Кіріспе

Томас Джефферсон ойлап тапқан шифрлау жүйесі

Джефферсон дискісі, сондай-ақ Базери цилиндрі немесе дөңгелек шифры деп аталатын бұл жүйе, көбінесе Томас Джефферсонға жатқызылатын шифрлау жүйесі. Ол әрқайсысы әліпби әріптерімен жиектерінде орналасқан, бірақ әр дискі үшін әртүрлі және көбінесе кездейсоқ реттелген дөңгелектер немесе дискілер жиынтығын пайдаланады. Әр дискіде бірегей нөмір болады және дискілердің ортасындағы тесік оларды біріктіріп, оське орнатуға мүмкіндік береді. Дискілерді ауыстыруға болады және оларды қалауынша кез келген ретпен оське бекітуге болады. Дискілердің реті – шифрлау кілті, жіберуші де, қабылдаушы да дискілерді бірдей алдын ала белгіленген тәртіппен орналастыруы керек. Джефферсонның құрылғысында 36 дискі болса, Базери жүйесінде 20 дискі болды. Дискілер келісілген тәртіппен оське орналастырылғаннан кейін, жіберуші әр дискіні жоғары және төмен айналдырады, бір қатарда қажетті хабар жазылғанша. Содан кейін жіберуші дискілердегі мәтіннің кез келген қатарын, жасырын хабарлама бар қатардан басқа, көшіріп ала алады. Алушы дискілерді келісілген тәртіппен орналастырып, бір қатарда шифрланған хабарламаны көрсету үшін дискілерді айналдырып, содан кейін ашық мәтінді таба алғанша қатарларды қарауы керек.

Тарих

18-ғасырдың соңында Еуропаға 15-ғасырдан бері белгілі болған комбинациялық құлыптарды Эдме Регнье Л’Айне танымал етті, ал олардың әріптері бар түрлері шифрлау машиналарының бастауы деп саналады. Джефферсон дискісіне ұқсас алғашқы прототипін швед бароны Ф. Гриппенстерна 1786 жылы ойлап тапты, бірақ ол өзге принцип бойынша жұмыс істеді: әріптерді әріптермен алмастырудың орнына, ол 57 дискіден пайдаланды. Бұл дискідер бір жағынан уәкілетті лауазымдағы адам енгізген әріптерді, екінші жағынан кеңсе қызметкеріне көрінетін сандармен алмастырды. 1790-жылдардың бір кездерінде (нақты күні белгісіз) Томас Джефферсон дөңгелектегі 26 әріпті және шамамен 36-дан 48-ге дейінгі дөңгелектерді, сондай-ақ оның жұмыс істеуін қолжазбада сипаттады. Ол оны өзі ойлап тапқан деген қауесет бар, бірақ бұны растайтын ешқандай дәлел жоқ, ал Джефферсонның өзі мәтінде мұндай мәлімдеме жасамайды. Қолжазба 1922 жылға дейін (M 94 қолданысқа енгеннен кейін бір жыл өткенде, төменде қараңыз) Континенттік Конгрессті зерттеген тарихшы Эдмунд К. Бернетт тапқанша ұмытылып кеткен. Құрылғы ешқашан жасалмаған сияқты.

1980-жылдардың басында NSA өзінің мұражайы үшін Джефферсонның үлгісіндегі үлкен, аяқталмаған құрылғыны (осы мақаланың 1-суреті) сатып алды. Онда бастапқыда 40 дискінің ішінде 35 дискі қалған, әр дискіде 42 таңба, соның ішінде француз әріптері болды. Алайда, бұл сипаттамадан әріптердің әліпбилік немесе кездейсоқ ретпен орналасқандығы белгісіз.

Кейінгі әскери шифрлардың негізі

Джефферсонның құрылғысына ұқсас, бірақ біршама жақсартылған құрылғыны 1891 жылы Комендант Этьен Базери тәуелсіз түрде қайта ойлап тапты, бірақ ол Россингольдің Ұлы Шифрын бұзғанға дейін кеңінен танымал болмады. 1893 жылы француз математигі Артур Джозеф Герман (әдебиеттерді басып шығарушы Éditions Hermann негізін салғанымен әйгілі) құрылғыны қайта жобалап, 18 жалпақ ағаш немесе картон жолақты пайдаланды. Базери цилиндрінің бір үлкен кемшілігі – әр дискідегі шифр әліпбиінде ашық мәтіннен шифрланған мәтінге қадам дәл бірдей болады. Жоғарыда көрсетілген мысалда бұл қадам алты әріпке тең. Мысалы, егер криптоаналитик жоғарыда сипатталған он дискілі Базери цилиндрінде шифрланған хабарламаны тапса және өзінің цилиндрін алса, ол хабарламаны цилиндрге енгізіп, хабарламаны тапқанша дискіні айналдыру арқылы шифрды бұзуға болады. Дегенмен, мысал Базери цилиндрінің дискілерінің мүмкін болатын орналасу комбинацияларының саны 1 = 10! = 3 628 800-ге тең. Бұл санның өте үлкендігіне байланысты дискілердің орналасуын қолмен сынап-тексеру өте қиын.