Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1902–1980)
Canadian politician (1902–1980)
Дорис Уинифред Нильсен (30 шілде 1902 – 9 желтоқсан 1980) – канадалық коммунист саясаткер, феминист және мұғалім.
Dorise Winifred Nielsen (30 July 1902 – 9 December 1980) was a Canadian communist politician, feminist and teacher.
Саясаттың алдында
Лондон қаласында туған Дорис Веббер 1927 жылы Канадаға келді және Саскачеван штатында мұғалім болып жұмыс істеу үшін қоныстанды, сонымен қатар сол жылы шаруа Питер Нильсенге үйленді. Неке куәлігінде өзінің атына 'e' әрпін қосып, ол Дорис Нильсен атанды.
Born in London, England, Doris Webber arrived in Canada and settled in Saskatchewan in 1927 to work as a teacher and married Peter Nielsen, a homesteader, the same year. Adding an 'e' to her given name on her marriage certificate, she became Dorise Nielsen.
Саяси мансап
Ол 1934 жылы Кооперативтік Комонвелл Федерациясына (CCF) қосылды және 1938 жылғы провинциялық сайлау кезінде CCF кампаниясының менеджері болды. 1937 жылы ол Канада Коммунистік партиясына қосылды, бірақ 1943 жылға дейін мүшелігін жарияламады, CCF мүшесі болып қала берді, коммунистермен бірлескен майдандық науқанына қолдау көрсеткені үшін оның округтік ұйымы таратылғанша. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет етті. Ол Канада Парламентіне сайланған үшінші әйел және саяси лауазымда тұрып, кішкентай балаларын тәрбиелеп отырған алғашқы әйел болды. Ол 1940 жылғы федералды сайлауда Саскачеван провинциясының Солтүстік Баттлфорд округінен «Біріккен прогрессивтер» тізімі бойынша екі үміткердің арасында Либералдық партия өкілін жеңіп, депутаттық мандат алды. Канада 1940 жылдың маусым айында соғысқа қарсылығы үшін Коммунистік партияны тыйым салды. Нильсен Монреальдегі түрмеден қашқан Коммунистік партия жетекшілерімен байланыс арқылы Парламент Мәжілісінде сөз сөйлеу арқылы Коммунистік партияның өкілі болды. 1943 жылы Еңбекшілердің прогрессивтік партиясы (Коммунистік партия 1959 жылға дейін қолданған атауы) әлі де тыйым салынған Коммунистік партияның заңды алды шебі ретінде ресми түрде құрылғанда, Нильсен партияға мүшелігін жариялады және оның ұлттық атқару комитетіне сайланды. Ол 1945 жылғы сайлауда Еңбекшілердің прогрессивтік партиясынан қайта сайлануға түсті, бірақ дауыстардың 13% алып, Кооперативтік Комонвелл Федерациясы мен Либералдық партия өкілдерінен кейін үшінші орынға шықты. Сайлауда жеңілгеннен кейін ол балаларымен бірге Торонтоға көшіп, Еңбекшілердің прогрессивтік партиясының ұйымдастырушысы болып жұмыс істеді және партияның газеті «Канадалық Трибунада» «Әйелдердің орны барлық жерде» деген мақала жазды. Ол кейде мақаласында феминистік көзқарастарды жариялады; мысалы, оның өмірбаянын жазған Фейт Джонстонның айтуынша, 1949 жылы ол «әлеуметтік экономика жеке әйелдердің иығынан бала күтімі мен үй шаруасының салмағын алып тастағанда ғана олар ерлермен тең бәсекелесе алады. Әйелдердің бәсекелесу мүмкіндігінен айырылуына себеп олардың кемтарлығы емес, үй мен отбасының көптеген міндеттеріне байланысты» деді. Ол келесі жылы Канадалық Бейбітшілік Конгресін құруға көмектесті. 1949 жылы ол Канада-Совет Достығы Қауымдастығының атқарушы хатшысы болып тағайындалды және ұлттық сапарларды және жергілікті бөлімдерді ұйымдастырды, фильмдер мен кітаптарды таратып, қауымдастық үшін көптеген ұйымдық жұмыстар атқарды. CSFA президенті Дайсон Картерге екінші рөлде болуына және одан төмен жалақы алуына наразы болған ол 1953 жылдың жазында отставкаға кетті. Ол 1953 жылы Брантфордта (Онтарио) LPP партиясынан тағы да сайлауға түсті, бірақ 216 дауыспен соңғы орын алды.
She joined the Co operative Commonwealth Federation (CCF) in 1934 and was a CCF campaign manager during the 1938 provincial election. By 1937, she joined the Communist Party of Canada but did not disclose her membership until 1943 remaining a member of the CCF until her riding association was dissolved because of its support of a popular front campaign with the Communists. serving during World War II. She was the third woman elected to Canadian Parliament and the first to still be raising young children while holding political office. She won a seat in the 1940 federal election representing the Saskatchewan riding of North Battleford on the "United Progressives" label, beating the Liberal candidate in a two way race. Canada banned the Communist Party in June 1940 due to the party's opposition to the war. Nielsen, through indirect contact with Montreal based Communist leaders who had escaped imprisonment, became a spokeswoman for the Communist Party through speeches made in the House of Commons. When the Labor Progressive Party was officially formed in 1943 as a legal front for the still banned Communist Party, Nielsen declared her affiliation with the party and was elected to its national executive committee. She ran for re election in the 1945 election for the Labor Progressive Party (the name the Communist Party would use until 1959), but came in third behind the Cooperative Commonwealth Federation and Liberal candidates with 13% of the vote. After her defeat, she and her children moved to Toronto where she worked as an organizer for the Labor Progressive Party and wrote a weekly column for its newspaper, Canadian Tribune, called "Women's Place is Everywhere". At times she used the column to promote feminist views; for example, as related by her biographer, Faith Johnston, in 1949 she "explained that only when a socialist economy lifted the burdens of child care and housework from the shoulders of individual women would they be able to compete with men on an equal footing. 'It is being tied to all the multitudinous tasks of home and family that robs women of the opportunity to compete with men, not her inferiority." and helped found the Canadian Peace Congress the next year. In 1949, she became executive secretary of the Canadian Soviet Friendship Association and organized national tours and local chapters, distributed films and books, and did most of the organizational work for the association. Frustrated by having to play second fiddle to CSFA president Dyson Carter and being paid a lower salary than him, she resigned in the summer of 1953. She ran again for the LPP in the 1953 election, this time in Brantford, Ontario, but came in last place with 216 votes.
Саясатта
Жасы ұлғайғандықтан партиядан тыс жұмыс табу қиынға соқты, және коммунистік идеологиясы үшін қара тізімге енгізілген болуы мүмкін. 1950 жылдардың ортасында ол Біріккен электр жұмысшыларының кеңсесінде жұмысқа орналасты, бірақ бұл жұмыс оған ұнамады. 1955 жылы ол өзінің серіктесі Констант Годфроймен бірге Канададан Лондонға, Англияға кетіп қалды (ол 1940 жылдан бері күйеуі Пит Нильсеннен бөлек тұрған). Олар 1956 жылы Канадаға қайтып оралды, ал Нильсен Маклин Хантер баспасында мақалаларды тіркеу жұмысына орналасты. 1957 жылы Нильсен мен Годфрой Қытай Халық Республикасына баруға рұқсат алды, ол 1980 жылы қайтыс болғанға дейін өмірінің соңғы 23 жылын онда өткізді. Ол осы жылдардың көп бөлігін ағылшын тілінің мұғалімі және Пекиндегі "Шетел тілдері баспасында" редактор болып жұмыс істеуге арнады. 1962 жылы ол Қытай азаматы болды.
Finding it difficult to find work outside of the party due to her age and possibly blacklisted due to her Communist allegiance, she found a job in the mid 1950s working in the office of the United Electrical Workers but found it dull, and left Canada in 1955 for London, England with her partner, Constant Godefroy (she had been estranged from husband Pete Nielsen since 1940). They returned to Canada in 1956, and Nielsen found a job clipping articles for Maclean Hunter Publishing. In 1957, Nielsen and Godefroy received permission to go to the People's Republic of China, where she lived for the final 23 years of her life until her death in 1980. She spent most of those years working as an English teacher and as an editor for the Foreign Languages Press in Beijing. She became a Chinese citizen in 1962.
Отбасы
Дорис пен Питер Нильсеннің төрт баласы болған, олардың біреуі дүниеге келген бойда қайтыс болды.
Dorise and Peter Nielsen had four children, one of whom died in infancy.
Сайлау нәтижелері
Фредерик Таунли Смит КА-да CCF партиясын ұсынып, Фредерик В. Таунли Смитқа 5,049% дауыс түсті, бұл 31,55 пайыздық тармаққа өзгерді. Науқан шығындары $ болды. Джон Харрисон (канадтық саясаткер) КА-да Либералдық партияны ұсынып, 4,420% дауыспен Джон Хорнби Харрисонға 27,62 пайыздық тармаққа өзгерді. Науқан шығындары -$15.22 құрады. Берт Кадье КА-да PC партиясын ұсынып, Альберт К. Кадьеға 2,039% дауыс түсті, бұл 12,74 пайыздық тармаққа өзгерді. Науқан шығындары $ болды. Unity (Канада) партиясы КА-да Дорис У. Нильсенге 10,500% дауыс түсті, бұл 57,16 пайыздық тармаққа өзгерді. Науқан шығындары $ болды.
Frederick Townley Smith representing CCF in CA received Frederick W. Townley Smith votes (5,049%) with a change of 31.55 percentage points. Campaign expenses were $. John Harrison (Canadian politician) representing Liberal in CA received John Hornby Harrison votes (4,420%) with a change of 27.62 percentage points. Campaign expenses were $–15.22. Bert Cadieu representing PC in CA received Albert C. Cadieu votes (2,039%) with a change of 12.74 percentage points. Campaign expenses were $. Unity]] representing [[Unity (Canada) in CA received Dorise W. Nielsen votes (10,500%) with a change of 57.16 percentage points. Campaign expenses were $.