Кіріспе
Renault 25 – француз автокөлік өндіруші Renault компаниясының 1983-1992 жылдар аралығында шығарған жеңіл автомобиль. 25-ші модель Renault компаниясының флагманы, ең қымбат, беделді және ең ірі көлігі болды. 1985 жылы «Еуропаның жыл машинасы» сайысында екінші орынға ие болды. 1983 жылдан 1992 жылға дейін барлығы 780 976 данасы құрастырылды. Барлық 25 модельдері Франциядағы Ле-Хавр қаласының жанындағы Сандувиллде жасалды.
Кіріспе
1983 жылдың соңында, 1984 жылдың наурыз айында сатылымға шығарылған Renault 25, Renault 20 / Renault 30 модельдерінің орнына келгенде, барлық жағынан маңызды қадам болды. Оның бес есікті лифтбек корпусын Citroën SM атақты дизайнерлер Гастон Жюше мен Роберт Опрон жасады. Бұл модельдің ерекше стилі (Опронның визиттік карточкасы болған, SM, Renault Fuego және Renault 11 сияқты бұрынғы жұмыстарында да қолданылған кеңейтілген артқы терезе) Франциядан тыс нарықтағы тұтынушылардың формальды седанға деген қалауын ескере отырып, көлікке купе тәрізді келбет беруге бағытталған. 25 – аэродинамикалық тиімділік үшін бастапқыда жобаланған алғашқы автомобильдердің бірі, оның ауа кедергісінің коэффициенті (Cd) 0.31 құрады, бұл отынның үнемді болуына ықпал ететін маңызды фактор. TS моделінің Cd көрсеткіші 0.28 болғандықтан, ол қысқа мерзімге «әлемдегі ең аэродинамикалық серийлік автомобиль» деген бейресми атаққа ие болды. Ал сатылымға шыққан кезде 25 отынның үнемділігі бойынша өз класындағы үздік көлік болды. Renault 25 модельдерінің барлығы алдыңғы жетекке ие, төрт цилиндрлі (2 және 2.2 литрлік бензин немесе 2.1 литрлік дизель) және алты цилиндрлі (2849 см³ және 2458 см³ турбо инжекциялы) қозғалтқыштары алдыңғы осінің алдына бойлық орналасқан. 25-тің өнімділігі, әсіресе V6 Turbo нұсқасында, класындағы орташа көрсеткіштен жоғары болды. J8S қозғалтқышының турбодизельдік нұсқасы да қол жетімді болды. 25 жүрудің ыңғайлылығы мен жақсы басқарылуы үшін мақтау алды (V6 Turbo модельдеріндегі шамалы басқарудың қиындығы мен турбо-қуатының әсеріне қарамастан). Жаңадан жасалған механикалық беріліс қоробкасының дәлдігі мен тегіс жұмысы бірауыздан мақтауға ие болды (бірақ бесінші жылдамдыққа арналған фиксатор серігі үшінші жылдамдыққа қате ауысуға себеп болуы мүмкін еді). Интерьерді итальяндық дизайнер Марчелло Гандини (Lamborghini-дің танымал суретшісі) жасады, ол біршама даулы болды, бірақ 25-тің жолаушылар бөлімі тыныш, кең және жақсы жарықтандырылған деп есептелді. Көліктің жабдықтары жоғары деңгейде болды және француз автомобильдері үшін жаңа стандарттарды белгіледі. 25-ке кіретін мүмкіндіктердің қатарында жүргізушінің электр терезесіндегі жылдам жоғары және төмен көтеру функциясы, ескерту дауыстары (жабылмаған есіктер / капот / багажник, май қысымы, қозғалтқыш температурасы / зарядтау тізбегі және шамдардың жарылуы туралы хабарлау), сондай-ақ руль бағанасының оң жағына орнатылған әлемдегі алғашқы қашықтан басқару пульті (радио режимінде дыбыс деңгейін жоғарылату/төмендету, станцияны іздеу, станцияны таңдау (айналма дөңгелек), дыбысты өшіру және қолдау көрсетілген жағдайда тректі алға жылжыту) кірді. Renault соңғы соғыстан бері Франциядан тыс нарықта толық өлшемді сегменттегі көлік ұсынды.
Автоматты беріліс
Renault 25-тің ең нашар бөлігі автомат беріліс болды. Сондықтан, қазір қалған Renault 25 көліктерінің көпшілігі бес жылдамдықты қолмен басқарылатын берілісті, ал автомат берілісті көліктердің саны өте аз. R25 үшін үш түрлі автомат беріліс қолданылды: MJ3, 4141, екеуі де үш жылдамдықты, және кейін Renault Safrane көлігінде AD4/AD8 ретінде пайдаланылған жаңа төрт жылдамдықты AR4. ATF салқындатқышының нашар сапасы мен конструкциясы, әсіресе AR4 үлгісінде, олардың сенімділік жағынан жаман репутацияға ие болуына себеп болды. ATF салқындатқышынан ағу, көліктің астында ATF дақтары пайда болуынан басқа, беріліс қорабының істен шығуына ешқандай немесе аз ғана ескертусіз әкелуі мүмкін, бірақ барлық жүргізушілер оған назар аудармайтын немесе уақтылы байқамайтын. Алғашқы берілістер бірнеше жыл ішінде, модель әлі өндірісте тұрғанда, бұзыла бастады. Renault содан кейін автомобильдің жасына және жүріп өткен қашықтығына қарамастан, бастапқы сапасыз салқындатқышты ауыстыруға арналған жиынтық дайындады. Дегенмен, салқындатқыштың оң жақ дөңгелектің алдындағы орналасқан жерін өзгерту мүмкін болмады. Осының салдарынан, AR4 берілісі бар Renault 25 автомат көліктері қазір сирек кездеседі.
Бетті көтеру
1988 жылғы маусымда автомобиль жаңартылды, жаңа алдыңғы бөлік, артқы шамдар, интерьер материалдары және алдыңғы серпімдері ауыстырылды. Негізінен, жаңартылған автомобильдегі барлық панельдер стильді тегістеу мақсатында өзгертілді. Жаңа нұсқада сонымен қатар қуаттырақ қозғалтқыштар пайда болды, 2.2i қозғалтқышы алынып тасталды және оның орнына 12v нұсқасы бар 2.0i қозғалтқышы орнатылды. Қалдықтарды қолдану үшін 2.2i қозғалтқышымен жабдықталған шағын партия автокөліктер шығарылды. Өндіріс 1992 жылғы ақпан айында тоқтатылды, Renault Safrane үшін орын ашу мақсатында.
There were a small number of run out post facelift cars fitted with the 2.2i engine to use up stocks, these were rated at Production ended in February 1992, to make way for the Renault Safrane.
Eagle Premier/Dodge Monaco (Арқалық Премьер/Додж Монако)
Renault 25 – американдық American Motors Corporation (AMC) компаниясы 1988 жылы таныстырған, Канадада құрастырылған толық көлемді Eagle Premier автокөлігінің платформасының негізі болды. Premier көлігінің сыртқы дизайнын Italdesign Giugiaro жасады, Renault 25 шассиін пайдаланды, бірақ аспасы Eagle Medallion (Renault 21) көлігінен алынған. Көліктің кузовы – жеке багаж бөлігі бар, артқы қақпағы көтерілмейтін 4 есікті седан болды. Ішкі дизайнын American Motors компаниясы жасады. Көлік таныстырылған кезде Eagle Premier деп аталды, бұл Renault 1987 жылы AMC-дегі 47 пайыздық үлесін Chrysler компаниясына сатқаннан кейін болды. 1990 жылдан 1992 жылға дейін Chrysler осы көлікті Dodge Monaco деген атпен қайта таңбалап сатты.
Renault 25 лимузині
Алғашқы Renault 25 моделінің ұзартылған дөңгелек аралығы бар нұсқасы Renault 25 Limousine деп аталды. Ол стандартты модельден ұзын болды және екі нұсқада ұсынылды. Стандартты 25 Limousine стандартты дөңгелек аралығы бар модельдегідей артқы орындыққа ие болды, ал Executive нұсқасында электрмен реттелетін екі жеке орындық болды. Лимузин (тек оң жақтан рульдік нарықтарда 2.7 литрлік V6 қозғалтқышымен қол жетімді) 1985 жылы енгізілгеннен кейін екі жыл ішінде Renault UK моделінің ассортиментінен алынып тасталды, бірақ басқа еуропалық нарықтарда сатылымда болды. Boonaker сияқты кузов жасаушылар оқтан қорғалған нұсқаларды, сондай-ақ 2.5 литрлік V6 Turbo қозғалтқыштарын ұсынды. Бір кезде Франция президенті Renault 25 лимузинінің брондалған нұсқасын пайдаланды. Chrysler компаниясы 1998 жылдың мамыр айында Daimler Benz компаниясымен негізінен сатып алынды. Renault 25 шассисі келесі LH алдыңғы жетектегі автомобильдерде қолданылды. Бірақ нарықтағы алдыңғы жетекке қарсы бағыттарға байланысты болашақ автомобильдер артқы жетектегі болады деп шешілді. Сондықтан шасси үлкен орталық туннельмен жабдықталды, Mercedes Benz E класының шасси компоненттері қолданылды, нәтижесінде алынған шасси Dodge Charger/Challenger және Chrysler 300 модельдерінің негізі болды. V6 және V8 қозғалтқыштары ZF қоробкаларымен және Mercedes Benz тәуелсіз артқы шассисімен бірге қолданылды. Бұл американдық автомобильдердегідей жетек білігіндегі жалпы буындардың болмауынан көрініс береді. Оның орнына, Mercedes Benz автомобильдерінде қолданылатындай резеңке икемді дискілер қолданылды.
Қозғалтқыштар
(Егер басқаша көрсетілмесе, француз нарығының талаптары. Барлық қуаттық өлшемдер метрикалық жүйеде.)
Дизельді қозғалтқыштар
2.1 L 8v I4 TD (1984–88, 1-ші деңгейлі) және GTD (1984–92, 2-ші деңгейлі) Ең жоғары жылдамдық:
2.1 L 8v I4 Turbo D (1984–92, 3-ші деңгейлі) және Turbo DX (1984–92, 4-ші деңгейлі, 1989 жылға дейін жүргіш терезесінде жылдам жоғары-төмен қозғалысы болмаған жағдайларда) Ең жоғары жылдамдық:
2.1 L 8v I4 Turbo D (1984–92, trim level 3) and Turbo DX (1984–92, trim level 4 except no express up/down driver window before 1989) Top speed:
Австралия мен Ұлыбритания
25 данасы Австралияға да экспортталды. 1985 жылы шығарылған, круиздік басқарусыз бағасы 35 000 австралиялық долларға бағаланды. Ол Renault 18-дегідей төрт дискілі тежегіш жүйесі емес, дискілі барабанды тежегіш орнатылған. R25 1984 жылдың басынан бастап Ұлыбританияға экспортталды, онда оның хетчбек корпусының стилі оған дәстүрлі седанға қарағанда ерекшеленуге көмектесті. Ұлыбританиядағы GTX жоғарыда көрсетілген тізімдегі 3-деңгейге тең келіп, 123 а.к. 2.2i қозғалтқышымен жабдықталған. Жаңартылған нұсқаларда GTX-қа тең келетін TXI, 140 а.к. 2.0 12v қозғалтқышымен жабдықталған. 2.0 қозғалтқыштың 12v бас бөлігі кейінірек Safrane-дегі J7T 2.2i қозғалтқышында қолданылды. Safrane-дегі 2.2 қозғалтқыштары 2.0 қозғалтқышының ұзартылған нұсқасы болып табылады – бұл жақсы серпімділік берді, бірақ айналу жиілігі төмен болды. Ұлыбритания үшін жаңарту алдындағы модельдер қатарына TS, Monaco (металл қоңыр түсті бояуымен, багаж көлігіндегі Монако логотипімен, C бағанасының панельдерімен, былғары интерьермен және TS спецификациясынан басқа өзгерістермен арнайы шығарылым), GTX, V6 және V6 Turbo кірді. Жаңартылған машиналар TX (2.0 12v / 2.2i арнайы тапсырыс), TXI (2.0i 12v / 2.2i арнайы тапсырыс), V6, V6 Turbo (қайсысы қысқа мерзімге ғана), және Baccara (2.9i V6/2.5i V6 Turbo) – бұл модельдер қатарының ең жоғарғы деңгейі болды. 2.2i (123 а.к.) қозғалтқышы 2-ші фазадағы машиналарда тек "қоймада бар болғанша" қол жетімді болды. 108 а.к. 2.2 төмен қысымды қозғалтқыш Ұлыбританияда сатылған жоқ.