Пауль Нейманн: Калифорниялық саяхатшы және Гавайи патшалығының дипломаты

Кіріспе

Пауль Нойман (1839 - 2 шілде 1901) - американдық саясаткер, Калифорния және Гавай корольдігіндегі заңгер және дипломат.

Өмірбаян

Пруссияда туып, білім алған Нейман және оның егіз інісі Эдвард 1854 жылы Калифорнияға көшіп келді. Ағайындылар алтын кендерінде жұмыс істеді, онда Пауыл аяғын сындырып алды. Кейін Эдвард Нью-Орлеанға, ал Пауыл Сан-Францискоға көшті. Ол шамамен 1864 жылы Калифорнияда заңгер болды және Калифорния штатының Сенатына Сан-Францискодан үш рет сайланды.

Гавайи

Ол Калифорниядағы Гавайиден қантты тазарту монополиясын сақтап қалған неміс-американ Клаус Шпрекельс (1828-1908) үшін жұмыс істеді. Ньюман Гавайи корольдік әулетімен кездесті, олар Калифорнияға келіп, Спрекельспен көңіл көтереді. Нойман 1882 жылы қарашада Сан-Франциско округінің АҚШ Өкілдер палатасына Калифорнияның Республикалық партиясының кандидат болды. Алайда, «Сан-Франциско Хроникал» газеті оған «қантқа малынған кандидат» деп шабуыл жасады, оның Спрекельс пайдаланатынын мәлімдеді және сайлауда жеңілді. 1883 жылы Нойман Гавай аралдарына Спрекельстің заң кеңесшісі ретінде келді, ол қазір «Хоналулу Адвертизер» газетінің баспашысы болды, алдымен күзде қысқа сапармен. Ол Гавай аралдарындағы алғашқы еврей басшыларының бірі болды, бірақ кейінгі жылдары ол көбірек секулярлық өмір сүрді және балаларын еврей дінінде тәрбиелемеді. Король Давид Калакауа және үкіметтің басқа мүшелері өмір сүру үшін Спрекельден қарыз алды. Қайтып оралғаннан кейін бірнеше күн ішінде Нойман адвокаттыққа қабылданды және 1883 жылдың 14 желтоқсанында Гавай Корольдігінің бас прокуроры және Калакауаның құпия кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. 1884 жылы Нойман корольдік заң шығарушы орган мен денсаулық сақтау кеңесінің дворяндар палатасына тағайындалды. Ол 1884 жылы Мексикаға елші болып қызмет етті және 1885 жылы Сан-Францискода консулдық кеңсе ашуды зерттеді. Гавай Корольдігінің жаңа 1887 жылғы Конституциясына сәйкес, дворяндар палатасы сайланатын лауазымға айналды, сондықтан ол 1892 жылғы сайлауда тағы бір сессияда жеңіске жеткенге дейін орнын жоғалтты. Нойман 1893 жылы Гавай Корольдігі құлатылғаннан кейін патшайымның жеке адвокаты болды. Ол Вашингтонға төңкеріске қарсылық білдіру және монархияны қалпына келтіру үшін жіберілді. «Адвертизер» газетінің редакциялық мақаласы оны ренжіткеннен кейін, Нойман (ағаш аяғы бар) 1893 жылдың желтоқсанында жаңа редактор Генри Нортроп Каслға (Самуэль Нортроп Каслдың ұлы) таяғымен шабуыл жасады. Ол Лилиуокаланиді және басқа тұтқындарды әскери трибуналда қорғады. Ол Лилиуокаланиге ресми түрде орнынан бас тартуды ұсынды, ол солай жасады, революционерлер кешірілді. Аудандық судьялық қызмет ашылғанда, ол одан әлдеқайда жас Уильям Стэнлиге ауыстырылды. 1898 жылы аралдар АҚШ-қа қосылғаннан кейін ол жағдайға көбірек бейімделіп, Гавайиден АҚШ Жоғарғы Сотының алдында жұмыс істейтін алғашқы адвокат болуға өтініш берді. Ол Гавайидің патшалық жерлері заңсыз тәркіленді деп ойлады, бұл мәселе әлі де даулы. Ол мемлекеттік лауазымға ие болмағанымен, қоғам оны жергілікті масондық ложаның тостмастері және Гавайи адвокаттар қауымдастығының президенті болуға жеткілікті қабылдады. Ол 1900 жылы Гонолулудағы Ұлы Қытай қалашығының өртінде зардап шеккен көптеген қытай азаматтарын өкілдік етті. Ол 1901 жылдың 2 шілдесінде қайтыс болды. Оның жерлеу рәсімінде ол «Гавай жеріне аяқ басқан ең дарынды адамдардың бірі» деп аталды. Ол Оаху зиратында жерленген.

He worked for fellow German American Claus Spreckels (1828–1908), who maintained a monopoly of the refining of sugar from Hawaii in California. Neuman met Hawaiian royalty when they would come to California to be entertained by Spreckels. Neumann was the Republican Party of California's candidate for the United States House of Representatives in November 1882 for the San Francisco district. However, he was attacked by the San Francisco Chronicle as being a "sugar coated candidate", claiming he's being used by Spreckels, and was defeated in the election. In 1883, Neumann came to the Hawaiian Islands to serve as legal counsel for Spreckels who was now the publisher of the Honolulu Advertiser newspaper, first in the fall for a short visit. He was one of the first Jewish leaders in the Hawaiian Islands, although in later years he led a more secular life and did not raise his children in the Jewish faith. King David Kalākaua and other members of the government depended on loans from Spreckels to support their lifestyles. Within days of returning, Neumann was admitted to the bar and appointed as attorney general of the Kingdom of Hawaii, and a member of Kalākaua's Privy Council on December 14, 1883. In 1884 Neumann was appointed to the House of Nobles in the kingdom legislature, and the board of health. He served as envoy to Mexico in 1884, and investigated forming a consular office in San Francisco in 1885. Under the new 1887 Constitution of the Kingdom of Hawaii, the House of Nobles became an elected office, so he lost his seat, until winning the election of 1892 for one more session. Neumann became the private attorney of the queen after the overthrow of the Kingdom of Hawaii in 1893. He was sent to Washington, DC to protest the overthrow and plead for the restoration of the monarchy. After an editorial in the Advertiser offended him, Neumann (who had a wooden leg) attacked new editor Henry Northrop Castle (son of Samuel Northrup Castle) with his cane in December 1893. He defended Liliuokalani and other prisoners in a military tribunal following the failed 1895 rebellion against the Republic of Hawaii, where she was convicted of misprision of treason. He advised Liliuokalani to issue a formal abdication, which she did, and the revolutionaries were pardoned. When a circuit judge position opened up, he was passed over for the much younger William Stanley. After the islands were annexed to the United States in 1898, he became more resigned to the situation, and applied to be the first attorney from Hawaii to practice before the Supreme Court of the United States. He did think the Crown Lands of Hawaii had been seized illegally, a case that is still controversial. Although he had no government position, he was accepted in society enough to become toastmaster of the local Masonic Lodge, and president of the Hawaii Bar Association. He represented many of the Chinese victims of the Great Honolulu Chinatown Fire of 1900. He died July 2, 1901. At his funeral he was called "one of the most brilliant men who ever set foot on Hawaiian soil". He was buried in Oahu Cemetery.

Жеке өмір және өлім

Оның қызы Ева (1871–1921) Альфред Фаулермен (1860–1933) үйленді және Езра Паундтың досы болды. Ұлы Эдуард Нойман Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз академиясын бітірді (Калифорния конгрессмені Джулиус Кан ұсынған), бірақ 1904 жылғы 13 сәуірде «Миссури» кемесіндегі нысаналарға оқ ату жаттығулары кезінде өрттен қаза тапты. Ұлы Пол Нойманн кіші Эдинбург университетінде медицинаны оқыды және Лондонда тұрды. Нейманның әйелі Элиза да Лондонға көшіп келді, сондай-ақ Роберт Макдональд Бёрдке үйленген Лили Нейман да көшіп келді. Басқа қыздары Анита А. Нейман 1895 жылы Гонолулуде Герман Т. Фоккеге тұрмысқа шықты, ал Инез Софи Нейман 1891 жылы Уильям Ф. С. Хассонға тұрмысқа шықты, ол Мэриленд штатының Аннаполис қаласына көшіп кетті.