Кіріспе
Эксперименталдық истребитель
the aircraft at one time designated S 37
The Sukhoi Su 47 Berkut (Сухой Су 47 Беркут) (NATO reporting name Firkin), also designated S 32 and S 37 (not to be confused with the twin engined delta canard design offered by Sukhoi in the early 1990s under the designation Su 37) during initial development, was a Russian experimental supersonic jet fighter developed by the JSC Sukhoi Company. A distinguishing feature of the aircraft was its forward swept wing which gave the aircraft excellent agility and maneuverability. While serial production of the type never materialized and the configuration was not further pursued, the sole aircraft produced served as a technology demonstrator prototype for a number of advanced technologies later used in the 4.5 generation fighter Su 35 and current fifth generation jet fighter Su 57.
Бұл ұшақ бір кезде S 37 деп аталған.
the aircraft at one time designated S 37
The Sukhoi Su 47 Berkut (Сухой Су 47 Беркут) (NATO reporting name Firkin), also designated S 32 and S 37 (not to be confused with the twin engined delta canard design offered by Sukhoi in the early 1990s under the designation Su 37) during initial development, was a Russian experimental supersonic jet fighter developed by the JSC Sukhoi Company. A distinguishing feature of the aircraft was its forward swept wing which gave the aircraft excellent agility and maneuverability. While serial production of the type never materialized and the configuration was not further pursued, the sole aircraft produced served as a technology demonstrator prototype for a number of advanced technologies later used in the 4.5 generation fighter Su 35 and current fifth generation jet fighter Su 57.
Сухой Су-47 "Беркут" (Сухой Су-47 Беркут) (НАТО тілінде Firkin), сондай-ақ S 32 және S 37 (1990 жылдардың басында Сухой ұсынған екі қозғалтқышты дельта-қанатты ұшақпен шатастырмау керек), бастапқы даму кезінде "Сухой" компаниясы жасаған ресейлік эксперименталдық, үстінкү дыбыс жылдамдығымен ұшатын истребитель болды. Ұшақтың ерекшелігі – иілген алдыңғы қанаты, ол ұшаққа жоғары маневрлік қабілет пен икемділікті берді. Ұшақтың сериялық өндірісі іске аспады және бұл конфигурация одан әрі дамытылмады, бірақ жасалған жалғыз ұшақ 4.5 буын Su-35 және қазіргі бесінші буын Su-57 истребительдерінде қолданылған бірқатар озық технологиялардың демонстрациялық прототипі ретінде қызмет етті.
the aircraft at one time designated S 37
The Sukhoi Su 47 Berkut (Сухой Су 47 Беркут) (NATO reporting name Firkin), also designated S 32 and S 37 (not to be confused with the twin engined delta canard design offered by Sukhoi in the early 1990s under the designation Su 37) during initial development, was a Russian experimental supersonic jet fighter developed by the JSC Sukhoi Company. A distinguishing feature of the aircraft was its forward swept wing which gave the aircraft excellent agility and maneuverability. While serial production of the type never materialized and the configuration was not further pursued, the sole aircraft produced served as a technology demonstrator prototype for a number of advanced technologies later used in the 4.5 generation fighter Su 35 and current fifth generation jet fighter Su 57.
Даму
Бастапқыда S-37 деп аталған Сухой компаниясы 2002 жылы озық сынақ ұшағын Су-47 деп қайта атады. «Беркут» (Беркут) (алтын бүркіт деген орыс сөзі) деген ресми лақап атымен танылған Су-47 бастапқыда композиттік материалдарды, күрделі «ұшқышпен басқару» жүйелерін, сондай-ақ жаңа ұшақ құрылымдық технологияларын сынау үшін Ресейдің негізгі сынақ платформасы ретінде салынды. TsAGI алға қарай қанаттардың артықшылықтарын ұзақ уақыттан бері біледі, оның ішінде Цибин LL әзірлемесі және 1940 жылдары тұтқынға алынған Junkers Ju 287 ұшағын зерттеу де бар. Шабуылдың жоғары бұрыштарында қанат ұштары кері тартылып, ұшақтың элеронмен басқаруын сақтайды. Дәстүрлі артқа қарай қанаттарға қарағанда, алға қарай қанаттар жүктеме астында иілген кезде сыртқы бөліктердің инциденция бұрышын геометриялық тұрғыдан арттырады. Қанаттар жоғары иілу моменттеріне ұшырайды, бұл тік немесе артқа қарай қанаттарға қарағанда төмен жылдамдықтарда құрылымдық жеткіліксіздікке әкелуі мүмкін. Жоба 1983 жылы Кеңес Әуе күштерінің тапсырысы бойынша басталды. Бірақ КСРО тарағаннан кейін қаржыландыру тоқтатылды және даму Сухой компаниясының қаржысы арқылы ғана жалғасты. АҚШ-тың Grumman X-29 ұшағы сияқты, Су-47 де болашақ ресейлік истребительдердің, мысалы Су-57 ұшағының технологиялық мүмкіндіктерін көрсетуге арналған демонстратор болды. Алға қарай қанат конфигурациясы көбінесе трансзвук жылдамдықтарында тиімді болғандықтан, ал артқа қарай қанат конфигурациясы – үстінкү дыбыс жылдамдықтарында тиімді болғандықтан, ол ақырында қолданылмады.
Дизайн
Су-47 ұшағы бұрынғы Су-35 сияқты ірі Сухой ұшақтарымен салыстырылатын өлшемде. Даму шығындарын төмендету мақсатында Су-47 Су-27 отбасы ұшақтарының алдыңғы фюзеляжы, тік құйрықтары мен қону шассисін пайдаланды. Дегенмен, ұшақта қару-жарақтарды ішкі бөлімшесі және жаңа радарға арналған орын қарастырылған. Су-47, тікелей алдыңғы ұшағы Су-37 сияқты, тандемді үш конструкциялы, қанаттың алдында канарлар және артқы жазықтықтары бар. Су-47-де қозғалтқыш шығару тесіктерінің сыртындағы екі тең емес ұңғы бар, олар артқа қараған радар мен парашют бөлімін ұстайды.
Маневрлеу қабілеті
Су-47 ұшағы дыбыс астындағы жылдамдықтарда өте жоғары маневрлікке ие, бұл ұшақтың шабуыл бұрышын және ұшу жолын өте жылдам өзгертуге мүмкіндік береді, сонымен қатар үдетілген жылдамдықпен ұшу кезінде де маневрлеу қабілетін сақтайды.
Қанат
Су-47-нің алға қарай иілген қанаттары оған ерекше көрініс береді. Қанаттың ішкі бөлігі жалпы көтерілу күшінің маңызды бөлігін қамтамасыз етеді. Бұл көтерілу күші қанат ұшының тоқтауымен шектелмейді, соның салдарынан қанат ұшындағы құйынды ағынның пайда болуы азаяды. Рульдер қанаттың ең жоғары шабуыл бұрыштарында да тиімділігін сақтайды, тіпті қанаттың қалған бөлігінен ауа ағыны ажыраған жағдайда да ұшақты басқару мүмкіндігі сақталады. Мұндай алға қарай иілген қанат конструкциясының бір кемшілігі – жүктеме кезінде оның бұрылып деформациялануы, бұл тура немесе артқа қарай иілген қанаттарға қарағанда қанатқа күштірек жүктеме түсіреді. Сондықтан қанат, деформацияланғанда геометриялық бұрылысқа кері бұрылуы үшін жасалуы керек. Бұл қанаттың қаптамасын құрама материалдардан жасау арқылы жүзеге асырылады. Ұшақтың жылдамдығы бастапқыда 1,6 Махпен шектелген. Алға қарай иілген қанаттардың артықшылығы дыбысқа жақын жылдамдықтарда байқалатын болса, дыбыс жылдамдығынан асып кеткенде артқа қарай иілген қанаттардан кем түсетін болғандықтан, бұл конструкцияны одан әрі жетілдіру тоқтатылды.
Тіреу векторы
Көшпелі векторлау (PFU қозғалтқышын модификациялау арқылы) шағылысу және қисайту бойынша секундта 30° жылдамдықпен ±20° бұрылу мүмкіндігі, дизайнның басқа да элементтерімен қол жеткізілген маневрлік қабілеттің артуына зор үлес қосар еді.
Ұялылық
Кейбір деректерге сәйкес, Су-47 радарлық сигнатурасын төмендету үшін радарды сіңіретін материалмен (RAM) жабылған. Дегенмен, ұшақ корпусының өзінде радарлық қимасын күрт азайтатын, нағыз жасырын ұшақтарға тән ерекше белгілер жоқ.