December 16, 1957, along with Peterson, Herb Ellis (guitar), Ray Brown (bass), and Alvin Stoller (drums). The Hawkins and Webster recording saw the coming together of two giants of the tenor saxophone, who had first met back in Kansas City. In the late 1950s, he formed a quintet with Gerry Mulligan and played frequently at a club in Los Angeles called Renaissance. It was there that the Webster Mulligan group backed up blues singer Jimmy Witherspoon on an album recorded live for the Hi Fi Jazz label. That same year, 1959, the quintet, with pianist Jimmy Rowles, bassist Leroy Vinnegar, and drummer Mel Lewis, also recorded Gerry Mulligan Meets Ben Webster for Verve Records.
Еуропадағы
Вебстер тұрақты түрде жұмыс істеді, бірақ 1964 жылдың соңында Еуропаға көшіп, басқа американдық эмигрант джаз музыканттарымен және жергілікті музыканттармен бірге жұмыс істеді. Ол соңғы он жылында қалағанда ойнады. Ол бір жыл Лондонда және Скандинавияның бірнеше қалаларында, содан кейін үш жыл Амстердамда тұрды, ал 1969 жылы Копенгагенде соңғы мекенін тапты. 1970 жылы Вебстер Данияның "Клишидегі тыныш күндер" атты фильмінде, төмен деңгейдегі кабареде саксофонист ретінде пайда болды. 1971 жылы Вебстер Дьюк Эллингтон мен оның оркестрімен Копенгагендегі Тиволи бағында бірнеше концертте өнер көрсетті, сондай-ақ Францияда Эрл Хайнспен «тікелей эфирде» жазба жасады. Ол Бак Клейтон, Билл Коулман және Тедди Уилсонмен де бірге жазды немесе өнер көрсетті. 1973 жылдың қыркүйегінде Амстердамда Twee Spieghels клубында өнер көрсеткеннен кейін Вебстер инсульт алды және 20 қыркүйекте қайтыс болды. Оның денесі Копенгагенде кремацияланды, ал күлі қаланың Норребро ауданындағы Ассистенс зиратына жерленді. Вебстердің жеке джаз жазбалары мен естеліктері Оденседегі Оңтүстік Дания университетінің кітапханасындағы джаз коллекцияларында сақталады. Бен Вебстер 1938 жылдан 1973 жылы қайтыс болғанға дейін бір саксофонды пайдаланды. Ол аспапты ешқашан қайта ойнамау үшін тапсырма қалдырды. Ол Ньюарк, Нью-Джерси штатындағы Ратгерс университетінің Джаз зерттеу институтында қойылған. Копенгагеннің оңтүстігінде Бен Вебстердің құрметіне "Бен Вебстерс Вей" деген көше аталды.
Webster worked steadily, but in late 1964 he moved to Europe, working with other expatriate American jazz musicians and local musicians. He played when he pleased during his last decade. He lived in London and several locations in Scandinavia for one year, followed by three years in Amsterdam, and made his last home in Copenhagen in 1969. Webster appeared as a sax player in a low rent cabaret club in the 1970 Danish blue film titled Quiet Days in Clichy. In 1971, Webster reunited with Duke Ellington and his orchestra for a couple of shows at the Tivoli Gardens in Copenhagen; he also recorded "live" in France with Earl Hines. He also recorded or performed with Buck Clayton, Bill Coleman and Teddy Wilson. Webster suffered a stroke in Amsterdam in September 1973, following a performance at the Twee Spieghels in Leiden, and died on September 20. His body was cremated in Copenhagen and his ashes were buried in the Assistens Cemetery in the Nørrebro section of the city. Webster's private collection of jazz recordings and memorabilia is archived in the jazz collections at the University Library of Southern Denmark, Odense. Ben Webster used the same saxophone from 1938 until his death in 1973. He left instructions that the horn was never to be played again. It is on display in the Institute of Jazz Studies at Rutgers University in Newark, New Jersey. Ben Webster has a street named after him in southern Copenhagen, "Ben Websters Vej".
Бен Вебстер қоры
Вебстердің қайтысынан кейін Билли Мур-младший және Вебстердің мүлкіне сенім білдірілген адам Даниядағы коммерциялық емес ұйым – Бен Вебстер қорын құрды. Вебстер Данияда өткізген сегіз жыл ішінде оның шығармашылық құқықтарын қорғайтын менеджер немесе агент болған жоқ. 1972 жылы ол Джимми Лансфордтың аранжировщигі Билли Мурға қосылды. Мур Вебстердің авторлық гонорарын алу үшін оның жазбаларының тарихын анықтады. Мур Вебстердің мұрагерлерімен бірге Бен Вебстер қорын құрды. Вебстердің жалғыз заңды мұрагері, Лос-Анджелестегі Харли Робинсон өз құқықтарын Қорға берді. Бен Вебстер қоры 1976 жылы Дания патшайымының мөрімен бекітілді. Қордың сенімхатындағы алғашқы абзацтардың бірі: «Данияда джаз музыкасын таратуды қолдау». Бұл қор Вебстердің жылдық гонорарларын Дания мен АҚШ-тағы музыканттарға бағыттайтын игілік қор. Жыл сайын Бен Вебстер сыйлығы жас, ерекше дағдылы музыкантқа табыс етіледі. Сыйлықтың мөлшері үлкен болмаса да, ол өте беделді деп есептеледі. Жылдар бойы бірнеше американдық музыканттар Қордың көмегімен Данияға сапар шекті, концерттер, жазбалар және басқа да джазға қатысты іс-шаралар өткізілді. Қордың басқармасына Вебстердің жақын достары мен жанкүйерлері кіреді. Вебстердің жылдық гонорарлары Дания мен АҚШ-тағы музыканттарға жіберіледі. Бен Вебстер сыйлығы жыл сайын дауыс беру арқылы бір ерекше жас музыкантқа табыс етіледі. Америкалық музыканттар концерттер беріп, Қорға көмектесу үшін Данияға келді. Қамқоршылар кеңесі Вебстердің шығармашылық құқықтарын және оның музыкасының қайта шығарылуын қадағалайды. Қор осы қайта шығарылымдардың заңдылығына, сапасына және дұрыстығына баса назар аударады. 2009 жылы Эрни Уилкинстің Almost Big Band тобы Копенгаген джаз фестивалінің ашылуында Копенгаген джаз үйінде концерт берді, онда Вебстер қоры ұсынған «Тенор саксофондардың барлық уақыттардағы шайқасы» көрсетілді.
After Webster's death, Billy Moore Jr. and the trustee of Webster's estate created the Ben Webster Foundation, a non profit organization in Denmark. During the eight years Webster lived in Denmark, he lacked a manager or agent to take care of his artistic rights. In 1972, he joined Billy Moore Jr., arranger for Jimmie Lunceford. Moore clarified Webster's recording history to secure his royalties. Moore started the Ben Webster Foundation with the trustee of Webster's estate. Webster's sole legal heir, Harley Robinson of Los Angeles, gladly assigned his rights to the Foundation. The Ben Webster Foundation was confirmed by the Queen of Denmark's Seal in 1976. In the Foundation's trust deed, one of the initial paragraphs reads: "to support the dissemination of jazz in Denmark". The trust is a beneficial foundation which channels Webster's annual royalties to musicians in both Denmark and the U. S. An annual Ben Webster Prize is awarded to a young outstanding musician. The prize is not large, but is considered highly prestigious. Over the years, several American musicians have visited Denmark with the help of the Foundation, and concerts, a few recordings, and other jazz related events have been supported. The board of the foundation consists of close friends and fans of Webster. Webster's annual royalties are conveyed back to musicians both in Denmark and the U. S. The Ben Webster Prize is awarded annually by vote to one outstanding young musician. American musicians have visited Denmark to help the foundation by giving concerts. The Board of Trustees monitors Webster's artistic rights and reissues of his music. The foundation concentrates on the legality, quality, and validity of these reissues. In year 2009, Ernie Wilkins's Almost Big Band opened the Copenhagen Jazz Festival with a concert at the Copenhagen Jazzhouse which included the "All Time Battle of Tenor Saxophones" presented by the Webster Foundation.