Екінші дүниежүзілік соғыстағы 6-шы теңіз жаяу әскерлер дивизиясы

Кіріспе

6-шы теңіз дивизиясы – 1944 жылдың қыркүйегінде құрылған, Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ теңіз жаяу әскерінің пікірсайыс дивизиясы. Окинаваға шабуыл кезінде Яе-Таке және Шугар-Лоф-Хиллде шайқасқа қатысып, Президенттік бірлік цитатымен марапатталды. 6-шы дивизия соғыс аяқталғанға дейін Жапонияға шабуылға дайындалған еді. Соғыстан кейін Қытайдың Цинтао қаласында қызмет етті, онда дивизия 1946 жылдың 1 сәуірінде таратылды. Бұл теңізде құрылып, таратылған жалғыз теңіз дивизиясы болды және ешқашан АҚШ-қа аяқ баспады.

Соломон аралдарындағы қалыптасу

6-шы теңіз дивизиясы 1944 жылдың 7 қыркүйегінде Соломон аралдарының оңтүстігіндегі Гуадалканалға жеткізілді. 6-шы дивизия үш жаяу әскер полкінен – 4-ші, 22-ші және 29-шы теңізшілер полкінен, сондай-ақ инженерлік, медициналық, пионерлік, моторлық транспорттық, танк, штаб және қызметтік батальондар сияқты басқа да бөлімшелерден құрылды. Үш жаяу әскер полкінің жартысы – толыққанды тәжірибелі әскерлерден тұрды. 29-шы теңізшілер полкінің 2-ші және 3-ші батальондары 1944 жылдың 1 тамызында АҚШ-тан шығып, дивизияны күшейту үшін 1944 жылдың 7 қыркүйегінде Гуадалканалға қонды. Жапон батальоны аймақта болғанына қарамастан, дивизия жеңіл қарсылыққа тап болды. Үшінші күні дивизия жоспардан он екі күн бұрын Ысқақиауаға жақындады. 14 сәуірде дивизия Ишикава аралының солтүстігінен, алғашқы қону орнынан 55 миль қашықтықта өтті. Дивизияның жылдам ілгерілеуі жалғасты, ақырында олар Яе Такеде, Удо күштерінің көп бөлігі бекінген жерде, дайындалған және қазылған қорғанысқа тап болды. Удо күштері немесе Кунигами жасағы полковник Такехико Удо басқаруымен, 44-ші тәуелсіз аралас бригаданың 2-ші жаяу әскер бөлімшесіне негізделген, бұрынғы теңіз шабуылдық топтарын және 6-шы дивизия бұрын жойылған батальонының қалдықтарын сіңіріп, Мотобу түбегі мен Ие Шиманы қорғауға жауапты болды. 6-шы дивизияның шабуылы Солтүстік Окинаваның көп бөлігін басып алды және дивизия өзінің жылдам науқаны үшін мақтауға ие болды. Бригад генерал Оливер П. Смит: «Солтүстіктегі науқан кейбіреулердің теңіз жаяу әскерлері жағажайға байланысты және жылдам қозғалуға қабілетсіз деген сенімін жояды» деп жазды. Желіге шабуыл жасаған теңізшілерге жапондықтардың ауыр миномет және артиллериялық атысы тиді, бұл желіні бақылауды қиындатты (Адмирал Ота күштері қорғады), және оңтүстіктегі тазалау операцияларына қатысты. Окинава шайқасы 1945 жылдың 21 маусымында аяқталды. Алтыншы дивизия 23 839 жау әскерін өлтірді немесе тұтқынға алды және аралдың 2/3 бөлігін басып алуға көмектесті, бірақ ауыр шығындарға ұшырады, соның ішінде бір күні (16 мамыр) 576 адам қаза тапты, бұл күн Окинава науқанының «ең қатал» шайқасы ретінде сипатталды, онда «полктар барлық күштерімен шабуыл жасады, бірақ сәтсіз болды». Окинавадағы әрекеттері үшін 6-шы дивизия (және оның күшейтетін бөлімшелері) Президенттік бірлік марапатына ие болды. Марапаттамада былай делінген: Соғыс кезінде 6-шы теңіз дивизиясына екі «Сиби» батальоны бекітілді. 53-ші теңіз құрылыс батальоны (NCB) 1-ші уақытша теңіз бригадасының құрамында болды. Кейін 58-ші NCB Окинаваға шабуыл жасау үшін оларды алмастырды. (Қараңыз: «Теңіз құс»).

The 6th Marine Division was activated on Guadalcanal in the southern Solomon Islands on September 7, 1944. The 6th Division was formed from three infantry regiments, the 4th, 22nd, and 29th Marines and other units such as engineer, medical, pioneer, motor transport, tank, headquarters, and service battalions. half the forces in the three Infantry Regiments were all veterans, The 2nd and 3rd Battalions, 29th Marines, disembarked from the United States on 1 August 1944, and landed on Guadalcanal on 7 September 1944 to further augment the division. Despite a Japanese battalion in their zone the division met only light resistance. By the third day, the division was approaching Iskhikawa, twelve days ahead of schedule. By 14 April, the division had swept all through the northern Ishikawa Isthmus, 55 miles from the original landings. The division's rapid advance continued until eventually they encountered prepared and dug in defenders at Yae Take, where the majority of the Udo Force was entrenched. The Udo Force, or Kunigami Detachment, under Colonel Takehiko Udo was built around the 2nd Infantry Unit of the 44th Independent Mixed Brigade—reinforced by having absorbed both former sea raiding suicide squadrons and remnants of the Battalion earlier destroyed by the 6th—was responsible for defense of the Motobu Peninsula and Ie Shima. The 6th Division's drive captured most of northern Okinawa and the Division won praise for its fast campaign – Brigadier General Oliver P. Smith wrote: "The campaign in the north should dispel the belief held by some that Marines are beach bound and are not capable of rapid movement." The Marines that had assaulted the line were attacked by heavy Japanese mortar and artillery fire, which made it more difficult to secure the line. (defended by Admiral Ōta's forces), and partook in mop up operations in the south. The battle on Okinawa ended on 21 June 1945. The Sixth division was credited with over 23,839 enemy soldiers killed or captured, and with helping to capture 2/3 of the island, but at the cost of heavy casualties, including 576 casualties on one day (May 16) alone, a day described as the "bitterest" fighting of the Okinawa campaign where "the regiments had attacked with all the effort at their command and had been unsuccessful". For its actions at Okinawa, the 6th Marine Division (and reinforcing units) earned a Presidential Unit Citation. The citation reads:

During the war, the 6th Marine Division had two Seabee Battalions posted to it. The 53rd Naval Construction Battalion (NCB) was a component of the 1st Provisional Marine Brigade. Later the 58th NCB replaced them for the invasion of Okinawa. (see: Seabees)

Гуам және Қытай

1945 жылдың шілдесінде 6-дивизия Окинавадан Гуам аралына Коронет операциясына дайындық үшін шығарылды, бұл операция 1946 жылдың наурызында Жапонияның Хонсю аймасына шабуыл жасауды көздеген, бірақ 1945 жылдың тамызында жапондықтар капитуляциялады. 4-ші теңізшілер тобы Жапонияда қысқа мерзімді оккупациялық міндеттерді орындаса, 6-шы дивизияның қалған бөлігі қыркүйек айында Гуамда Қытайдағы қызметке дайындалды. Дивизия 1945 жылдың 11 қазанында Циндаоға, Қытайға келді және 3-ші теңізшілер бригадасымен алмастырылды. Циндаодағы уақытында дивизия жергілікті жапондық күштердің капитуляциясын қабылдап қана қоймай, (25 қазанда тәртіп қайта орнатылып, сақталды), сондай-ақ бұрынғы неміс концессиясындағы азшылық топтарының қорғаушысы ретінде танылды.

Штаб бастығы

Полковник Джон Т. Уокер, 7 қыркүйек 1944 – 16 қараша 1944
Полковник Джон К. Маккуин, 17 қараша 1944 – 16 ақпан 1946
Полковник Гарри Э. Дункельбергер, 17 ақпан 1946 – 1 сәуір 1946

Операциялық офицер (G-3)

Подполковник Томас А. Кулхан, Jr., 7 қыркүйек 1944 – 10 қараша 1944
Подполковник Виктор Х. Крулак, 11 қараша 1944 – 26 қазан 1945
Подполковник Уэйн Х. Адамс, 27 қазан 1945 – 31 желтоқсан 1945
Подполковник Джордж У. Киллен, 1 қаңтар 1946 – 31 наурыз 1946

Үгіт-насихат және марапаттау акциялары

Стример марапаты Қосымша ақпаратПрезиденттік бірлік цитаты СтримерОкинава, 1 сәуір – 30 маусым 1945Қытай қызметі медалі (ұзартылған)11 қазан 1945 – 26 наурыз 1946Азия-Тынық мұхиты науқаны медаліЕкінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медалі