Кіріспе
Британдық мүсінші Гарри Бейтс (26 сәуір 1850 – 30 қаңтар 1899) – британдық мүсінші. 1892 жылы Корольдік академияға А.R.A. дәрежесінде сайланды және Өнершілер гильдиясының белсенді, бірақ үзіліспен қатысатын мүшесі болды. Ол "Жаңа мүсін" деп аталатын британдық қозғалыстың маңызды өкілі еді.
Harry Bates (26 April 1850 – 30 January 1899) was a British sculptor. He was elected to the Royal Academy in 1892 as A. R. A. and was an active, if intermittent, member of the Art Workers Guild. He was a central figure in the British movement known as New Sculpture.
Ерте өмір және білім
Бейтс 1850 жылдың 26 сәуірінде Гертфордширдегі Стивендж қаласында дүниеге келген. Ол мансабын оюшының көмекшісі ретінде бастады, ал бейнелеу өнерін жүйелі түрде оқуға кіріспей тұрып, 1869 жылдан бастап Farmer & Brindley фирмасында архитектуралық әрлеу саласында ұзақ оқудан өтті.
Мансап
1879 жылы Лондонға барып, Оңтүстік Лондон техникалық өнер мектебіне (бұрынғы Lambeth School of Art, қазір Лондон қалалық және гильдиялық өнер мектебі) түсті. 1881 жылы Корольдік академия мектебіне қабылданды, онда 1883 жылы Агорада халыққа сабақ берген Сократтың рельефі үшін алтын медаль және саяхат стипендиясын жеңіп алды. 1883 жылы ол дереу Парижге кетіп, 1883–85 жылдары (Далудың ұсынысымен) жеке студия ашты. Роденнің ықпалында болды, ол кейде оның жұмысына кеңес берді. Бейтс Парижде жасаған бас және үш кішкентай қола панель (Энеида) Корольдік академияда көрсетілді және Чантрей қорының қамқорлары сатып алу үшін іріктеді; бірақ олар Ұлыбританияда жасалмағандықтан іріктеуден бас тартуға тура келді. 1886 жылы Бейтс Ұлыбританияға оралды және Art Workers Guild мүшесі болып сайланды. Ол Эней (1885), Гомер (1886) және Психея мен Родопаның үш панелін (1887) жасады. Бейтстің басты шеберлігі рельефтік мүсіннің композициясын құру және ойып жасау болды, және осы саласында ол ең техникалық және эстетикалық жағынан жетілдірілген жұмыстарын жасады. Дегенмен, тұрған мүсін мүсін өнерінің ең маңызды жанры болып қала берді. Бейтс біртіндеп 1889 жылғы "Жылқыға байланған итттер" сияқты мүсіндерге көшті, бұл үш өлшемге аударылған рельефтік композиция еді. Осы жұмысында Бейтс бұлшықет күші мен қозғалысты жеткізу қабілетін көрсетті, бұл оның үлкен табысқа жетуіне және амбицияларына әкелді. 1890 жылғы "Пандора" мүсіні толыққанды мүсін болды. Ол замандас мүсіндермен салыстырғанда ерекше жалаңаш болды. 1890 жылы бұл "тақырыпты жаңаша түсіну, әдеттегідей эльф сияқты немесе құлшынып тұрған әйелдің орнына [Бейтс] нәзік, өте мейірімді және бақытты қызды көрсетті, оның сырт келбеті тартымды" деп бағаланды. Осы жұмысында Бейтс полихромия және әртүрлі материалдармен тәжірибе жасады, оны өзінің көркемдік басымдықтарының үлгісіне айналдырды. Ол ұстап тұрған қорап - пил сүйегі мен алтын қоладан жасалған, Пандора туралы аңыздың көріністерімен әшекейленген нағыз сәнді тақ. 1890 жылы ол Корольдік академияның жазғы көрмесінде көрсетілді және келесі жылы Чантрей қорына сатылды. 2010 жылы Тейт галереясының сипаттамасында: "Бейтс Пандора тыйым салынған қорапты ашуға дейін күдіктенген сәтін көрсетеді. Ол Пандораның ойшаулығы мен құштарлығын көрсетеді, сонымен қатар аңыздың сөзсіз орындалатынын мойындайды. Осылайша ол мінездің күші мен адам рухының нәзіктігін мойындайды". Ол 1890 жылы Лондонның Слоан-стриттегі Киелі Үштік шіркеуі үшін жасаған мармардан жасалған алтарьдың алдыңғы бөлігі де оның туындыларының бірі болды. 1899 жылы қайтыс болған жылы Бейтс "Өлім, өмірге кіреберіс" (Mors Janua Vitae) мүсінін аяқтады, қазір ол Ливерпульдегі Уолкер өнер галереясында сақталады. 2007 жылы ол "ерекше көп түсті символистік фантазия" деп сипатталды. Оның соңғы тапсырыстарының бірі - оның қайтысынан кейін Дандидегі Альберт алаңында ашылған Виктория патшайымының үлкен қола мүсіні болды.
Жеке өмір және өлім
Бейтс "Лорд Робертстің Калькуттадағы мүсінін өз қаражатынан қаржыландыруға тікелей ықыласы" салдарынан қаржысын тауысып, кедейлікте көз жұмды. 1899 жылдың 30 қаңтарында ол өзінің тұрғын үйінде, 10 Холл-роуд, Сент-Джонс-Вуд, Солтүстік-Батыс аймағында қайтыс болды. 4 ақпанда Стивендж қаласына жерленді.