Брайан Фрауд: Суретші, әлеуетті әртіс және фантастика әлемінің жасаушысы

Кіріспе

Ағылшын фантастикалық суретшісі, канадалық комедиант. Соңғы жұмысы – 2019 жылғы «The Dark Crystal: Age of Resistance» телесериалын жасауға қатысуы болды.

Ерте өмір

Фроуд 1947 жылы Англияның Винчестер қаласында дүниеге келген. Жалғыз бала болғандықтан, Кентке көшіп кетер алдында, Хэмпшир ауылдық аймағында өскен. 1967 жылы ол Мейдстоун өнер колледжіне суретші мамандығы бойынша қабылданды, ал 1971 жылы графикалық дизайн саласында үздік дипломмен бітірді.

Мансап

Мектепті бітіргеннен кейін Фруд 1975 жылы Девон штатындағы Чагфордқа көшкенге дейін бес жыл бойы Лондонның Сохо қаласында коммерциялық иллюстратор болып жұмыс істеді. 1972 және 1976 жылдар аралығында ол балалар авторы Маргарет Махидің төрт кітабын және Мэри Нортонның «Барлық алыптар өлген бе?» шығармасын суреттеді. 1976 жылы Фруд «Бір кездері: Фантазияның кейбір заманауи иллюстраторлары» атты шолуда таныстырылды. 1977 жылы оның «Фруд елі» атты туындылар жинағы жарық көрді. Досы және әріптес суретші Алан Лимен бірлесіп, Фруд 1978 жылы «Фейрилер» кітабын жазды, ол 2003 жылға қарай бес миллионнан астам данада сатылды. Фроудтың «Бір кездері» және «Фруд елі» фильмдеріндегі суреттері оны Джим Хенсонның назарына іліктірді, ол Фрудты өзінің толық қуыршақтан тұратын «Қараңғы кристал» фильмі бойынша жұмыс істеуге шақырды. Фруд «Қараңғы кристал» фильмінің түсіндірме дизайнін жасады, ол 1982 жылы шықты. Сол жылы фильмге арналған оның түсіндірме суреттері «Қараңғы кристал әлемі» атты қосымша кітапта жарияланды. Фруд сондай-ақ Хенсонның 1986 жылы шыққан келесі көркем фильмі «Лабиринттің» және 1987 жылы эфирге шыққан Хенсонның «Аңқау» телесериалының пилоттық эпизодының түсіндірме дизайнін жасады. Хенсонмен бірлесіп жұмыс істегеннен кейін Фроудтың фильмографиясы кеңейді; ол 1989 жылғы жапондық анимациялық фильм «Кішкентай Немо: Түйсіктер еліндегі оқиғалар» үшін дизайнер, 2000 жылғы американдық анимациялық фильм «Санта Клаустың өмірі мен оқиғалары» үшін визуалды кеңесші және 2016 жылғы Disney фильмі «Питтің драконы» үшін түсіндірме суретшісі болды. Фруд 2019 жылы Netflix сериалы «Қараңғы кристал: Қарсылық дәуірі» үшін Джим Хенсон компаниясымен қайта жұмыс істеді, ол «Қараңғы кристалға» қосымша болды. 1980-жылдардың соңында Фруд «Лабиринт» фильмінің сценарийін жазған Терри Джонспен көркем-әдеби серіктестік құрды. Олар бірлесіп фильмге арналған Фроудтың түсіндірме суреттерін қамтитын «Лабиринттің гоблиндері» (1986) кітабын және кейіннен фейлер мен гоблиндер туралы «Лабиринтке» қатысы жоқ бірнеше кітаптарды шығарды. Олардың «Леди Коттингтон» сериясы Коттингли феялары құбылысын пародиалады. Серияның алғашқы кітабындағы суреттері үшін Фруд «Леди Коттингтонның құрғатылған феялар кітабы» (1994) үшін үздік түпнұсқа сурет үшін Хьюго сыйлығын жеңіп алды. Нәтижесінде шыққан романдарды Bantam Books баспасы жариялауға тиіс болды. Алайда, 1994 жылы «Брайан Фроудтың жұлдыздық жерлері» атты тудың астында тек де Линттің «Жабайы орман» және Маккиллиптің «Байлық пен таңғажайып нәрсе» кітаптары ғана жарық көрді, ал жоба тоқтатылды. Оның туындылары Ұлыбритания мен АҚШ-та көрмеге қойылды. Олардың ұлы Тоби (1984 жылы туған) бір жасында «Лабиринтте» сол аттас сәбинің рөлін ойнады, кейіннен қуыршақ жасаушы және жаратылыс жасаушы болды, ол ата-анасымен бірге «Қараңғы кристал: Қарсылық дәуірі» фильмінде дизайн жетекшісі ретінде жұмыс істеді. Ұлы арқылы Фроудтың бір немересі бар, ол Себастьян.

After graduating, Froud spent five years working as a commercial illustrator in Soho, London before moving to Chagford, Devon in 1975. Between 1972 and 1976, he illustrated four books by children's author Margaret Mahy and Are All the Giants Dead? by Mary Norton. In 1976, Froud was featured in Once Upon a Time: Some Contemporary Illustrators of Fantasy, a survey of modern British illustrators. In 1977, an anthology of his artwork, The Land of Froud, was published. In collaboration with his friend and fellow artist Alan Lee, Froud created the 1978 book Faeries, an illustrated compendium of faerie folklore. and by 2003 had sold over five million copies. Froud's artwork in Once Upon a Time and The Land of Froud brought him to the attention of Jim Henson, who sought out Froud to collaborate on his all puppetry film The Dark Crystal. Froud served as the conceptual designer of The Dark Crystal, released in 1982. The same year, his concept art for the film was published in the companion book The World of the Dark Crystal. Froud was also the conceptual designer for Henson's next feature film, Labyrinth, released in 1986, as well as for the pilot episode of Henson's television series The Storyteller, first aired in 1987. Following his collaborations with Henson, Froud's filmography continued; as a designer for the 1989 Japanese animated film Little Nemo: Adventures in Slumberland; as a visual consultant on the 2000 American animated film The Life & Adventures of Santa Claus and as a concept artist on the 2016 Disney film Pete's Dragon. Froud returned to working with the Jim Henson Company as the primary conceptual designer of the 2019 Netflix series The Dark Crystal: Age of Resistance, a prequel to The Dark Crystal. In the late 1980s, Froud formed an artistic literary partnership with Terry Jones, who was a screenwriter on Labyrinth. Together they produced The Goblins of Labyrinth (1986), a companion book containing Froud's concept art for the film, and subsequently a number of non Labyrinth related books about fairies and goblins. Their Lady Cottington series parodied the Cottingley Fairies phenomenon. For his artwork in the first book of the series, Lady Cottington's Pressed Fairy Book (1994), Froud won the Hugo Award for Best Original Artwork The resulting novels were to be published by Bantam Books. However, only de Lint's The Wild Wood and McKillip's Something Rich and Strange were published in 1994 under the banner "Brian Froud's Faerielands" before the project was cancelled. His artwork has been exhibited in the United Kingdom and the United States. Their son Toby (born 1984) portrayed the infant of the same name in Labyrinth at the age of one, and later became a puppeteer and creature fabricator, working alongside his parents on The Dark Crystal: Age of Resistance as design supervisor. Through his son, Froud has one grandson, Sebastian.

Көркемдік стилі мен әсерлері

Фроудтың суреттері көбінесе ертегілер мен еуропалық фольклорға сүйенеді. Оның самауры жұлдыз суреттері Виктория және Эдвард дәуіріндегі жұлдыздар туралы сенімдерді қайта қарастырумен танымал. Фрудтың басты ықпал етушілерінің қатарында 19-шы және 20-шы ғасырдың басындағы суретшілер Артур Рэкхэм мен Эдмунд Дулак бар. Фруд Рэкхэмнің ертедегі ықпалын, «әсіресе, [Рэкхэмнің] беті бар ағаштардың суреттерін» еске алып, ертегілерді суреттеуге деген қызығушылығын оятқанын айтады, сондай-ақ бала кезінен табиғатқа деген сүйіспеншілігі өзінің стиліне әсер еткенін жеткізеді. Ол көбінесе Дартмурдың ландшафтынан шабыттанады. Poughkeepsie Journal журналының Джеремая Хорриган Фрудтың стилі «оның құрметтейтін 19-шы ғасырдың ұлы суретшілерін ғана емес, сонымен қатар ортағасырлықтан бастап ежелгі кельт және скандинавиялық халық өнеріне дейінгі элементтердің байлығын қамтиды» деп жазды. 1978 жылы Алан Лимен бірлесіп жазған «Фейри» кітабы үшін Фруд 1979 жылы Locus Award сыйлығының «үздік көркем кітап» номинациясында екінші орынды жеңіп алды. «Фейри» кітабы 1979 жылы «Балрог» сыйлығының «үздік кәсіби басылым» номинациясына ұсынылды. Сол жылы Фруд «үздік суретші» номинациясы бойынша Locus сыйлығының иегері болды (ол 1999 жылға дейін төрт рет екінші орынды иеленді). «The World of the Dark Crystal» 1983 жылы Locus Award сыйлығының «үздік ғылыми-ақпараттық кітап» номинациясында бесінші орынды иеленді. Сол жылы Фруд «үздік суретші» номинациясы бойынша «Балрог» сыйлығына ұсынылды. Фруд 1991 жылы және төрт жылдан кейін World Fantasy Convention ұйымдастырған World Fantasy Award сыйлығының «үздік суретші» номинациясымен құрметтелді. 1995 жылы Фруд жазушы Терри Джонспен бірлесіп жасаған «Lady Cottington’s Pressed Fairy Book» кітабындағы суреттері үшін «үздік түпнұсқа сурет» номинациясы бойынша Hugo сыйлығын жеңіп алды. Терри Уиндлингтің «The Wood Wife» романындағы суреттері үшін Фруд 1998 жылы BSFA сыйлығының «үздік сурет туындысы» номинациясына ұсынылды. Келесі жылы Фруд өзінің екінші Chesley сыйлығын «үздік ішкі иллюстрация» номинациясы бойынша жеңіп алды. Фруд 2011 жылы Нью-Йорк иллюстраторлар қоғамы мұражайынан өмір бойына жеткен жетістіктері үшін сыйлық алды.

Froud's artwork frequently draws upon fairy tales and European folklore. His paintings of fairies are known for recontexualising Victorian and Edwardian era beliefs about fairies. Among Froud's major influences are the 19th and early 20th century illustrators Arthur Rackham, Edmund Dulac, Froud cites the early influence of Rackham, "in particular, [Rackham's] drawings of trees that had faces", as sparking his interest in illustrating fairy tales, and describes having had a love of nature from childhood that has informed his style. He is frequently inspired by the landscape of Dartmoor. Jeremiah Horrigan of the Poughkeepsie Journal wrote that Froud's style "echoes not only the great 19th century illustrators he reveres, but also harbors a wealth of elements ranging from Medieval to ancient Celtic and Nordic folk art." For his 1978 book with Alan Lee, Faeries, Froud won second place in the 1979 Locus Award for Best Art Book (Froud has been a runner up four times through to 2015). Faeries was also nominated for the 1979 Balrog Award for Best Professional Publication. The same year, Froud was also runner up for the Locus Award for Best Artist (he has been a runner up four times through to 1999). The World of the Dark Crystal won fifth place in the 1983 Locus Award for Best Nonfiction/Reference Book. The same year, Froud was also nominated for the Balrog Award for Best Artist. Froud was honoured by the World Fantasy Convention with a nomination for the World Fantasy Award for Best Artist in 1991, and again four years later. In 1995, Froud won the Hugo Award for Best Original Artwork for his illustrations in Lady Cottington's Pressed Fairy Book, a collaboration with writer Terry Jones. For his illustrations in Terry Windling's novel, The Wood Wife, Froud was nominated for the BSFA Award for Best Artwork in 1998. The following year, for his artwork in Good Faeries/Bad Faeries, another collaboration with Windling, Froud won his second Chesley Award for Best Interior Illustration Froud received a lifetime achievement award from the New York Society of Illustrators Museum in 2011.