Кіріспе
Американдық комик суретшісі (1926–2011)
Юджин Жюль Колан (/k/oʊ/l/ə/n/; 1 қыркүйек 1926 – 23 маусым 2011) – американдық комикстер суретшісі. Ол Marvel Comics үшін жасаған жұмыстарымен ең танымал. Оның ең белгілі туындылары – «Daredevil» супергеройлар сериясы, «Howard the Duck» культты сатиралық сериясы және комикстердегі классикалық қорқыныш жанрының бірі саналатын «Дракуланың қабірі». Колан негізгі комикстердегі алғашқы афроамерикалық супербатыр – Соколды, кейін Мисс Марвел және Капитан Марвел атанған Кэрол Денверсті, сондай-ақ костюмсіз, мистикалық вампирлер аулаушы Блэйдті бірге жасаған. 2005 жылы Колан Уилл Эйснер комикс даңқының залына енгізілді.
Ерте өмір
Эуджин Жюль Колан Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданында дүниеге келді. Оның ата-анасы Аппер Ист Сайдта антикварлық дүкен ашқан. Оның отбасы еврейлер болған, ал отбасының тегі бастапқыда "Коэн" есімді. Колан үш жасында сурет салуды бастады. "Мен ең алғашқы сурет салған нәрсем арыстан еді. Мен оны көшіріп салғанмын, мүмкін. Бірақ менің әке-шешем солай дейді. Содан бері мен көз алдыма келгеннің бәрін суреттедім. Менің әкем туралы көбірек білдім". Кейін ол суретші Норман Роквеллдің "The Saturday Evening Post" журналының мұқабаларын көшіруге тырысты. Осылайша Колан өзінің алғашқы жарияланған туындысын жасады – "Wing Tips" атты бір беттік "P 51B Mustang" (№52, 1944 жылғы желтоқсан) ғылыми-танымдық мақаласын. Оның алғашқы комикс оқиғасы келесі айдағы нөмірде жарық көрген жеті беттік "Клипер Кирк" есімді туындысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз жаяу әскеріне қатысуға тырысқаннан кейін, бірақ әкесі "жасы кішкентай болғандықтан" оны кері қайтарды. Колан "18 немесе 19" жасында Армия Әуе корпусына қатысты. Ол 2000 жылы: "Мен ата-анаммен бірге тұрдым. Мен 7-8 беттік соғыс оқиғасы үшін тырыстым. Барлық әріптерді өзім жаздым, тіпті бояу эффекттерін де қостым. Мен қолыма келгеннің бәрін жасадым және оны Timely-ге әкелдім. Сол кезде конфета дүкеніне барып, комикс кітабын алып, қайда басылғанын білу үшін арт жағына қарап отыру керек еді. Көбісі Манхэттенде жарық көрді, олар сізге мекенжайын айтатын, сіз жай ғана барып, көркемдік директормен кездесуге уақыт алатын едіңіз. Ол маған мүмкіндік берді. Мен оған бардым, ол күту бөлмесіне шығып, мені қарсы алды, менің жұмысыма қарап, "Бір минут отыр" деді. Ол жұмысты алып кірді және шамамен 10 минутқа жоғалып кетті, содан кейін қайта оралып, "Менімен келіңіз" деді. Мен бас редактор Стен [Ли] осылай таныстым. Сөйтіп, мен жұмысқа орналастым. "штаттағы суретші" ретінде жұмысқа қабылдандым. Коланның жұмысына авторлық құқық берілмегендіктен, сол дәуірдегі толық авторлық құқықты анықтау қиын, тіпті мүмкін емес. 2010 жылы ол өзінің алғашқы мұқабасын Captain America Comics журналының санында салғанын еске алды; Колан 72-ші нөмірдегі 12 беттік басты оқиғаны суреттеді, мұқаба суретшісі белгісіз. Ол соңғы санының мұқабасын, қорқынышты комикс "Капитан Американың таңғажайып әңгімелері" №75 (1950 жылғы ақпан) салған, онда мұқабада да, ішінде де титулды супергерой болмаған. 1948 жылы өнеркәсіптің құлдырауы кезінде Timely компаниясының барлық қызметкерлері босатылғаннан кейін Колан National Comics, болашақ DC Comics үшін жеке жұмыс істей бастады. Дәлдікке ұмтылған ол DC-нің "All American Men at War", "Captain Storm" және "Our Army at War" соғыс оқиғаларын, сондай-ақ Marvel-дің 1950 жылдардағы Atlas Comics компаниясының "Battle", "Battle Action", "Battle Ground", "Battlefront", "G. I. Tales", "Marines in Battle", "Navy Combat" және "Navy Tales" серияларын зерттеді. Коланның осы кезеңдегі ең алғашқы расталған жұмысы – Atlas компаниясының "Lawbreakers Always Lose" №6 (1949 жылғы ақпан) журналындағы бес беттік "Dream Of Doom" қылмыстық әңгімесін суреттеуі және жазуы. 1950 жылдардың басында ол Нью-Рошельде (Нью-Йорк) тұрды. Осы шамада ол DC Comics үшін алғашқы жұмысын жасады, содан кейін өнеркәсіптің көшбасшысы, фильм және теледидар батыры Хопалонг Кассидиге негізделген лицензиялық серияны 1954 жылдан 1957 жылға дейін суреттеді. 1960 жылдары ол Нью-Джерсиде тұрды, онда оның және Адриеннің балалары Эрик пен Нэнси дүниеге келді. Ол бірден формаға еніп, "Таңғажайып оқиғалар" журналында "Субмарина" кейіпкерін енгізді және "Таңғажайып оқиғалар" журналында Дон Хектен кейін "Темір адам" рөліне ие болды. Колан осы псевдониммен жұмыс бастағаннан кейін, Marvel редакторы Стен Ли оны DC-ден тартып алуға тырысты. Колан еске алды, Марвелге ауысуымен қатар, Колан Warren Publishing компаниясының қара-ақ қорқынышты комикс журналдарына бірнеше әңгімелер жазды, ол 1966 жылғы наурызда "Eerie" журналының №2 санында жазушы Ларри Айвидің "To Pay the Piper" атты алты беттік әңгімесін жазды. Онда және осы журналдың және оның бауырлас басылымы "Creepy" журналының кейінгі мақалаларында Колан өзінің қарындаш жұмысын жазатын. Оның соңғы түпнұсқалық Уоррен әңгімесі "First Blood" 1967 жылғы қыркүйекте "Eerie" журналының 11-ші санында жарияланды. Олардың басым көпшілігін Уоррен редакторы Арчи Гудвин жазды, ол кейінірек Marvel-дің "Iron Man" комиксінде Коланмен бірлесіп жұмыс істеді.
quote|text=I was living with my parents. I worked very hard on a war story, about seven or eight pages long, and I did all the lettering myself, I inked it myself, I even had a wash effect over it. I did everything I could do, and I brought it over to Timely. What you had to do in those days was go to the candy store, pick up a comic book, and look in the back to see where it was published. Most of them were published in Manhattan, they would tell you the address, and you'd simply go down and make an appointment to go down and see the art director. "gave me my break. I went up there, and he came out and met me in the waiting room, looked at my work, and said, 'Sit here for a minute'. And he brought the work in, and disappeared for about 10 minutes or so then came back out and said, 'Come with me'. That's how I met [editor in chief] Stan [Lee]. Just like that, and I had a job. Hired as "a staff penciler", Due to Colan's work going uncredited, in the manner of the times, comprehensive credits for this era are difficult if not impossible to ascertain. In 2010, he recalled his first cover art being for an issue of Captain America Comics; Colan drew the 12 page lead story in issue #72, the cover artist of which is undetermined. He definitively drew the cover of the final issue, the horror comic Captain America's Weird Tales #75 (Feb. 1950), which did not include the titular superhero on either the cover or inside. After virtually all the Timely staff was let go in 1948 during an industry downturn, Colan began freelancing for National Comics, the future DC Comics. A stickler for accuracy, he meticulously researched his countless war stories for DC's All American Men at War, Captain Storm, and Our Army at War, as well as for Marvel's 1950s forerunner Atlas Comics, on the series Battle, Battle Action, Battle Ground, Battlefront, G. I. Tales, Marines in Battle, Navy Combat and Navy Tales. Colan's earliest confirmed credit during this time is penciling and inking the six page crime fiction story "Dream Of Doom", by an uncredited writer, in Atlas' Lawbreakers Always Lose #6 (Feb. 1949). By the early 1950s, he was living in New Rochelle, New York. Around this time he did his first work for DC Comics, then the industry leader, on the licensed series Hopalong Cassidy, based on the film and TV Western hero, drawing it from 1954 to 1957. In the 1960s, he lived in New Jersey, where his and Adrienne's children, Erik and Nanci, Taking to the form immediately, he introduced the "Sub Mariner" feature in Tales to Astonish, and succeeded Don Heck on "Iron Man" in Tales of Suspense. Sometime after Colan began this pseudonymous stint, Marvel editor Stan Lee made overtures to lure him from DC. Colan recalled,
Concurrent with his move to Marvel, Colan also contributed several stories to Warren Publishing's line of black and white horror comics magazines, beginning with the six page tale "To Pay the Piper", by writer Larry Ivie, in Eerie #2 (March 1966). There and in subsequent stories for that magazine and its sister publication, Creepy, Colan would ink his own pencil work. His final original Warren story, "First Blood", appeared in Eerie #11 (Sept. 1967). The vast majority of these were written by Warren editor Archie Goodwin, with whom Colan would later collaborate on Marvel's Iron Man.
Жеке өмір
Джин Колан екі рет үйленген: алғашқысы Салли Гринбергпен, олардан Валери мен Джилл есімді балалары дүниеге келді, бірақ олар ажырасып кетті. Екінші әйелі – Адриен Брикман, олардан Эрик пен Нэнси туды. Адриен Колан 2010 жылдың 21 маусымында қайтыс болды. Колан 2011 жылдың 23 маусымында Бронкста 84 жасында қатерлі ісік және бауыр ауруының салдарынан қайтыс болды.
Марапаттар мен құрметтер
Коланның Стив Гербермен "Ховард - үйрек" комиксі бойынша жұмысы 1977 және 1978 жылдары "Сүйікті комикс (Юмор)" номинациясы бойынша Eagle Award сыйлығын алды және 1978 жылы төрт Eagle Award номинациясына ие болды. 2005 жылы Колан комикс индустриясының Уилл Эйснер комикс даңқына кірді. Содан кейін ол 2010 жылы "Капитан Америка" #601 (2009 жылдың қыркүйегі) комиксі бойынша жұмысы үшін жазушы Эд Брубакермен бірге "Ең жақсы жеке саны" номинациясы бойынша Эйснер сыйлығын жеңіп алды. Колан 2008 жылғы 4 желтоқсанда табысталған 2008 жылғы Sparky сыйлығының иегері болды және 2009 жылғы 24 қазанда Комикстік өнер кәсіби қоғамының Серджио сыйлығымен марапатталды.