Оливетти: Италиялық өндірушінің тарихы мен дизайны
Olivetti
Olivetti – 1908 жылы құрылған италиялық өндіруші. Ең жақсы дизайндық калькуляторлар мен теңкелер, 16 Compasso d'Oro жүлдесі. Тарихы, өнімдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық өндіруші, тегі.
Italian manufacturer
the surname
Бас кеңсесі Ивреа қаласында, Турин метрополиялық қаласында орналасқан компания 2003 жылдан бері Telecom Italia тобының құрамында. Компания өнім дизайнымен танымал, 1964 жылы таныстырылған алғашқы коммерциялық бағдарламаланатын үстел калькуляторларынан бастап, 1970 жылы Италияның Өнеркәсіптік Дизайн қауымдастығынан (ADI) «Compasso d'Oro» сыйлығын жеңіп алған 1969 жылғы Olivetti Valentine тегіш машинасына дейін. Olivetti тарихында 16 рет «Compasso d'Oro» сыйлығына ие болды.
Headquartered in Ivrea, in the Metropolitan City of Turin, the company has been part of the Telecom Italia Group since 2003. The company is known for its product design, ranging from its first commercial programmable desktop calculators, the Programma 101, introduced in 1964 — to the Olivetti Valentine typewriter of 1969, which won the Compasso d'Oro from Italy's Association of Industrial Design (ADI) in 1970. Olivetti has won 16 of the Compasso d'Oro over its history.
Негізін қалау
1908 жылы Камилло Оливетти Италияның Ивреа коммунасында теру машинасы өндіруші компанияны құрды. Фирманы негізінен оның ұлы Адриано Оливетти дамытты. 1930 жылы Оливетти алғашқы шетелдегі өндіріс орнын ашты, ал 1948 жылы Divisumma электрлі калькуляторын шығарды. Olivetti 1959 жылы Италияның алғашқы электрондық компьютерін – транзисторлық Elea 9003-ті жасады және сол жылы Underwood Typewriter Company компаниясын сатып алды. 1964 жылы компания өзінің электроника бөлімін американдық General Electric компаниясына сатты. Жаңа несие алу үшін банкирлер компанияның электрондық бөлімі General Electric компаниясына сатылуын талап етті. Компания жаңа есептеу өнімдерін өздігінен дамытуын жалғастырды, соның ішінде Programma 101 – коммерциялық өндірістегі алғашқы бағдарламаланатын калькуляторлардың бірі болды. 1970-ші және 1980-ші жылдары Olivetti Еуропада кеңсе машиналарын өндірушілердің ішіндегі ең ірісі және IBM-нен кейін Еуропадағы екінші ірі компьютерлер өндірушісі болды. Оливетти 1950-ші жылдардан бастап Томас Дж. Уотсонды IBM-нің өнеркәсіптік дизайнға қатысты көзқарасын өзгертуге шабыттандырды. 1980 жылы Olivetti Индонезияда Dragon Computer & Communication арқылы өнімдерін таратуды бастады. 1981 жылы Olivetti Страсбург пен Люксембургтегі Еуропалық Парламент үшін электрондық дауыс беру жүйелерін орнатты. 1986 жылы компания АҚШ-тың Litton Industries компаниясынан Германиядағы ірі кеңсе жабдықтарын өндіруші Triumph Adler компаниясын сатып алды, ол теру машиналарының да өндірушісі болатын. Осы сатып алудың нәтижесінде Olivetti Еуропаның жазу машиналары нарығының 50 пайызын иеленді. 1994 жылдың қыркүйегінде компания президенті Эльсерино Пиол басшылығымен Olivetti Telemedia іске қосылды. 2003 жылдан бері Olivetti Telecom Italia тобының құрамына бірігу арқылы кірді.
The company was founded as a typewriter manufacturer by Camillo Olivetti in 1908 in the Turin commune of Ivrea, Italy. The firm was mainly developed by his son Adriano Olivetti. Olivetti opened its first overseas manufacturing plant in 1930, and its Divisumma electric calculator was launched in 1948. Olivetti produced Italy's first electronic computer, the transistorised Elea 9003, in 1959, and purchased the Underwood Typewriter Company that year. In 1964 the company sold its electronics division to the American company General Electric. In order to qualify for new loans, bankers made it a condition that the company's electronic division be sold to General Electric. It continued to develop new computing products on its own; one of these was Programma 101, one of the first commercially produced programmable calculators. In the 1970s and 1980s, they were the biggest manufacturer for office machines in Europe and 2nd biggest PC vendor behind IBM in Europe. Olivetti also inspired Thomas J. Watson Jr. to change IBM's approach to industrial design beginning in the 1950s. In 1980, Olivetti began distributing in Indonesia through Dragon Computer & Communication. In 1981, Olivetti installed the electronic voting systems for the European Parliament in Strasburg and Luxembourg. In 1986, the company acquired Triumph Adler, a major office equipment manufacturer based in Germany that also produced typewriters, from Litton Industries of the United States. With this acquisition, Olivetti grabbed 50 percent of the European typewriter market. In September 1994, the company launched Olivetti Telemedia chaired by Elserino Piol. Since 2003, Olivetti has been part of the Telecom Italia Group through a merger.
Дизайн
[А] дизайнға ден қою кең ауқымды корпоративтік философияға айналды, ол аралықтың пішінінен бастап жарнама плакатының түс схемасына дейін барлық нәрсені қамтыды. |Жонатан Мартин |Компаниялар тарихының халықаралық анықтамалығы |дерегі: Olivetti S. p. A., 34 том, 316 бет.
[A] preoccupation with design developed into a comprehensive corporate philosophy, which embraced everything from the shape of a space bar to the color scheme for an advertising poster. |Jonathan Martin |International Directory of Company Histories |source=Olivetti S. p. A., vol. 34, p.316
Olivetti өнімдерінің дизайнына ерекше назар бөлгенімен әйгілі болды, бұл 1930 жылдардың соңында басталған, шамамен 60 жылға созылған белгілі сәулетшілермен және дизайнерлермен ынтымақтастық арқылы жүзеге асты. Сәулетші және дизайнер Этторе Соттсас 1950 жылдардың соңында Olivetti-ге кеңес беруді бастады және 1958 жылы Tekne 3 теру машинасы, 1959 жылы Elea 9003 компьютері, ал кейіннен 1964 жылы Praxis 48 теру машинасы және 1969 жылы Valentine портативті теру машинасы сияқты бірқатар өнімдерді жобалады. 1954 жылы Марио Чоу Olivetti компаниясына қосылды және коммерциялық компьютер жасауға жауапты команданы басқарды. 1957 жылы команда Elea 9001 құрамын жасады. Чоу 500 инженерден тұратын команданы басқарды және Elea 9003-қа транзисторларды қосуға шешім қабылдады, ал 1966 жылы TCV 250 бейне дисплей терминалын жасады. Марио Беллини мен Этторе Соттсас, сол кезде Olivetti дизайнын басқарған, Джордж Соуден мен Джеймс Ирвин сияқты дизайнерлерді жұмысқа алды. Соуден 1970 жылдан 1990 жылға дейін Olivetti-де жұмыс істеді және 1978 жылы компанияның алғашқы үстел компьютерін, Olivetti L1-ді жобалады (екі жылдық эргономикалық зерттеулерден кейін). 1991 жылы Соуденнің Olivetti OFX420 факсі үшін жасаған дизайны ADI Compasso d'Oro сыйлығын жеңіп алды. 1999 жылы Мишель Де Луччи Art Jet 10 сия бүркігіш принтерін, сондай-ақ Compasso d'Oro сыйлығын жасады, ал 2001 жылы Gioconda калькуляторын жасады. 1952 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайында (MoMA) «Olivetti: Өнеркәсіптегі дизайн» атты көрме өтті. 1969 жылы Париждегі Декоративтік өнер мұражайында тағы бір көрме ұйымдастырылды, кейіннен ол тағы бес қалада көрсетілді. Көптеген Olivetti өнімдері мен дизайнға қатысты мұрағаттық материалдар музей коллекцияларында сақталады, оның ішінде MoMA дизайн коллекциясы, Нью-Йорктегі Купер Хьюитт және Париждегі Помпиду орталығы. 1954 және 2001 жылдар аралығында Olivetti дизайн саласында 16 Compasso d'Oro сыйлығын жеңіп алды. 2022 жылдың мамыр айында Миландағы ADI дизайн мұражайы Podium 16 атты көрмемен осы жетістікке құрмет көрсетті. Olivetti өнім дизайнына ғана емес, сонымен қатар графикалық және сәулет дизайнына да назар бөлді, бұл компания үшін маңызды саналды. Олар Gae Aulenti, Walter Ballmer, BBPR, Egon Eiermann, Figini e Pollini, Ignazio Gardella, Louis Kahn, Le Corbusier, Carlo Scarpa, Giovanni Pintori, Bob Noorda және Lella мен Massimo Vignelli сияқты сәулетшілер мен дизайнерлерді зауыттарды, кеңсе ғимараттарын, көрме залдарын және жарнама материалдарын жобалауға тартты. Джованни Пинтори 1936 жылы Адриано Оливеттидің жарнама бөлімінде жұмыс істеді. Пинтори Olivetti логотипін және компания мен оның өнімдерін жарнамалау үшін пайдаланылған көптеген жарнамалық плакаттарды жасады. 1950 жылдан бастап арт-директор ретінде қызмет еткен кезінде Olivetti-дің графикалық дизайны бірнеше халықаралық сыйлықтарға ие болды, ол Olivetti имиджін қалыптастырған және ХХ ғасыр дизайны тарихында итальяндық эталонға айналған жұмыстарды жасады. Бұл дизайнерлер сондай-ақ Olivetti Synthesis кеңсе жиһаздары сериясын жасады, олар негізінен фирманың штаб-пәтерінде, бүкіл әлемдегі филиалдарда және көрме залдарында орнатылды. Olivetti сонымен қатар Horizon сериясындағы металл өңдеу машиналарын қоса алғанда, кейбір өнеркәсіптік өндіріс машиналарын өндірді.
Olivetti became famous for the meticulous attention it paid to the design of its products, through collaborations with notable architects and designers, over a nearly 60 year period starting in the late 1930s. The architect and designer Ettore Sottsass began consulting for Olivetti in the late 1950s and designed a series of products including the Tekne 3 typewriter in 1958, the Elea 9003 computer in 1959, and later, the Praxis 48 typewriter in 1964 and the Valentine portable typewriter in 1969. In 1954, Mario Tchou joined Olivetti and was in put in charge of a team responsible for creating a commercial computer. In 1957, the team created the Elea 9001. Tchou went on to lead a team of 500 engineers, and decided to include transistors in the Elea 9003. and in 1966 the TCV 250 video display terminal. Mario Bellini and Ettore Sottsass, who by then directed design for Olivetti, hired designers such as George Sowden and James Irvine. Sowden worked for Olivetti from 1970 until 1990 and designed the company's first desktop computer, the Olivetti L1, in 1978 (following ergonomic research lasting two years). In 1991, Sowden's design for the Olivetti fax OFX420 won the ADI Compasso d'Oro Award. In 1999 Michele De Lucchi designed the Art Jet 10 inkjet printer, which was also awarded the Compasso d'Oro, and in 2001, the Gioconda calculator. In 1952, the Museum of Modern Art in New York (MoMA) held an exhibit titled "Olivetti: Design in Industry" Another exhibit was mounted by the Musée des Arts Décoratifs in Paris in 1969 and later toured five other cities. Many Olivetti products and archival material related to design are held in museum collections including the MoMA design collection, the Cooper Hewitt in New York, and the Centre Pompidou in Paris. Between 1954 and 2001, Olivetti won 16 Compasso d'Oro awards for design. In May 2022, ADI Design Museum in Milan paid tribute to this achievement with an exhibition titled Podium 16. Olivetti paid attention to more than product design. Graphic design and architectural design was also considered pivotal to the company, which engaged architects and designers such as Gae Aulenti, Walter Ballmer, BBPR, Egon Eiermann, Figini e Pollini, Ignazio Gardella, Louis Kahn, Le Corbusier, Carlo Scarpa, Giovanni Pintori, Bob Noorda, and Lella and Massimo Vignelli to design factories, office buildings, showrooms, and publicity materials. Giovanni Pintori was hired by Adriano Olivetti in 1936 to work in the publicity department. Pintori was the creator of the Olivetti logo and many promotional posters used to advertise the company and its products. During his activity as Art Director from 1950, Olivetti's graphic design obtained several international awards, and he designed works that created the Olivetti image and became emblematic Italian reference in the history of 20th century design. Those designers also created the Olivetti Synthesis office furniture series which mainly were used to be installed in the firm's own headquarters, worldwide branch offices and showrooms. Olivetti also produced some industrial production machinery, including metalworking machines of the Horizon series.
Жазу машиналары
Olivetti компаниясы 1909 жылы құрылғанда механикалық жазу машиналарымен бастады және оларды 1990 жылдардың ортасына дейін өндірді. 1960 жылдардың ортасына дейін олар толық механикалық болды, ал портативті Olivetti Valentine сияқты модельдерді Этторе Соттсасс жасаған. Tekne/Editor сериясы мен Praxis 48-мен бірге алғашқы электромеханикалық жазу машиналары енгізілді. Editor сериясы жылдам теру чемпионаттары үшін қолданылды. 1969 жылғы Editor 5 осы серияның ең үздік моделі болды, пропорционалды аралықтары және негізделген мәтін шекараларын қолдау мүмкіндігімен. 1972 жылы Lexicon 90-94C сериясының электромеханикалық типтік машиналары IBM Selectric жазу машиналарына бәсекелес ретінде енгізілді. 94c жоғарғы үлгісі пропорционалды аралықтарды және Editor 5 сияқты мәтін шекараларын негіздеді, сондай-ақ түзетуді жеңілдетті. 1978 жылы Olivetti электрондық ромашкалы принтерлер негізінде мәтін өңдеу машиналарын енгізген алғашқы өндірушілердің бірі болды, олар TES 401 және TES 501 деп аталды. Кейіннен ET сериялы жазу машиналары ЖК-сыз (немесе ЖК-мен) және мәтіндік өңдеудің әртүрлі деңгейлері кең таралды. Бұл желідегі модельдер: ET 121, ET 201, ET 221, ET 225, ET 231, ET 351, ET 109, ET 110, ET 111, ET 112, ET 115, ET 116, ET 2000, ET 2100, ET 2200, ET 2250, ET 2300, ET 2400 және ET 2500. 1982 жылы үй пайдаланушылары үшін Praxis 35, Praxis 40 және 45D алғашқы портативті электронды жазу машиналарының бірі болды. Кейіннен Olivetti Praxis 20, ET Compact 50, ET Compact 60, ET Compact 70, ET Compact 65/66, ET Personal сериясы мен Linea 101 сериясын қосты. Ең үздік модельдер 8 жолды ЖК негізделген портативті, мысалы Top 100 және Studio 801, мәтінді 3,5 дюймдік дискетаға сақтау мүмкіндігімен. Кәсіби желі CP/M операциялық жүйесіне негізделген ETV сериялы бейнежазба машиналарымен жаңартылды, ETV 240, ETV 250, ETV 300, ETV 350 және кейін MS DOS операциялық жүйесіне негізделген ETV 260, ETV 500, ETV 2700, ETV 2900, ETV 4000s флопи-дискілері немесе қатты дискілері бар мәтін өңдеу жүйелері. Олардың кейбіреулері (ETV 300, 350, 500, 2900) сыртқы қораптар болды, оларды көптеген ET сериялы кеңсе машиналарына қосымша сериялық интерфейс арқылы қосуға болады, ал қалғандары сыртқы монитормен толықтай біріктірілді, оны үстелдің үстіндегі ұстағышқа орнатуға болады. ET/ETV/Praxis сериялы электрондық жазу машиналарының көпшілігін Марион Беллини жобалаған. 1970-1980 жылдары жазу машиналары нарығы Еуропа мен АҚШ-тың ірі компанияларының басымдылығымен жетілді. Ромашкалы және электрондық машиналары пайда болғанға дейін (содан кейін дербес компьютерлер мен мәтін өңдеу бағдарламалық жасақтамасы) — Olivetti және басқа ірі өндірушілер Азиядан, соның ішінде Brother Industries және Жапонияның Silver Seiko Ltd. компанияларынан күшті бәсекелестікке тап болды. 1994 жылы Olivetti жазу машиналарын шығаруды тоқтатты, өйткені пайдаланушылардың көпшілігі дербес компьютерлерге ауысты.
Olivetti began with mechanical typewriters when the company was founded in 1909, and produced them until the mid 1990s. Until the mid 1960s, they were fully mechanical, and models such as the portable Olivetti Valentine were designed by Ettore Sottsass. With the Tekne/Editor series and Praxis 48, some of the first electromechanical typewriters were introduced. The Editor series was used for speed typing championship competition. The Editor 5 from 1969 was the top model of that series, with proportional spacing and the ability to support justified text borders. In 1972 the electromechanical typeball machines of the Lexicon 90 to 94C series were introduced, as competitors to the IBM Selectric typewriters, the top model 94c supported proportional spacing and justified text borders like the Editor 5, as well as lift off correction. In 1978 Olivetti was one of the first manufacturers to introduce electronic daisywheel printer based word processing machines, called TES 401 and TES 501. Later the ET series typewriters without (or with) LCD and different levels of text editing capabilities were popular in offices. Models in that line were ET 121, ET 201, ET 221, ET 225, ET 231, ET 351, ET 109, ET 110, ET 111, ET 112, ET 115, ET 116, ET 2000, ET 2100, ET 2200, ET 2250, ET 2300, Et 2400 and ET 2500. For home users in 1982 the Praxis 35, Praxis 40 and 45D were some of the first portable electronic typewriters. Later, Olivetti added the Praxis 20, ET Compact 50, ET Compact 60, ET Compact 70, ET Compact 65/66, the ET Personal series and Linea 101. The top models were 8 lines LCD based portables like Top 100 and Studio 801, with the possibility to save the text to a 3.5 inch floppy disk. The professional line was upgraded with the ETV series video typewriters based on CP/M operating system, ETV 240, ETV 250, ETV 300, ETV 350 and later MS DOS operating system based ETV 260, ETV 500, ETV 2700, ETV 2900, ETV 4000s word processing systems having floppy drives or hard disks. Some of them (ETV 300, 350, 500, 2900) were external boxes that could be connected through an optional serial interface to many of the ET series office typewriters, the others were fully integrated with an external monitor which could be installed on a holder over the desk. Most of the ET/ETV/Praxis series electronic typewriters were designed by Marion Bellini. By the 1970s and 1980s, the typewriter market had matured under the market dominance of large companies from Europe and the United States. Before the advent of dailywheel and electronic machines (and subsequently the personal computers and word processing software) — Olivetti and the other major manufacturers faced strong competition from typewriters from Asia, including Brother Industries and Silver Seiko Ltd. of Japan. By 1994, Olivetti stopped production of typewriters, as most users had transitioned to personal computers.
Компьютерлер
1955-1964 жылдар аралығында Olivetti компаниясы Elea 9003 сияқты алғашқы транзисторлық негізгі компьютерлерді жасады. 1964 жылға дейін 40 ірі коммерциялық 9003 және 100-ден астам кіші 6001 ғылыми машиналар аяқталып, клиенттерге жалға берілді. Бірақ төмен сатылым, екі маңызды менеджердің кетіп қалуы және қаржылық тұрақсыздық 1964 жылы Olivetti-нің бұл саладан бас тартуына әкелді. 1965 жылы Olivetti Programma 101 бағдарламаланатын калькуляторын шығарды, ол алғашқы коммерциялық үстелдік бағдарламаланатын калькуляторлардың бірі саналады. Компьютерлік бөлімін GE-ге сатудан ол бір қызметкердің, Гастон Гарзьераның арқасында құтылды. Ол өнімнің ішкі жіктелуін "компьютерден" "калькуляторға" ауыстыру үшін бірнеше түнді өткізді, соның арқасында шағын команда Olivetti-де қалды және кеңседе жағдай қиынға айналды, себебі бұл кеңістік енді GE-ге тиесілі болды. 1974 жылы компания TC800 шығарды, ол негізгі компьютерге қосылып, қаржы секторында қолданылуы тиіс болған интеллектуалды терминал еді. 1977 жылы оның ізінен TC1800 келді. 1970 жылдары Olivetti екі мини-компьютерлер сериясын да жасап, сатты. "A" сериясы A4 және үлкен A8 өлшемдеріндегі теру машиналарын, ал DE500 және DE700 серияларындағы үстел өлшемдеріндегі компьютерлерді қамтыды. Olivetti-нің алғашқы заманауи жеке компьютері M20, Zilog Z8000 процессорымен 1982 жылы шығарылды. 1983 жылы M20-ден кейін M24 пайда болды, ол DOS және Intel 8086 процессорын (8 МГц) пайдаланған IBM PC-нің клоны болды, ал IBM (4,77 МГц) Intel 8088 процессорын қолданды. M24 Солтүстік Америкада AT&T 6300 ретінде сатылды. Olivetti сондай-ақ DOS және Unix жүйелерін қолдайтын AT&T 6300 Plus-ты да өндірді. АҚШ-та M24 Xerox 6060 ретінде сатылды. Olivetti M28 компанияның Intel 80286 процессоры бар алғашқы жеке компьютері болды. Сол жылы Olivetti M10 ноутбугін шығарды, ол 8085 процессорына негізделген және Еуропада сәтті сатылған Radio Shack TRS 80 Model 100-ге ұқсас болды. Бұл миллиондаған дана сатылған алғашқы ноутбуктердің бірі болды, бірақ оның өзінің сатылымы он мыңнан аспады және екі жыл ішінде өндіріс тоқтатылды. 1980 және 1990 жылдары Olivetti басқа брендтермен бәсекелестікті күшейтіп, PC-ге үйлесімді машиналарды шығаруды жалғастырды. Ол 1991 жылы D33 ноутбугін, оны тасымалдауға ыңғайлы портфельде ұсынды, содан кейін M111, M211, S20, D33, Philos және Echos серияларын шығарды. Quaderno өте қызықты субноутбук болды, ол A5 форматындағы қағаздың шамамен бірдей өлшемінде болды және 20 жылдан кейін пайда болған нетбуктердің прототипі саналды. Olivetti 1995 жылы Envision-ды, толық мультимедиалық жеке компьютерін, қонақ бөлмеде пайдалану үшін ұсынып, өзінің позициясын қайтаруға тырысты, бірақ бұл жоба сәтсіз аяқталды. Gateway да сол кезеңде АҚШ-та Destination 2000 деп аталатын ұқсас өнімді ұсынды, ол да осыған ұқсас коммерциялық нәтижелерге ие болды. Компания 1997 жылы жеке компьютерлер бизнесін сатқанға дейін жеке компьютерлерді әзірлеуді жалғастырды.
Between 1955 and 1964 Olivetti developed some of the first transistorized mainframe computer systems, such as the Elea 9003. Although 40 large commercial 9003 and over 100 smaller 6001 scientific machines were completed and leased to customers to 1964, low sales, loss of two key managers and financial instability caused Olivetti to withdraw from the field in 1964. In 1965 Olivetti released the Programma 101, considered one of the first commercial desktop programmable calculators. It was saved from the sale of the computer division to GE thanks to an employee, Gastone Garziera, who spent successive nights changing the internal categorization of the product from "computer" to "calculator", so leaving the small team in Olivetti and creating some awkward situations in the office, since that space was now owned by GE. In 1974 the firm released the TC800, an intelligent terminal designed to be attached to a mainframe and used in the finance sector. It was followed in 1977 by the TC1800. During the 1970s Olivetti also manufactured and sold two ranges of minicomputers. The 'A' series started with the typewriter sized A4 through to the large A8, and the desk sized DE500 and DE700 series. Olivetti's first modern personal computer, the M20, featuring a Zilog Z8000 CPU, was released in 1982. The M20 was followed in 1983 by the M24, a clone of the IBM PC using DOS and the Intel 8086 processor (at 8 MHz) instead of the Intel 8088 used by IBM (at 4.77 MHz). The M24 was sold in North America as the AT&T 6300. Olivetti also manufactured the AT&T 6300 Plus, which could run both DOS and Unix. The M24 in the US also was sold as Xerox 6060. The Olivetti M28 was the firm's first PC to have the Intel 80286 processor. The same year Olivetti produced its M10 laptop computer, a 8085 based workalike of the successful Radio Shack TRS 80 Model 100, which it marketed in Europe. These were the first laptops to sell in million unit quantities, though the it itself only attained sales figures in the tens of thousands and went out of production within two years. During the 1980s and 1990s Olivetti continued to release PC compatible machines, facing mounting competition from other brands. It turned to laptops, introducing in 1991 the D33, a laptop in a carry case, and continuing with the M111, M211, S20, D33, Philos and Echos series. A very interesting subnotebook was the Quaderno, about the same size as an A5 paper – it was the grandfather of the netbooks introduced 20 years later. Olivetti did attempt to recover its position by introducing the Envision in 1995, a full multimedia PC, to be used in the living room; this project was a failure. Gateway also introduced a similar product in the U. S., called the Destination 2000, around the same period, to a similarly mixed commercial reception. The company continued to develop personal computers until it sold its PC business in 1997.
Olivetti-нің жеке компания ретінде жойылуы
1990 жылдары Olivetti компаниясының компьютерлік бизнесі қиын жағдайға түсті, себебі АҚШ-тан келген сатушылар мен Тайваньдағы ASUS, MSI, Gigabyte сияқты арзан ПК компоненттерін өндірушілердің бәсекесі күшті болды. Осының арқасында жергілікті жүйе құрастырушылар Olivetti-дің өзі жасаған үлгілерінен арзан бағада ПК ұсына алды. Компания банкротқа жақын тұрды және аман қалу үшін үкіметтен көмек сұрады. 1992 жылы Digital Equipment Corporation компаниясы, американдық әріптестерінің еуропалық компанияларға инвестиция құю толқынында, Olivetti-ге 10% үлесін, шамамен 300 миллион долларға инвестициялау ниетін жариялады. Digital бұған дейін Olivetti-дің жеке компьютерлерін Еуропада сатқан, ал инвестиция Digital-дің Alpha процессорын Olivetti-дің жұмыс станцияларында пайдалануға мүмкіндік берді. Инвестициялық бағдарлама 18 айдың ішінде екі кезеңде жүзеге асырылды, сондай-ақ қосымша акциялар сатып алынды. Компаниялардың серіктестігі, Digital-дің Alpha платформасын дамытуға бағытталған қарым-қатынасты нығайта отырып, Olivetti-ге қолдау көрсету мақсатымен келесі екі жылда дамыды. Бірақ, өнімдерді өзара сатудан түскен кіріс көбінесе Olivetti-ге тиесілі болды. 1993 жылы Digital-ден 125,3 миллиард лира түсім алды, ал Digital Olivetti-ге бар болғаны 9,9 миллиард лиралық өнім сатты. Digital Olivetti-дің лазерлік принтерлерін және ноутбуктерін сатып алуын жалғастырды, бірақ өзінің жеке компьютерлерін өндіруге кірісті және ноутбук өнімдерін де жасауды жоспарлады. Сонымен қатар, Olivetti Alpha негізіндегі өнімдерді енгізуде кешікті, ақырында Digital-дің өнімдеріне негізделген модельдерді шығарды. Digital-дің қаржылық жағдайы нашарлап, тоқсан сайынғы зиянға ұшырады және жұмыстан босатуға байланысты шығындар туды. Сондықтан компания өз үлесінің 7,8%-ын 150 миллион долларға сатты. Өзгерістерге ұшыраған компания, 1997-1999 жылдары телекоммуникация саласына бұрылғанша, теру машиналарын жасаудан жеке компьютерлерге көшті. 1997 жылы жеке компьютерлер бизнесін бөліп шығарды, ал 1998 жылы компьютерлік қызметтер бизнесінен айрылды. Осы процесте қызметкерлердің шамамен үштен екісі жұмыссыз қалды. 1999 жылы Люксембургтегі Bell S. A. компаниясы Olivetti-дің бақылау үлесін сатып алды, бірақ екі жылдан кейін оны Pirelli және Benetton топтарынан құралған консорциумға сатты. Ақпан 1999 жылы Olivetti Telecom Italia компаниясын сатып алуға тырысты, бірақ ол мақсатты компаниядан жетіден бір бөлігіне дейін кішкентай болды. Deutsche Telekom және басқа да әлеуетті сатып алушылармен болған бәсекелдесте, 1999 жылдың сәуірінде 82 миллиард долларлық бірігу туралы келісімге қол жеткізілген сияқты болды. 2014 жылы Арнадағы Ғылыми-зерттеу және әзірлеу бөлімі SICPA компаниясына сатылды.
In the 1990s, Olivetti's computer businesses were in great difficulty, reportedly because of the competition from US vendors and new cheap manufacturers for PC components in Taiwan like ASUS, MSI, Gigabyte and so on from which local system builders profited much to offer cheaper PCs than Olivetti did with their own designs. It was on the brink of collapse and had needed government support to stay afloat. In 1992, Digital Equipment Corporation announced its intention to invest in Olivetti, approximating to a 10% stake valued at around $300 million, amidst a wave of investment in European companies by their US counterparts. Digital were already reselling Olivetti personal computer models in Europe, and the investment presented an opportunity for the adoption of Digital's Alpha processor in Olivetti's workstation products. The investment programme was to be conducted in two steps over an 18 month period, augmented by additional share purchases. The partnership between the companies, regarded as a way of supporting Olivetti whilst cementing a development relationship around Digital's Alpha platform, developed in the following two years, although the balance of revenue from selling products to each other was reported as being strongly in Olivetti's favour, it having generated 125.3 billion lire from Digital in 1993, but with Digital only selling products worth 9.9 billion lire to Olivetti. Digital remained a significant purchaser of laser printers and laptops from Olivetti, but had begun to manufacture its own personal computers and planned to produce its own laptop products. Meanwhile, Olivetti had been slow to introduce Alpha based products, eventually shipping models based on Digital's own products. With Digital's finances under pressure, posting quarterly losses and incurring costs around redundancies, the company sold its stake – noted as amounting to 7.8% – for $150 million. A company in transition, it had moved out of the typewriter business into personal computers before embracing telecoms between 1997 and 1999, spinning off its personal computer business in 1997 and divesting its computer services business in 1998. In the process it had lost around three quarters of its staff. In 1999, The Luxembourg based company Bell S. A. acquired a controlling stake in Olivetti, but sold it to a consortium including the Pirelli and Benetton groups two years later. Olivetti then launched a hostile bid for Telecom Italia in February 1999, despite being less than a seventh of the size of its target. In a take over battle against Deutsche Telekom and other potential bidders that initially seem to have been settled in Deutsche Telecom's favour, with an $82 billion merger reportedly agreed in April 1999, In 2014 the R&D department in Arnad was sold to SICPA.