Үндістан Коммунистік Партиясы (Марксизм-Ленинизм) фракциясының тарихы

Кіріспе

Коммунистік партия фракциясы

Үндістан Коммунистік партиясының Уақытша Орталық Комитеті (Марксистік-Лениншіл) – Үндістандағы коммунистік саяси партия. Партияның бас хатшысы Сантош Рана болған. Партия көбінесе CPI(ML) [Сантош Рана тобы] немесе осы сияқты атаулармен белгілі. ҮОК, КПИ(МЛ) бастапқы Үндістан Коммунистік партиясының (Марксистік-Лениншіл) Сатьянараян Сингхке адал болған тобынан туындады. Сингх 1971 жылы партия жетекшісі Чару Мажумдарға қарсы шығып, партияның бөлінуіне себепкер болды. 1973 жылдың сәуір айында Сингхтің партиясы қайта ұйымдастырылды. 2024 жылдың наурыз айында партия CPI(ML) Революциялық бастамасы және CPI(ML) Пража Пандамен бірігіп, CPI(ML) Халықтық желісі деген жаңа партия құрды.

Тарих

Сантош Рана 1971 жылы Чару Мажумдардан бөлініп, кейін Сингхтің тобына қосылды. 1974 жылы Чандрапулла Редди басшылығымен Андхра-Прадеш штатының Коммунистік революционерлер комитеті Сингхтің ҮІК(ML) бірлестігіне қосылды. 1974 жылы Жаяпракаш Нараян бастаған Бихар қозғалысына Сингхтің ҮІК(ML) қолдау көрсетуге шешім қабылдады. Нараян 1968 жылдан бері Сингхпен байланыста болып, оны зорлықсыз аграрлық реформалар күресін қолдауға көндіруге тырысты. 1975 жылдың 4 шілдесінде Үндістан үкіметі 27 ұйымға тыйым салды, Сингхтің ҮІК(ML) солардың бірі болды. 1977 жылғы Лок Сабха сайлауында Индира Ганди жеңілгеннен кейін партияның жағдайы біршама жеңілдеді. Сингх жаңа Джаната партиясының кластық сипаты Ганди үкіметіне ұқсас болғанымен, азаматтық бостандықтардың жақсаруы және кеңестік ықпалдың әлсіреуі сияқты айырмашылықтарды бағалады. 1977 жылдың 9 сәуірінде С.Н. Сингх Хокан Маджумдер (Бірлік комитеті, ҮІК(ML)), Сунити Кумар Гош (КК, ҮІК(ML)) және Апурба Рой (UCCRI(ML)) есімді тұлғалармен бірге 12 000 революциялық тұтқындардың шартсыз босатылуын талап ететін үндеуге қол қойды. Төтенше жағдайға қарсы күрес кезінде Джаната партиясы саяси тұтқындарды босатуға уәде берген еді. Бірақ билікке келген соң олар бұл уәдесінен бас тартты. Сингх тұтқындарды босату мәселесі бойынша келіссөздерге қатысты. Сингхтің ҮІК(ML) сайлауға қатысуға есік ашқан алғашқы ірі МЛ фракциясы болды, бұл мәселе қырқыс дау тудырды. 1977 жылдың 10 сәуірінде Сингх баспасөз конференциясында сайлауға қатысуға дайын екенін мәлімдеді. Калькутта облыстық комитеті бұл қадамды айыптады. Басқа МЛ фракциялары бұл жаңа бағытты сатқындық деп қарады. 1971 жылы Сантош Рана Батыс Бенгалия штатының заң шығару жиналысына Гопибаллавпур сайлау округінен сайланды (осы аймақтың бірінде ҮІК(ML) Наксалбали көтерілісінің үлгісімен қарулы күрес бастаған еді). Рана 13401 дауыс (25,67%) жинады, бұл ҮІК(М), Үндістан Ұлттық Конгресі және Джаната партиясының үміткерлерін жеңуге жеткілікті болды. Сингхтің ҮІК(ML) Үндістан Сайлау комиссиясында партияның атын «Үндістан Коммунистік партиясы (Марксистік-Лениншіл)» деп тіркеуге қол жеткізді, бірақ кейін тіркеу жойылды.

Santosh Rana had broken with Charu Majumdar in 1971, and later joined Singh's group. In 1974 the Chandrapulla Reddy led Andhra Pradesh Committee of Communist Revolutionaries merged with Singh's CPI(ML). When the Bihar movement was launched by Jayaprakash Narayan in 1974, Singh's CPI(ML) decided to lend support to it. Narayan had been in contact with Singh since 1968, attempting to persuade him to support non violent agrarian reform struggles. On 4 July 1975 the Indian government banned 27 organisations, Singh's CPI(ML) was one of them. After the defeat of Indira Gandhi in the 1977 Lok Sabha elections, the situation for the party was relaxed somewhat. Singh asserted that although the class character of the new Janata Party government was the same as the Gandhi government, he appreciated differences like improvement of civil liberties and weakening of Soviet influence. On 9 April 1977 S. N. Singh signed an appeal along with Khokan Majumder (Unity Committee, CPI(ML)), Suniti Kumar Ghosh (COC, CPI(ML)) and Apurba Roy (UCCRI(ML)), calling for the unconditional release of 12 000 revolutionary prisoners. During the anti Emergency struggle, the Janata Party had promised to release political prisoners. Once in power however, they had back tracked on that promise. Singh was involved in negotiations to secure the release of prisoners. Singh's CPI(ML) was the first major ML factions that opened up for participating in elections, which became a controversial issue. On 10 April 1977 Singh declared the willingness to contest elections at a press conference. The Calcutta District committee denounced the move. Other ML factions saw as the new line as treachery. In 1971 Santosh Rana was elected to the West Bengal state assembly from the Gopiballavpur constituency (one of the areas were CPI(ML) had started armed struggle following the model of the Naxalbari uprising). Rana got 13401 votes (25,67%), which was enough to defeat the CPI(M), Indian National Congress and Janata Party candidates. Singh's CPI(ML) were also able to register the party name Communist Party of India (Marxist Leninist) with the Election Commission of India, but the registration was later lost.

1984 жылдан кейінгі кезең

1980 жылы Сингхтің тобы ең күшті МЛ фракциясы ретінде пайда болды, бірақ Чандрапулла Редди және басқа да бөліністердің шығуымен партия қысқарды. 1984 жылы Сингхтің жақтастары Сантош Рана мен Васкар Нандидің тобына қарсы шығып, ауыр бөлініс болды. Сингх фракциясы келесі айыптауды жасады: "Біздің ұйымда да Нандидің жақын достары шетелдік ерікті ұйыммен және батыс монополиялық капиталымен қаржыланатын жергілікті ерікті ұйыммен байланыс орнатты, оны ПОК-тан және партияның бас хатшысы С.Н. Сингхтен жасырып қалды. Олар Батыс Еуропа елдері мен АҚШ қаржылай қолдайтын Тагор қоғамының Ауылдық көмек консорциумымен және Данияның бір ұйымымен байланыс жасады, Гобибаллабпур (Батыс Бенгалия) және Бихардың кейбір аудандарының халқына көмек көрсетуді сұрады. Су қоймаларын қазу, мектеп ғимараттарын салу, тігіншілік оқу орталығын ашу, мұқтаж адамдарға тауық пен мал тарату үшін миллиондаған рупия жұмсалды. Сондай-ақ, біздің кейбір жетекшілердің лютеран шіркеуінен ақша алғанын да білдік. Бұл мәселе ККП мүшелеріне белгілі болғанда, партияда осы мәселе бойынша қызу идеологиялық күрес басталды". (Наши разногласия с группой Нанди Рана, ПКК КПИ (МЛ), 29-бет) Рана тобы жетекшілікте (уақытша орталық комитетте) көпшілікті жеңіп алды, ал Сингхтің ізбасарлары жаңа комитет құрды (де-факто жаңа партия). Сингх одан көп ұзамай қайтыс болды. Рана тобы антифашизмге баса назар аудару арқылы басқа МЛ фракцияларынан өзгешеленеді. Рана индуист ұлтшылдарының Бхаратия Джаната партиясын (БЖП) Үндістан үшін фашистік қауіп деп санайды. ПКК, КПИ (МЛ) өзінің жақтастарына революциялық коммунистік кандидат жоқ сайлау округтерінде КПМ (М) сияқты партияларға, тіпті Үнді ұлттық конгресіне дауыс беруге кеңес береді. 2004 жылғы Лок Сабха сайлауына дейін партия Үндістан Коммунистік партиясы (Марксистік-Лениншіл) «Қызыл Ту» және Үндістан Коммунистік партиясы (Марксистік-Лениншіл) бастаған революциялық коммунистердің біртұтас майданына қатысты. Ассамдағы Бодо аймақтарында партия «Ассамның Біріккен резервтік қозғалысы кеңесі» деп аталатын жаппай ұйым арқылы жұмыс істейді. ПКК, КПИ (МЛ) және URMCA Бодо ұлтшыл қозғалыстарына қарсы. 2004 жылғы Лок Сабха сайлауында Кокраджардағы URMCA кандидаты 205 491 дауыс (21,25%) алды. 1999 жылғы сайлауда URMCA кандидаты сол округте 246 942 дауыс (27,75%) алған еді. ПКК, КПИ (МЛ) «Жаңа демократия үшін» газетін өзінің бас органы ретінде шығарады. Бас редактор – Васкар Нанди.

Around 1980 Singh's group appeared as the strongest ML faction, but with the exit of Chandrapulla Reddy and other splits the party shrunk. In 1984 a severe split occurred, with the loyalists of Singh opposed to the group of Santosh Rana and Vaskar Nandy. The Singh faction levelled the following accusation: "In our organisation also, Nandy’s close associates established contacts with a foreign voluntary agency and a native voluntary agency financed by Western monopoly capital, keeping it secret from the POC and the general secretary of the party, S N Singh. They established contact with Rural Aid Consortium of Tagore Society which is financed by West European countries and the USA and with one Danish Organisation on the Plea of providing relief to the people of Gobiballabpur in West Bengal and some areas in Bihar. Lakhs of rupees were received for digging tanks, constructing school building opening a sewing training center and distributing chickens and cattle to the needy. It also came to our notice that money was being received by some of our leaders from the Lutheran Church. When it came to light to the PCC members, an intense ideological struggle burst forth in the party on this issue." (Our differences with Nandy Rana group, PCC CPI(ML), p. 29)

The group of Rana came to win a majority in the leadership (the provisional central committee) and Singh's followers formed a new committee (and de facto a new party). Singh died shortly afterwards. Rana's group differentiates themselves from other ML factions through their emphasis on antifascism. Rana considers the Hindu nationalist Bharatiya Janata Party (BJP) as a fascist danger for India. PCC, CPI(ML) gives the advice to their followers to vote for parties like CPI(M) or even the Indian National Congress in constituencies were no revolutionary communist candidate is available. Ahead of the 2004 Lok Sabha elections the party participated in the united front of revolutionary communists initiated by Communist Party of India (Marxist Leninist) Red Flag and Communist Party of India (Marxist Leninist). In the Bodo dominated areas in Assam, the party works through a mass organization called United Reservation Movement Council of Assam. PCC, CPI(ML) and URMCA are opponents of the Bodo nationalist movements. In the Lok Sabha elections in 2004 the URMCA candidate in Kokrajhar got 205 491 votes (21,25%). In the 1999 election the URMCA candidate had gotten 246 942 votes (27,75%) in the same constituency. PCC, CPI(ML) publishes For a New Democracy as its central organ. The editor in chief is Vaskar Nandy.