Кіріспе

Ағаш тақтайшалардан немесе жуан бөліктерінен құралған жол. Тақтай жол – жұмсақ, батпақты немесе өтуге қиын жерлермен жүру үшін тиімді технология. 19 ғасырдың бірінші жартысында тақтай жолдар Канаданың Онтарио провинциясында, сондай-ақ АҚШ-тың Солтүстік-Шығысы мен Орта Батысында жиі кездесетін. Оларды көбінесе жол салу компаниялары тұрғызған.

Шығу тегі

Виттмур батпақты жолы – Германияның Гамбург қаласының солтүстігіндегі Виттмур батпағында 1898 жылы бірінші, ал 1904 жылы екінші табылған екі тарихи ағаш жолдың немесе көпірдің атауы. Бұл жолдар 4-ші және 7-ші ғасырларда салынған, екеуі де бұрын қиын өтпелі, батпақты жердің шығыс және батыс жағалауларын байланыстырған. Ескірек екінші жолдың (No. II) Рим империясы кезеңіне жататын бөлігі Гамбург қаласындағы Харбургтағы Археологиялық музейдің тұрақты көрмесінде көрсетілген. Осы типтегі ағаш жолдар б.з.д. 4000 жылдан бері қолданылып келгені белгілі, мысалы, Англияның Гластонбери маңындағы Сомерсет жазығында табылған Пост жолы. Мұндай жолдар Рим дәуірінде де салыныпты.

Солтүстік Америкада

1840 жылдардың ортасынан 1850 жылдардың ортасына дейін АҚШ-та Планк Роуд Бумы және одан кейінгі құлдырау болды. АҚШ-тағы алғашқы тақтайша жол Нью-Йорк штатының Солтүстік Сиракуза қаласында тұз және басқа да тауарларды тасымалдау үшін салынған; ол Канададағы алдыңғы жолдарды үлгі еткен сияқты, ал олар ресейлік жолдардан көшірілген. Планк Роудтағы бум, көптеген басқа да ерте технологиялар сияқты, адамдардың өмір сүру және жұмыс істеу жолын өзгертуге үміттендірді және дамуды, жеке тұлғалардың спекулятивтік инвестицияларын және т.б. ынталандыруға бағытталған заңнамадағы жеңілдіктерге әкелді. Нәтижесінде, технология өз уәдесін орындамады және миллиондаған долларлық инвестициялар дерлік бір түнде жойылды. Дегенмен, көлік қозғалысының артуы және қала маңындағы даму осы маршруттарды уақыт өте келе қанағаттандырмайтын етті, ал 1950 жылдары олар битум төселген жолдармен алмастырылды.