Кіріспе

Австралиялық әнші (1953–2023)

Рене Ребекка Гейер (11 қыркүйек 1953 – 17 қаңтар 2023) – Австралияның ең көрнекті джаз, соул және R&B музыканттарының бірі. Ол 15 студиялық альбом шығарды, олардың екеуі – «Moving Along» (1977) және «Tenderland» (2003) – Австралия чарттарында 11-орынға жетті. Австралияда жеке орындаушы ретінде Гейердің ең табысты синглдары 1970-ші жылдардағы «It's a Man's Man's World», «Heading in the Right Direction» және «Stares and Whispers», ал 1980-ші жылдардағы «Say I Love You» болды. Соңғысы Жаңа Зеландияда бірінші орынға ие болды. Әнші халықаралық деңгейде құрметке ие және көп ізделіс тудыратын бэк-вокалист болды, оның сессиялық жұмыстарына Sting, Chaka Khan, Toni Childs, Joe Cocker, Neil Diamond, Men at Work және Trouble Funk-пен ынтымақтастығы кірді. Гейердің музыка журналисі Эд Ниммервольмен бірлесіп жазған автобиографиясы «Қиын әйелдің жаңғырығы» (2000) есірткіге тәуелділігі, жеке өмірі және музыкадағы мансабы туралы толыққанды ақпарат береді. Ол өзін «Алабамадан келген 65 жастағы қара нәсілді адам сияқты дыбыстайтын австралиялық мажар еврейі» деп сипаттады. Ол сессиялық вокалист ретінде АҚШ-та 10 жылдан астам жұмыс істеді, бірақ өз атымен чарттарда сәттілікке жете алмады. Гейер 1990-шы жылдардың ортасында Австралияға оралды және оның мансабы 21-ші ғасырға дейін жалғасты. Рок тарихшысы Ян МакФарлейн Гейердің даусын «бай, жанды, құмар және дауысты» деп сипаттады. Ол 11 қыркүйек 1953 жылы Мельбурнда дүниеге келді. Оның әкесі, Эдвард Гейер (1920–2013) – Холокосттан аман қалған мажар еврейі, үш баланың кенжесі болды. Олар Палестинада танысып, 1951 жылы Мельбурнға көшіп келді, онда әкесі Варшава орталығын басқарды. Топ Бондидегі Kask Wine Bar-да жұмыс істеді, онда ол түніне 5 доллар табады. Әкесі оның таңдаған мансабына қарсы болды, ал Dry Red тобында Эрик Маккаскер (кейін Mondo Rock) болды. Ол кастингке Би Джиздің «To Love Somebody» хитін орындады. Гейермен бірге Sun тобының құрамына Джордж Алманза (пиано), Генри Корри (бас-гитара), Гэри Норвелл (барабан), Кит Шэдвик (саксофон, флейта, кларнет, вокал) және Крис Сонненберг (гитара) кірді. 2022 жылы Sun тобының әртүрлі құрамымен жазылған төрт дискілік альбом – «Rehearsal Recordings Album» шықты. Бұл альбомда көбінесе шетелдік хиттердің R&B/Soul кавер-нұсқалары болды және Сиднейдегі ATA студиясында Гас МакНил продюсерлік етті. Харрис клавишаларда ойнағаннан басқа, альбомды Майк Брейди (бэк-вокал), Бобби Брайт (бэк-вокал), Джефф Кокс (барабан), Тим Гейз (гитара) және Фил Мэннинг (гитара) жазды. Ол «Кент музыкалық тізімінде» қазан айында 28-орынға жеткенде, оның алғашқы чарттық альбомы болды. (екі музыкант та Johnny Rocco Band тобынан шыққан), ол 1976 жылы топ-40-қа жеткен. Гейер 1975 жылғы Либералдық партияның федералды сайлау кампаниясына қатысып, олардың «Turn on the Lights» әнін орындады. Оның бэк-музыканттары Логан мен Салливанды Стиви Уандер тобының мүшелері толықтырды. Бұл Гейердің сол кездегі ең үлкен австралиялық хиті болды, «Stares and Whispers» (сәуір) әні 17-орынға жетті. Өзінің тікелей және ымырасыз мінезімен танылған Гейер мұндай алдауға келіспеді және «өзінің үлкен қызғылт бетім» деп атаған суретімен маркетинг жасауға талап етті. AllMusic-тен Эми Хансон Мерфидің вокалдық тректерін «ең жақсы жағдайда, көңілсіз және жансыз, көбінесе монотонды және қорқынышты» деп бағалады. Оның дауысына толықтыру үшін топ пен қосымша музыканттардың күшті бэк-вокалы қажет болды: Логан, Панч, Керри Бидделл (Brian Cadd тобынан) және Тим Пайпер (Chain, Blackfeather тобынан) гитарада ойнады.

1980 1984: Со Лакки, Рене Лив және Фавс

1981 жылы Гейер Малибудағы Шангри-Ла студиясында, Калифорнияда өзінің жетінші студиялық альбомын – So Lucky жазды. Роб Фрабони (The Beach Boys, Bob Dylan, The Band) және Рикки Фатаар (Beach Boys) басшылығымен жарық көрген So Lucky 1981 жылдың қараша айында шықты және тағы екі сингл ұсынды: "Do You Know What I Mean" (1981 жылдың желтоқсаны), ол Австралия мен Жаңа Зеландиядағы топ 30-ға енді. 1982 жылы Portrait Records халықаралық аренада оны Renée Geyer by Renée Geyer and the Bump Band деп шығарды. Сол жылы Mushroom оның бұрынғы альбомдарын қайта жариялады. Келесі жылы Гейер мамыр айында екінші концерттік альбомын – Renée Live шығарды. Концерттен алынған үзінділер Австралияда (Екі Жеті және Тоғыз арналарында) және АҚШ-тағы MTV-де көрсетілді. 1986 жылдың мамырында ол "Live at the Basement" концерттік альбомын жазды, ол сол жылы ABC Records компаниясымен шығарылды. Гейер Австралиядағыдай АҚШ-та да сұранысқа ие сеанстық вокалист ретінде жұмысын жалғастырды. 1986 жылы ол Джон Хьюздың "Pretty In Pink" фильмінде ойнаған Ник Кьюшоудың "Wouldn't It Be Good" әнінің Дэнни Хаттон Hitters каверінде жетекші вокалды орындады. Ол 1987 жылы Стингтің "Nothing Like the Sun" қос альбомында, соның ішінде "We'll Be Together" синглінде пайда болды. Ол Джо Кокермен 1987 жылғы "Unchain My Heart" альбомында дуэт орындады және оның жарық көргеннен кейін онымен бірге Еуропаға қосалқы вокал ретінде гастрольдеді. Ол Тони Чайлдстың 1988 жылғы "Union" альбомындағы "Don't Walk Away" хитінде естілді. Басқа да жұмыстарға Нил Даймонд, Хулио Иглесиас, Бадди Гай және Бонни Райтпен бірлескен жұмыстар кірді. Саундтректен екі сингл шықты, соның ішінде Гейердің Жан Стаффордтың "Someday I’ll Take Home The Roses" әнінің кавері бар. 1999 жылдың наурыз айында Гейер өзінің оныншы студиялық альбомын – "Sweet Life" шығарды, оны Келли Джо Камиллеримен (Jo Jo Zep & The Falcons, The Black Sorrows) бірлесіп өндірді.

20002008: ARIA атақ залы, Тендерленд, Tonight және Арнайы

2000 жылдың сәуірінде Гейер өзінің 1994 жылғы студиялық альбомы "Difficult Woman" атты автобиографиясын жариялады. 2000 жылдың қазан айында Гейер Сиднейдегі Жазғы Паралимпиаданың ашылу салтанатында өнер көрсетті. 2003 жылдың тамызында әнші өзінің он бірінші студиялық альбомын – "Tenderland" шығарды. Ол ARIA чарттарында 11-орынға ие болды, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткішті альбомына тең келді. "Live at the Athenaeum" 2004 жылдың сәуірінде, ал Гейердің он екінші студиялық альбомы "Tonight" 2005 жылдың сәуірінде жарық көрді. Салтанатта заманауи R&B әншісі Джейд МакРэй Гейердің әндерінен қосынды орындады, содан кейін Гейер 1975 жылы шыққан "It's a Man's Man's World" хитін шырқады. 2007 жылдың шілдесінде Гейер Мельбурн қаласындағы Малтхаус театрында "Түс көруші әйел: Бұл балабақша емес" музыкалық пьесасында өгей ана рөлін ойнады. 2008 жылы Адам Эллиоттың "Mary & Max" толық метражды анимациялық фильмінде дауыс берді. Гейер мен 1970-ші жылдардағы әнші Марсия Хайнз австралиялық ғалым Джон Страттонның 2008 жылғы "Австралияда қара әйелдей ән шырқайтын еврей: Раса, Рене Гейер және Марсия Хайнз" мәдени зерттеу мақаласының тақырыбы болды. Гейер 2008 жылдың 3 желтоқсанында екі сағаттық шеберлік сабағын өткізді, онда "Australian Idol" сияқты таланттар іздеу шоуларының қатысушыларына әсер еткен Марая Кэри мен Кристина Агилераның вокалдық жаттығуларына деген наразылығын білдірді. Гейерге "Australian Idol" және "The X Factor" бағдарламаларында төреші болу ұсынылды, бірақ ол бас тартты; ол "Australian Idol" төрешісі Хайнзді "тыныш, мен пікірді естімеймін" деп сынады, ал Кайл Сэндилендті конструктивті сынға орнына жарақатты пікірлер айтқаны үшін сынға алды. Бұл бұрын жазылған тректердің жаңадан жазылған акустикалық нұсқаларының жинағы. Сол жылдың маусым айында Гейерге сүт безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылды және операциядан кейін ол ерте сақталғанын және толық жазылуы күтілетінін естіді. 2010 жылдың наурыз айында Warner Music Australia тағы бір жинақ альбомын – "The Ultimate Collection" шығарды, ол Жаңа Зеландиядағы оның ең жоғары көрсеткішін көрсетті – 21-орынға ие болды. 2011 жылдың тамызында оған 2010 және 2011 жылдары Викториядағы екі оқиға бойынша абайсыздықпен жүргізу үшін айыппұл салынды, онда ол тұраққа қойылған көліктерге, ағашқа және дүкенге соқтығысқан. Оның адвокаты апаттарды сүт безінің қатерлі ісігін емдеу үшін қабылдап жүрген дәрі-дәрмектерге байланысты деп айыптады, бұл оның назарын аудармауына әкелді. Оған 500 доллар айыппұл салынды, ол Онкологиялық Кеңеске төленді. 2013 жылдың сәуірінде Гейер өзінің он бесінші және соңғы студиялық альбомын – "Swing" шығарды, ол үлкен оркестрдің әндерін қамтиды. Ол Австралияда 22-орынға ие болды. Гейер 2013 жылы альбоммен гастрольдік сапарға шықты. 2013 жылдың қарашасында әнші Музыка Викторияның Даңқ залына енгізілді. 2015 жылы Гейер Хеймаркеттегі Адина қонақ үйінің рецепционисіне сөзбен шабуыл жасады, Гейерге көлік тұрағына кіру үшін көлік тіркелімін ұсыну керектігін айтқаннан кейін рецепционист көздерінен жас шығарды. 2017 жылдың қаңтарында Гейер кінәлі деп табылмай, 12 айға жақсы мінез-құлыққа кепілдік берді. 2018 жылдың қазан айында ол жаңа альбом жазуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді: "Мен жағдайға қарай әрекет етемін, бірақ келесі жылдың бір күнінде жаңа альбом жасағым келеді. Мен адамдармен әртүрлі жобалар мен басқа да нәрселерде жұмыс істедім, бірақ тағы да өзімнің бірдеңе жасағым келеді. Менің ойымша, алдағы он екі айда ол орындалады. Бұл менің соңғы альбомым болуы мүмкін. Менің ойымша, блюзға құрмет көрсету сияқты бірдеңе жасаймын, өйткені менің өмірімде блюз маған үлкен әсер етті, мен ешқашан бұл туралы айтқан емеспін. Сондықтан, мен осыған байланысты бірдеңе жасай аламын. Блюз пластинкасының бір нұсқасы". 2023 жылдың қаңтарында Гейер жамбас сүйегіне операция жасату үшін Гилонг ауруханасына түсті. Оның өкпесінде емделе алмайтын қатерлі ісік бар екені анықталды. Рене Гейер 2023 жылдың 17 қаңтарында 69 жасында хирургиялық асқынулар салдарынан сол ауруханада қайтыс болды. Оның құрметіне 2023 жылдың сәуірінде Сент-Килдада қоғамдық еске алу шарасы өтті, онда Кевин Борич, Кейт Себерано, Дебора Конвей, Пол Келли және Рассел Моррис өнер көрсетті. Рене Сент-Килдада тұрды және жылдар бойы аймақтағы бірнеше жалға берілетін үйлерде тұрды, әрқашан өзін "жүректегі Мельбурн адамы" деп есептеді.