Кіріспе

Геликазаға тәуелді амплификация (HDA) – ДНК-ны құрамында (in vitro) амплификациялау әдісі (полимераза тізбекті реакциясы сияқты), бұл тұрақты температурада жүзеге асырылады.

Кіріспе

Полимераза тізбекті реакциясы молекулалық биология және биомедициналық зерттеулер үшін ДНК-ны in vitro күшейте түсу үшін ең көп қолданылатын әдіс болып табылады. Бұл процеске қос жіпті ДНК-ны жоғары температурада бір жіпке бөлу (денатурациялау сатысы, әдетте 95–97 °C-да жүзеге асырылады), праймерлерді бір жіпті ДНК-ға бекіту (жегіту сатысы) және жаңа қос жіпті ДНК-ны құру үшін бір жіптерді көшіру (ДНК полимеразасын қажет ететін кеңейту сатысы) кіреді. Реакцияны термиялық циклерде жүргізу қажет. Бұл үстелге арналған машиналар үлкен, қымбат және оларды пайдалану мен күтіп ұстау да қымбат, бұл ДНК-ны күшейте түсудің зертханадан тыс жағдайлардағы (мысалы, зерттеу орнындағы немесе науқастың жанындағы потенциалды қауіпті микроорганизмдерді анықтау сияқты) қолданылу мүмкіндігін шектейді. PCR көбінесе термиялық циклмен байланысты болғанымен, Муллис және авторлардың бастапқы патенты екі жіпті ДНК-ны денатурациялау үшін геликазаны пайдалануды, соның ішінде изотермиялық нуклеин қышқылының күшейте түсуін ашты. In vivo ДНК, ДНК полимеразалармен және түрлі қосымша ақуыздармен, соның ішінде ДНК-ны бұрап, бөлуге арналған ДНК-геликазамен көбейтіледі. Осы тұжырымдама негізінде HDA әзірленді, онда ДНК-ны денатурациялау үшін геликаза (фермент) қолданылады.

Әдістеме

Қос тізбекті ДНК жіптері алдымен ДНК-геликазамен бөлінеді және бір тізбекті ДНК (ssDNA) байланыстыратын ақуыздармен қапталады. Екінші қадамда, екі тізбекке сай келетін праймерлер ДНК қалыпының екі жағына гибридтеледі. ДНК полимеразалары содан кейін қалыптарға жабысқан праймерлерді ұзарту үшін қолданылады, нәтижесінде қос тізбекті ДНК пайда болады, ал екі жаңа синтезделген ДНК өнімі ДНК-геликазалармен субстраттар ретінде қолданылып, реакцияның келесі айналымына кіреді. Осылайша, бір уақытта тізбекті реакция дамиды, нәтижесінде таңдалған нысаналық тізбек экспоненциалды түрде күшейеді (схемалық сурет үшін Винсент және авторлар, 2004 жылды қараңыз).

Қазіргі жетістіктер және HDA артықшылықтары мен кемшіліктері

Оның ашылуы жарияланғанынан бері HDA технологиясы "Clostridium difficile-ді анықтау үшін қарапайым, оңай бейімделетін нуклеин қышқылының сынағы" ретінде қолданылуда. Басқа қолданыстарының бірі – Staphylococcus aureus бактериясына тән қысқа ДНК тізбектерін күшейту және анықтау арқылы оны жылдам анықтау. HDA-ның артықшылығы – бұл жылу циклерін қажет етпейтін, изотермиялық температурада белгілі бір нысананың нуклеин қышқылын жылдам күшейту әдісін ұсынады. Дегенмен, зерттеуші алдынан праймерлерді және кейде буферлерді оңтайландыру қажеттігі туындайды. Әдетте, праймерлер мен буферлерді оңтайландыру ПТР арқылы тестіленіп, жүзеге асырылады, бұл күшейтуді жүзеге асыру үшін жекелеген жүйеге қосымша қаражат жұмсау қажеттігі туралы сұрақ тудырады. HDA термоциклді пайдалану қажеттілігін жоққа шығарады және осылайша зерттеулерді өрісте жүргізуге мүмкіндік береді дегенімен, потенциалды қауіпті микроорганизмдерді анықтау үшін қажетті жұмылдың көп бөлігі зерттеу/ауруханалық зертхана жағдайында жүргізіледі. Қазіргі таңда HDA көмегімен көптеген үлгілерден жаппай диагноз қою мүмкін емес, ал термоциклде жүзеге асырылатын ПТР реакциялары, көп ұңғымалы пластиналарды ұстай алады, ең көп дегенде 96 үлгіден мақсатты ДНК-ны күшейтуге және анықтауға мүмкіндік береді. HDA үшін реагенттерді сатып алу құны ПТР реагенттеріне қарағанда салыстырмалы түрде жоғары, әсіресе ол дайын жиынтық түрінде келеді.