Абрахам Рибикофф: Американ саяхаты және өмірі

Кіріспе

Американдық саясаткер (1910–1998)

Абрахам Александр Рибикофф (9 сәуір 1910 – 22 ақпан 1998) – Коннектикут штатының американдық Демократиялық партиясының саясаткері. Ол Коннектикутты АҚШ Өкілдер палатасында және Сенатында өкілдік етті, сондай-ақ Коннектикуттың 80-ші губернаторы және президент Джон Ф. Кеннеди кабинетіндегі Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамтамасыз ету министрі болды. Ол Коннектикут штатының тұңғыш және бүгінгі күнге дейін жалғыз еврей губернаторы.

Ерте өмір

Нью-Британияда, Коннектикут штатында, Польшадан келген ашкенази еврей иммигранттары – фабрика жұмыскері Сэмюэл Рибикофф және Роуз Сэбл Рибикоффтың отбасында дүниеге келген ол, жергілікті мемлекеттік мектептерде білім алды. Рибикоффтың салыстырмалы түрде жағдайы жақсы емес ата-анасы білімді бағалап, оның жас кезіндегі жартылай жұмыстан тапқан барлық табысын болашақ оқуына жұмсауын қатыстырды. Орта мектепті бітіргеннен кейін, колледжге қосымша қаржы жинау үшін G. E. Prentice компаниясының жақын жердегі молния фабрикасында бір жыл жұмыс істеді. Рибикофф 1928 жылы Нью-Йорк университетіне түсті, бірақ кейін Прантис компаниясы оны Чикаго кеңсесінің менеджері етіп тағайындағаннан кейін Чикаго университетіне ауысты. Чикагода Рибикофф оқу мен жұмыс кестелерін үйлестіріп, бакалавриатты бітірмей тұрып университеттің құқық факультетіне қабылдануға мүмкіндік алды. Оқушы кезінде 1931 жылдың 28 маусымында Рут Сигелге үйленді, олардың екі баласы болды. Рибикофф үшінші курста Чикаго университетінің құқық журналының редакторы болды және 1933 жылы LLB cum laude дәрежесін алды, сонымен қатар сол жылы Коннектикут штатының адвокаты ретінде тіркелді. Хартфордтағы адвокаттың кеңсесінде жұмыс істегеннен кейін Рибикофф жеке практикасын алдымен Кенсингтонда, содан кейін Хартфордта ашты.

Алғашқы саяси мансап

Саясатқа қызығушылық танытқан Рибикофф 1938 жылдан 1942 жылға дейін Коннектикут штатының өкілдер палатасының мүшесі болып қызмет етті. 1941 жылдан 1943 жылға дейін және қайта 1945 жылдан 1947 жылға дейін Хартфорд полиция сотының судьясы қызметін атқарды. Саяси карьерасы барысында Рибикофф Коннектикут штаты Демократиялық партиясының ықпалды төрағасы Джон Моран Бейлидің қолдауында болды.

АҚШ өкілі

Ол 81-ші және 82-ші Конгресстерге демократ ретінде сайланып, 1949 жылдан 1953 жылға дейін қызмет етті. Осы кезеңде ол Сыртқы істер комитетінде жұмыс істеді, бұл әдетте тәжірибелі депутаттарға берілетін лауазым еді, және президент Гарри С. Трумэн әкімшілігінің сыртқы және ішкі саясатын көбінесе қолдады. Көзіқарасы либералды болғанмен, ол Коннектикут штатының Энфилд қаласында 32 миллион долларлық бөгет құрылысына қарсы шығып, көптеген адамды таң қалдырды. Оның пікірінше, бұл қаржы әскери қажеттіліктерге және Маршалл жоспары сияқты сыртқы саясатқа жұмсалғанда тиімдірек болар еді. 1952 жылы ол АҚШ Сенатындағы бос орынды иеленуге үміткер болды, бірақ Прескотт Буштан жеңіліс тапты.

Коннектикут губернаторы

Екі жыл заңгерлік тәжірибесіне оралғаннан кейін, ол қазіргі республикашыл Джон Дэвис Лоджға қарсы губернаторлыққа түсіп, сайлауда 49,5% дауыспен және үш мыңнан астам дауыс айырмасымен жеңіске жетті. Губернаторлық қызметін (1955–1961) атқарып жүрген Рибикофф 1955 жылдың жазы мен күзінде болған құрылыс қирату су тасқынынан кейін штатын қайта жаңғырту қиындығымен бетпе-бет келді. Ол зардап шеккен аймақтарға көмек көрсету үшін екі партиялық күш-жігерді сәтті басқарды. Содан кейін Рибикофф мектептер мен әлеуметтік қызметтерге мемлекеттік қаржыландыруды арттыруды қолдады. Ол сондай-ақ жергілікті муниципалитеттердің басқару құқықтарын кеңейтетін штат конституциясына түзету енгізуді жақтады. 1958 жылы қайта сайланған Рибикофф бұл кезде ұлттық саяси аренада белсенді болып кеткен еді. Массачусетс штатының сенаторы Джон Ф. Кеннедидің көп жылдық досы Рибикофф 1956 жылғы Демократтардың ұлттық конвенциясында оның өңірлес досын вице-президенттік лауазымға ұсынды және Кеннедидің президенттік науқанына қолдау білдірген алғашқы мемлекеттік қызметкерлердің бірі болды.

Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамсыздандыру министрі

1961 жылы Кеннеди президент болғанда, ол Рибикофқа жаңа әкімшіліктегі кабинеттік қызметтерді таңдау мүмкіндігін ұсынды. Ол еврей болғандықтан, жаңадан пайда болған азаматтық құқық қозғалысында қажетсіз дау тудырудан сескеніп, бас прокурор лауазымынан бас тартты және денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамсыздандыру министрі (HEW) болуды жөн көрді. Рибикофф 1935 жылғы Әлеуметтік қамсыздандыру заңына түзетулер енгізуге қол жеткізсе де, тәуелді балаларға көмек көрсету шараларын кеңейтті, бірақ әкімшіліктің «Медициналық сақтандыру» және мектептерге көмек көрсету туралы заң жобаларын қабылдата алмады. Соңында ол бөлімді басқаруға тырысып шаршады, оның өте үлкендігі, оның пікірінше, басқаруды мүмкінсіз етіп берді. Рибикофф HEW министрі лауазымын негізінен білім беру саласын дамыту үшін іздегенін және "денсаулық сақтау және әл-ауқат мәселелері соншалықты маңызды болғандықтан, оның өкілеттігі кезінде білім беру екінші планға түсіп қалғанын" айтты.

АҚШ Сенаты

1962 жылы ол АҚШ Сенатына сайланды, зейнетке шыққан президент Прескотт Бушты республикалық кандидат Хорас Сили Браунды 51 пайыз дауыспен жеңіске ұшыратып алмастырды. Ол 1963 жылдың 3 қаңтарынан 1981 жылдың 3 қаңтарына дейін Сенатта қызмет етті. 1963 жылы Кеннеди қаза тапқаннан кейін Линдон Б. Джонсон президент болды. Рибикофф бастапқыда Джонсонды қолдады, бірақ кейін Вьетнам соғысына және президенттің оны басқаруына қарсы шықты, өйткені бұл ішкі бағдарламаларға қажетті ресурстарды тартып алып отыр деп санады. Рибикофф тұтынушылардың құқығын қорғаушы Ральф Надермен бірлесіп, 1966 жылғы Автокөлік құралдарының жол қауіпсіздігі туралы заңды жасады, ол Ұлттық жол қозғалысы қауіпсіздігі басқармасын құрды. Бұл басқарма автомобильдерге қатысты көптеген жаңа қауіпсіздік стандарттарын енгізді. Бұл стандарттар күмәнді болды, себебі осы уақытқа дейін басты назар жүргізушіге аударылған еді. Оған жауап ретінде Рибикофф: «Жүргізушілердің көптеген кемшіліктері бар. Олар ұқыпсыз, бейжай, тәуекелге баратын. Менің ойымша, миллиондаған жүргізушілердің бәрі дерлік мінсіз болатын жағдайға қол жеткізу – мыңжылдықтан кейін ғана мүмкін. Олар әрқашан қателіктер жібереді» деді. 1968 жылғы Демократиялық партияның ұлттық конвенциясында Оңтүстік Дакотадан сенатор әріптесі Джордж Макговернге дауыс берген сөзінде ол дайындалған мәтіннен ауып, «Джордж Макговерн АҚШ президенті болғанда, Чикаго көшелерінде гестапо тәсілдеріне мұқтаж болмас едік» деді. Көптеген конвенцияға қатысушылар Чикаго полициясының соғысқа қарсы демонстрацияларға жасаған жауабынан оқшаланғандықтан, қолдау көрсетті. Телевизия камералары Чикаго мэрі Ричард Дейлидің наразылығын тікелей көрсетті. Рибикофф Сенаттағы қалған өмірін мектептерді біріктіру, әлеуметтік және салық реформасы, сондай-ақ тұтынушыларды қорғау сияқты мәселелер үшін күреске арнады. 1972 жылғы Демократиялық партияның ұлттық конвенциясында президенттікке үміткер Джордж Макговерн Рибикоффқа вице-президенттікке кандидат болуды ұсынды, бірақ ол бас тартты, нәтижесінде бұл ұсыныс сенатор Томас Иглтонға берілді. Иглтон бас тартқаннан кейін Макговерн Рибикоффтан (басқалармен бірге) Иглтонның орнын толтыруды сұрады. Ол қайтадан бас тартты және билікке ұмтылмағанын ашық айтты. Макговерн ақырында Сержант Шрайверді өзінің серігі етіп таңдады. Кейін 1972 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін Рибикофф Лоис Мелл Мэтске үйленді, ол «Кейси» деген есіммен танылды. Сенатта болған кезінде Рибикофф АҚШ Сенатының Үкіметтік операциялар жөніндегі комитетінің (94 және 95-ші конгрестер) және оның ізбасары, АҚШ Сенатының Үкіметтік істер жөніндегі комитетінің (95 және 96-шы конгрестер) төрағасы болды. Болашақ АҚШ сенаторы Джо Либерман Рибикоффтың Сенаттағы кеңсесінде жазғы стажер ретінде жұмыс істеді және сол жерде өзінің алғашқы әйелі Бетти Хааспен танысты. 1978 жылы Рибикоффтың немересі Гейл Рубин Израильдегі жағалау жолындағы қырғын кезінде палестиналық террористердің қолынан қаза тапты. Рибикофф оның өлімін «барлық елдер айыптауы тиіс, қылмыстың қорқынышты әрекеті» деп бағалады. 1979 жылдың 3 мамырында Рибикофф үшінші мерзімі аяқталғаннан кейін зейнеткерлікке шығу ниетін жариялады. Президент Джимми Картер Рибикоффтың «әдептілік, мейірімділік және қабілеттіліктің үлгісі болатын мемлекеттік қызметтегі көрнекті мансабын құрғанын» айта отырып, мәлімдеме жасады.

He was finally elected to the United States Senate in 1962, replacing retiring incumbent Prescott Bush by defeating Republican nominee Horace Seely Brown with 51% of the vote. He served in the Senate from January 3, 1963, until January 3, 1981. Lyndon B. Johnson succeeded Kennedy as president when the latter was assassinated in 1963. Ribicoff supported Johnson at first but eventually turned against the Vietnam War and the president's management of it, believing that it drained badly needed resources away from domestic programs. Ribicoff allied with consumer advocate Ralph Nader in creating the Motor Vehicle Highway Safety Act of 1966, which created the National Highway Traffic Safety Administration. The agency was responsible for many new safety standards on cars. These standards were questionable because up until then, the emphasis had always been put on the driver. In response, Ribicoff stated that:The driver has many faults. He is negligent; he is careless; he is reckless. We understand that I think it will be the millennium if you will ever get a situation where the millions and millions of drivers will all be perfect. They will always be making errors and making mistakes. At the 1968 Democratic National Convention, during a speech nominating George McGovern, his senatorial colleague from South Dakota, he went off script, saying, "And with George McGovern as President of the United States, we wouldn't have to have Gestapo tactics in the streets of Chicago." Many conventioneers, having been appalled by the response of the Chicago police to the ongoing anti war demonstrations, broke into applause. Television cameras focused on the indignant reaction of Chicago Mayor Richard J. Daley. Ribicoff spent the remaining years of his Senate career fighting for such issues as school integration, welfare and tax reform, and consumer protection. During the 1972 Democratic National Convention, presidential nominee George McGovern offered Ribicoff the Democratic vice presidential nomination, but he declined and it eventually went to Senator Thomas Eagleton. After Eagleton withdrew, McGovern asked Ribicoff (among others) to take Eagleton's place. He again refused, publicly stating that he had no ambitions for higher office. McGovern eventually chose Sargent Shriver as his running mate. Later in 1972, following the death of his wife, Ribicoff married Lois Mell Mathes, who became known as "Casey". During his time in the Senate, Ribicoff was chairman of the United States Senate Committee on Government Operations (94th and 95th Congresses) and its successor committee, the U. S. Senate Committee on Governmental Affairs (95th and 96th Congresses). Future U. S. Senator Joe Lieberman worked in Ribicoff's Senate office as a summer intern and met his first wife, Betty Haas, there. In 1978, Ribicoff's niece Gail Rubin, was shot and killed in the Coastal Road massacre in Israel by Palestinian terrorists. Ribicoff denounced her killing as "an indefensible act of terrorism that deserves universal condemnation." On May 3, 1979, Ribicoff announced his intention to retire at the end of his third term. President Jimmy Carter released a statement crediting Ribicoff with having "compiled a distinguished career of public service that can serve as a model of decency, compassion, and ability."

Кейінгі өмірі

1981 жылы Рибикофф Сенаттан зейнетке шығу туралы уәдесін орындады және Нью-Йорктегі Kaye Scholer LLP заң фирмасында арнайы кеңесші қызметіне кірісті, уақытын Коннектикут штатының Корнуолл Бридж және Манхэттендегі үйлері арасында бөліп жүрді. Ол 1988 жылғы базаларды қайта құру және жабу комиссиясының тең төрағасы болды. Соңғы жылдары Альцгеймер ауруының әсерінен зардап шеккен ол 1998 жылы Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Ривердейлдегі қарттар үйінде қайтыс болды және Коннектикут штатының Корнуолл қаласындағы Корнуолл зиратына жерленді.