Кіріспе
Британдық комикс суретшісі және карикатурист, блюз музыканты Эдди Кэмпбелл (10 тамыз 1955 жылы туған) – британдық комикс суретшісі және карикатурист. Ол Алан Мурдың "Тозақтан" (From Hell) комиксінің суретшісі және баспагері, сондай-ақ жартылай автобиографиялық Алек оқиғаларының ("Алек: Жылдар шалбар киеді", Alec: The Years Have Pants) және "Бакх" ("Deadface" деп те аталады) атты, қазірге дейін сақталған аздаған грек құдайлары туралы сатиралық оқиғалардың авторы. Оның қалам мен сиямен салған стилі импрессионистерге, Фил Мей, Чарльз Дана Гибсон, Джон Лич және Джордж дю Мориер сияқты "еркін қолжазба" дәуірінің иллюстраторларына, сондай-ақ Милтон Канифф және Фрэнк Фразетта (әсіресе оның "Джонни Комет" туындысына) еліктейді. Кэмпбеллдің жазу стилі Джек Керуак пен Генри Миллердің стильдерімен салыстырылады. Кэмпбелл комикс индустриясының барлық марапаттарын жеңіп алды, оның ішінде Эйснер сыйлығы, Харви сыйлығы, Игнац сыйлығы, Eagle сыйлығы және Ұлыбритания комикс өнері сыйлығы бар.
the blues musician
Eddie Campbell (born 10 August 1955) is a British comics artist and cartoonist. He was the illustrator and publisher of From Hell (written by Alan Moore), and the creator of the semi autobiographical Alec stories collected in Alec: The Years Have Pants, and Bacchus (a. k. a. Deadface), a wry adventure series about the few Greek gods who have survived to the present day. His scratchy pen and ink style is influenced by the impressionists, illustrators of the age of "liberated penmanship" such as Phil May, Charles Dana Gibson, John Leech and George du Maurier, and cartoonists Milton Caniff and Frank Frazetta (particularly his Johnny Comet strip). Campbell's writing has been compared to that of Jack Kerouac and Henry Miller. Campbell has won almost every award the comics industry bestows, including the Eisner Award, the Harvey Award, the Ignatz Award, the Eagle Award, and the UK Comic Art Award.
Алек және басқа да өмірбаяндық шығармалар
Кемпбелл өзінің алғашқы автобиографиялық комикстерін 1970 жылдардың соңында «In the Days of the Ace Rock 'n' Roll Club» (1978–1979) комиксімен жасады. Бұл «Алекке» айналды, мұнда Алек МакГарри кейіпкері автордың өзін бейнелейді. Кемпбелл осы ерте комикстерді BAPA әуесқойлар баспасөз қауымдастығында жариялады, содан кейін 1980 жылдардың басында Лондонда қысқа мерзімді фотокөшірмелер түрінде шығарды, оларды конгрестерде, комикстер жәрмеңкелерінде және Пол Грейветтің «Fast Fiction» базар стендісі арқылы сатты. Грейвет «Escape» журналын құрғанда, Кемпбелл көрнекті суретшілердің бірі болды. 1984 жылы «Escape» журналы оның жартылай автобиографиялық әңгімелер жинағын шығарды. Одан кейін «Love and Beerglasses» (1985) және «Doggie in the Window» (1986) атты екі жинақ жарық көрді. Австралияға (1986 жылы көшіп келген) келгеннен кейін Кемпбелл жаңа британдық баспагер «Harrier Comics» арқылы бірнеше комикстер жариялады. Олардың ішінде «By The Time I Get To Wagga Wagga» (1987), «Ace» (1988) және оның алғашқы «Bacchus» комикстері (төменде қараңыз) бар. Гленн Дакин мен Фил Эллиоттпен бірге ол «Harrier» баспасының жаңа толқын стиліндегі «New Wave» бөлімін құруға көмектесті. Жинақ 1991 жылы Ұлыбританияның үздік графикалық роман жинағы үшін «UK Comic Art Award» сыйлығын жеңіп алды. 2000 жылы бұл материал «The King Canute Crowd» деген атпен қайта басылды. «Fantagraphics Books» баспасы арқылы тағы екі кіші жинақ – «The Dead Muse» (1990) және «Little Italy» (1991) жарық көрді. Кемпбелл серияның ең жақсы туындысы деп санайтын «Graffiti Kitchen» 1993 жылы «Tundra» баспасында, ал 1994 жылы «Dark Horse Comics» баспасынан «The Dance of Lifey Death» шықты. Содан кейін Кемпбелл осы еңбектерін екі үлкен томды өзі жариялап жалғастырды: «Alec: How To Be An Artist» (2000) – өнер формасын және Кемпбеллдің өзінің көркемдік жолын зерттейтін еңбек, және «After The Snooter» (2002) – онда Кемпбелл Алек МакГарриге соңғы дем беруге тырысқандай көрінеді. Екі том да бастапқыда оның «Bacchus» сериясында жарияланған, бірақ жинақталғаннан кейін қайта өңделген. «The Fate of the Artist» (2006) – Кемпбеллдің отбасы мен достары оның жоғалуын тергейтін, бұрынғы автобиографиялық туындыларында көрсеткен өзінің бейнесін күңкілдететін туындысы «First Second Books» баспасында жарық көрді. «Alec: How to Be an Artist» 2000 жылы бұрын жарық көрген жұмыстардың ең жақсы графикалық альбомы үшін «Harvey Award» сыйлығына ие болды. 2007 жылы Кемпбелл Австралияда сот суретшісі болып жұмыс істеді. «The Fate of the Artist» еңбегін қоспағанда, «Алек» әңгімелерінің барлығы 2009 жылы «Top Shelf Productions» баспасынан шыққан «Alec: The Years Have Pants» атты бір томдық жинақта жарық көрді. 2012 жылы «The Lovely Horrible Stuff» («Top Shelf») басылды, ол ақшамен қарым-қатынасымызды ойыншыл түрде зерттейтін автобиографиялық тақырыпты жалғастырды.
Бакус
Кевин Истман мен Питер Лэрдтің "Өспірім мутант ниндзя тасбақалары" комиксінің табысы 1980 жылдардың ортасында қысқа ғана уақытқа қара-ақ тәуелсіз комикстердің қарқынды дамуына себеп болды. Кемпбелл де осы үрдіске қосылып, Harrier Comics үшін "Deadface" атты серияны жасады, ол шарап және тойдың құдайы Бахус пен қазірге дейін сақталған бірнеше грек мифологиялық кейіпкерлердің тарихын баяндайды. Harrier "Deadface" журналының сегіз нөмірін және оның қосымша комиксі "Bacchus" журналының екі нөмірін жариялады. Содан кейін Кемпбелл Бахус туралы қысқа әңгімелерді Trident Comics баспасынан шыққан британдық "Trident" және Dark Horse Comics баспасынан шыққан американдық "Dark Horse Presents" сияқты бірнеше антологияларда жариялай бастады. 1990 жылы Dark Horse "Harrier" сериясын "Өлімсіздік мәңгілік емес" деген атпен қайта басып шығарды, ал 1991 жылы "Бахуспен аралдарды аралау" деген атпен қысқа әңгімелердің таңдамасын жариялады. Кемпбелл 1995 жылға дейін Dark Horse үшін Бахус туралы әңгімелерді мини-сериялар түрінде жариялауын жалғастырды. Бахус сағасының толық жинағы Top Shelf Productions баспасынан екі 500 беттік томдық кітап ретінде жарық көреді (1-том, 2-том).
Тозақтан
1989 жылдан бастап Кэмпбелл Алан Мурдың амбициялы "Жекілтірген Джек" комиксін суреттеді, ол бастапқыда Стив Биссеттің қорқыныш антологиясы "Табуда" бөлім-бөлім жарияланды. Мур мен Биссет Кэмпбеллді оның қарапайым көзқарасы үшін суретші ретінде таңдады, бұл оқиғаға шынайы реализм сыйлады және кісі өлтірулердің зорлық-зомбылығын сенсацияламады. "Табу" жабылып қалғаннан кейін "Жекілтірген Джек" "Тундра" және содан кейін "Kitchen Sink Press" баспаларында бөлімдермен жарияланды, 1998 жылға дейін "Dance of the Gull catchers" эпилогы жарық көргенге дейін.
Өзін-өзі жариялау
Дейв Симнің ықпалымен Кемпбелл Эдди Кемпбелл комикстерін құрды және 1995 жылы "Адам тозақтан" фильмінің құқықтары алынғаннан кейін өзін-өзі бастырып шығаруды бастады. Ай сайын жарық көретін "Бакус" сериясы "Өлі бетте" басталған оқиғаны аяқтады, сондай-ақ жаңа және қайта басылған "Алек" оқиғаларын ұсынды. Ол "Алек" пен "Бакус" шығармаларын графикалық роман сериясы ретінде жинақтады. Ол сонымен қатар "Адам тозақтан" жинағын және Алан Мурдың екі перформанс өнері туындысының – "The Birth Caul" және "Snakes and Ladders" комикс адаптацияларын жариялады. "Бакус" тоқтатылғаннан кейін Кемпбелл "Эдди Кемпбеллдің Egomania" журналының екі нөмірін шығарды, онда ол тағы бір туындысын, "Юмор тарихы" шығармасын бөлім-бөліммен жариялай бастады. Өзінің жұмысына көзқарасы суыған нарыққа және АҚШ дистрибьюторының банкротқа түсуіне байланысты Кемпбелл 2003 жылы "Egomania" журналының екінші нөмірін шығарғаннан кейін баспасын жапты.
Бірінші , екінші және жоғарғы сөре
Өзін-өзі жариялау тоқтағаннан кейін Кэмпбелл First Second Books компаниясымен келісімшарт жасады. "Алек" сериясының жалғасы "Рәссамның тағдыры" сияқты, First Second Books Кэмпбеллдің тағы екі туындысын жариялады. 2007 жылдың маусым айында Кэмпбеллдің әлі түсірілмеген С. Габи Митчеллдің сценарийін бейімдеген "Қара алмаз детективтік агенттігі" жарық көрді. 1899 жылдың соңғы айларында өтетін оқиғада, аталған жеке детективтік агенттік пойызды жаруға жасалған қастандықты тергейді, ал күдіктінің басты мақсаты – шындықты табу. 2008 жылдың қаңтар айында First Second Books Ден Бестпен бірлесіп жазған Кэмпбеллдің "The Amazing Remarkable Monsieur Leotard" атты жұмысын жариялады. Бұл туынды цирк артистері мен тарихи тұлғалардың өмірін, олардың тарихтың ішіндегі саяхатын көрсетеді. Сыншылар оны ынтамен қабылдады, Ain't It Cool News: "Бұл кітапта шынымен таңғажайып және қызықты оқиға бар" деді. Кэмпбеллдің келесі жұмыстары Top Shelf үшін жасалды. 2009 жылы "Алек: Жылдар шалбар киеді" атты толық жинақ жарық көрді. Кітапта Кэмпбеллдің "Рәссамның тағдырынан" басқа, бүгінгі күнге дейінгі "Алек" туындыларының барлығы жинақталған. Толық жинаққа жаңа материалдар да қосылды. 2010 жылы Дарен Уайтпен бірлесіп жазған "Пьеса авторлары" басылып шықты. Бұл жұмыс бұрын Австралияның Dee Vee антологиясында жарияланған, сюжет желісі кеңейтіліп, аяқталған оқиғаларды қамтиды. 2012 жылы Top Shelf, Knockabout Press-пен бірлесіп, Кэмпбеллдің өмірбаяндық туындыларының жалғасы "The Lovely Horrible Stuff" кітабын жариялады. Кэмпбелл өзінің сурет салу стилін өзгертті, түстерді, коллаждарды және фотошопты пайдаланып, The Guardian басылымы "сюрреалистік, сәнділікпен ұласқан ерекше стиль" деп сипаттаған туындыларды жасады.
iPad
"Dapper John" әңгімелерінің жинағы, алғаш рет 1970 жылдардың соңында жасалған, түпнұсқа мұқабасымен, жаңа сұхбатымен және басқа да материалдармен бірге 2011 жылдың желтоқсанында Panel Nine цифрлік баспасынан iPad қосымшасы ретінде жарық көрді. 2012 жылы Top Shelf Кэмпбеллдің Bacchus сериясының екі жинағын шығарды.
Жеке өмір
Кемпбелл 1986 жылы сол кездегі әйелі Эннимен бірге Брисбенге (Австралия) көшіп, онда отыз жыл өмір сүрді. Кемпбелл қазір автор және суретші Одри Ниффенеггерге үйленген және Чикагода тұрады. Кемпбеллдің ересек қызы Хейли Кемпбелл (бұрынғы некесінен).