Кіріспе

Бұл геология саласындағы маңызды жариялымдардың пәтерлік принцип бойынша ұйымдастырылған тізімі. Көптеген авторлар геологиядағы ықпалды немесе ерекше жариялымдардың тізімін жасады, әсіресе 1950 жылға дейін жарияланған мақалаларға назар аударды. Нақты бір жариялымның маңызды саналуының себептері:
Тақырыпты қалыптастырушы – Жаңа тақырыпты құрған жариялым.
Тұрақты өрбу – Ғылыми білімді маңызды түрде өзгертетін жариялым.
Ықпал – Әлемге елеулі әсер еткен немесе геологияны оқытуға үлкен әсер еткен жариялым.

Экономикалық геология

Линдгрен, В. (1933) Минералдық кен орындары. 930 б. Макгроу Хилл, Нью-Йорк. Он жылдар бойы «Минералдық кен орындары» экономикалық геологияның стандартты оқулығы болып келді. АҚШ-тағы маңызды кен орындарының сипаттамалары. Бұрынғы Линдгрен томын жаңартады. Экономикалық геологтар үшін негізгі анықтамалық еңбек. Sillitoe, R. H. (1972). Порфирлі мыс кен орындарының пайда болуына қатысты плиталық тектоникалық модель. Экономикалық геология, 67 (2): 184–197. Порфирлі мысты зерттеудегі маңызды жарияланым. Pohl, W. L., 2011. Экономикалық геология, принциптер және тәжірибе: металдар, минералдар, көмір және көмірсутектер – минералдық кен орындарының қалыптасуы және тұрақты пайдалануына кіріспе. 663 бет, Уайли Блэквелл, Оксфорд.

Геохимия

Геохимияның негізін қалады, соның ішінде Голдшмидт жіктемесінің элементтері. Геологиялық мәселелерді шешуде изотоптық геохимияны қолдану және оған қатысты әдістер туралы жиі сілтеме жасалатын нұсқаулық. 3200-ден астам рет сілтеме жасалған. 1986 жылы екінші басылымы жарық көрді. 2005 жылы Тереза М. Менсингпен бірлесіп үшінші басылымы «Изотоптар: принциптер мен қолданылуы» деген атаумен жарық көрді.

Геохронология

Транзакциялардың осы томындағы сөз Томсонның 1862 жылдан бері жетілдіріп келген Жер жасы теориясының соңғы нұсқасын көрсетеді. Онда ол Жердің жасы «20 миллион жылдан астам, 40 миллион жылдан кем, және, ықтималда, 40-қа қарағанда 20-ға жақын» деп ұсынды. Оның талдауы Жердің толығымен балқыған күйінен суынуға кеткен уақытқа негізделген, ал оның бағасы Джордж Дарвин, Герман фон Гельмгольц және Саймон Ньюкомб сияқты басқа ғалымдардың физикалық бағалауларымен сәйкес келді. Бұл өте жас жас Томсонды біркелкі геологтармен және эволюциялық биологтармен тікелей қақтығысқа түсірді, олардың екеуінің де теорияларына тиімді болу үшін көп уақыт қажет болды. Жер жасының бұл парадоксы 20 ғасырдың басында планета ішіндегі конвекция мен радиоактивтіліктің рөлін толық түсіну арқылы ғана шешілді, ал Күн жүйесінің миллиардтаған жылдар бойы тұрақтылығын толық түсіну үшін 1930 жылдары дамыған Күндегі термоядролық синтезді түсіну қажет болды. Холмс өзінің диссертациясы негізіндегі бұл жұмысында алғашқы дәл уран-қорғасын радиометриялық жас анықтау әдісін (тастың жасын өлшеуге арналған) сипаттайды, Норвегиядан алынған девон тау жынысына 370 миллион жыл жас тағайындайды. Бұл Болтвудтың жұмысын жетілдірді, ол бұл тақырыпта ештеңе жарияламады. Де Гир, Г. (1912). Соңғы 12 000 жылдың геохронологиясы. Халықаралық геологиялық конгресс. Стокгольм 1910, Есептер, 241–253. 1910 жылы Стокгольмде өткен Халықаралық геологиялық конгресте Жерард Де Гир мұздық көлдердегі жылдық қабаттарды көрсететін шұңқырлар туралы зерттеулерін халықаралық қауымдастыққа ұсынды, олар мұздың еріп жоғалуын зерттеуде пайдалы екенін көрсетті.

Геоморфология

1837 жылы Ағассиз Жердің өткен мұз дәуіріне ұшырағанын алғаш рет ғылыми тұрғыдан дәлелдеді. Осы кітапта оның теориялары баяндалған. Онда солтүстік Еуропаның кең аумақтары бұрын Каспий және Жерорта теңіздеріне дейін мұзбен жабылғаны туралы пікірлер келтіріледі. Кітап мұздықтар мен мұздық геоморфологиясы салаларының тууына негіз салады. (Генри таулары Юта штатының шалғай аймағында орналасқан) және оның лаколит ретінде қалыптасуының сипаттамасы берілген. Карст геоморфологиясының негізін қалаушы еңбек. Зерттеу Балқандағы карст құбылыстарына бағытталған. Альбрехт Пенк Цвижичтің докторлық диссертациясын басқарды. Уильям Моррис Дэвис 1899 жылғы жарияланымда эрозия циклы моделін егжей-тегжейлі сипаттап, педеплаин, рельефтік даму және денудация хронологиясын зерттеуге негіз салды. Łoziński, W. (1912). Die periglaziale fazies der mechanischen Verwitterung (неміс тілінде). Comptes Rendus, XI Халықаралық геология конгресі, Стокгольм 1910. Бұл еңбекте Валери Łoziński 1910 жылы Стокгольмде өткен Халықаралық геологиялық конгресте жасаған баяндамасын жариялап, перигляциальдық геоморфологияны жаңа ғылыми сала ретінде орнықтырды. Вальтер Пенктің бұл жұмысы Дэвистің эрозия циклы теориясына қарсы шығып, ландшафт эволюциясының толыққанды балама моделін алғаш рет ұсынды. Бұл еңбек оның әкесі Альбрехт Пенк тарапынан қайтыс болғаннан кейін жарияланды. Осы еңбек арқылы Филип Хюльстрем Швецияда және Еуропада сандық геоморфология мен процесс геоморфологиясына көшуді белгіледі. Бұл жариялым Уппсала физикалық география мектебінің негізін қалады. Ол Хюльстремнің докторлық студенттері – Андерс Рапп, Вальтер Аксельссон, Аке Сундборг және Джон О. Норманға әсер етті. Жел арқылы құмның тасымалдануын ғылыми тұрғыдан зерттеудің негізін салды. Осы кітапта Кинг Африканың маңызды жер бедері – Африка бетін алғаш рет анықтады. Кейіннен бұл тұжырым кеңейтіліп, толықтырылды. Кинг сонымен қатар кітапта қапталдың шегінуі және педипланация туралы пікір білдірді. Осы жарияланым арқылы Линтон торлардың пайда болуы туралы "талқылауды қозғады". 1994 жылы Джон Джеррард бұл мақаланың көптеп сілтеме жасалғанын атап өтті. Геоморфологиядағы динамикалық тепе-теңдік тұжырымын қолдады. Химиялық эрозияны алғашқы рет өлшеудің және суық климатта химиялық және механикалық тозудың салыстырмалы рөлін сандық бағалаудың бірі. Стоддарттың климаттық геоморфология саласына "қиралы зиян келтірген" мақаласы, ол 20 ғасырдың соңында осы саланың танымалдылығының төмендеуіне себепкер болған факторлардың бірі ретінде танылды. 1958 жылы алғаш рет ұсынылған жер көшкінін жіктеудің Варнес жүйесінің кеңінен сілтеме жасалған нұсқасы.

Геофизика

Жердің магнит өрісі және метеорология, күн және ай физикасы, полярлық сәулелер, сфералық гармониялық талдау техникалары, сондай-ақ геофизикалық деректердегі периодтықтарды зерттеу тақырыбындағы классикалық анықтамалық. Оның толыққанды қорытындылары оны кем дегенде 20 жыл бойы геомагнетизм және ионосфера саласындағы стандартты анықтамалыққа айналдырды.

Геотехникалық инженерия

Бұл кітап "қазіргі заманғы топырақ механикасының негізі" деп есептеледі. Хок, Э. (1994) "Тас пен тау жыныстарының мінсіздігі" ISRM News Journal, 2(2): 4–16. Геологиялық беріктік индексін ұсынды.

Гидрогеология

Бұл еңбекте Дарси заңының алғашқы анықтамасы келтірілген. Аквафердің "суы мен кеуекті құрылымының" екеуі де "эластикалық түрде қысылатыны" анықталды. Бұл жұмыс ұңғыма функциясын белгілейді, идеалды жағдайларда аквафер сынақтарының деректерінен беріктік және сыйымдылықты есептеуге мүмкіндік береді.

Минералогия және петрология

Плинийдің "Табиғи тарих" кітабынан бері белгілі болған минералдар мен асыл тастардың, сондай-ақ басқа да тау жыныстарының жүйелі зерттемесі. "[М]инералогия бойынша алғашқы заманауи оқулық". Петрографиядағы ықпалды еңбек. Минералды изоградтарды пайдалану арқылы прогрессивті метаморфизмнің алғашқы картасы жасалды. Метаморфтық фациялар тұжырымын қалыптастырды. Алғаш рет 1928 жылы жарық көрген, петрологиялық мәселелерді шешуде химия принциптерін қолданды. Сұйық қосылымдарды зерттеудегі маңызды еңбек саналады. Көмір петрологиясын зерттеудегі маңызды еңбек саналады. Граниттің фелсикалық балқымадан кристалдануы эксперименттік жолмен дәлелденді. Нәтижелер химиялық минералогиялық үштік диаграммада көрсетілген. Rock Forming Minerals (1962) кітабының қысқартылған нұсқасы – жер бетіндегі тау жыныстарында кездесетін барлық маңызды минералдардың физикалық, химиялық, минералогиялық, петрологиялық және оптикалық қасиеттерін қамтитын 5 томдық толық зерттеме. Сондай-ақ, әр минералдың кең таралған шығу тегі мен қауымдастықтары туралы ақпарат, сондай-ақ оларды бір-бірінен қалай ажыратуға болатыны туралы практикалық кеңестер берілген. Гранитті I және S типтеріне жіктеудің алғашқы жобасы. Халықаралық геологиялық ғылымдар одағының плутондық тау жыныстарын жіктеуінің алғашқы жобаларының бірі. Жанартаулық тау жыныстарын жіктеу үшін TAS жүйесін құрды. Игнейлік петрогенез – магмалық петрология ғылымының маңызды анықтамасы және озық оқулығы болып табылады. Алғаш рет 1993 жылы жарық көрген; қазіргі заманғы сандық петрологияның термодинамикалық негізін ұсынады және көптеген тау жыныстары үшін метаморфизмді жүйелі түрде қарастырады. Көптеген адамдар бұл кітапты "көк кітап" деп біледі.

Мұнай геологиясы

Сейсмикалық реттілік стратиграфиясының түпкілікті жұмысы.

Плиталар тектоникасы

Материктердің бір-біріне қатысты қозғалыс мүмкіндігі бар екендігіне маңызды геологиялық дәлелдер жинақтаған алғашқы кітап (негізінен Солтүстік Атлантика аймағында). Ол Эван Хопкинстің 1844 жылғы «Геологияның жер бетіндегі магнитпен байланысы» атты кітапшасын пайдаланады, бірақ оның деректерін плутонизм тұрғысынан бейімдейді. Кейбір материктердің бір кезде байланысты болғанын геологиялық тұрғыдан көрсеткен алғашқы еңбек: Сьюсс геологиялық уақыт бойынша теңіз деңгейінің көтерілуі мен төмендеуін Жер бетінде картаға түсіруге болатынына сенім білдірді, яғни мұхиттың жағалау сызығының өзгеру кезеңдері материктер арасында салыстырылатын болды. Оның теориясы Оңтүстік Америка, Африка және Үндістанда табылған глоссоптерис папоротнигінің қазба қалдықтарына негізделген. Оның түсіндіруінше, бұл үш құрлық бір кезде Гондвана деп аталатын суперконтинентті құраған (қазір көбінесе Гондваналенд деп жазылады). Алайда Сьюсс мұхиттардың қазіргі материктер арасындағы кеңістікті су басып жапқан деген қате пікірде болды. Сонымен қатар, Сусс осы кітапта Африка мен Еуропа арасындағы байланыс туралы ойларын білдірді. Нәтижесінде, ол Альп тауларының бұрын мұхит түбінде болғанын, ал Жерорта теңізінің осы мұхиттың қалдығы болғанын қорытындылады. Сусс талдауында қателікке ұшырады, себебі ол «қайырымдану» (contractionism) тұжырымдамасына сүйенді – Яғни, Жер суып, қысылатыны туралы идея. Дегенмен, ол 1893 жылы өзі атайтын Тетис мұхитының бұрын бар болғанын алға тартқан. Сусс осы кітапта биосфера тұжырымдамасын да енгізді, оны кейін 1926 жылы Владимир И. Вернадский кеңейтті. «Die Entstehung der Kontinente und Ozeane» кітабы – материктердің Жер бетінде бір-біріне қатысты қозғалыс жасайтынын көрсететін маңызды геологиялық дәлелдер жинақтаған екінші еңбек. Оның теориясы қазір мұхиттармен бөлінген материктердің топографиясы, палеонтологиясы және бұрынғы климаты арасындағы көптеген сәйкессіздіктерге негізделген. Басылымға шыққан кезде оның идеялары геологиялық қауымдастықтың көпшілігі тарапынан қабылданылмады, өйткені ол материктердің қозғалу механизмін ұсына алмады. Бірақ оның идеялары қазіргі тақталар тектоникасының негізін құрайды. Оңтүстік Африка мен Оңтүстік Америкаға ерекше назар аудара отырып, материктердің қозғалуына қатысты геологиялық аргументтерді жинақтады. Бұл палеогеография саласындағы маңызды еңбек саналады. «1966-1968 жылдары қатты дененің геофизикасы бойынша ең көп сілтеме жасалған жұмыс болған, Теңіз зерттеулер бюросына ұсынылған кең таралған есеп» [ ]. «Бұл еңбек қарқынды зерттеулерге түрткі болды және осы ғасырдың геологиялық ғылымындағы маңызды жетістіктің бір бөлігі болып табылады».

Седиментология және стратиграфия

Биостратиграфияның негізін қалаған еңбек. "Кювье мен Бронгнярт геологиялық-тарихи перспективамен геогнозияны байытты: формациялар мен олардың қазбаларының құрылымдық тізбегі экологиялық ерекше кезеңдердің уақыт тізбегіне немесе баяндамасына айналды, олар кейде кенеттен болатын өзгерістермен үзіліп отырды". Бұл – мұндай үлкен аумақты егжей-тегжейлі қамтитын алғашқы геологиялық карта және палеонтологиялық көрсеткіштерді пайдаланған алғашқы стратиграфиялық талдаулардың бірі. 1801 жылы картаның сызбасы жасалды, бұл 1802 жылы Англияға сапарлаған Александр Бронгняртқа әсер еткен болуы мүмкін. Эрнест Массон Андерсонның (1905) "беткі шектегі нөлдік серпімділік стресін анықтауы" туралы бұрынғы жұмысын кеңейтті. Тас құрылымдарын түсіну үшін континуум механикасы әдістерін қолданатын құрылымдық геологияның жаңа мектебін ашты. Милониттердің микроқұрылысы туралы жиі сілтеме жасалатын жарияланым. Тектоникалық құрылымдық геологияның кинематикалық тәсілге өтуіне үлкен үлес қосты. Микротектоника саласындағы маңызды анықтамалық еңбек.

Сейсмология

Лондон геологиялық қоғамының Transactions журналында жарияланған әйел жазған алғашқы ғылыми мақала. Томсен параметрлерін қолдану арқылы талдауға болатын көлденең изотропты орта арқылы эластикалық анизотропияның түрін анықтады. Геофизика тарихындағы ең көп сілтеме жасалған мақала.

Тектоника

Ақаулықтардың қасиеттері, динамикасы және өсуі, олардың қалай бұзылуы және мұның сейсмологиямен қалай байланыстырылатыны туралы маңызды шолу. Көп сілтеме жасалған (>2700 сілтеме). Литосфераның тектоникалық созылуы (механикалық жұқару) арқылы шөгінді алаптардың қалыптасуының қазіргі кезде кеңінен қабылданған моделін ұсынған алғашқы мақала, одан кейін алаптың тереңдеуі оның астындағы қызған, ыстық астеносфераның салқындауымен (изостатикалық тереңдеу) жүзеге асты. Көп сілтеме жасалған (>2200 сілтеме).

Вулканология

Плиний Цецилий Секунд, Гай (Кіші Плиний) (97–112). Кіші Плинийдің хаттары, алтыншы кітап, 16 және 20. Батыс мәдениетінде вулкан жарылысының ең толық және егжей-тегжейлі сипаттамасын қамтиды – 79 жылы Везувий тауының жарылысы, қазірде плинийлік жарылыс деп аталады. 1902 жылы Пеле тауының жарылысынан алынған ғылыми білімдер жинақталған. 1980 жылы АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Сент-Хеленс тауының жарылысы вулканологтарға бұрын тек болжамдарға негіделген көптеген жанартау процестерін тікелей бақылап, құжаттауға мүмкіндік берді. Бұл вулканология ғылымын жаңаруға серпіліс берді. Осы мақалалар жинағы жарылыс кезінде алынған жаңа деректерді алғашқылардың бірі болып ұсынды.